Dr. Seuss's The Sneetches

DR. SEUSS' DE FNUIKEN

Hallo, ik stel me even voor. Ik ben David van Krabbel tot Kronkel McKras.

En mijn taak is om te vertellen hoe het is. Of, hoe het was.

Ik kom van een eiland vol stranden en struiken.

En de mensen hier noemen ze de Fnuiken.

De buik van Sterbuik-Fnuiken heeft een ster.

Bij Maanbuik-Fnuiken is juist de maan populair.

Maar ze zijn allang gebrouilleerd. De één vindt wat de ander doet verkeerd.

Hier, kijk maar, dan zie je het zelf.

O nee, niet weer die Maanbuiken.

Sterbuiken vinden zichzelf bijzonder. Maar iedereen weet dat manen beter zijn.

Wij zijn beter. - Nee, wij.

Ze voelden zich te anders voor het delen van één plek.

Dus gingen ze elk voor hun eigen stek.

Sterbuik-Fnuiken zochten het hogerop.

Maanbuik-Fnuiken kozen het ruime sop.

Op het eiland gaat dus niets samsam.

Maar nu hoor je hoe daar toch verandering in kwam.

Yahozo.

Eens kijken...

Nee, nee, nee.

Oeh, dit is goed.

Wacht eens.

Dit vind ik leuk.

Naar de tekentafel.

Ik heb het.

O, Boon, je bent wakker.

Moet je zien. Ik kreeg net een topidee voor een uitvinding.

Ik moet het mam en pap laten zien.

Er zal daar ook ontbijt zijn. - O...

Yahozo.

Hé, Stella-Bella. - Goedemorgen.

Snel, jullie moeten mijn idee zien.

Oké, klaar?

Zeker. - Echt waar?

Ja, we zijn er echt klaar voor.

Maar echt, echt klaar?

Oké, oké. Weet dat dit mijn allerbeste idee ooit is. Tromgeroffel, graag.

Ik presenteer jullie... vliegervleugels.

Uit de rugzak komen 2 vliegers.

Dan kun je vliegen en dicht bij de sterren komen.

Het is erg creatief, lieverd, maar...

Vind je het niks?

Dat is het niet. Alleen, Sterbuiken vliegen niet.

Waarom zouden we?

O, geen idee.

Omdat het te gek zou zijn.

Waarom is alles wat anders is niet leuk?

O, schat, dat klopt niet.

We vinden het leuk dat jij anders bent. Zolang je maar niet te anders wordt.

Je mocht een aap als huisdier, dat is anders, toch?

Sterbuik-Fnuiken vertrouwen op traditie.

We doen echt elke dag hetzelfde...

jaar in jaar uit.

Dat maakt ons juist zo groots.

En saai.

Stella-Bella, blijf je niet hier? - Nee.

Ik ga een frisse neus halen.

Oké, maar kom op tijd naar de eed-repetitie.

Komt goed.

Ik snap het niet.

Waarom moet alles altijd hetzelfde blijven?

Er zijn zoveel nieuwe gedachtes om te bedenken.

Heerlijk, ik heb de dag voor de boeg en ik heb ideeën genoeg

en die schrijf ik snel op voor ik ze weer vergeet

het liefst iets wat nog nooit is bedacht wat niemand verwacht

iets wat de wereld mooier maakt

misschien denk je: Zij is bijzonder, zij spoort niet helemaal

maar als je een uitvinder wil zijn Boon, is 'anders zijn' juist normaal

ik ben niet bang al wat nieuw is, geeft me moed

net wat anders is juist soms net helemaal goed

ik ben niet bang als jij de dingen anders doet

net wat anders is juist soms net helemaal goed

net wat anders is juist soms net helemaal goed

ik blijf maar dromen, ideeën komen mijn fantasie blijft maar stromen

dit is een harkemesand anders, ja, maar ook tamelijk briljant

precies, je bent iets op het spoor

al roepen ze: 'je spoort niet' Boon, dan wil ik juist door

ik ben niet bang al wat nieuw is, geeft me moed

net wat anders is juist soms net helemaal goed

ik heb aan ambitie geen gebrek

ja, traditie is te gek

maar soms is net wat anders

helemaal goed

Wat? Boon, heb je nog steeds honger?

Hier, ik help je wel.

Alle sterren.

Een tekening van een Maanbuik-Fnuik in een drijvel-drijf.

Dit lijkt op mijn vliegervleugels.

O, nee. De repetitie begint. Kom, Boon.

De Sterbuik-Fnuiken zijn weer heel fijn bezig met plannen en druk zijn.

De Ster-ceremonie komt er snel aan, en alles moet op tijd klaarstaan.

Waar blijft ze toch?

Hier ben ik. Je zag me vast niet binnenkomen.

O, blijkbaar niet.

Oké, mijn stralende sterren, tijd om de Fnuik-eed te oefenen.

Hierbij zweren alle kinderen...

dat Sterbuiken beter zijn dan Maanbuiken.

Eh, mag ik iets vragen?

Ja, Stella?

Heb je ooit een Maanbuik-Fnuik ontmoet? - Nee, natuurlijk niet.

Oké, nou, hoe weten we dan dat Sterbuik-Fnuiken beter zijn?

O, nee.

Stella, dit is de eed die Sterbuik-Fnuiken al generatieslang zweren.

Ja, maar waarom zeggen we dat?

Is er een reden?

Natuurlijk is die er.

Want wij hebben een ster op onze buik.

En zij niet.

En door die sterren zijn wij beter.

Maar dat slaat nergens op.

Stella, zo is het nu eenmaal.

Geen vragen meer. We gaan de eed oefenen.

Stella kreeg die tekening maar niet uit haar hoofd gezet.

Ze stond ermee op, en ging er ook weer mee naar bed.

Ik ben niet bang ik ken je gewoon niet goed

wie je bent en wat je doet

we hebben jullie nooit ontmoet

wij zijn Fnuiken, delen toch hetzelfde bloed?

Is wat anders zijn niet juist

soms net helemaal goed?

De volgende ochtend ging Stella op pad. Ze moest iets ondernemen, maar wat?

De anderen werkten aan het décor, maar Stella ging er stiekem vandoor.

Stella en Boon liepen naar het strand, op zoek naar een Maanbuik in het zand.

Oké, zeg het als je Maanbuiken ziet.

Hè? Boon?

Sylvester Broodje Aap McBoon.

Dit is belangrijk.

Hoe kan ik zweren dat ik beter ben, als ik ze nog nooit heb gezien?

Het water lijkt leeg.

Het was ook te mooi om waar te zijn als ik...

Een Maanbuik-Fnuik.

Daar verderop.

Sterren zij dank, een Maanbuik-Fnuik. In een drijvel-drijf.

Ik ga mezelf voorstellen.

Ja, het strand is verboden, maar ik zeg alleen gedag en kom direct terug.

Geen idee wat er gaat gebeuren, maar dat is juist leuk, toch?

Hallo.

Krab en ik werken aan m'n boot

Pardon. - Ja, we gaan hem repareren

Hallo.

Met veel plezier, ik blijf lekker hier

de hele dag vertier

Hoi, ik ben Stella Snoezig.

Je liet me schrikken.

Wel het goede schrikken.

Niet zo van: 'Hé, ik ben... een spook.'

Hoe dan ook, ik ben Parel Poedelbad. Leuk je...

O, ster.

Ster? Ster.

Eh, verrassing.

Hoe kwam je hier?

Via het Verboden Strand?

Nou...

Doe me alsje... doe me... Niet bewegen.

Ben je bang voor mij?

Wat?

Nee.

Echt niet.

Oké, ja. Ik heb vreselijke dingen over jullie gehoord.

Echt? Zoals wat?

Dat jullie scherpe klauwen en snijtanden hebben.

Nee. Geen klauwen, geen snijtanden. - Oké, dat klopt dus niet helemaal.

Maar je mag hier toch niet zijn.

Ga terug naar de bomen.

Alsjeblieft.

Het is oké. We praten alleen maar.

Dobber. - Boon.

Dobber, knijp het aapje niet.

Sorry, Dobber is soms wat te waaks.

Ik snap het. Boon beschermt mij ook altijd.

Boon. Niet doen.

Nu zijn we allebei op het Verboden Strand. Dit is erg. Dit is echt heel erg.

Pak gewoon je spullen en...

Heb jij dit getekend?

Ja. Niemand begrijpt mijn... - Vliegervleugels.

Ze zijn zo cool.

Echt? Vind je dat echt? - Eigenlijk, zeker weten, ja.

Kom mee.

Hoe bedenk je zoiets?

O, ik ben een soort uitvinder.

Ideeën komen in me op.

Maar meer is het niet. Ik heb er nooit één kunnen maken.

Je had niet gezegd dat je een bouwgenie bent.

Wat? Welnee, joh.

Jij bent echt een rare.

Je bent een best rare Fnuik

Sorry. Ik zing soms. Dat is wel een beetje raar, toch?

Nee, juist leuk.

Nog één keer draaien en...

Ziezo. Let op.

Alle sterren. Ik kan niet geloven dat je mijn vliegervleugels hebt gebouwd.

Vleugels. Geen vleugels. Vleugels.

Stella, doe wel voorzichtig.

Kom op.

Laten we eens even proefdraaien.

Yahozo.

Stella?

Dat was...

te gek.