Monster (怪物)

ขอบคุณพระเจ้า

ที่ไหน...

มีหน่วยไหนว่างบ้างไหม

แถวถนนวิลเลียม และวินยาร์ดเฮเวน?

เฮ้ยไอ้หนู มาทำอะไรแถวนี้?

รอนนี่? รอนนี่ ฮาร์โลว์ นั่นเธอหรือเปล่า?

ศูนย์สั่งการ เรียกคุณฮาร์โลว์หน่อย

ฉันว่าฉันเจอตัวลูกชายเธอแล้ว

ฉันพบตัวเด็กที่แจ้งหายแล้ว

ที่หลักกิโลเมตรที่ 22

มาเถอะ ไปกันได้แล้ว

ระวังหน่อย แม่บอกให้รออยู่...

โนอาห์?

โนอาห์ แม่ต้องการให้ลูกช่วยหน่อย

ครับแม่ ได้ครับ

เกือบเสร็จแล้วครับ

นี่เป็นช่วงที่ยุ่งที่สุด ของฤดูกาลเลยนะ

แถมยังได้น้องสาวช่วยแบ่งเบา งานบ้านของลูกไปหมดเลยด้วย

เอ่อ แป๊บนึงนะครับ

เดี๋ยวลูกก็จะไป แข่งเกมไม่ทันเอานะ

มาแล้วครับ

โนอาห์ เร็วเข้า!

-เฮ้ โนอาห์ -ครับ?

แม่คงไปดูเกม ของลูกวันนี้ไม่ได้แล้วนะ

แม่ครับ ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจ ผมชินแล้วล่ะครับ

ทีนี้แม่ก็ไม่รู้แล้วว่าจะให้ ลูกทำอะไรต่อดี

เฮ้ย ดูนั่นสิ แขกใหม่มาถึงแล้ว

อรุณสวัสดิ์ค่ะที่รัก

อรุณสวัสดิ์ครับคุณผู้หญิง ขอให้พักผ่อนให้สนุกนะครับ

เอ่อ โนอาห์...

-รักลูกนะ -รักแม่เหมือนกันครับ

ลูกชายคุณเหรอ?

ใช่ค่ะ

เขาดูเป็น เด็กหนุ่มที่ดีนะ

โอย เขาแสบไม่ใช่เล่นเลยล่ะค่ะ

ครับ ก็อย่างว่าแหละ เด็กวัยนี้ก็เป็นกันทุกคน

หาเรื่องปวดหัวได้ตั้งแต่เช้า ยันมื้อเย็นเลย

เอ่อ ฉันชื่อแอ๊บบี้ค่ะ

-คุณคงเป็นคุณฮัลเวอร์สันสินะ -ค่ะ

เอ่อ เรากำลังรอคุณอยู่...

ฉันเอาทั้งรถ และข้าวของส่วนใหญ่

ไปเก็บไว้สำหรับช่วงฤดูร้อนนี้แล้วค่ะ

เลยต้องการแค่ที่ สำหรับจอดจักรยานของฉันค่ะ

ได้แน่นอนครับ

หวังว่าที่นี่ จะสะดวกสำหรับคุณนะ

ที่นี่ดีมากเลยค่ะ

เอาล่ะ

ตอนที่ฉันตกลงให้เธอเขียน คอลัมน์ลงหนังสือพิมพ์

ฉันนึกว่าจะเขียนสัก 100 คำ

เรื่องฤดูกาลแข่งขัน ลิตเติ้ลลีกที่จะถึงนี้

หรือรสชาติไอศกรีมใหม่ ที่ร้านแมดมาร์ธาเสียอีก

แต่เรื่องนี้... ฉันลงให้ไม่ได้หรอก

ทำไมล่ะครับ?

"โรคจิตแอบดู ออกอาละวาดในชิลมาร์ค"

"ชาวบ้านขวัญผวา"

คุณแอชบี้บอกว่าเธอเห็นผู้ชายคนหนึ่ง

ส่องดูผ่าน หน้าต่างห้องนอนของเธอ

ถ้าฉันบอกว่าคุณแอชบี้คนเดียวกันนี้

ที่ไปที่สถานีตำรวจ ทุกสัปดาห์

เพื่อแจ้งความ คนหาย

นั่นก็คือวอลเตอร์ สามีของเธอ

ซึ่งตายไปแล้ว แปดปีเต็มล่ะ?

ก็จริงครับ แต่พวกเขาก็เจอ รอยเท้าผู้ชายไซส์ 11

อยู่ตรงนอกหน้าต่างบ้านเธอเลยนะ

เธอเสียเวลากับเรื่องพวกนี้

ฟังนะ ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่เพราะมาร์ธาสวินยาร์ด

เป็นจุดหมายปลายทางช่วงฤดูร้อนที่ปลอดภัยที่สุดในอเมริกา

ครอบครัวต่างๆ มาจากทั่วประเทศ เพื่อมาพักผ่อนที่นี่

พวกเขาหยิบ กาเซ็ตต์ ขึ้นมาอ่าน

พวกเขาก็อยากอ่านเรื่อง แสงแดดและลูกอมหวานๆ

ไม่ใช่ข่าวอาชญากรรม เข้าใจที่ฉันสื่อไหม?

ฟังนะ ฉันว่ามันก็ดีอยู่หรอก

ที่เธออยากเจริญรอยตามพ่อของเธอ

แต่ช่วยฉันหน่อยเถอะ

หาข่าวที่ฉันเอาไปลงได้มาให้หน่อย

แลมป์คีย์ง้างแขน และขว้างลูกมา...

เขากำลังวิ่งไปที่เบสสอง

เขาเคลื่อนไปที่เบสสามแล้ว

นั่นทำให้เอ็ดการ์ทาวน์ มีลุ้นแต้มตัดสินชัยชนะ...

-ตีเลย! -บิ๊กเบน ดริสเกลมาแล้ว!

เอาเลย เบน นายทำได้อยู่แล้ว

เอาเลย เบน นายทำได้!

นี่คือโอกาสสุดท้าย

ของเอ็ดการ์ทาวน์ที่จะชนะ ในนัดเปิดฤดูกาลนี้

ตามอยู่หนึ่งแต้มและเหลืออีกสองเอาต์ ในเมืองนี้

คอยดูนะ

มันไปแล้ว มันไปแล้ว

ออกไปนอกสนามแล้ว!

โฮมรันสำหรับเบน ดริสเกล

ขณะที่ เอ็ดการ์ทาวน์ชนะ นัดเปิดฤดูกาลไป 5-4

เย้!

สุดยอดไปเลย!

ฉันหมายถึงสันติภาพแบบไหนกัน?

และเรากำลังแสวงหาสันติภาพแบบไหนกันแน่?

ยูจีน ฉันบอกว่าไงเรื่องเอาเรื่อง JFK มาพูดในที่สาธารณะ?

ก็ถ้าวันหนึ่งฉัน จะได้เป็นประธานาธิบดี

-ฉันก็ต้องฝึกฝนสิ -ฝึกฝนเหรอ?

แค่ประธานนักเรียน นายยังหาเสียงไม่ชนะเลย

เฮ้ยๆ เดี๋ยวก่อนๆ

โนอาห์ ทำไมพาทะลึ่งมาทางนี้ล่ะ?

นี่มันที่ดินของตาแก่คาร์รัทเธอร์สไม่ใช่เหรอ?

ฉันเคยได้ยินเรื่องเล่าเกี่ยวกับเขา ตอนไปงานเลี้ยงอาหารค่ำที่บ้านพ่อแม่ฉัน

บางคนคิดว่าเขาเป็นสายลับ เป็นโจรปล้นธนาคาร

บางคนถึงกับคิดว่าเขาอยู่ในโครงการคุ้มครองพยานเลยนะ

เรื่องไหนคือเรื่องจริงกันแน่?

ฤดูร้อนปี 65

ภรรยาและลูกๆ ของเขาจู่ๆ ก็หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย

ไม่มีใครพิสูจน์ได้ว่าเขาเป็นคนทำ

นายรู้ไหม ฉันพนันได้เลยว่าศพของพวกเขา

ยังคงถูกฝังอยู่ที่ไหนสักแห่งบนที่ดินผืนนี้

มีเรื่องราวซ่อนอยู่ หลังรั้วนี้แน่นอน

นี่อาจเป็นตั๋วใบสำคัญ ที่จะทำให้บทความของฉัน

ได้ลงใน กาเซ็ตต์

ถ้าฉันพิสูจน์ได้ว่าเขาทำจริง...

เรื่องแบบนี้ ต้องได้ขึ้นหน้าหนึ่งแน่

อาจจะดังระดับประเทศเลยก็ได้

คือ นายเอาแต่ลากพวกเราไปทั่วเกาะนี้

เพื่อหาเรื่องปวดหัว ให้กับข่าวไร้สาระของนายตลอดเลย

ยูจีนพูดถูกนะ

ขอโทษที โนอาห์

คือฉันว่านะ เรื่องนี้มันดูแปลกๆ

ถ้าจะเอาแบบนั้น ก็เชิญเลย

-โนอาห์ เดี๋ยวก่อน -โอเค วู้ว

-หยุดก่อนๆ -เดี๋ยวๆๆ

เดี๋ยวก่อนๆ มัน...

มันมีจริงๆ ด้วย... พวกนาย ดูนั่นสิ

-เอาเลย ลุย -โอ้พระเจ้า

ไม่นะ ฉันว่าเราควร หันหลังกลับเถอะ

ไม่นะ เอาจริงดิ

พวกเราไม่ควร ทำแบบนี้เลยนะ

หวังว่านี่จะคุ้มค่าหน่อยนะ

ฉันยอมพลาดดู โคลัมโบ รีรันเพื่อเรื่องนี้เลยนะ

พวกนาย ฉันเห็นเขาแล้ว

ฉันไม่คิดว่าเขาจะออกมาในตอนกลางวันนะ

เขากำลังทำอะไรอยู่?

ขุดดิน

อะไรนะ?

บางทีนายอาจจะถูกนะ โนอาห์

ฆาตกรก็เก็บ ของสะสมทุกประเภท

ฝังเอาไว้ในสวนหลังบ้านทั้งนั้นแหละ

-นั่นเสียงอะไรน่ะ? -ไม่รู้สิ

-แต่ฉันจะไปดูให้รู้เรื่อง -อะไรนะ?

อะไรนะ? เฮ้ พวกนาย

ตอนนี้ยังทันนะที่จะหันหลังกลับ

โอ้

ฉันไม่คิดว่าเราควรทำแบบนี้จริงๆ นะ

ไม่นะ เอาจริง มีป้ายปักอยู่นอกนั่นน่ะ

มันเป็นที่ดินส่วนบุคคล ห้ามบุกรุก

นายรู้ไหมว่านั่นหมายความว่ายังไง?

-หยุดเถอะ -เราจะโดนจับเอาได้นะ

เอาจริงเถอะพวกนาย

เขาอาจจะเคยฆ่าใครสักคนด้วยของชิ้นนี้ก็ได้

ใช่ เขาอาจจะฆ่าใครไปจริงๆ ก็ได้!

ซ่อนเร็ว

ชู่ว!

เราปลอดภัยแล้ว

ไปกัน ไปกัน ไปกัน

วิ่ง! เร็วเข้า

ไปกัน ไปกันเถอะ

เร็วเข้าพวกนาย ไปกันเถอะ รีบออกไปจากที่นี่กันเถอะ

-เร็วเข้าพวกนาย -โนอาห์ เร็วเข้า ไปกันเถอะ!

ฉัน... ฉันลืมกระเป๋าเป้ไว้น่ะ ฉันต้องกลับไปเอา

ช่างหัวกระเป๋าเป้นายเถอะ ไปกันได้แล้ว เร็ว

ไม่ได้ สมุดบันทึกฉันอยู่ในนั้น

ลืมกระเป๋าเป้นั่นไปซะ ไปกันได้แล้ว

ช่างมันเถอะ ไม่คุ้มหรอก

โนอาห์ เร็วเข้า

เร็วเข้า เราต้องไปกันแล้ว ไปเร็วพวกนาย

โนอาห์ อยู่ข้างบนนั่นเหรอ?

ทำไมถึงยัง อยู่ดึกดื่นขนาดนี้ล่ะ?

ฉันมีของมาให้

เจ๋งไปเลย!

-นี่มันเหมือนของจริงเลยนะ -เหมือนของโนมาร์เป๊ะเลย

ใช่ คราวนี้ลูกก็มี ชุดไว้ใส่ไป

ดูเกมแรกของเราที่เฟนเวย์แล้วนะ

ไม่จริงน่า ล้อเล่นหรือเปล่า

ผมคงต้องตัดหญ้าตั้ง 1,000 สนาม กว่าจะมีเงินซื้อเจ้าตัวนี้ได้

หรืออาจจะไม่ต้องก็ได้

-ไม่มีทาง ขอบใจมากนะเพื่อน -ฉันจัดให้ได้อยู่แล้ว

ฉันบอกแล้วไงสักวันเราจะได้ไปดูเกมด้วยกัน

เป็นอะไรไป?

ฉันคงไม่มีวันได้ออกไปจากเกาะนี้ใช่ไหม?

เฮ้เพื่อน นายจะได้ออกไปจากเกาะนี้แน่นอน โอเคไหม?

นายจะต้องเป็นนักข่าวที่ยอดเยี่ยมแน่ๆ

วันหนึ่งนายอาจจะเขียน ข่าวเกี่ยวกับฉันก็ได้

ตอนที่ฉันได้ไปเล่นในลีกใหญ่

ฉันมีเซอร์ไพรส์ให้อีกอย่างหนึ่ง

ไปเอาพวกนี้มาจากไหนน่ะ?

ฉันแอบหยิบมาจากพ่อฉันน่ะ

ฟังนะ มีผู้หญิงคนหนึ่งชื่อเอลลี่

เรากะว่าจะไป ว่ายน้ำโต้รุ่งกัน

แล้วเราก็จะจุด ดอกไม้ไฟชุดแรก

-ของฤดูร้อนนี้ -วู้วๆ เดี๋ยวนะ เอลลี่...

เอลลี่ อีแวนส์เหรอ?

ใช่ รู้จักเธอด้วยเหรอ?

รู้จักดีเลยล่ะ

ให้ตายสิ

-นายชอบเธอสินะ -ตั้งแต่เรายังเด็กๆ นู่นเลย

นายก็รู้ ฉันยังไม่กล้า แม้แต่จะรวบรวมความกล้า

เพื่อเข้าไปพูดกับเธอสักคำเลยด้วยซ้ำ