Your Fault (Culpa tuya)

#ΝΟΑ18

-Ευχαριστώ που ήρθατε. -Γεια σας.

Τα ποτήρια θα μείνουν εδώ. Ευχαριστώ.

Αυτό δεν είναι αφροδισιακό κοκτέιλ, έτσι;

Όταν πας στο δωμάτιο, θα δεις ότι δεν είναι.

-Γεια, Νόα. -Γεια.

Δεν είδα τον Νικ!

Ναι, δεν μπόρεσε να έρθει.

Κάνει άσκηση σε δικηγορικό γραφείο στο Σαν Φρανσίσκο.

Όλο λέω στον πατέρα του να μην τον φορτώνει με δουλειά, μα...

Τα ποτάκια.

-Τι κρίμα. -Τέλος πάντων...

-Γεια. -Καλά να περάσετε.

Το κοκτέιλ είναι αηδιαστικό.

Ναι, σαν λιωμένη καραμέλα είναι.

Έλα μαζί μου.

Το πάρτι ξεκινά τώρα.

-Ορίστε. -Αλλά μόνο ένα, εντάξει;

Αύριο θα καθαρίσω με τον Μόρτι και την Πέτρα.

Έλεος, άσ' τους να κάνουν τη δουλειά τους. Μην το κάνεις περίπλοκο για μας.

Εξάλλου, αύριο είναι γιορτή! Τελειώνουμε το λύκειο.

Δεν ξέρω αν θα πάω. Δεν έχω όρεξη.

Να σου πω.

Τι συμβαίνει;

Σε λίγο καιρό κλείνει ένας χρόνος από τον θάνατο του πατέρα μου.

Κοίταξέ με.

Δεν θέλω να σε βλέπω να κλαις.

Πήγαινε γυρεύοντας.

Ναι, το ξέρω.

Πρέπει να τον αποχαιρετήσεις μια και καλή.

Κάποια μέρα. Το υπόσχομαι.

Τι σκατοχρονιά, έτσι;

Δεν ξέρω τι θα είχα κάνει χωρίς εσένα.

Αλλά εγώ δεν σου αρκώ, έτσι;

Έχω πολλούς μήνες να δω τον Νικ, γαμώτο.

Δεν ξέρω καν γιατί το παίρνω αυτό.

Γιατί όταν συναντιέστε, μόνο πηδιέστε.

Δεν χάνεις χρόνο.

Εξαντλώ κάθε χρονικό περιθώριο.

Σίγουρα δεν εξαντλείς αυτόν, έτσι, κούκλα;

Τον ξεζουμίζεις.

Έλα. Στην υγειά της ενηλικίωσης.

Όταν μπορείς να κάνεις ό,τι θες,

αλλά κάνεις ό,τι θέλουν οι άλλοι.

Μόλις εφηύρες την κρίση των 18.

Το μαγικό χάπι.

Ήξερα ότι θα έρθεις.

Μου έλειψε να σε αγγίζω.

Καθόλου δεν φαίνεται.

Αλήθεια;

Έχεις γεύση καραμέλα.

-Ετοίμασα ένα ειδικό κοκτέιλ. -Αλήθεια;

Λέγεται Νόα. Θες να το δοκιμάσεις;

Νόμιζα ότι δεν γινόταν καλύτερο.

Έκανα πολλές πρόβες. Στο μυαλό μου.

Νομίζω ότι αυτά τα γενέθλια θα είναι πολύ χαρούμενα.

Ορίστε. Το δώρο σου.

Τι είναι αυτό;

Νικ, είναι πανέμορφο.

Έλα.

Θα το φοράω πάντα.

Πάντα.

Μόλις σου έδωσα την καρδιά μου.

Σε παρακαλώ, μην τη ραγίσεις.

Ποτέ.

Δική σου, Νόα!

Νόα!

Το πάρτι έχει ήδη ξεκινήσει!

Αντίο, λύκειο!

Ελάτε, κορίτσια! Ας βγάλουμε τις στολές μας.

Τι κάνεις εδώ ολομόναχος;

Εμείς παλιά καίγαμε βιβλία.

Τα αγόρια τώρα είναι πιο έξυπνα.

Σκαρφίζονται τα πάντα για να τις ξεβρακώσουν.

Πέρασαν πέντε χρόνια και φαίνεται, έτσι;

Έτσι λες;

Τις προάλλες ρώτησα τη Γένα τι ήθελε για τα γενέθλιά της.

Ξέρεις τι μου είπε;

Ότι δεν τη νοιάζει,

αρκεί να έχει καλό καιρό έξω για βίντεο ξεπακεταρίσματος.

Πότε άρχισε το περιτύλιγμα να είναι πιο κουλ από το δώρο;

Γερνάμε, φίλε.

Αυτές ξεπακετάρουν τη ζωή τους κι εμείς είμαστε τσαλακωμένο χαρτί περιτυλίγματος.

Μη λες μαλακίες.

Θα πάνε για σπουδές.

Όσο εμείς θα δουλεύουμε, αυτές θα σκέφτονται τη διασκέδαση.

Είμαστε οι καλύτεροι στη διασκέδαση.

Πάνε σε φοιτητική εστία γεμάτη συνομήλικους.

Μην ανησυχείς. Αυτοί οι άσχετοι δεν αξίζουν μία.

Εννοώ την απόσταση, φίλε.

Η Νόα μένει εδώ όσο εσύ κάνεις άσκηση πέρα απ' τον Ατλαντικό.

Η Γένα θα πάει στην Ιατρική, κι εγώ θα μείνω στο συνεργείο.

Θ' ανοίξουν τα φτερά τους.

Η απόσταση θα τα χαλάσει όλα.

Τόμας Γκριν.

Νόα Μοράν.

Γένα Τάβις.

Τι κάνεις, αδερφέ;

Καλύτερα από ποτέ.

Συναντήθηκες με τον ασφαλιστή;

Τίποτα. Αδύνατον. Δεν θα στείλουν άλλα αυτοκίνητα.

Καθάρματα.

Δεν είμαι καλός, Λούκα. Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.

-Μην το ξαναπείς αυτό. -Όλοι εσένα ζητάνε.

Όταν δεν είσαι εκεί, πάνε το αμάξι τους αλλού.

Βάστα, αδερφέ. Θα βγω σ' έναν χρόνο.

Προσπαθώ, αλλά...

Δεν θα αντέξει τόσο το συνεργείο.

Βασικά, δεν ξέρω αν θα αντέξει ούτε μήνα.

Ούτε μήνα;

Το ενοίκιο ανέβηκε πάλι.

Τα θαλάσσωσα, φίλε.

Άκου, μαλάκα.

Εγώ τα θαλάσσωσα. Όχι εσύ, εντάξει;

Αν δεν στέλνουμε λεφτά, η μαμά θα ανησυχήσει.

Ίσως μια μεταβίβαση...

Δεν πρόκειται να κλείσουμε το συνεργείο. Τ' ακούς;

Ποτέ.

Δεν καταλαβαίνω πώς χαρίζουν τέτοιες αμαξάρες σε 18χρονα κορίτσια.

Έχουν τρελαθεί οι γονείς.

Ηλίθια κακομαθημένα.

Απ' ό,τι φαίνεται, χάλασες την έκπληξη.

-Όχι. -Ναι.

Θεέ μου!

Δεν το πιστεύω!

Συγχαρητήρια, σπασίκλα.

Είναι όμορφο. Είναι τρελό! Αλλά...

Όχι, δεν θα έπρεπε. Με τίποτα.

Φίλε, ζάντες αλουμινίου 18 ιντσών.

Φώτα LED! Μου αρέσει πολύ!

Το λατρεύω.

Θέλω να σου πω κάτι.

Πες μου.

Το σκεφτόμουν εδώ και καιρό.

Γαμώτο, μην τρέχεις τόσο πολύ.

Μη γίνεσαι χέστης.

Κρυβόμαστε σχεδόν έναν χρόνο.

Βαρέθηκα να περπατάω στις μύτες και να κάνω σεξ στον κήπο.

Κι επίσης, η μητέρα σου έβαλε τον Μαρτίν να μας παρακολουθεί.

-Ο πατέρας σου ήταν. -Συγγνώμη.

Αυτή μας ελέγχει όλη μέρα.

Μα αυτός του το ζήτησε. Ο Μόρτι μού το είπε.

Καλά.

-Δεν έχει σημασία. -Έχει. Αλλά συνέχισε.

Σταμάτα, ρε συ, θα σκοτωθούμε.

Γίνεσαι πολύ βαρετός όταν οδηγείς.

Θέλω να σου δείξω κάτι.

Λοιπόν; Πώς σου φαίνεται;

Είναι καταπληκτικό.

Πρέπει να έχει τρελό νοίκι, έτσι;

Δεν ξέρω. Είναι δώρο από τον παππού μου.

-Νικ, δεν μπορείς να το δεχτείς. -Ούτε εσύ το αμάξι.

Το ξέρω.

Μαλακία να ζεις με αντιφάσεις, έτσι;

Ειδικά αν έχεις χρήμα.

Δεν θα γυρίσω στο Σαν Φρανσίσκο.

Αυτό θα σκοτώσει τη μάνα μου.

Προτιμώ να κάνω εδώ την άσκηση.

Δεν μ' αρέσει να 'μαι μακριά σου.

Επίσης, κοίτα το φως.

Είναι τέλειο για εμάς.

Εμάς;

Ναι.

Κι είναι κοντά στο πανεπιστήμιο.

Δεν είναι λίγο άδειο;

Καλά, λείπουν κάποια πράγματα. Ένα μονόζυγο, ένα χρηματοκιβώτιο...

Έχει μόνο ένα κρεβάτι.

Μόνο αυτό χρειαζόμαστε.

Μόνο για φιλιά.

Πιο χαμηλά.

Πιο χαμηλά.

Το τέλειο φιλί... στο τέλειο διαμέρισμά μας.

Μπορούμε να το διακοσμήσουμε σιγά σιγά.

Αν και φαίνεται επικίνδυνο. Δεν θα το επιτρέψει η μητέρα μου.

-Δεν χρειάζεται να το μάθει. -Πώς δεν θα το μάθει;

Αν δεν πάω στην εστία, πού θα της πω ότι μένω;

Ότι μένεις;

Δεν εννοούσες αυτό.

Τι ντροπή. Γαμώτο, είμαι ηλίθια.

Είμαι μόλις 18 χρονών. Τι σκεφτόμουν;

Δεν ξέρω τι σκεφτόμουν. Σε παρακαλώ, μη με κοιτάς.

Δεν ξέρω τι ήθελα.

Αλλά ήδη πήρα το αμάξι. Αρκετές αντιφάσεις είχα για μία μέρα.

Είμαι μαλάκας, φίλε.

Με άγχωσες με όσα μου είπες,

και ήθελα να την έχω κοντά μου.

Αλλά δεν ξέρω αν θέλω συγκατοίκηση.

Ήμουν τόσο ευτυχισμένη. Το 'χασα.

Κοπελιά, ο έρωτας είναι επικίνδυνη παγίδα.

Εμένα μου λες.

Κοίτα πώς κατεβάζει ο πρίγκιπάς μου τις βότκες.

Και χωρίς τύψεις που με παράτησε στην αποφοίτησή μου.

Θέλω πολύ να μείνουμε μαζί.

Αλλά, όταν το ξανασκέφτομαι, αγχώνομαι πολύ.

Να πούμε για άγχος;

Μαλακία να ζεις με αντιφάσεις.

Πόσο κοστίζει το ντύσιμο της;

Το φόρεμα, τα παπούτσια, τα αξεσουάρ...

Τρεις χιλιάδες ευρώ;

Πώς μπορείς και σκέφτεσαι αυτό όταν φασώνεται με άλλο άτομο;