Clash of the Titans

ขอซุสจงเป็นพยาน

รวมทั้งหมู่ทวยเทพแห่งเขาโอลิมปัส

ข้าขอจองจำดานาย ธิดาข้า

และเพอร์ซีอุส บุตรของนาง ไว้ ณ ท้องทะเล

ความผิดบาปของนาง

นำความอัปยศมาสู่นครอาร์กอส

ข้า อะคริซิอุส จอมราชัน

ขอล้างบาปที่นางก่อ และกอบกู้เกียรติศักดิ์

มือข้าจักต้องไม่เปื้อนมลทิน

เอามันไป

เสร็จสิ้นแล้ว

ราชาอะคริซิอุสแห่งอาร์กอส ได้นำธิดาและบุตรของนาง

ไปลอยทะเล

มันจักต้องได้รับโทษ

ช่างโหดเหี้ยมอำมหิตยิ่งนัก

มันดูหมิ่นข้า

เจ้าทรราชย์นั่นกล้าอธิษฐาน ให้ข้าอภัยความริษยาอันป่าเถื่อน

และการล้างแค้นอย่างคนขลาด

อะคริซิอุสมีแรงศรัทธา ในทวยเทพแห่งโอลิมปิกมาช้านาน

เขาสร้างวิหารศักดิ์สิทธิ์มากมาย อุทิศถวายแด่ท่าน

เทพเจ้าซุสผู้ยิ่งใหญ่ บิดาแห่งทวยเทพ

ความดีงามเหลือคนานับ ก็มิอาจไถ่โทษการฆาตกรรมได้

ไม่ว่าจะวิหาร สถานสักการะ หรือรูปปั้นใดๆ ที่ถวายแด่ข้า

หรือแด่เจ้า เฮร่า มเหสีข้า

หรือแด่เธทีส เทพธิดาผู้งดงามแห่งท้องทะเล

หรือแด่เจ้า อธีน่า เทพีแห่งปัญญาและสงคราม

หรือแด่อะโฟรไดเต้ เทพธิดาแห่งความงาม

ไม่มีสิ่งใดจะลบเลือนหรือไถ่โทษ

บาปนองเลือดอันน่าเหยียดหยามนี้

สำคัญด้วยรึ

แค่หญิงสาวตายพร้อมบุตรของนาง

เพียงหญิงสาวรึ นางคือพระธิดา

- เขาอุทิศตนถวาย... - พอที ข้าตัดสินแล้ว

อะคริซิอุสต้องได้รับโทษทัณฑ์

รวมถึงราษฎรทั้งปวงของมัน

โพไซดอน

ข้ามีบัญชาให้เจ้า โหมคลื่นลมและกระแสท้องนที

ผลาญอาร์กอสให้วินาศ

เพื่อให้แน่ใจว่านครนั้น ย่อยยับไม่เหลือซาก

เจ้าจงปลดปล่อย อสุรกายไททันตนสุดท้าย

ปล่อยเจ้าคราเคน

นครอะคริซิอุสจักต้องพินาศ

ตามพระบัญชา

แต่จงจำไว้

อย่าให้ภัยใดย่ำกราย ดานายและบุตรของนาง

นำพาพวกเขาไปยังชายฝั่ง อันสุขสงบไกลโพ้น จงรีบไป

เหตุใดจึงทรงไร้เมตตาปรานี

ซุส สวามีเจ้าชอบพอนาง

- ดานายรึ - นางโสภายิ่งนัก

สิริโฉมงดงามเสียจนอะคริซิอุส หึงหวงและสั่งจองจำนางไว้

ให้ทหารเฝ้าเวรยาม

แต่ซุสทรงจำแลงกาย เป็นรูปฝนละอองทองคำ

- เพื่อร่วมเสพสมกับนาง - แล้วเหตุใดข้าต้องเมตตานาง

- ให้นางจมน้ำตายไปกับบุตรซะ - เพอร์ซีอุสนับเป็นบุตรของซุส

เขาจึงต้องรอดชีวิต

และอาร์กอสถึงคราวบรรลัย

ดานายและบุตรของนาง ต้องถูกนำไปหลบภัยยังเกาะเซริฟอส

เซริฟอส

และปล่อยให้ดานายกับบุตรของนาง อยู่อย่างปลอดภยันตราย

และสุขสันต์

เพอร์ซีอุสเติบใหญ่เป็นชายหนุ่ม

เขามีวัยเด็กอันแสนสุข มีร่างกายกำยำและโฉมหน้างดงาม

มนุษย์ผู้ใดจักปรารถนา ไปมากกว่านี้ได้

แล้วคาลิบอส บุตรของข้าล่ะ

บาปที่เขาก่อนั้นเกินให้อภัย

- ได้โปรดเมตตาเวทนาเขาเถิด - เป็นไปไม่ได้

คาลิบอส

ได้เปรียบในทุกด้าน

เจ้า เทพมารดาแห่งนครจ๊อปป้า มัวเมาให้ท้ายมัน

จนเสียผู้เสียคน

เจ้าปล่อยให้มันครองบ่อน้ำจันทรา ปล่อยให้มันทำลายทุกสรรพสิ่ง

มันวางกับดักและสังหาร ฝูงม้าบินอันศักดิ์สิทธิ์ของข้า

บัดนี้เหลือเพียงม้าพีกาซุสผู้แกร่งกล้า

- บุตรของเจ้าต้องถูกลงทัณฑ์ - ข้าขอร้องอ้อนวอนท่านเถิด

มันจักต้องมีรูปร่าง หน้าตาอัปลักษณ์ในสายตามนุษย์

มันจะถูกรังเกียจเหยียดหยาม จำต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวกลางห้วยบึง

มันจักกลายเป็นอมนุษย์ผู้น่าเย้ยหยัน

ถือเป็นตราบาปอันน่าอดสู แห่งความโหดร้ายป่าเถื่อน

นี่คือคำชี้ขาดของข้า

ได้โปรดเถอะ

เขากำลังจะอภิเษก กับเจ้าหญิงแอนโดรเมด้า

และปกครองจ๊อปป้ากับฟินีเชีย

ให้องค์หญิงมาดูสารรูปมันตอนนี้สิ

อย่าร้อนใจไปเลย พระองค์อาจเปลี่ยนพระทัย

หากเป็นเพอร์ซีอุสบุตรโดยสายเลือด พระองค์คงทรงอภัย

แต่คาลิบอส บุตรของข้า ย่อมไม่ได้รับความเมตตาปรานี

- และไม่ได้อภิเษกกับแอนโดรเมด้า - จะเป็นไปได้เยี่ยงไร

แต่หากบุตรข้า

ไม่ได้อภิเษกกับนาง

ใครอื่นก็อย่าหวัง

นักบวชแห่งจ๊อปป้าสวามิภักดิ์ต่อข้า

ข้าจักสื่อสารผ่านฝันและลางบอกเหตุ

หากคาลิบอสต้องทุกข์ทรมาน

แอนโดรเมด้าก็เช่นกัน

ข้าขอปฏิญาณ

บุตรของซุสได้มีโชควาสนา โดยปาฏิหาริย์

ขณะที่บุตรของข้า ถูกลงทัณฑ์ให้อัปลักษณ์

บัดนี้ถึงเวลาข้าแทรกแซงบ้างแล้ว

ถึงเวลาที่เจ้าจักต้องรับรู้ รสชาติของโลกแล้ว เพอร์ซีอุส

เจ้าจักต้องเผชิญหน้ากับความกลัว

เจ้าจักต้องสัมผัสความน่าสะพรึงกลัว ของความมืดมิดและความตาย

ถึงเวลาที่เจ้าต้องประจักษ์แจ้ง ถึงความเป็นจริงอันเลวร้าย

ณ ฝั่งบูรพา ข้ามท้องทะเล

ในนครจ๊อปป้า

ในอาณาจักรฟินีเชีย

เจ้าเป็นใคร

เจ้าเป็นใคร

สำแดงตนออกมา

เจ้าเป็นใคร

- บอกก่อนว่าข้าอยู่ที่ไหน - ที่ไหน รึ

ข้าอยู่ไหน

เจ้าไม่รู้ว่าตนเองอยู่ที่ไหนได้เช่นไร

ข้าไม่รู้

อย่าเพิ่งร้อนใจไป ข้ามีนามว่าแอมมอน

ข้าเป็นกวีและผู้เขียนบทละคร เจ้าล่ะ

ข้าชื่อเพอร์ซีอุส

- ข้าเป็นทายาทแห่งนครอาร์กอส - เทพทรงโปรด

ท่านมาที่นี่ได้เช่นไร

ข้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่นี่ที่ไหน

นี่คือโรงละครกลางแจ้งแห่งจ๊อปป้า

- ที่ไหนนะ - มหานครจ๊อปป้าไงล่ะ

ได้ยังไงกัน

ข้านอนทอดกายอยู่ริมหาด จ้องมองไปยังพระจันทร์

พระจันทร์งั้นรึ

นั่นอาจอธิบายสิ่งเหล่านี้ได้ พระจันทร์น่ะ

ส่งผลต่อสมอง

ข้าว่าเข้าข้างในจะปลอดภัยกว่า อยู่ตากลมหนาวเช่นนี้

ข้าต้องขออภัยกับสิ่งของมากมาย ที่ใช้ลวงตาในโรงละครนี้

ข้าติดตั้งมันเพื่อหลอกให้ พวกสอดรู้สอดเห็นกลัว

มันทำให้พวกเขาคิดว่า โรงละครมีผีสิง

- เหตุใดเมืองจึงทรุดโทรมเช่นนี้ - เป็นร่องรอยแห่งกาลเวลา

อาณาจักรนี้ต้องคำสาป เมืองนี้อยู่ในภาวะสิ้นหวัง

ใครต่อใครต่างร่ำลือกันว่า

มีเพียงผู้สิ้นชีพเท่านั้นที่พบสุคติ

เอาล่ะ สหายหนุ่ม

ท่านบอกว่าชื่อเพอร์ซีอุส เป็นทายาทแห่งนครอาร์กอสรึ

ใช่

ตราบจนบัดนี้ ข้าได้แต่ ใช้ชีวิตอยู่ที่เกาะเซริฟอส

สักวันข้าจะกลับไปทวงคืนอาร์กอส

- ตั้งแต่ข้าเกิด ท่านแม่กับข้า... - ข้ารู้

- งั้นรึ - แน่นอนทีเดียว

องค์หญิงผู้ทรงสิริโฉม และทรราชย์ผู้มีจิตริษยา

ท่านกับพระมารดา ถูกใส่หีบลอยทะเล

แล้วนครอาร์กอสก็ล่มสลาย

เป็นตำนานเล่าขานลือชื่อ ของที่นี่มา 20 ปีแล้ว

ข้ายังเคยแต่งบทกวีไว้

- ช่างน่าสะเทือนใจเสียจริง - ถ้าเช่นนั้น

ท่านอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้น กับข้าในคืนนี้ได้มั้ย

ทวยเทพแห่งโอลิมปัสน่าฉงนนัก ช่างมีจิตใจปรวนแปร

ข้าขอแนะให้ท่าน

รีบกลับไปยังเกาะเซริฟอส อันสงบสุขแต่บัดนี้

แต่ท่านแม่มีความปรารถนาสุดท้าย ให้ข้ากลับไปกอบกู้มาตุภูมิ

จ๊อปป้าย่อมเป็นจุดเริ่มต้น ที่ดีกว่าเกาะอันไกลโพ้นเป็นแน่แท้

ถ้าเช่นนั้น

ท่านก็ควรหาเสื้อผ้าอาภรณ์ห่มกาย

เครื่องแต่งกายที่เหมาะเจาะ

และเหมาะสมฐานันดรศักดิ์ ของเจ้าชาย ออกไปซี่

ดูนี่สิ

ดูดีทีเดียว

เหมาะเจาะงดงามเชียวล่ะ

ดาบของท่าน

ขอต้อนรับสู่จ๊อปป้า เจ้าชายเพอร์ซีอุส

เจ้าชักพาเขาไปยังเมืองประหลาด โดยมีอาภรณ์น้อยชิดห่มร่างรึ

- โชคชะตาไงล่ะ - มันไม่เกี่ยวกับโชคชะตา เจ้ารู้ดี

เป็นการกระทำชั่วร้ายโดยจงใจ ไม่คู่ควรเป็นเทพธิดา

- ท่านกล่าวหาข้ารึ - อย่างไรเสีย ยังมีสิ่งแน่แท้

บุตรของข้าต้องการมากกว่า ผ้าคลุมไหล่และดาบทำจากไม้

จงจัดเตรียมศัตราวุธให้สมเกียรติ ให้ทรงแสนยานุภาพ

หมวกเกราะ

พระแสง

และโล่กำบัง

ต้องทรงแสนยานุภาพอย่างยิ่ง

- เพราะความหลงใหลในตัวดานาย - ไม่จริง

มีอิสตรีนับไม่ถ้วนที่ต้องพระทัย พระองค์จำนางไม่ได้แน่

เป็นความหลงลำพอง ในบุตรชายรูปงามมากกว่า

อย่างที่เจ้าว่า อิสตรีมากมาย ที่พระองค์ทรงจำแลงรูป

เพื่อเกี้ยวพาราสี บางครั้งก็เป็นฝนทองคำ

ไม่ก็กระทิงหรือหงส์งาม ทรงแปลงเป็นลิ้นทะเลมาเกี้ยวข้า

- ทรงทำสำเร็จมั้ย - แน่นอนว่าไม่

- เจ้าทำเช่นไร - ย้อนเล่ห์กลของพระองค์

ข้าแปลงกายเป็นปลาฉลาม

ท่านตื่นมาพร้อมตะวัน รุ่งอรุณนี้ช่างงดงาม

วิเศษยิ่งนัก

ข้าพบสิ่งนี้อยู่ข้างรูปปั้น

นั่นคือรูปปั้นเทพธิดาแห่งความรัก น่าตื่นตายิ่งนัก

- ดาบรึ - ใช่

- นี่มิใช่ดาบธรรมดา - ทำด้วยโลหะแปลกตา

ไม่ใช่ทองเหลืองหรือเหล็ก ข้าไม่เคยพบโลหะเช่นนี้มาก่อน

เทพทรงโปรด

นั่นโล่นี่

นั่นก็หมวกเกราะ

ข้าคิดถูกที่กล่าวว่า เทพทรงโปรด

ใครเล่าจะสร้างดาบเล่มนี้

ที่ตัดผ่านหินอ่อนอันแข็งกล้าได้

โดยไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้บนคมมีดเลยสักนิด

หากดาบทำเช่นนั้นได้

หมวกและโล่จะแข็งแกร่งสักเพียงใด

เราควรจะ... ท่านควรไปลองดู

- ข้าจะลองสวมหมวก - ไม่ได้ ต้องข้าก่อนสิ

- ท่านว่ายังไงนะ - ข้าเปล่าพูด