Gold Run (Gulltransporten)

Wiosna 1940. Pół roku po rozpoczęciu II wojny światowej.

Machina wojenna Hitlera zmierza w kierunku Norwegii.

Niemcy chcą przejąć kontrolę nad:

norweskim wybrzeżem,

królem,

rządem

i norweskimi rezerwami złota.

To historia walki o złoto.

8 KWIETNIA 1940 NOC PRZED INWAZJĄ

Pięknie!

- Idziesz? - Już.

- Daj mi chwilę. - Zostaw i chodź już.

Prawie skończyłem.

Cześć.

- Wybaczcie spóźnienie. - Nie ma sprawy.

- Cześć, Chris. - Cześć, wujku.

Zaraz podamy tort.

O ile Fredrik będzie w stanie się z nim rozstać.

Cześć.

- Ślicznie. - Spójrzcie, kto przyszedł.

- Chodź już. - Jeszcze tylko zapalę świeczki.

Sto lat, sto lat Niech żyje, żyje nam

Jeszcze raz, jeszcze raz...

Musimy zejść do piwnicy.

- Wszyscy. - Tato, to tylko ćwiczenia.

- Gdzie jest Nils? - Nils?

- Nie wziąłeś go? - Nie.

Hej...

- Nils pilnuje mieszkania. - Musimy po niego pójść.

Nie możemy. Trwa alarm przeciwlotniczy.

Nie możemy iść na górę.

- Coś się stało? - Nils został w mieszkaniu.

Mam po niego pójść?

Nie trzeba.

Nieprawda.

Ciocia Nini pójdzie po Nilsa. Już dobrze.

Spójrzcie, co mam.

- Przyniosłam też tort. - Tak!

Nils!

Sto lat

Komunikat dowódcy:

niemieckie okręty pokonały dziś w nocy twierdzę Oscarsborg

mimo silnego ostrzału ze strony sił norweskich

i płyną dalej.

O 4.30 doszło do wymiany ognia

między niemieckimi okrętami wojennymi a twierdzą Oscarsborg.

Krążownik minął twierdzę,

a następnie został porzucony w Digerud.

Z pozostałych okrętów zbombardowano Horten.

Niemieckim okrętom udało się, mimo norweskiego ostrzału,

dotrzeć do Bergen. Miasto jest okupowane.

Dwa okręty dotarły do Trondheim.

Miasto zostało zajęte przez Niemców.

Jeden okręt dotarł do Narwiku,

najprawdopodobniej po stoczeniu bitwy z okrętami norweskimi.

DZIEŃ INWAZJI 9 KWIETNIA, WCZESNE GODZINY PORANNE

- Ile mamy czasu? - Już tu są.

- Czego potrzebujemy? - Cudu.

A ilu furgonetek?

Dwudziestu, może 25 oprócz tych, które mamy.

- Musisz je w takim razie znaleźć. - Nie wyczaruję ich w sekundę.

Chyba że mam je porwać.

Świetny pomysł. Do roboty.

Musimy zdobyć skądś ciężarówki, zrozumiano?

Tak, tylko...

To nie należy do moich obowiązków.

Masz teraz nowe obowiązki.

Przed nami wyjątkowy dzień.

OK...

TRANSPORT ZŁOTA

Irene, posłuchaj mnie. Kochanie...

Nie! Nie zamierzam siedzieć i czekać.

To potrwa tylko kilka godzin. Niedługo wrócę.

Słyszałam samoloty. Wiem, co to oznacza.

- Tak jak całe Oslo. - Dlatego muszę tam jechać.

Posiadamy poufne informacje, które nie mogą wpaść w ręce Niemców.

Veslemøy, błagam cię.

Nie może tego zrobić ktoś inny?

Nie jesteś kierownikiem, tylko sekretarzem.

Mam zadanie do wykonania. Muszę tam jechać.

Jak tylko wrócę, pojedziemy nad Myllę.

Tam będziemy bezpieczni. Za kilka godzin będę z powrotem.

Obiecuję.

DRØBAK 36 KM OD OSLO

- Do Oslo. - Jedziemy do Kolbotn.

Musicie mnie zawieźć do Oslo. To ważne.

Muszę się dostać do banku centralnego. To bardzo ważne.

Jest pan przemoczony.

Okręt zatonął.

- Nasz okręt zatonął. - Czy na pokładzie był ktoś jeszcze?

SIEDZIBA GŁÓWNA PARTII PRACY

Spalcie to.

- Wszystko. - Dobrze.

- Statystyki końcoworoczne. - Spalcie to.

To?

- Spalcie to. - Dobrze.

Nie wystawiaj tego na zewnątrz, nim nie przyjedzie transport.

Spal to.

Zaczekaj.

- Haslund? - Tak?

- Dzwonią z ministerstwa finansów. - Oddzwonię później.

- Spal to. - Haslund.

To sam minister finansów.

OK.

To spal, a to sprawdź.

Halo?

- Tak, słucham? - Oscar? Wszystko w porządku?

Fredriku, potrzebuję kierowcy.

Musimy się ewakuować.

Nie rozumiem. Potrzebujesz kierowcy?

Jezus Maria. Trwa inwazja.

Potrzebuję kogoś, komu mogę zaufać.

- Starego przyjaciela. - Rozumiem.

- Przyjadę tak szybko, jak się da. - Dziękuję.

Irene?

Drogi Fredriku. Dojedź do nas jak najszybciej.

Kochamy cię - twoje dziewczyny

Brytyjczycy zaminowali wybrzeże Norwegii.

Czy Niemcy przyjdą nam na pomoc?

Takich naziolskich gówniarzy jak wy powinno się kastrować!

Zmywajcie się stąd.

Co jest?

Hej!

Nie!

Nie jestem złodziejem. Nie próbuję ukraść pana furgonetki.

Jestem pracownikiem banku centralnego.

Tak, a ja Jezusem z Nazaretu.

Nie!

Jestem tu z ważną misją. Potrzebujemy samochodów.

Musimy jechać do Lillehammer.

Proszę to przeczytać.

Znikaj.

Znikaj, mówię!

Co przewozicie?

BANK CENTRALNY NORWEGII

Dalej!

Znalazłem furgonetkę z kierowcą.

- Dobrze. A to co? - Nie chcę o tym mówić.

- Słucham? - To było traumatyczne przeżycie.

Nie ruszać się!

- To nie on. - Owszem, tak.

Powinienem był odwołać wizyty.

- Wygląda na to, że świat... - Hej!

To on.

Tak.

Nie ma decyzji o mobilizacji?

Widzę Niemców przez okno.

Jak stoi sprawa furgonetek od Kristiania Transport?

Zawrócono je do banku centralnego.

Proszę o uwagę!

Rozmawiałem z komendantem Welhavenem.

Komisja ds. ewakuacji została rozwiązana

ze skutkiem natychmiastowym.

Ale to my mamy plan ewakuacji.

Rząd rozpoczął ewakuację bez naszego udziału.

Po to powołano tę jednostkę.

Mamy wszystko zniszczyć i uciekać.

Powinniśmy walczyć.

Możesz zgłosić się na ochotniczkę i poszukać broni,

ale ja stąd spadam...

Uciekamy.

- To ostatnia skrzynia? - Tak.

Tutaj.

Jedź prosto do Lillehammer. Nie zatrzymuj się, nie bierz nikogo.

- Wsiadaj. - Z tyłu?

- Będziesz pilnował ładunku. - Jestem urzędnikiem.

Pracujesz dla banku. Przed tobą najważniejsze zadanie.

Siedzenie z tyłu pędzącej furgonetki?

Czy muszę tłumaczyć jednemu z moich pracowników,

na czym polega system waluty złotej?

To podstawa naszej gospodarki.

Jeśli Niemcy przejmą nasze złoto, będzie po nas.

Wsiadaj!

- Do diaska! - Zatrzymajcie ją!

Nikomu ani słowa o tym, co przewozimy.

W razie gdybyśmy spotkali Niemców, on jest przynajmniej uzbrojony.

A niech mnie.

Wracaj do domu.

Najbliższe dni w pracy nie będą zbyt przyjemne.

Kristiansand ucierpiało na skutek nalotów.

Niemieckie siły zeszły na ląd w Egersund.

Tønsberg donosi, że o 5.30

niemieckie oddziały zeszły na ląd w Vallø

niedaleko Tønsberg, w liczbie 20 żołnierzy.

Mieszkańcy opuścili latarnię

i udali się w kierunku Tønsberg.

Norwegowie oddali strzał.

Strona niemiecka nie odpowiedziała ogniem.

Zaczekaj!

- Złoto? - W drodze do Lillehammer.

A gubernator banku centralnego?

Nie mogę się do niego dodzwonić, ale wie, co robić.

Dobra. Jedź.

My...

szukaliśmy, ale...

nie możemy znaleźć...

- Schlüssel? - Die? Der?

- Der Schlüssel. - Der Schlüssel.

Panie Rygg.

Musi pan zrozumieć,