Something from Tiffany's

சம்திங் ஃப்ரம் டிஃபனீஸ்

இது குஷன் கட், இந்த மற்றது...

-பிரின்சஸ் கட். -ஆமா.

இந்தப் பெயர்கள் உண்மையில் அவளை உணர வைக்கலை.

பிரெசிடென்ஷியல் கட் இருக்கா?

இதை விட

இன்னும் கொஞ்சம் கிளாசிக்கா இருந்தா.

-அதான் வேணும். -உன் தேர்வு நல்லா இருக்கு, டெய்சி.

ஆமா, இருக்கு.

பாஸ் சொன்னத கேட்டீங்க.

நல்லது. இதான் சரி.

ஹை. நான் உதவலாமா?

சாரி. நான் என் காதலிக்கு பரிசை தேடறேன்.

இந்த ஃப்ளூ பாக்ஸ் தந்திரத்தை செய்யும்னு தோணுது.

ஒகே. ஏதாவது குறிப்பா?

உண்மையா இல்லை.

ஏதாவது அளவான விலையில் கிடைக்கும்னு நம்பறேன்.

-எங்ககிட்ட இருப்பதை காட்டறேன். -நல்லது.

உனக்கு பிடிச்சிருக்குதானே?

ஆமா, அப்பா. நல்லா இருக்கு, சரியா?

எல்லாம் நல்லா இருக்கு. எனக்கு...

மக்கள் இங்கே வேற மாதிரி.

எல்ஏவை விட பரவாயில்ல.

கடவுளே, அவர் நல்லா இருக்காரா?

-என் பார்வைய விட்டுப் போகாதே. -மாட்டேன்.

-நல்லா இருக்கியா? -ஆமா.

911 கூப்பிடலாமே?

இல்லை, ஆனா இங்கே ஆம்புலன்ஸ் இருக்கு.

நல்லா இருக்கியா? ஹே, அட.

ஹை. நான் பாராமெடிக். என் வேலை.

நிஜமா நான் ரொம்ப நல்லா இருக்கேன்.

-சார், உங்க பேர் என்ன? -என்ன? நல்லா இருக்கேன்.

ஆமா, நல்லா இருக்கே.

உனக்கு ஹரிஸ்ஸா வேணுமா?

ஹரிஸ்ஸா தேவைதான்.

கச்சிதம். கொதிக்க விடலாம்.

அருமை.

-நீ மறுபடி உன் மீன் கூட பேசறியா? -இல்லை.

என் சூப் கூட பேசறேன்.

-சரி, யுரேகா எலுமிச்சை கொண்டு வந்தேன். -கடவுளே. நன்றி.

நான் நல்ல தோழி. நீ இப்போதான் எலுமிச்சை கேட்டே.

-உனக்கு யுரேகா பிடிக்கும்னு தெரியும். -யுரேகா!

-ஏன்னா அது செய்ய உனக்கு பிடிக்கும். -பிடிக்கணும்.

ஒகே, வாவ்...

வீட்டிலேயே கொண்டாட்டம், இல்லையா?

ரேச், ஒருவழியா இத ஃப்ரேம் பண்ணது பிடிச்சிது.

நம் முதல் குழந்தைய எனக்கு எப்பவுமே பிடிக்கும்.

அந்த விமர்சகர் கேஸ் ஸ்டேஷன் போல இருக்குன்னு சொன்னாலும் கூட.

எனக்கு கேஸ் ஸ்டேஷன்களை பிடிக்கும். அங்கே சுவையான தீனி கிடைக்கும்.

கடவுளே, உனக்கு நல்ல மனப்பான்மை. திகிலூட்டுது.

நான் உடை மாற்றணும். இரண்டு நிமிஷத்துல சூப்பை அணைச்சிடறியா?

ஒகே, ஆனா உன் தலைமுடில சாப்பாடு இருக்கு. ஆமா, அங்கே தான்.

தெரியுமா, அசுத்தமா கசமுசான்னு வைப்பதில் உனக்கு அபார திறமை.

குழந்தைங்களுக்கு சமைக்க சொல்லி கொடுத்தியோ.

ஆமா, எனக்கு அப்படித்தான் தோணுது.

நீ கிளம்பணும், ஏன்னா கேரி 7 மணிக்கு இங்கே வந்துருவான்.

ஒகே, அப்போ நான் இன்னும் 2, 3 மணி நேரத்துல கிளம்பறேன்.

அது மோசம். நீ என்ன காமெடியனா?

அஞ்சு நிமிஷ காமெடியை பயிற்சி செய்றேன்.

நான் அவன் எழுதியத நியூயார்க் மேகசீன்ல பார்த்தேன்.

-அப்படியா? -நியூயார்க்கின் புதிய டாட்டூ கலைஞர்.

நீ அதுக்கு உதவினேன்னு நினைச்சேன்.

ஆமா, உதவினேன்.

என்ன? நம் கனோலிய கொஞ்சம் அனுப்பினேன். "ஒருவேளை கலாச்சார

"எடிட்டரிடம் ஒரு வார்த்தை போடலாம்," செய்தாங்க.

நீ ரொம்ப தாராளமோ?

கனோலியால் மக்களை ஈர்க்கலாம். கேட்க நல்லாயிருக்கு.

டெர்ரி.

என் டிரெஸ் பத்தி நீ ஒண்ணுமே சொல்லலியே. என்ன நினைக்கிறே?

அருமையா இருக்கே.

அது ரொம்ப அதிகம், நான் நினைச்சது ஜேலோ

ஸ்கூல்லேந்து குழந்தைகளை கூப்பிட்டு கிராமிக்கு வர்ற மாதிரி.

கண்டிப்பா இந்த கிச்சன கவனிக்க மாட்டான்.

இல்லே, மாட்டான்.

உன் ஃபோன் அடிக்குது.

அது கேரி தான்.

-நான் இன்றிரவு மீன் சாப்பிடுவேனோ. -டெர்ரி.

என்ன?

ஹாய், ஹனி, வர்றீயா?

சாரி, யார் இது?

என்ன?

எனக்கு கிடைக்கலே.

ஃபோனை கண்டுபிடிச்சா எனக்கு ஒன்று தருவீங்களா?

ஆரம்பிக்காதே, அவகிட்டே சொல்லாதே, பிடிக்காது.

ஹே, ஹே, ஹே.

ப்ளீஸ், நீங்க மோவானாவை பார்த்ததே இல்லையா.

-அங்கே என்ன நடக்குது? -ரொம்ப நல்லா இருக்கு.

மரங்கள் எரியுது, ஸ்கேட்டிங் போனோம்

-ஒருத்தர் கார்ல அடிபட்டத பார்தோம். -அட கடவுளே.

இல்லை, ஆள் இல்லாம நாள் நல்லா இருந்தது, சரியாகி இருக்கும்.

நீங்க இங்க வந்ததும் திரும்ப போவோம்.

தேவையில்லை. ஆமா, எனக்கு ஞாபகம் இருக்கு. கூட்டம், வாசனை.

எல்லாமே பிடிச்சிருக்கு.

-நீ எப்போ விமானம் ஏறணும்? -நாளை இரவு 5 மணிக்கு.

அது வரைக்கும் என்ன செய்யப் போறீங்க?

டெய்சி தான் முதல் வகுப்புக்கு பிறகு பார்க்காத நீனா கூட சுத்துவா.

வேடிக்கை தான். சரி.

-ஆமா, டாட் மீட்டிங்கல இருப்பாரு. -என்ன மீட்டிங்?

வனேசா. மார்கரிட்டா நேரம்.

நான் வர்றேன்.

சரி, நான் போகணும். சீக்கிரமே நிறைய பரிசுகளோட சந்திக்கிறேன்.

-ஒகே? - பெண் பயணத்தின் கடைசி நாள கொண்டாடுங்க.

அப்போ இங்கே வனேசா கிட்ட மீட்டிங் பற்றி சொல்லக் கூடாது.

என்ன ஆச்சு?

அவர் ஒகேன்னு தானே சொன்னீங்க.

பாரு, அன்பே, ஆம்புலன்ஸ் அங்கே சீக்கிரமா வந்துருச்சு.

ஆனா சில சமயம் மக்கள் நலமா இருப்பதில்ல.

அவர் நலமா இல்லேன்னா?

நீ சொல்றது சரிதான்.

நல்லா இருப்பாருன்னு நினைக்கிறேன்.

ஆனா காலைல, நாம ஆஸ்பிட்டல் போய் அவரை பார்க்கறோம்.

சரி.

நேற்றிரவு என்னோடு பேசிய டாக்டர் மூளை அதிர்ச்சி அடைந்ததாக சொன்னார்.

எவ்வளவு மோசம்?

நீ எப்படி உணர்றே?

மோசமா இருக்கு.

லேசான மூளை அதிர்ச்சி. எலும்புகள் உடையவில்லை. அங்கங்கே கொஞ்ச காயம்.

-அவ்வளவுதானா? -அவ்வளவுதான்.

கடவுளே.

என் ஃபோன்.

உன் என்ன?

உடைஞ்சி போச்சு.

ஆமா, சரிதான். அவர் சீக்கிரமே சரியாகிடுவார்.

சரி, இனிமே ரீட்டா பார்ப்பார்.

-ஒகே. -சரி.

ஒகே, அவரை எம்ஆர்ஐ செய்ய நிறுத்துகிறோம், கொஞ்சம் நினைவு இழப்பு இருக்கு.

நினைவு இழப்பா? அவங்க அப்படி சொல்லலையே.

நேற்றிரவு நடந்தது நினைவில்லையா?

நிஜமா இல்லை.

அது நல்லதில்லை. கேட்க மோசமா இருக்கு. அது தீவிரமானதா?

அவர் சரி ஆயிடுவாரு.

அப்போ என்னை எப்போ வேணா பார்ப்பாங்க தானே?

இன்றிரவு வரை இல்லை. ஒருவேளை நாளை.

-நீ போ. -இல்லை, உன்னை இங்கே விட்டு போக மாட்டேன்.

அட, நிஜமா.

-நீ என் ஃபோனைப் பற்றி கவலைப்படு. -நிறுத்து.

உடைஞ்சி போச்சு.

நான் நல்லா இருக்கேன். நீ உணவகத்துல இருக்கணும்.

உண்மையாவா.

கண்டிப்பா?

ஆமா.

ஒகே.

-பை. -உன் பொருட்களை எடுத்துக்கறேன்.

அவ்வளவுதான்.

பார்த்துக்கோங்க.

-ஐ லவ் யூ. -ஐ லவ் யூ.

ஹே, இங்கே தின்பண்டம் என்ன இருக்கு?

இல்லை, குடும்பம் இல்லே. நாங்க... சும்மா பார்க்க வந்தோம்.

எங்களுக்கு தெரிஞ்சது அவர் கார்ல அடிபட்டது.

சாரி. நான் நோயாளி விவரங்களை வெளியிட முடியாது.

-முக்கியமா பெயர் தெரியலே. -நல்லா இருக்காரான்னு மட்டும் தெரியணும்.

நேற்றிரவு வந்தாரு, சோஹோல கார்ல அடிபட்டார்.

என் அப்பா தான் உயிர் கொடுத்தார்.

-இல்லை, இல்லை, அது... -ஆமா செய்தீங்க. அது உங்களால தான்.

-எக்ஸ்கியூஸ் மீ. ஹை. -அது இல்லே...

ஹை.

குறுக்கிட சாரி.

நீங்க சொன்னத கேட்டேன். அவருக்கு அடிபட்டப்ப அங்க இருந்தீங்களா?

-நீங்க எதையும் வெளியிட வேண்டாம். -அவர் பேர் கேரி.

அவருக்கு மூளையதிர்ச்சி.

-ஐயோ. -ஆனா கொஞ்சம் தான், சரியாயிடுவார்.

-ஆமா. -சந்தோஷமா இருக்கு.

கேட்டியா, டி?

-என்ன ஆச்சு? -சாரி. நீங்க இங்கே கூட்டம் போடாதீங்க.

வேற எங்காவது போய்ப் பேசுங்க.

கேரியோட மனைவியா?

இல்லை, இல்லை, நாங்க...

சிறந்த நண்பர்களா?

நீங்க ஸ்ட்ரிப்பரா?

என்ன?

நியூயார்க்ல இருக்கீங்களா?

ஆமா, நான் குவீன்ஸ்ல வசிக்கறேன்.

-நீங்க? -எல்ஏ.

நாங்க இங்கே தான் இருந்தோம், ஒரு வேளை திரும்பி வருவோம்.

எந்த நகரில் வேணா வேலை செய்யலாம். இரு கரையோரம், ஆடம்பரமானது.

இருக்கலாம், நான் யூசிஎல்ஏ-ல படைப்பு எழுத்து பேராசிரியரா இருக்கேன்.

-நல்லது. -அவர் ஒரு ஆசிரியரும் கூட,

இன்னொரு புத்தகம் எழுத விரும்பறார்.

சரி, நாம் கிளம்பணும், இல்லாட்டி ரேச்சல்

நம்ம சமூக பாதுகாப்பு எண்களை தரும் முன் கிளம்பணும்.

குறைந்தபட்சம் நான் திட்டத்தை கெடுக்கல.

நான் ஒன்றுமே கேட்கலே. ஒண்ணுமே கேட்கலே.

சோர்வா இருக்கு. நான் போய் தூங்கணும்.

மனித உடைகளை போடணும்.

நான் ஆஸ்பிட்டலில் ஹீல்ஸ் போட்டு இருக்கேன். அதைதான் செய்யறேன்.

-கிளம்பணும். -தூங்கவா?

ரொம்ப முக்கியமா படுது.

-நீங்க சொல்றது சரி தான். -ஆமா.

இப்போ, உங்களுக்கு பிரையன்ட் பார்க் வந்தா, கிறிஸ்மஸ்

மார்கெட்ல என் ஹோட்டல் ஒரு சிறிய இடத்தில் இருக்கும்,

உங்களுக்கு நல்ல சாப்பாடு கொடுத்து நன்றி சொல்ல விரும்பறேன்...

-நிஜமாவா? ஆமா. -ஆமா.

-அது பேர் என்ன? -ஜில்லீனி.

-அது பேக்கரி. -பேக்கரியா?

ஹோட்டல் லிட்டில் இத்தாலியில்.

இருங்க, நீங்க அமெரிக்காவின் பெரிய பிரெட் நுகர்வோர சந்திச்சு இருக்கீங்க.

-அட, அது நீங்களா? -ஆமா.

பல வருடமா உங்களை சந்திக்க காத்திருந்தேன்.

அடக் கடவுளே.

கடவுளே.