Ang unang 200 linya.
Einstein var þá að halda upp á
sjötugsafmælið sitt
og hann var í orðaleik.
Þá sagði hann:
"Guð leikur ekki teningaspil með heiminn."
Nei, bara feluleik.
Lærðu að skrifa handrit...
Þvílíkt kjaftæði.
Maður kennir fólki ekki að skrifa.
Maður sýnir nemendum góð verk og vonar það besta.
Sumir geta skrifað, aðrir læra það aldrei.
Þú missir þolinmæðina ef nemandinn er ekki Dostojevskí.
Það er ekki satt.
Einn góður nemandi er næg umbun.
Ein í bekknum skrifaði góða sögu:
"Munnmök á tímum endurreisnar."
- Full af innsæi, rómantík... - Þau eru komin.
Jack vill örugglega kínverskan mat.
Sally er kannski leið á pasta.
- Hæ. - Á að vera rigning?
Ég skal taka kápuna.
Viltu hvítvín?
Það stendur eitthvað til á 80.
Jack, viltu kælt hvítvín?
Þinn staður er skelfilegur.
Kínverskan þá? Viljið þið alls ekki ítalskan?
Ekki tryllast.
Við þurfum að segja ykkur svolítið áður en við förum út.
- Vilt þú? - Gerð þú það.
- Hvað? - Segið okkur.
Við Jack erum að skilja.
Nú, ég skil. Ekkert alvarlegt.
Við ræddum málið og teljum bæði að þetta sé fyrir bestu.
Þið eruð að grínast.
Ekki gera stórmál úr þessu.
- Er ykkur alvara? - Já. Okkur líður vel.
- Við ræddum málið. - Ákváðum þetta saman.
Hvað meiniði?
Tölum um þetta yfir matnum.
Ég fer ekki út að borða.
Hvenær ákváðuð þið þetta?
Við ræddum þetta.
Það er engin andúð.
Við erum sátt.
- Hver er ástæðan? - Ekki...
Gabe, okkur kemur það ekki við.
Þetta er enginn harmleikur. Þetta er jákvætt.
Skilja? Þetta er bilun.
Þið eigið tvö börn.
Þau eru komin í háskóla.
Sleppum öllum smáatriðum.
Ég skil þetta ekki. Síðan hvenær? Ykkur samdi svo vel.
Hafið þið kynnst einhverjum öðrum?
Okkur kemur það ekki við.
- Þetta heillar mig. - Mér er flökurt.
Við vildum ekki skemma neitt.
- Okkur langar til að prófa... - Að vera aðskilin um tíma.
Þið verðið að styðja okkur.
Þetta er bilun. Þið takið aftur saman...
Hún heldur húsinu í Riverdale. Ég leita að íbúð í bænum.
Ég er miður mín.
- Láttu ekki svona, Judy. - Í alvöru.
Borðum.
Hvað meinarðu?
Ég get ekki borðað.
- Ekki vera reið. - Nei.
Ég er ekki reið.
Lýsið því bara yfir að þið ætlið að skilja!
Þið eigið tvö börn! Af hverju?
Okkur kemur það ekki við.
Þau eru nánustu vinir okkar.
Það er ekkert eitt sem kemur til.
Fólk fjarlægist. Margir litlir hlutir ráða því. Hættið þessu nú.
Ég hlusta ekki á þetta kjaftæði.
- Því er hún svona æst? - Judy...
Henni er annt um okkur.
Mér líka.
- Við erum sátt. - Judy!
- Við viljum gera þetta. - Þetta er bilun.
Því tekurðu þessu svona persónulega?
Ég er í uppnámi! Má ég það?
Ég ræddi þetta hjá sálfræðingi.
Þú nefndir þetta aldrei við mig!
- Þetta kemur okkur ekki við. - Við vorum svo náin!
Ég hélt það.
Hún er í miklu uppnámi.
Ekki gera þetta að líkvöku.
Því tekurðu þessu svona persónulega? Ég er orðlaus.
Förum út að borða og gleymum þessu.
- Láttu ekki svona! - Ég vissi það.
Því varðstu svona æst?
Ég veit það ekki.
- Var þetta áfall? - Já, algjört.
Þau tóku þessu svo létt.
Þau virtust ekki vera í uppnámi.
Varstu sár að Sally skyldi aldrei hafa nefnt þetta?
Ja...
Ef ég lít til baka á þær stundir
sem við vorum einar saman...
Hún gæti hafa minnst á hvernig það væri
að vera einhleyp.
Með hennar reynslu og vitneskju.
En hún sagði aldrei neitt neikvætt um Jack.
Segðu okkur aðeins frá sjálfri þér.
Svo við vitum hver þú ert.
Ég heiti Judy Roth. Ég er gift Gabe.
Við höfum verið gift í 10 ár.
Ég vinn fyrir listatímarit. Við eigum engin börn.
Ég á dóttur af fyrra hjónabandi.
Ég giftist arkitekt þegar ég var ung.
Það gekk ekki. Það var engum að kenna.
Judy sagði að þau hefðu farið út að borða.
Hún var taugaspennt en hin virtust eðlileg.
Síðan gengu þau heim.
Hún reyndi að taka þátt en fannst andrúmsloftið þvingað.
Á heildina litið var þetta undarlegt kvöld.
Ótrúlegt!
Maöur telur sig þekkja vini sína
en svo veit maður ekkert hvað þeir hugsa.
Leynir þú mig einhverju?
Ég? Eins og hverju?
Ég veit það ekki. Tilfinningum.
Þrám. Kvörtunum.
Nei.
- En þú? - Nei.
Kannski stundum.
Í alvöru? Eins og hverju?
Þú veist hvað þú ert alltaf gagnrýninn.
Við höfum rætt þetta.
Þú ert í undarlegu skapi í kvöld.
Mér líður ágætlega. Fyrirgefðu.
Sagði Jack aldrei neitt? Þið eruð svo nánir.
Ég man eftir einu atviki af skrifstofunni.
Trúðu mér.
Hún er ótrúleg.
Shawn Grainger, svona stór.
Þú skemmtir þér stórvel.
200 dollarar eru spottprís.
Ég geri það ekki. Hvað með eyðni?
Hún er ekki mella. Hún er hágæða vændiskona.
Hún gerir allt sem þú vilt og á þar að auki vinkonur.
Hvað með konuna? Þetta er hættulegt.
Varst það ekki þú sem sagðir
að kynlífið hjá ykkur væri dauft?
Eftir tvo drykki í hádeginu segi ég hvað sem er.
Shawn er með flauelsmjúkan munn. Trúðu mér.
Hún er fyrrverandi Ungfrú eitthvað.
Hvað sagði ég fleira?
Að Sally væri kynköld og að þig dauðlangaði
til að taka þolfimiþjálfarann þinn.
Ég á ekki að drekka í hádeginu.
Ég skrifa númerið niður.
- Þú skalt... - Hvað ertu að gera?
Hvað...?
Hvað sagði ég?
- Ég hef aldrei... - Út með þig.
Hérna. Notaðu það.
Hann hringdi um það bil mánuði eftir að hann fékk númerið mitt.
Hann var stressaður en kurteis.
Ég heyri hverjir hafa litla reynslu.
Við mæltum okkur mót á Americana-hótelinu.
Hann var mjög kurteis og mjög taugaóstyrkur.
Hann gat ekki gert það. Hann náði honum ekki upp.
Hann fékk verk fyrir brjóstið. Ég hélt...
að hann ætlaði að fá hjartaáfall.
- Sástu hann aldrei framar? - Hann hringdi mánuði seinna.
Við hittumst á sama hóteli. Þá sváfum við saman.
Síðan hittumst við nokkuð reglulega, á 2-3 vikna fresti.
Hann hafði farið til sálfræðings og leyst vandann.
Einu sinni þurfti ég að senda vinkonu mína.
Síðan hitti hann okkur til skiptis.
Síðan sá hvorug okkar hann aftur.
- Hann henti þó númerinu. - Eftir því sem ég best veit.
Jack er ekki þannig.
Hann er hreinskiptinn.
Og Sally er kynköld.
Hún er svo mikil vitsmunavera.
Er ég kynköld?
Nei. Því segirðu það?
Sagðirðu ekki að ég væri heft?
Þú getur ekki gleymt því. Þetta er úr áragömlu rifrildi.
Þú gerðir stórmál úr því.
Hefur þig langað í vændiskonu?
Mig? Nei, alls ekki.
Bara þegar ég var í háskóla.
Er það?
Þú ert í skrýtnu skapi. Skilnaðurinn hefur mikil áhrif á þig.
Heldurðu...
Heldurðu að við munum skilja?
Ekki ráðgeri ég það. En þú?
Nei.
En það gæti kannski breyst ef þú neitar áfram að eignast barn.
Þurfum við að ræða þetta einu sinni enn?
- Þú átt dóttur... - Já.
Mig langar í annað.
Af hverju?
Það er illa gert að geta barn í þennan grimma heim.
Ekki réttlæta þig með heimspekilegum rökum.
Þú ættir að sjá reiðsvipinn á þér þegar þú segir þetta.
Viltu elskast?
No comments yet. Be the first to leave one.