The Walking Dead: Dead City

แปลภาษาแสลง

ตอนก่อนหน้าของ Dead City

ด้วยมีเทน เราจะทำให้เมืองกลับมามีชีวิตอีกครั้ง

ในช่วงเวลาที่

ทุกอย่างพังทลายลงไปหมดนั่นแหละ

โครแอตก็โผล่มาที่หน้าบ้านฉัน

บอกว่าฉันทำให้เขารู้สึกปลอดภัย

เขาฆ่าสามีคุณไปแล้วนี่

แค่จับตาดูจินนี่ไว้ เข้าใจนะ?

ไม่มีทาง!

โลกทั้งใบของเรามันพังหมดแล้ว

เพราะงั้นตอนนี้ เรามาสร้างบรรยากาศใหม่กันเถอะ

เฮ้ย แกเป็นใคร? ไม่ควรมาป้วนเปี้ยนอยู่แถวนี้นะ

ได้ยินนั่นไหม?

บางทีเราควรเข้าไปข้างในนะ

ไม่ล่ะ... จ่าสั่งให้เราติดพวกนี้ไว้ทั่วเลย ไปกันเถอะ

นำไปเลย

แกนั่นแหละนำไป ชอบสั่งฉันตลอด

แกทำบ้าอะไรเนี่ย?

แกหลับเป็นตายเลย

อาร์มสตรองกับฉันกำลังคุยกันอยู่

เธอเป็นความรับผิดชอบของฉัน! ของฉันคนเดียว!

ฉัน... ฉันแค่พยายามจะทำดีกับแกนะ

แกยังรักษาแผลนั่นอยู่เลยไม่ใช่เหรอ

แผลที่แกแทงข้างหลังฉันน่ะนะ?

แกไม่เคยหยุดนิสัยแบบนี้เลยใช่ไหม?

อย่างแรก แกหลอกฉันมาที่เกาะเวรนี่

จากนั้นแกก็โกหกฉันหน้าตาย

แล้วแกก็ส่งตัวฉันให้ไอ้โรคจิตนั่น

แค่เพราะแกคิดว่าจะได้ลูกคืน

แต่แกก็ไม่ได้ลูกคืน เพราะเขาเข้ากับไอ้โรคจิตนั่นได้

ดีกว่าแม่ที่แกไม่มีวันจะเป็นได้หรอก

พอที

แต่มันยังไม่จบแค่นั้นใช่ไหมล่ะ?

ไม่เลย

ทำไมแกไม่ลองปิดท้ายด้วยการฆ่าฉัน

เป็นเชอร์รี่บนยอดไอศกรีมแห่งไอเดียขยะของแก

แล้วทำเป็นว่าแกไม่ได้ทำลายทุกอย่างที่แกแตะต้อง

ด้วยการฝังร่างคนคนเดียว

- บนเกาะนรกนี่... - ฟังฉันนะ!

ฉันเสียใจจริงๆ

ฉันขอโทษที่ทำแบบนั้น ฉันขอโทษสำหรับสิ่งที่เธอเสียไป

ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปแก้ไขความเสียหายได้ ฉันจะทำ

จริงเหรอ?

นี่... นี่คือจุดที่เรายืนอยู่

เราจะมัวแต่ขุดคุ้ยดราม่าพวกนี้

ที่เราเปลี่ยนอะไรไม่ได้แล้ว หรือจะลองเดินหน้าต่อดี

ฉันไม่มีอะไรให้เดินหน้าต่อแล้วเพราะแกนั่นแหละ

ฉันจะอยู่ต่อเพื่อเฮอร์เชล

แกไม่มีอะไรและไม่มีใครให้ต้องอยู่ต่อหรอก

งั้นทำไมไม่ไปซะล่ะ? เดี๋ยวฉันช่วยเก็บของ

แกหลอกใครอยู่?

แกไม่มีวันปล่อยฉันไปหรอก

ตัวฉันในสายตาแก ตัวฉันที่เป็นมาตลอด...

ก็เป็นแค่กองขยะมหึมาของเรื่องแย่ๆ

ที่ฉันเคยทำมาทั้งหมดนั่นแหละ

ความจริงก็คือ

แกต้องการคนที่ท็อกซิกพอๆ กับแก

เพราะฉันเป็นคนเดียวที่แย่พอ

ที่จะทำให้ชีวิตเฮงซวยของแกดูไม่แย่เท่าไหร่

งั้นก็ทำดีกับฉันหน่อย แล้วหมุนมีดนั่นต่อเลย

เพราะเรารู้กันดีว่านั่นเป็นเรื่องเดียวที่แก

จะทำได้โดยไม่พลาดน่ะ

ได้ งั้นก็แทงฉันจริงๆ เลยสิ ทำเลย เริ่มใหม่กันเถอะ ไปเลย

เอาสิ

ฉันไม่อยากตายหรอกนะ เข้าใจไหม?

แต่ฉันยอมเสียเลือดนิดหน่อยถ้ามันจะทำให้แกหุบปาก

เน่าๆ ของแกได้

งั้นจะทำก็ทำ หรือไม่ก็หุบปากไปซะให้พ้นๆ

นี่เป็นข้อเสนอแบบจำกัดเวลา

มีเวลาแค่สิบวินาทีเท่านั้นนะ

งั้นรีบๆ หน่อย... สิบ

- เก้า แปด เจ็ด หก... - แกมันบ้าไปแล้ว

อาจจะนะ... ห้า สี่...

สาม... - ฉันจะทำจริงๆ นะ

- ทำเลย! สอง หนึ่ง... - วางอาวุธลง!

เธอบอกให้วางอาวุธลงไง!

- ในนั้นมีกระสุนจริงๆ เหรอ? - อยากลองดูไหมล่ะ?

แล้วนั่นอะไรก็ไม่รู้อีก

นี่มันอะไรกันแน่? ต้องการอะไร?

เรากำลังจะไปที่มหาวิหาร

เพื่อไปขโมยถังมีเทน

ได้ยินคุณเรียกเขาว่านีแกน

เขาว่ากันว่านั่นเป็นมือขวาของโครแอตไม่ใช่เหรอ

แล้วมีไอ้หนูนี่เป็นตัวประกันของเราเนี่ยนะ?

แผนเรายิ่งง่ายขึ้นไปอีก

ไอ้หนูของฉัน?

เขาเพิ่งจะเอามีดจี้ฉันอยู่เมื่อกี้เนี่ย

ฉันไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ทั้งนั้น

โอ้ เธอโกหกน่ะ

เธอต้องเป็นคนสำคัญลำดับที่ 3 ของโครแอตแน่ๆ

ฟังนะ พวกคุณ...

ทั้งคู่เลย หุบปาก!

เดินไป!

พวกคุณกำลังทำพลาดครั้งใหญ่แล้ว

โครแอตน่ะจบเห่ไปแล้ว

นิวบาบิลอนต่างหากที่เป็นคนคุมทุกอย่าง

ด้วยถังมีเทนพวกนั้นตอนนี้

ถ้าพวกเราคนไหนพยายามจะบุกเข้าไป เราตายแน่:

ทั้งคุณ ทั้งเรา ทุกคนเลย

พูดจริงเหรอ? เดินต่อไป

ไป - เร็วเข้า เดินต่อสิ

ตรอกทางขวา - ปลอดภัย

นั่นน้องชายคุณเหรอ? หน้าตาคล้ายกันเลย

ใช่ แล้วของคุณล่ะ?

ไม่ล่ะ ไม่ใช่อย่างแน่นอน

แต่คุณก็สู้เก่งเหมือนพี่น้องกันเลยนะ

ประตูห้องใต้ดินทางซ้ายมือคุณ

ดูปลอดภัยดีนะ

แม่? แม่คะ?!

เฮอร์เชล? - แม่!

พวกวอล์กเกอร์ในเมืองนี้

ต้องแห่กันมาทางนี้หลังจากแรงระเบิดนั่นแน่

เราต้องหาที่ปลอดภัย

เราต้องหานีแกน

เฮอร์เชล! เฮอร์เชล อยู่ไหน?

เฮอร์เชล ลงมานี่!

เฮอร์เชล! ได้ยินแม่ไหม?!

แม่?

เฮอร์เชล!

ขอโทษทีเรื่องนี้

เรื่องอะไร?

เรื่องนั้นไง

ให้ตายสิ ฉันน่าจะแทงแกจริงๆ ตั้งแต่แรก

หลุยส์! หลุยส์ นายดูแย่มากเลยเพื่อน

นายต้องนำทางเราไปที่ถังนั่น

นายต้องส่งมาให้เราหนึ่งถัง แล้วนายถึงจะรอด

ถังพวกนั้นเหรอ?

คิดว่าเสียงระเบิดนั่นคืออะไรล่ะ?

ถังพวกนั้นหายไปหมดแล้ว

อะไรนะ? - ที่ฉันสร้างขึ้นน่ะนะ?

ตกไปอยู่ในมือพวกตัวตลกนิวบาบิลอนนั่นเหรอ?

ไม่มีทาง มันต้องระเบิดเป็นจุณไปแล้ว

งั้นนายก็ต้องสร้างใหม่ให้เราอีกอัน

ไม่มีเวลาทำขนาดนั้นหรอก

ไม่นะ หลุยส์! ไม่ ไม่ เอาน่า

มันไม่คุ้มหรอก หลุยส์...

เอาล่ะ เจ้าตัวตลก

สงสัยนายคงต้องรับเกียรตินี้ไปนะ

- แม่!? อยู่ข้างล่างหรือเปล่า? - อยู่ตรงนี้!

เฮอร์เชล...

- ข้อมือคุณเป็นอะไรน่ะ? - โอ พระเจ้า

หลุยส์ ข้างนอกนี่ไม่ปลอดภัย เราต้องหาที่กำบัง

ตรงนั้นไง!

ทำอะไรน่ะ?

เรนาต้า...

เวรเอ๊ย ทิ้งเขาไปซะ!

บ้าจริง!

นีแกน!

ฉันรู้สึกเลยว่าเราต้องได้เจอกันอีกก่อนจะจบเรื่อง

แก

ไม่ ไม่! หยุด หยุด หยุด หยุด! ได้โปรด

เราไม่ได้พยายามจะอวดเก่งกับคุณนะ

เราแค่พยายามจะรักษาชีวิตเด็กคนหนึ่งไว้

อีเวตต์ เด็กๆ อยากจะโชว์ตุ๊กตาที่พวกเขาทำ

ให้ลูกของคุณดูน่ะ

อ๊า อย่าทำให้ฉันน้ำตาซึมสิ

ดูสิ ลุงชูโช่ชอบใหญ่เลย

ราวกับว่าโลกยังไม่พังพินาศพอ

นี่จะมีชูโช่น้อยวิ่งไปวิ่งมาอีกคนเหรอ?

นึกภาพไม่ออกเลยเพื่อน

รักนะครอบครัว

รักนายเหมือนกันเพื่อน

ไม่ๆๆ อย่าให้ฉันทำบรรยากาศเสียเลย

พวกคุณมีเรื่องต้องฉลองเยอะเลยนะ

แหล่งข่าวฉันบอกว่าครอบครัวกำลังขยายตัว ใช่ไหมล่ะ?

ใช่

อีเวตต์กับชูโช่กำลังจะมีลูก

งั้นก็

ต้องขอแสดงความยินดีด้วยจริงๆ นะ

ดอกไม้จากสุสาน โลกนี้กำลังจะเริ่มใหม่สินะ?

แต่ก็นะ เรนาต้า...

ทั้งหมดนี่ในขณะที่ฉันต้องมาเจอดราม่ากับเธอเนี่ย

เรามีข้อตกลงกันแล้วใช่ไหม?

เราหนุนหลังคุณอยู่

ด้วยความเคารพนะ ข้อตกลงนั้นมันถูกยัดเยียดให้เรา

เราไม่ได้ต้องการมัน

งั้นทำไมเราไม่เลิกทำตามมันไปเลยล่ะ?

พวกบูราซี่ดูแลความปลอดภัยบนเกาะนี้

ข้อตกลงเป็นโมฆะเมื่อคุณจากไป คุณจะไปเหรอ?

ครอบครัวเราปักหลักอยู่ที่นี่นานกว่า

พวกคุณอีกนะ

ก็ดีสำหรับพวกคุณแล้วกัน

แต่ข้อตกลงยังคงอยู่

แล้ววิสัยทัศน์ของดาม่าเรื่องอนาคตล่ะ?

มันจะสำเร็จได้ก็ต่อเมื่อทุกคนเอาสิ่งที่มี

ประโยชน์มาวางบนโต๊ะ

และถึงฉันอยากจะเชื่อว่าพวกคุณทำได้... แต่ฉันไม่เชื่อ

ฉันเพิ่งสอนคนอื่นๆ

เรื่องการปฐมพยาบาลเบื้องต้นไปน่ะ

โอเค... หมอ!

หมอเป็นทรัพยากรที่สำคัญมาก!

ชูโช่น้องชายคุณไง!

เขาเป็นหนึ่งในลูกศิษย์คุณใช่ไหม?

ใช่ครับ

งั้น ดร.ชูโช่

มาดูกันหน่อยว่าคุณมีดีแค่ไหน

มา มา มา

เอาล่ะ...

คุณเป็นคนที่มีประโยชน์ไหม หมอ?