200 ensimmäistä riviä.
'HET IS EEN GROTE VERANTWOORDELIJKHEID OM JEZELF TE ZIJN.
HET IS VEEL GEMAKKELIJKER IEMAND ANDERS OF HELEMAAL NIEMAND TE ZIJN.'
We naderen het einde. - Waarvan?
Van de film, van de opnames.
Er is altijd de volgende. - Luister je ooit?
Ik kreeg droge ogen.
Uit het niets. Alsof er constant vuil in zat.
Er was hier een oogarts. Die de lenzen doet.
Skip moet iets checken. Hij denkt dat er iets niet klopt.
De zijden blouse is lastig.
Dit mag geen ding worden. Ik vroeg: 'Wat moet ik doen?'
Kun jij iets zeggen, Jay?
Ik hou van je. - Iets meer, graag.
Ten, negen, acht, zeven. Dinsdag, donderdag, woensdag.
Je bent de beste. - Er is vast iemand beter.
We willen de hele wijde wereld zien.
Z'n druppels deden wonderen. De droogte was meteen weg.
Je moet twee stappen vooruitdenken. Ik nam een besluit. Ik ga niet...
Je bent nu te gespannen, dus natuurlijk wil je stoppen.
Omdat ik je vader ben.
Het voelt heerlijk. Gebruik je die conditioner?
Het wachten is het ergste. - Je broekspijp.
Sorry, Hailey wil je in de bloederige jas zien.
Paprika of ravioli? Ik had ravioli moeten nemen.
Ik heb 'n shake gehad.
Wie wil er jong zijn? - Probeer lever en wei.
Verstop jullie. - Waar is de hond? Kan het met de hond?
Jay wil de hond. Kan dat, Frankie?
Die hond verdient meer dan wij. - Motregen, graag.
Dat is een zondvloed. - Dat is de motregen.
Ik heb je zien opbloeien tijdens dit toernooi.
Je tweede service is nu ijzersterk.
Denk je dat Coco niet zenuwachtig is? Niet bang is? Haar vader niet belt?
De bloederige jas. - Bloediger is beter.
Je espresso. - Dank je. Niet meer dan 'n slok na vieren.
Je bent nieuw. Ik drink altijd koffie.
De laatste film voor ons allemaal. Daarna gaan de lichten uit.
Je had me moeten bellen, puppy.
Maak jezelf niet gek. Je zit jezelf van alle kanten in de weg.
Ik had een dubbel in de 5K.
Schuldgevoel is een secundaire emotie. - Niet die.
Bedankt, Clay. - Geen punt.
Ik heb geen brood gegeten. Dat was je broer.
En? We hebben een paar goede. - Laat het gewoon op z'n beloop.
Nog eentje? - We zien wel.
Stilte, graag. Deze is voor een take.
Geluid. - Geluid loopt.
Geluid loopt.
Stilte, graag. - Echo, take 11.
Wacht even. Ik wil deze take even zien.
En actie.
Ik wil hier niet meer zijn, Jerry.
Ik wil hier weg.
Hij komt te snel. Opnieuw.
Wacht iets langer. - Cut.
Nee, ga door. - Ga door.
Meer ansjovispasta...
Stilte, graag. - Dank je.
Goed. - We draaien.
Actie.
Ik wil hier niet meer zijn, Jerry.
Ik wil hier weg.
In zekere zin...
...ben ik al dood.
Ik bof maar.
M'n tijd ging voorbij terwijl ik nog leefde.
Ik zag het einde voor het einde.
Het is gek. Wanneer je sterft...
...blijkt alles wat je dacht te zijn...
...niet waar te zijn.
Je bent een brave hond.
En cut. Geweldig.
Kan het opnieuw? - Echt?
Ik wil het overdoen. Ik kan beter.
Stilte, graag.
Anders. Ik weet het niet.
Als jij tevreden bent... - Zeker.
Als jij ideeën hebt... - Dat dacht ik. Ben je tevreden?
Het is perfect. Maar je mag het overdoen.
Voelt het goed? - Absoluut.
De eerste takes waren ook goed. - Cool.
Goed?
Goed.
Dat was het voor Jay Kelly.
En voor Eight Men From Now.
Super. Hij wordt goed.
Het is een eer. Bedankt voor het vertrouwen.
We staan in de finale, Vivienne. Dat moeten we vieren.
Rust goed uit. De Greenbergs zijn taaie tegenstanders.
Maar ik zet m'n geld op jou en mij. Ik hou van je, Vivi.
José. Pops. Jullie zijn toppers. - Bedankt.
Jullie krijgen nooit de erkenning. - Bedankt.
Ik bel je terug. - Bedankt voor het cadeau.
Oké, jongens. Enorm bedankt, mensen. Geweldig gedaan.
Een paar herinneringen.
Morgen hebben we Omega. Ophalen om 11.00 uur.
Candy... - Ik ben er om negen.
Heb je gekeken? Je hebt niks gezegd.
Mijn meningen irriteren je. - Nu denk ik dat je 't niks vond.
Het was briljant. Vooral take zeven.
Waarom zeven?
Laat het gaan. - Hoezo?
Je doet altijd zo na de opnames. Emotioneel, en ik krijg de schuld.
Misschien toch zeven. Ze kunnen de hond laten zien.
De hond was geweldig.
Hoe was het om je eigen dood te ervaren?
Het was niet echt. - Nee.
Maar hoe acteer je wat je nooit hebt gedaan?
Je doet alsof. - Dat zou niks voor mij zijn.
Bedankt voor jullie harde werk.
Jullie zijn goud waard. - Jij bedankt, Jay.
Je bent de beste. - Inderdaad.
Waarom vind ik in elke kamer een stuk cheesecake?
Dat staat in je contract met het fruit en de watersoorten.
Hoe kan dat? Ik hou niet eens van cheesecake.
Dat heb je gezegd.
Niet waar. - Je weet het niet meer.
Er zou in moeten staan dat ik nooit cheesecake wil.
En morgen ga je met Daisy eten.
Chef-kok Mario maakt de speciale tamales. - Lekker.
Antonio van het Tuscan Arts Festival heeft weer gebeld.
Over het eerbetoon. - Ik heb al nee gezegd.
Ik ook, maar ze blijven het vragen. - Het blijft nee.
Ze zijn erg gerenommeerd. - Geen sprake van.
Het zou krap worden. - Geen eerbetonen.
We beginnen over een paar weken.
Toen besefte ik dat ik slimmer was dan jij.
Hoe bedoel je?
Ik weet meer dan jij. - Ja?
Echt niet. - Echt wel.
Waarover?
Over alles. Wat is de hoofdstad van Kroatië?
Ik ben al blij dat ik die van Californië weet.
Wie was Agamemnons vrouw?
Dat is algemene kennis. Iedereen kan dat weten.
Ik weet meer van emotionele dingen. Dankzij levenservaring.
Ik ben emotioneel intelligenter.
Wil je niet dat ik slimmer ben?
Daar gaat het toch om? - Ja.
Is het niet wat vroeg? - Daar kan ik niks aan doen.
Het ziet er goed uit. Je ziet het niet. Ze heeft wat grijs laten zitten.
Meestal is het te zwart. - Het is niet...
Nee, het is precies goed.
Laat het hierna helemaal grijs.
Ja, maar nu nog niet. - Goed. Ik ga naar Moses en Rio.
Ik hou van je.
Eten we vanavond niet samen? Mario maakt tamales.
Was dat afgesproken?
Oké.
Ga maar naar je vrienden. We eten nog vaak genoeg samen.
De laatste film is af. Ik begin met de Louis Brothers-film.
Die wordt hier opgenomen. Ik ben er de hele zomer.
Ik ga naar Europa met Rio, Moses en wat vrienden. Dat wist je.
Was dat niet in juli? - Nee, in juni.
Ik vertrek zaterdag naar Parijs. Daarna gaan we naar Toscane.
Zaterdag? Dat is zaterdag. Dat is al bijna.
Ik heb twee weken vrij. Dan hebben we geen tijd samen.
Dit is je laatste zomer. - Daarom wil ik ze zien.
Het zal zo eenzaam zijn zonder jou.
Nee, hoor. Je bent nooit alleen. - Wat? Ik ben altijd alleen.
Dank je, Silvano. - Geen dank.
Oké.
Zal ik meegaan?
We gaan naar een leuk jazzfestival in Parijs.
Daar zijn veel mensen, dus dat gaat niet.
We nemen 'n trein zonder 1e klas naar Pienza.
Dat gaat ook niet. En we slapen in tenten.
Ik bedoel, kom op.
Ik groeide op in een tent. - Nu niet meer.
Het spiergeheugen is er nog. - Dat is fijn. Ik moet gaan.
Hé, Ronnie. - Daisy.
Ik zag Viviennes tennisposts. Jullie zijn schattig.
We staan in de finale. Waanzinnig. - Je hebt nu een vriend, pap.
Wil je een tamale?
Peter Schneider is overleden.
Ik moet hem bellen.
Nee, ik hoorde het en kwam meteen hierheen. Hij is dood.
Echt waar?
Het spijt me.
Ik weet hoeveel je van hem hield.
Z'n bericht staat nog op m'n telefoon.
Wanneer heb je hem nog gezien? - Geen idee. Zes maanden geleden.
Ik ga een sandwich voor je maken.
Fijn je te zien, Peter. Ik heb je gemist.
Waar bewaar je de messen?
Dat magneetding bij de snijplank.
Sorry, Barbara. Je had al schoongemaakt. - Dat is niet erg.
Weet je...
De laatste tijd voelt m'n leven...
...niet echt.
Anders gezegd, m'n leven voelt...
...niet echt.
Je bent niet meer bij dat handmodel. Relatiebreuken zijn net als de dood, hè?
Mayonaise? - Koelkast, op de plank.
O, ja.
Alles goed met de meiden? - Daisy doet dit voorjaar eindexamen.
Dan gaat ze aan John Hopkins biochemie studeren. Ongelooflijk, hè?
Ze is een briljant meisje. - En...
Jess is in San Diego. Dat is...
Ik weet me geen raad.
No comments yet. Be the first to leave one.