The Consultant

ผู้เยี่ยมชม

สวัสดี

อรุณสวัสดิ์ค่ะทุกคน

ฉันเอเลนและฉันยินดีมากที่จะได้พาทุกคน มาชมสิ่งที่เราทำกันในบริษัทคอมพ์แวร์

เรามาเดินดูกันเลยไหมคะ

โอเค

ทีนี้ มีใครบอกฉันได้ไหมว่า นักเขียนโค้ดมีหน้าที่ทำอะไรคะ

เพราะว่าบางวันฉันก็ไม่รู้เลยจริงๆ ค่ะ

ผมรู้ครับ

- ว่าไงคะ - นักเขียนโค้ดเขียนเกมครับ

ใช่แล้วค่ะ นักเขียนโค้ดเขียนเกม

แต่พวกเขาไม่ได้สร้างเกมนะคะ

เรื่องนั้น เราพึ่งพาคนคนเดียว

ผู้สร้างที่ยิ่งใหญ่ที่สุดบนท้องฟ้า

มีใครอยากเจอเขาบ้างคะ

ได้เลย

ซังอูอายุเพียง 13 ปี ตอนเขาเปิดตัวเกมครั้งแรก

สร้างเกมจากห้องนอนเล็กๆ ของเขา ที่ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้

มีใครบอกได้ไหมว่าเกมนั้นชื่ออะไร

ฟัค ดราก้อนส์

อันที่จริงแล้ว เอฟ-ดราก้อนส์ ปล่อยมาทีหลังค่ะ

เกมแรกของเขาชื่อว่า สคิทเทิล ดอลลี่

ซึ่งจนถึงทุกวันนี้ มียอดดาวน์โหลดมากกว่า 37 ล้านครั้ง

เจ็ดปีต่อมา ซังมีเกมต้นฉบับปล่อยสู่ตลาด มากกว่า 100 เกม

และมีอีกหลายเกมที่กำลังพัฒนาอยู่ค่ะ

แน่นอนว่าซังเป็นคนที่ยุ่งมาก แต่ฉันมั่นใจว่าเขาต้องอยากมาทักทายแน่ๆ

และถ้าพวกหนูขอร้องดีๆ เขาอาจจะให้เล่นเกมด้วย

ตัวอย่างเกมใหม่ที่น่าตื่นเต้น ซึ่งเรากำลังพัฒนากันอยู่

ขอเวลาฉันสักเดี๋ยวนะ

สวัสดีค่ะ เด็กๆ จาก โรงเรียนมัธยมเกลนเดลมาพบคุณค่ะ

ตามนั้นค่ะ

เอาละ เข้ามาเลย

ไม่ต้องอายนะ เขาไม่กัดหรอก

โอเค

เขามีพวกเด็กๆ อยู่กับเขา

อีกนานไหมที่ไอ้เด็กเวรพวกนั้นจะอยู่ที่นี่

ถ้าเขาอยากอวยตัวเองก็ 30 นาที แต่ถ้าไม่ก็แค่สามนาที

- นายต้องการอะไร - ฉันอยากเสนอไอเดีย

นายก็รู้นี่ว่ามันจะเป็นยังไง

ก็รู้ แต่ครั้งนี้ฉันเชื่อคำแนะนำของเธอนะ

และฉันจะปล่อยให้เขาคิดว่า นี่คือความคิดของเขาเอง

ฉันรู้ว่าซังเป็นคนอวดดี ไร้สาระ ทำตัวเป็นเด็กและหลงตัวเอง

แต่เขาไม่ใช่คนที่เลวร้ายนะ

เขาเลวพอตัวเลยล่ะ

ไม่นะ

ผมอยากหาแม่

ช่วงเวลาของคุณสิ้นสุดแล้ว

เดอะคอนซัลแทนต์

โย่ มีใครอยู่อีกไหม

นั่นใช่นายไหม

หุบปากแล้วดูรอบๆ

นี่นอนบ้างหรือยัง

นอนแล้ว สองรอบ

แต่เดี๋ยวว่าจะไปวิ่งอยู่

โอเค

ระวังตัวด้วย

ลอสแอนเจลิสทูเดย์ ปีศาจสั่งให้เขาทำ

ผู้เล่นกันสลิงเกอร์ ทเวนตี้ เอ นายอยู่ไหนแล้ว

- อยู่ไหนวะ - อยู่ข้างหลังนายเลย

อะไรวะ

จะมีใครจัดการไอ้เวรนี่ไหมเนี่ย

จบเกม

- เธอทำอะไรน่ะ - ให้ตายเถอะ เครก!

นายเกือบทำให้ฉันหัวใจวาย

นั่นอะไรน่ะ

- อะไร - อะไรเหรอ ก็สิ่งที่เธอกำลังติดตั้ง...

นั่นมัน... กล้องเหรอ

อะไร นายมันระแวงไปเอง

งั้นเอาให้ฉันดูหน่อยสิ

- ก็ได้ มันคือกล้อง - เรื่องบ้าอะไรเนี่ย

เธอจะบันทึกภาพในนี้ไปทำไม

มันเป็นความคิดของซังตั้งแต่มีคดีความ

- ขี้ระแวงน่ะ - ตามนั้น มีที่ไหนอีก

มีกล้องติดอยู่ที่ไหนอีก

ฉันเพิ่งเริ่มติดเอง

บริษัทเวรนี่

- แล้วนายมาทำอะไรที่นี่ - ฉันนอนไม่หลับ

ฉันคิดว่าฉันทิ้งกัญชาไว้ที่นี่

นี่ไง

อยากแบ่งให้กันหน่อยไหม

แล้วหาที่อื่นทำได้หรือยัง

ได้แล้ว ฉันว่าจะย้ายไปทำที่ล็อบสเตอร์

พวกเขากำลังยื่นข้อเสนอให้อยู่ แล้วนายล่ะ

พักอยู่น่ะ

อย่าพักนานไปล่ะ ข้างนอกมันโหดร้ายนะ

แล้วแพทตี้คิดว่านายควรทำไงต่อ

พวกนายยัง...

เธอคิดว่าฉันควรสวดภาวนา และเปลี่ยนอาชีพซะ

เธอไม่ได้พูดแบบนั้น

แต่พูดไปในเชิงนั้น

เอเลน เธอเคยคิดไหมว่า...

ถ้าปีศาจสั่งให้เขาทำ แล้วพวกเราล่ะ

บุหรี่ทำให้ไอ...

โคเคนทำให้ฟันเน่า...

การดูทีวีทำให้นายโง่

นายเล่นเกมมาทั้งชีวิตใช่ไหม

- ใช่แล้ว ตั้งแต่มีนิ้วโป้งเลย - แล้วนายเคยไปไล่ฆ่าคนไหมล่ะ

ฉันเคยไปไล่ฆ่าคนไหมงั้นเหรอ

ยังไม่เคย

แต่ฉันก็ยังอายุไม่ถึง 30 ปี ใครจะไปรู้ล่ะ

- นายไม่ได้ล็อกประตูเหรอ - ฉันนึกว่าฉันล็อกแล้ว

สวัสดีค่ะ

มีอะไรให้ช่วยไหมคะ

ขอเจอคุณซังอูหน่อยครับ

ซังไม่ว่างค่ะ

มีใครให้ฉันติดต่อได้อีกไหมคะ

ใช่แล้ว เขาฆ่าเด็กพวกนั้น และยิงตัวเองตาย

ฉันยังไม่รู้ชื่อคุณเลยค่ะ

รีจัส พาทอฟฟ์ครับ

เขาไม่ได้ฆ่าเด็กคนไหนเลยนะครับ

มีเด็กสักคนฆ่าเขา หรือไม่ก็เด็กคนหนึ่งยิงเขาครับ

- สาเหตุคือ... - พวกเขายังไม่รู้

- เรายังไม่รู้สาเหตุครับ - ครับ

ผมบอกกับตัวเองอีกแบบหนึ่ง และมันฟังดูเยี่ยมไปเลย

มันเลยติดอยู่ในหัวผมน่ะ

ถือให้หน่อยได้ไหม

ได้ครับ

- ผมเดินขึ้นบันไดไม่ค่อยเก่งครับ - โอเค

ขอโทษนะคะ แต่ขอถามหน่อยว่า คุณกำลังจะไปไหนคะ

ไปทำงานครับ

ผมเชื่อว่าคุณซังพูดจริงทำจริง และได้ทำข้อตกลงที่เหมาะสมไว้

สัญญาของผมยังไม่เริ่ม จนกว่าจะถึงตอนเช้าครับ

แต่จะเป็นตัวอย่างที่ดีถ้ามาถึงคนแรกครับ

- ซังจ้างคุณมาทำอะไรเหรอคะ คุณ... - พาทอฟฟ์ครับ

- "พาทอฟฟ์" รัสเซียเหรอครับ - คาบสมุทรไครเมียครับ

ผมเป็นที่ปรึกษาเรื่องธุรกิจให้กับคุณซัง

โดยเฉพาะเรื่องโครงสร้างองค์กร กำลังการผลิต การสร้างแบรนด์...

ในทุกๆ มุมของธุรกิจครับ

มันดูไม่ค่อยสูงเท่าไรถ้ามองจากด้านล่าง

มีลิฟต์อยู่นะครับ แต่เราเดินขึ้นมาครึ่งทางแล้ว...

- ตามตรรกะแล้วเราต้องไปต่อ - ใช่

ขอบคุณครับ

ผมไปต่อเองได้ครับหลังจากนี้

คุณคะ คุณเข้าไปไม่ได้นะคะ

คุณคะ!

นั่นมัน...

แบบนี้ก็ได้

ฉันคงต้องขอให้คุณออกไปค่ะ

ห้องไม่มีคนใช้นี่

คุณพาทอฟฟ์ ผมขอโทษด้วย ถ้าคุณเดินทางมาเสียเที่ยว

ดูรอบๆ สิครับ ไม่มีเรื่องธุรกิจให้ปรึกษาแล้ว

เราปิดตัวลงแล้วครับ

ผมอยากเรียกพนักงานทั้งหมด มาประชุมพรุ่งนี้เช้า

เราควรนัดสักเก้าโมงเนอะ

และคุณจะพบว่า...

สิ่งนี้แสดงให้เห็นถึง ความปรารถนาของคุณซัง

มันเขียนว่าอะไร

ใครเป็นเจ้านายเรา

เมื่อทนายจัดการเรื่องเสร็จแล้ว ก็คือญาติคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ของซัง

แม่ของเขาที่อยู่ปูซาน และพูดภาษาอังกฤษไม่ได้

ให้ตายเถอะ ทำไมเธอปล่อยให้ฉันเมาได้เนี่ย

มันเป็นอย่างที่เขาพูด

เขามาเพื่อให้คำปรึกษาโดยตรงกับซัง ในทุกๆ เรื่องเกี่ยวกับบริษัทคอมพ์แวร์

งั้นพอซังไม่อยู่แล้ว ใครคุมที่นี่ล่ะ

- คุณที่ขึ้นบันไดไม่ได้เหรอ - มาถามฉันทำไมเนี่ย

- เธอเป็นผู้ช่วยของซัง - ผู้ประสานงานครีเอทีฟ

"ผู้ประสานงานครีเอทีฟ" เหรอ

- ฉันเลื่อนตำแหน่งให้ตัวเอง - เมื่อไรกัน

ตอนที่เริ่มสมัครงานที่อื่น

นายไม่รู้หรอกว่ามันเป็นยังไง นายไม่เคยลองนี่

บางทีเธอน่าจะทำให้ตัวเอง เป็นซีอีโอไปเลย

เพราะตอนนี้เห็นได้ชัดว่าเราไม่มี

นี่คุณสูบกัญชามาเหรอเมื่อคืน

- เปล่า - เตียงเหม็นแล้วนะ

ฉันไม่ได้อยากจู้จี้หรอก แต่เอาไปซักให้หน่อยได้ไหม

- ตอนนี้กี่โมงแล้ว - แปดโมงครึ่ง

จะอยู่เซ็นอะไรบางอย่างทีหลังด้วยไหม

เดี๋ยวนะ ผมต้องไปทำงาน

- ไม่ล่ะ ที่รัก คุณไม่ต้องไป - มีผู้ชายคนหนึ่งชื่อพาทอฟฟ์

เขาเป็นที่ปรึกษา ซังจ้างเขามา ทุกคนต้องไปเข้างาน

ถ้าคุณดึงผ้าปูออก เดี๋ยวผมซักให้

รักคุณนะ

- รักนะ - รักเหมือนกันค่ะ

- โย่ เขาอยู่ที่นี่ไหม - ไม่รู้สิ

ฉันว่าเขายังไม่ได้ไปไหนเลย

- ควรมีคนคุยกับฝ่ายกฎหมายนะ - ฉันคุยแล้ว

ไม่ว่าจะเรื่องปิดตัวหรือขายทิ้ง

ทุกอย่างที่ซังได้อนุญาต รวมอยู่ด้วยแล้ว

อรุณสวัสดิ์ สหายทุกคน

โชคร้ายที่วันนี้คุณซัง ไม่สามารถอยู่กับเราได้

แต่เขาฝากความคิดถึงมานะ

ถึงใบหน้าอันงดงามทั้งหลายที่ผมเห็นอยู่

ขอบคุณสำหรับการเป็นส่วนสำคัญ ในความสำเร็จของบริษัทคอมพ์แวร์

ผมจะตั้งตารอในการรู้จักพวกคุณ เป็นการส่วนตัวนะครับ

พวกคุณทุกคนมีค่า

และสำหรับคนที่ทำงานจากระยะไกล