Vikings: Valhalla

‪เอียร์ซา

‪เอียร์ซา

‪ใครทำแบบนี้กับเจ้า

‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)

‪เจ้าสินะที่มีรอยไม้กางเขนบนหลัง

‪ข้านึกว่าจะเป็นนักรบ

‪เจ้าเป็นแค่เด็กสาว

‪เจ้าทำแบบนี้ทำไม

‪เจ้าฆ่านักรบคลั่งของข้า

‪เขาจู่โจมเราก่อน

‪เราแค่ป้องกันตัวเอง

‪เจ้าง้างศรแห่งความพิโรธของพระเจ้า

‪ข้าคือลูกศรของพระเจ้า

‪เมื่อพวกเจ้าจัดการกับนางเสร็จแล้ว ‪นำร่างนางมาให้ข้า

‪ข้ามีสาสน์ที่จะบอกออกไป

‪อย่านะ!

‪หยุดก่อน!

‪ไปเอาดาบนั่นมาจากไหน

‪ในอุปซอลา

‪นักบวชคนหนึ่งมอบมันให้ข้า

‪อุปซอลาหรือ

‪เจ้าเจอเขาไหม

‪ผู้เฒ่าคนนั้น

‪เขาเรียกเจ้าว่าอะไร

‪เขาเรียกเจ้าว่าอะไร

‪คนสุดท้าย

‪เจ้าชื่ออะไร สาวน้อย

‪เฟรย์ดิส

‪นำสาสน์ไปบอกฮอคอน

‪บอกนางว่ายาร์ลโคเรอกำลังไปเยือน

‪(ลอนดอน)

‪ขอให้พระเจ้าอำนวยพรและคุ้มครองท่าน ‪จนกว่าเราจะพบกันอีก สหาย

‪เช่นกัน โนรี

‪ข้าสนับสนุนเหตุผลที่เจ้าจะอยู่ต่อ

‪คนุตดูแลคนที่ภักดีต่อเขาเป็นอย่างดี

‪ข้าไม่ชอบเกมนี้ที่ท่านกำลังเล่นกับเขา

‪มันไม่ใช่เกม

‪คนุตได้ตัดสินใจแล้ว

‪เขาอยากเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ

‪ส่วนข้าจะเป็นกษัตริย์ที่นอร์เวย์

‪และเมื่อเขารู้ว่าท่านทำอะไรลงไป

‪เขาจะกลับไปทำลายท่าน ท่านเองก็รู้

‪ทำลายข้าด้วยอะไร

‪กำลังของเขาครึ่งหนึ่งกำลังจะออกเรือ

‪ส่วนคนที่เลือกอยู่ที่นี่อย่างเจ้า

‪จะกล้าสู้กับประเทศบ้านเกิด ‪ในฐานะกองทัพฝ่ายอังกฤษงั้นหรือ

‪ข้าไม่คิดอย่างนั้นหรอก

‪หัวของกษัตริย์เอเธลเรด

‪ไม่ใช่สิ่งที่ข้าต้องการ

‪ขอให้เดินทางปลอดภัย ชาวกรีนแลนด์

‪ข้าจะไม่ลืม… ข้อตกลงของเรา

‪แน่ใจนะว่าพระองค์รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ที่นี่

‪ครั้งหน้าที่เราพบกัน ‪เหรียญเหล่านั้นจะเป็นใบหน้าของข้า

‪ดึงไปทางซ้าย

‪เมืองที่ยิ่งใหญ่

‪ใช่

‪น่าเสียดายเรื่องสะพาน

‪เจ้าชอบที่พักใหม่ไหม

‪ข้ารับไม่ได้ ข้าไม่เคยขอให้มาอยู่อย่างนี้

‪ถ้าข้าจำไม่ผิด เจ้าไม่ได้ขออะไรเลย

‪ชายที่ไม่ขออะไรเลยเป็นคนที่ข้าไว้ใจไม่ได้

‪งั้นโปรดอนุญาตให้ข้าทำให้พระองค์ไว้ใจ

‪ก็ได้

‪ไปตามเพชฌฆาตมา

‪สร้างตะแลงแกงให้ข้าที่นี่

‪ได้ตามพระประสงค์

‪แล้วพระองค์มีเหตุผลที่เจาะจง ‪สำหรับการทำเช่นนี้ไหม

‪มี 11 เหตุผลด้วยกัน และเจ้ารู้ทั้งหมด

‪ลุกขึ้น!

‪ของขวัญ จากพระเจ้าคนุต

‪- เกิดอะไรขึ้นกับเอ็ดมันด์ ‪- เขายังมีชีวิตอยู่

‪คนุตตั้งใจจะปกครองอังกฤษร่วมกับเขา

‪เขาจะอยู่ที่นี่หรือ

‪กษัตริย์ชาวไวกิ้ง

‪ใช่ กษัตริย์ชาวไวกิ้ง

‪คนที่อยากเรียนรู้เกี่ยวกับประเทศของเขา ‪และพบกับขุนนางของเขา

‪ดูเจ้าสิ

‪เลียแข้งเลียขาศัตรู

‪เหมือนพ่อเจ้าไม่มีผิด

‪ลีโอฟริก

‪ทำไมท่านไม่ไปพบกษัตริย์เป็นคนแรก

‪และเล่าให้เขาฟังเรื่องนอร์ธัมเบรียล่ะ

‪ข้ามาขอบพระทัยที่คืนลูกๆ ให้แก่ข้า

‪และมาถามว่า ‪ข้าจะตอบแทนความเมตตาของท่านได้อย่างไร

‪ข้าน้อมรับคำขอบคุณ

‪แต่ท่านไม่ได้ติดหนี้อะไรข้า

‪อันที่จริงท่านมีอิสระที่จะไปเมื่อไหร่ก็ได้

‪ไปงั้นหรือ ไปที่ไหน

‪นอร์มังดี ถ้าท่านต้องการ

‪กลับบ้าน

‪พระเจ้าคนุต

‪ข้ามาอยู่อังกฤษตั้งแต่เด็ก

‪ที่นี่คือบ้านของข้าแล้ว และข้าอยากอยู่ที่นี่

‪ข้ายินดีที่ได้ยินเช่นนั้น

‪อย่างนั้นหรือ

‪ทำไม

‪เพราะข้าอยากให้ท่านเป็นที่ปรึกษาของข้า

‪ที่ปรึกษาหรือ

‪จะให้ข้าแนะนำท่านเรื่องอะไรล่ะ

‪ข้าเป็นคนนอก เหมือนที่ท่านเคยเป็น

‪กองทัพของข้าครึ่งหนึ่งล่องเรือออกไปเมื่อเช้า

‪ซึ่งทำให้ข้าอ่อนแอในที่แห่งนี้

‪ท่านชักจูงให้ชาวแซกซอนยอมรับท่านได้

‪ตอนนี้ข้าอยากให้พวกเขายอมรับข้า

‪ท่านต้องการอะไรจากอังกฤษ

‪ข้าอยากสร้างอาณาจักรทางเหนือที่ยิ่งใหญ่

‪ซึ่งเหยียดยาว

‪ทั่วด้านบนของทวีปยุโรป

‪ท่านต้องการความมั่งคั่งของอังกฤษ

‪ใช่

‪เราถูกโจมตีระหว่างทางไปอุปซอลา

‪นักรบคลั่งคนหนึ่งฆ่าผู้คุ้มกันของท่าน ‪และเพื่อนข้าคนหนึ่ง

‪เจ้าหนีไปได้อย่างไร

‪ข้าฆ่าเขา

‪ใช้มีดของเจ้าหรือ

‪หรือว่าฆ่าเขาด้วยมือเปล่า

‪ข้าใช้สร้อยข้อมือรัดคอเขา

‪ฆ่าเขาด้วยสร้อยข้อมือ! ข้าประทับใจนะ

‪เจ้าต้องเข้าร่วมกลุ่มนักรบสตรีของข้า

‪เขารับใช้ยาร์ลชาวคริสเตียนที่ชื่อโคเรอ

‪- เจ้าเจอโคเรอไหม ‪- เจอ

‪เขาให้ข้ามาบอกท่านว่า ‪เขากำลังจะมาชิงคัตเทกัต

‪โคเรอไม่มีกำลังพอที่จะคุกคามคัตเทกัต

‪เขาฆ่าเพื่อนๆ ของข้า

‪และสังหารคนทั้งหมู่บ้าน

‪เขาเป็นฆาตกร

‪เจ้าเหนื่อยแล้ว

‪ไปพักเถอะ

‪เมื่อเจ้าหายเหนื่อยแล้ว

‪ข้าอยากฟังการเดินทางไปอุปซอลาของเจ้า

‪เพิ่มการตรวจตรา

‪ท่านคงไม่เชื่อนางหรอกนะ

‪ข้าเชื่อ

‪และข้าเชื่อว่าเจ้าพูดถูกเช่นกัน

‪นางควรเข้าร่วมกลุ่มนักรบสตรี

‪ฝึกนาง

‪โคเรอ!

‪มานี่!

‪เร็วเข้า โคเรอ!

‪ข้ามาที่นี่เพื่อเตรียมตัว

‪กระทั่งก่อนที่ท่านจะรุกราน ‪หลายอาณาจักรกำลังเดือดร้อน

‪ข้าหลวงใหญ่ทุกคนเจอปัญหาการก่อกบฏ

‪ข้าให้อำนาจคนใหม่ๆ ในการบังคับเก็บภาษีได้

‪ปัญหาไม่ใช่ตัวคนเก็บภาษีหรอก ‪แต่เป็นตัวภาษีเอง

‪มันก่อปัญหา

‪ข้าจึงขอเสนอการเก็บภาษีแบบใหม่

‪เป็นการเรียกเก็บแบบง่ายๆ จากทุกครัวเรือน

‪- แต่นี่มันเศษเงิน ‪- ถูกต้อง

‪แต่เมื่อเอามารวมกันทั่วทั้งอังกฤษ ‪ทุกเมือง ทุกหมู่บ้าน

‪มันเกินพอที่จะสร้างกองทัพ

‪ทัพเรือ…

‪อาณาจักร

‪ยกโล่ให้สูงๆ

‪สงครามมาจากทุกด้าน

‪ถึงจะพ่ายสงคราม แต่มันไม่มีทางจบ ‪จนกว่าเจ้าจะสู้จนตัวตาย

‪เอาอีกครั้ง

‪วันนี้พอได้แล้ว

‪เจ้ายังไม่ได้เล่าเรื่องที่อุปซอลาให้ข้าฟังเลย

‪ข้าเห็นนิมิต

‪และข้าเจอชายคนหนึ่ง ‪ที่พวกนักบวชเรียกว่าผู้หยั่งรู้

‪เขาดูจะรอข้าอยู่ ‪และเขาเรียกข้าว่า "คนสุดท้าย"

‪เขาถามว่าข้าเห็นอะไร

‪แต่คำตอบของข้าดูจะทำให้เขาผิดหวัง

‪- ท่านรู้จักเขาหรือ ‪- ข้ารู้จัก

‪ผู้หยั่งรู้บอกโชคชะตาของข้าเช่นกัน

‪ฟังดูน่าสับสนหรือไม่

‪ชะตาของข้านั้นเข้าใจง่าย

‪เขาบอกข้าเรื่องคลื่น

‪ที่มีแต่ข้าเท่านั้นที่เห็น

‪ตอนแรก น้ำเหือดหายไปจากท่า

‪ผู้คนคิดว่ามันเป็นพรจากทวยเทพ ซินกับราน

‪เป็นของขวัญจากทะเล

‪พวกเขาฉลองสิ่งที่เก็บได้

‪ไม่มีใครถามว่าน้ำหายไปไหน ไม่มีใครสน

‪แต่มันต้องไปที่ไหนสักแห่ง

‪เมื่อมันกลับมา…

‪มันสูงดังภูเขา

‪และลึกดังแกนโลก

‪ข้าไม่มีหนทางหยุดมันได้

‪ในนิมิตของท่าน มีใครรอดไหม

‪ผู้หญิงคนหนึ่ง

‪ข้าเชื่ออยู่นานมากว่าผู้หญิงคนนั้นคือข้า

‪แต่ข้าคิดผิด

‪ผู้หญิงคนนั้นคือเจ้า

‪เจ้าคือคนสุดท้าย

‪บุตรีคนสุดท้ายแห่งอุปซอลา

‪พระเจ้าคนุตจงเจริญ!

‪ผู้ปกครองแห่งเดนมาร์กและอังกฤษ

‪พระองค์จงเจริญ

‪ข้าเลือกที่จะอยู่ที่นี่ในประเทศอังกฤษ ‪ในฐานะกษัตริย์ของพวกเจ้า

‪แม้ความคิดนั้นจะน่าอกสั่นขวัญแขวน

‪ข้านำพวกเจ้ามาที่นี่ ‪เพื่อพูดให้พวกเจ้าเชื่อว่านี่เป็นสิ่งที่ดี

‪ประการแรก…

‪ข้าตั้งใจจะคืนแผ่นดินและฐานันดรให้พวกเจ้า

‪และสัญญาว่าชาวไวกิ้งจะไม่ปล้นสะดม ‪อาณาจักรของพวกเจ้าอีก

‪ประการที่สอง ข้าจะสร้างสะพานขึ้นใหม่

‪ดีและแข็งแรงกว่าเดิม

‪ประการสุดท้าย ข้าตั้งใจจะสร้าง ‪อาณาจักรทางเหนือที่ยิ่งใหญ่

‪ที่มีโล่คอยปกป้องความสงบสุข ‪และมีความมั่งคั่งมาแบ่งปันกันถ้วนหน้า

‪ข้ายังตัดสินใจอีกด้วยว่า ‪จะปกครองร่วมกับเอ็ดมันด์