Blue, Painful, and Brittle (青くて痛くて脆い)

ทุกการกระทำของคุณ

อาจทำให้ใครบางคนหัวเสียได้

อย่าไปสนิทกับใครโดยไม่ระวังมากเกินไป

และอย่าท้าทายความคิดของพวกเขา

ทำแบบนั้น แล้วคุณจะไม่ทำให้ใครต้องเจ็บ

หรือต้องเจ็บเพราะใคร

ที่คุณอาจเคยทำให้เขาเจ็บ

สุดท้ายคุณก็จะปกป้องตัวเองได้

นี่คือคติประจำใจในการดำเนินชีวิตของผม

การใช้กำลังทหารให้ได้มาซึ่งความสงบ…

เพราะอย่างนั้น

ครั้งแรกที่ผมเจออากิโยชิ ฮิซาโนะ

ผมถึงหัวเราะเยาะเธออยู่ในใจคนเดียว

ขอโทษนะคะ ขอถามหน่อยได้ไหมคะ

เดี๋ยวผมจะให้ถามทีหลังนะ

ถามตอนนี้เลยก็ได้

ฉันคิดว่าโลกนี้ไม่จำเป็นต้องมีความรุนแรงเลยค่ะ

อะไรนะ

ความรุนแรงเคยแก้ปัญหาอะไรได้เหรอคะ

ตราบใดที่มีมนุษย์อยู่ ก็ย่อมมีความขัดแย้ง

ความรุนแรงอยู่เบื้องหลังความสงบเสมอ

มันไม่ถูกนะคะ

ให้ความสงบอยู่เบื้องหลังความสงบ ก็ไม่เห็นจะผิดตรงไหน

ใครๆ ก็ต้องการความสงบ

แม้แต่ระหว่างเกิดสงคราม

ฉันคิดว่ามันเป็นไปได้ที่ทุกคนจะเห็นตรงกันนะคะ

เธอคือสิ่งที่คุณจะเรียกว่าผู้ยึดมั่นอุดมการณ์

ผมอึ้งมากที่เจอ

คนที่มั่นใจมากเกินไปอย่างโง่ๆ และไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรในโลกนี้เลย

ดังนั้นถ้าทุกคนต้องการความสงบจริงๆ

เราก็ยุติสงครามได้

ถ้ามันง่ายขนาดนั้น

ก็ไม่ต้องมีวิชานี้แล้วล่ะ

แต่ว่า…

น่าเสียดายที่หมดเวลาแล้ว วันนี้พอแค่นี้แหละ

ที่ผมมองดูเธอก็เพราะอยากสนุกกับการได้เห็น

ใครบางคนโมโหหลังจากที่ ความคิดโง่ๆ ของตัวเองถูกปฏิเสธ

แต่ผมก็ต้องแปลกใจ

เธอดูเจ็บปวด

ผมมั่นใจว่า

สีหน้าของเธอในตอนนั้นดึงดูดผม

แต่ที่บอกว่าดึงดูด

ผมหมายถึงว่ามันอยู่ในระดับ

ของการได้ยินเสียงเพลง ที่แตกต่างออกไปเล็กน้อยบนท้องถนน

เสียงที่ไม่เกี่ยวข้องกับผมเป็นแค่เสียงรบกวน

ที่กลมกลืนไปกับฉากหลัง

มาคนเดียวรึเปล่า

หืม

นายเรียนวิชาเมื่อกี้กับฉันไม่ใช่เหรอ ฉันก็มาคนเดียว ขอนั่งด้วยได้ไหม

ฉันเหรอ

ใช่ ได้ไหม

ได้สิ นั่งเลย

ไม่ต้องเป็นทางการมากก็ได้ นายอยู่ปีหนึ่งเหรอ

เดี๋ยวนะ หรือว่านายเป็นรุ่นพี่

ฉันอยู่ปีหนึ่งนั่นแหละ

ค่อยยังชั่ว ตกใจหมดเลย

นึกว่าฉันแกว่งเท้าหาเสี้ยนซะแล้ว

ฉันชื่ออากิโยชิ ฮิซาโนะ นายชื่ออะไรเหรอ

ฉันชื่อทาบาตะ

ทาบาตะอะไรเหรอ

คาเอเดะ

คาเอเดะที่แปลว่าใบเมเปิลใช่ไหม

ใช่

คาเอเดะกับอากิโยชิ เกี่ยวกับฤดูใบไม้ร่วงทั้งคู่เลย

มีวิชาไหนของนายที่น่าสนใจบ้างไหม

ก็ไม่ค่อยมีนะ

แล้วชมรมล่ะ

ฉันว่าจะไม่เข้าชมรมอะไรเลย

อย่างนี้นี่เอง

ฉันเลือกไม่ถูกว่าจะเข้าชมรมไหนดี

ฉันสนใจชมรมสหประชาชาติจำลองนะ

นายจะได้รับบทเป็นผู้แทน และมีการโต้วาทีเหมือนสหประชาชาติเลย

เช่นเรื่องภาวะโลกร้อนหรือปัญหาสิ่งแวดล้อม

นายอยากไปดูชมรมนี้กับฉันไหม

ไม่ล่ะ

โทษทีนะ

มันไม่ได้มีปัญหาอะไรหรอก

โทษทีนะ ฉันคงฟังดูเหมือน พยายามชวนนายเข้าลัทธิสินะ

ฉันต้องไปแล้วล่ะ วิชาต่อไปฉันเรียนค่อนข้างไกลน่ะ

โอเค แล้วเจอกัน

อืม เจอกัน

คงไม่ได้เจอกันแล้วล่ะ

คนแบบเธอที่สามารถคุยกับใครก็ได้

คงหาคนคุยด้วยที่ดีกว่าได้อย่างรวดเร็ว

เธอจะลืมผมไปเพราะเธอแค่คุยกับผม

เพราะผมเป็นคนเดียวที่อยู่แถวนั้น

อรุณสวัสดิ์

นั่นคือสิ่งที่ผมคิด

อรุณสวัสดิ์ ไม่ยักรู้ว่านายก็เรียนวิชานี้เหมือนกัน

อะไรนะ

ขอถามหน่อยได้ไหมคะ

ได้สิ

ยังไงเธอก็จ่ายค่าเทอมตั้งแพงนี่นา

ฉันเชื่อว่าสงครามจะยุติ ถ้าทุกคนวางอาวุธลงพร้อมๆ กันค่ะ

เรื่องนั้นมัน…

เป็นอุดมคตินะ ไม่ใช่ความจริง

แล้วเราไม่ควรมุ่งมั่น เพื่อทำให้อุดมคติเป็นจริงเหรอคะ

พวกเขาจะแก้ปัญหา…

เธอไม่ได้เป็นแค่คนที่น่าขายหน้า

แต่เธอคือของจริง เป็นคนที่คุณยุ่งเกี่ยวไม่ได้เด็ดขาด

ผมจะหลีกเลี่ยงเธอยังไงดี

ฉันเคยอ่านหนังสือมา

ตอนนี้ผมตัดสินใจแล้ว…

ว่าจะวิ่งหนี

ทาบาตะ!

กำลังจะไปโรงอาหารรึเปล่า

คาเอเดะ

เหม่อทำไม ไม่กินเหรอ

เปล่า…

ฉันกินอยู่

กว่าผมจะรู้ตัวก็ผ่านไปแล้วหนึ่งเดือน

ผมไม่ใช่คนแบบที่จะสามารถ

ผลักไสใครออกไปจากผมได้

ผลลัพธ์ก็คือ

คนเริ่มซุบซิบเรื่องผมด้วย

ฉันกังวลจริงๆ ว่าจะเลือกไม่ได้ว่าจะเข้าชมรมไหน

อืม

แล้วสหประชาชาติจำลองเป็นไงบ้าง

มันไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดไว้น่ะ

ฉันไปนั่งฟังมาสิบกว่าชมรมแล้วนะ

สิบเลยเหรอ

ใช่ ฉันไม่เหมาะกับชมรมไหนเลยสักชมรม

หรือฉันกำลังถูกปฏิเสธอยู่นะ

เธออยากทำอะไรล่ะ

ฉันอยากทำให้โลกน่าอยู่ขึ้น

ถ้าเธอต้องการแบบนั้นก็ตั้งชมรมเองเถอะ

อะไร

เถอะน่า มาทำด้วยกันเถอะ

มาทำอะไรที่เราทั้งคู่ยอมรับได้กันเถอะนะ

เรากำหนดกิจกรรมชมรมให้กว้างๆ เลยก็ได้นะ

แต่ฉันอยากทำอะไรแบบเป็นชิ้นเป็นอัน

อย่างน้อยเราก็ต้องมีภารกิจนะ

และอะไรที่ไม่อยากทำก็ไม่ต้องทำเลย

ฉันไม่ชอบทำตัวเด่นน่ะ

ถ้าอย่างนั้น เราก็ทำให้มันเป็นเหมือนชุมชนลับก็ได้

ชุมชนลับเหรอ อะไรน่ะ

ก็เราทั้งคู่สามารถเสนอความมุ่งมั่นใฝ่ฝันให้กันได้

มุ่งมั่นใฝ่ฝันอะไร

มุ่งมั่นที่จะเป็นคนที่ฉันอยากเป็นไง

เธอพูดอะไรแบบนั้นแล้วไม่รู้สึกอายได้ไงนะ

ใครๆ ก็คิดแบบนั้นทั้งนั้นแหละ

แต่ฉันไม่คิดแบบนั้น

ใครๆ ก็มีรูปแบบที่ตัวเองอยากเป็นทั้งนั้นแหละ

เหมือนคติพจน์หรือสาระสำคัญไง

สาระสำคัญเหรอ

ใช่ เหมือนสาระสำคัญของชีวิตพวกเขาน่ะ

เช่น การไม่โกหกหรือโอ้อวด นายต้องมีอะไรแบบนั้นนะ

เช่น การไม่กินทิ้งกินขว้างหรือทิ้งขยะเรี่ยราด

ผมไม่แน่ใจว่าจะบอกเธอได้รึเปล่า

สิ่งที่ผลักดันผม

คือความคิดที่ว่า

ผมจะได้ชีวิตที่สงบสุขคืนมา ทันทีที่ทำให้เธอรังเกียจผมได้อย่างเต็มที่

อย่าสนิทกับใครมากเกินไป

และอย่าท้าทายความคิดของพวกเขา

การทำแบบนั้น เธอจะไม่ทำให้ใครต้องเจ็บ

หรือต้องเจ็บเพราะใครที่เธอเคยทำให้เขาเจ็บ

ผมมั่นใจว่าอากิโยชิต้องรู้สึกรังเกียจแน่ๆ

หลังจากที่ได้ยินแบบนั้น

ใจดีจัง

อะไรนะ

นั่นหมายความว่า นายไม่อยากทำให้ใครเจ็บใช่ไหมล่ะ

ฉันว่าการคิดแบบนั้นมันเจ๋งมากเลย

ตั้งชื่อชุมชนลับของเราว่าอะไรดีนะ

เฮ้ย!

โมไอเหรอ

ชุมชนลับโมไอ ไม่เลวเนอะ

เราคือโมไอ มาเข้าชมรมเรานะคะ

เราคือโมไอ มาเข้าชมรมเรานะคะ

เราคือโมไอ มาเข้าชมรมเรานะคะ

เราคือโมไอ มาเข้าชมรมเรานะคะ

เราคือโมไอ มาเข้าชมรมเรานะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

ชุมชนลับเหรอ น่าอายชะมัด

นี่มันอะไรวะเนี่ย

ช่วยโลกเหรอ ยายนี่เอาจริงเหรอเนี่ย

“เป็นคนที่คุณอยากเป็น” เลี่ยนจนขนลุกเลย

(เป็นคนที่คุณอยากเป็น! มาเข้าชมรมและเปลี่ยนโลกกัน)

เราคือโมไอ มาเข้าชมรมเรานะคะ!

เราคือโมไอ มาเข้าชมรมเรานะคะ!

เราคือโมไอ มาเข้าชมรมเรานะคะ!

เราคือโมไอ มาเข้าชมรมเรานะคะ!

เราคือโมไอ มาเข้าชมรมเรานะคะ!

บ้าชะมัดเลย

ชุมชนลับโมไอจะเปลี่ยนโลก!

ผมยังจำรอยยิ้มของอากิโยชิได้อยู่เลย

ถึงแม้ว่า

เธอจะไม่ได้อยู่ในโลกนี้แล้วก็ตาม

พวกเราที่โมไอแห่งนี้จะเปลี่ยนโลกค่ะ

เราเชื่อมต่อกับผู้คนที่ทำงานอยู่แนวหน้าของสังคม

เพื่อนำตัวเราไปสู่ระดับใหม่

กรอกเอกสารนี้นะคะ

และนี่เอกสารยืนยันอาชีพ

- โอเค ยินดีด้วยกับตำแหน่งที่เสนอให้นะคะ - ขอบคุณครับ

คุณได้เป็น

คนที่คุณอยากเป็นหรือยังคะ

คุณจะสามารถเปลี่ยนโลกได้อย่างแน่นอน

ด้วยการมีปฏิสัมพันธ์ อย่างมีความหมายกับบุคคลจากบริษัทต่างๆ

ไม่ใช่แค่กับศิษย์เก่าของโรงเรียนคุณเท่านั้น

ฉันกำลังจะเริ่มแล้วนะ อากิโยชิ

มาเข้าร่วมกับเราสิคะ