Coach Carter

Coach Carter (2005) OCR 23.976 fps runtime 02:16:20

อุปกรณ์กีฬาคาร์เตอร์

ไท เครน นักกีฬาเปี่ยมพรสวรรค์ ของโรงเรียนเซนต์ฟรานซิส

ที่ผ่านการคัดตัวเข้ามาเมื่อปีก่อน

ได้รับยกย่องว่าอาจกลายเป็น เลอบรอน เจมส์ คนใหม่

แต่เรารู้จักเขาในชื่อว่า "เดอะ เครน"

มาเลย

การแข่งก่อนถึงฤดูกาล ระหว่างริชมอนด์กับเซนต์ฟรานซิส

การแข่งขันคืนนี้

ช่วยหน่อย กันเขาไว้

- ไง ไอ้ลูกชาย - หวัดดีครับ

ทางนี้

ฝ่ายน้ำเงินได้ลูก!

พวกนายทำบ้าอะไรกันวะ

นายก้าวมาทางนี้ 3 ก้าว

ฉันยกกำปั้น นั่นแปลว่าฉันจะไปทางนี้

ดูหน่อยซิวะ เพื่อน ว่าขว้างบอลไปทางไหน

- ดึงเพื่อนนายออกมา - ฉันว่าแล้ว

เซนต์ฟรานซิสได้แต้มเป็น 22

- อย่าขวางทางซิวะ เหลือเชื่อจริงๆ - ไม่มีทาง

ไอ้เลว!

ปล่อยนะโว้ย

อย่า เด็กๆ พอได้แล้ว

ปล่อยซิวะ!

ฉันไม่เป็นไร ปล่อยฉัน

พอที เกมจบแล้ว

- เครน เล่นได้เยี่ยม - ขอบคุณครับ

บอกทุกคนหน่อยว่าคุณรู้สึกยังไง ที่จะได้เป็นเลอบรอน เจมส์ คนต่อไป

เลอบรอน เจมส์รึ ผมไท เครน หนึ่งเดียวคนนี้ต่างหาก

ทุกคนได้ยินจากที่นี่เป็นครั้งแรกนะครับ ไท เครน หนึ่งเดียวคนนี้

ทำไมพวกตัวสำรองถึงได้ปากมากนักวะ

เพราะเราได้ดูการแข่งน่ะสิ

- มองเห็นชัดมั้ย - ชัด

ไท เครน ทำคะแนนได้มากกว่า ที่คนอื่นๆ ทำได้รวมกัน

- มันเป็นไปได้ยังไง - เราได้ 32 แต้ม ฉันทำได้แค่ 12 แต้ม

- เท่าไหร่นะ เคนย่อน - เงียบน่า ไอ้กร๊วก

เดอะ เครน โฉบเข้าไป ยัดลูกลงห่วงอย่างง่ายดาย

เขาทำให้นายเป็นตัวตลก แล้วเฉือนนายทั้งเกมเลย

ไลล์ หุบปากซะ ก่อนฉันจะทำให้มันอ้าไม่ขึ้นไปตลอดกาล

ตลอดทั้งเกม แกเองก็ไม่ได้เจ๋งอะไรเลย

เดี๋ยวฉันจะตบปากแกให้ฟันร่วง

คุยกันดีๆ ไม่ได้รึไงวะ

หุบปากเน่าๆ ไปเลย แกไม่ได้ลงเล่นด้วยซ้ำ

เชย์ ส่งลูกบอลมาหน่อย

เล่น 16 นาที แกทำได้แค่ 2 แต้ม โค้ชถึงตะเพิดแกออกมาไง

ทิโม่ แกเล่นจนจบเกม แต่ไม่ได้แตะลูกบอลเลย

- แกก็ไม่ได้เรื่อง แกก็คงจะ... - แล้วแกส่งลูกไปให้ใครล่ะ

แกลงเล่น แต่แกไม่ได้ทำอะไรเลย

เคนนี่ เรย์ คาร์เตอร์

โรงเรียนริชมอนด์ รางวัลนักบาสฯ สมัครเล่นดีเด่น ปี 1972

ยินดีที่ได้พบครับ

ผมดีใจมากที่เห็นคุณบนอัฒจันทร์คืนนี้

ผมต้องขอบอกก่อนว่า ผมยังไม่ได้ตัดสินใจ

ก็อย่างที่บอก ได้เวลาที่ผมจะลาวงการแล้ว

2-3 ปีสุดท้ายนี่มันโหดมาก

การแพ้เป็นเรื่องยากครับ

มันไม่เกี่ยวกับการแพ้หรอก เคนนี่

แต่ผมทำให้พวกเขามาโรงเรียน เพื่อฝึกซ้อมไม่ได้

ผมชักชวนให้พ่อแม่มีส่วนร่วมไม่ได้ ผมเบื่อการไล่จับเด็กๆ

ตามท้องถนน แล้วลากกลับมาเข้าโรงยิม

- มันเป็นงานหนัก - ริชมอนด์เป็นเมืองเล็กที่ค่อนข้างโหด

ตอนที่เห็นคุณมาที่นี่คืนนี้ ผมคิดว่า "ฉันได้ตัวเขาแล้ว เขาเอาแน่"

ที่จริง ผมมาเพราะเหตุผลอื่น

ลูกผมเล่นให้โรงเรียนเซนต์ฟรานซิส

จริงรึ คนไหนล่ะ

คุณไม่เห็นเขาหรอก เขาเป็นเด็กใหม่ ยังไม่ได้ลงเล่น

เยี่ยม โรงเรียนนั้นดี

อะไรวะ อยากมีเรื่องรึไง

- ไลล์ ต่อยเลยสิวะ - ปล่อยมัน

คิดว่าใครๆ ก็กลัวแกใช่มั้ย แต่ฉันไม่กลัวว่ะ

ครูซ เย็นไว้ ทำไมต้องจริงจังไปหมดทุกเรื่องเลยวะ

ให้ตาย ฉันเบื่อนายเต็มทีแล้ว!

ตอนผมเรียนที่นั่น โรงเรียนนั้นเถื่อนมาก

แต่เดี๋ยวนี้มันยิ่งกว่านั้นอีก

งั้นก็ลืมมันซะ ไม่ต้องพูดถึงมันอีก

ผมทำแบบนั้นไม่ได้

คืนนี้โค้ชเสนองานให้ผม มีเวลาไม่มากในผมตัดสินใจ

เวลาคุณพูดคำว่า "เสนอ" กับ "งาน" มักจะมีเรื่องเงินมาเกี่ยว

ใช่ เขาจะให้ผม 1000 ดอลลาร์

เพื่อทำงาน 5 เดือนน่ะเหรอ

คุณปฏิเสธไมได้หรือไง

ทีมนั่นแย่มากเลย

เด็กพวกนั้นขี้โมโห ไร้วินัย

คุณก็รู้ว่าคุณไม่มีเวลา

คุณกำลังจะเปิดร้านแห่งที่ 2

ใช่เลย ผมไม่มีเวลา

คุณสัญญาว่าจะพาลูกสาวเรา ไปเม็กซิโกในเดือนมกราคม

ผมรักษาสัญญาแน่

ไม่มีทางที่ผมจะยอมอดไปเม็กซิโก อดนอนเล่นบนชายหาด

โดยที่คุณใส่บิกินี่ ผมรับงานนั้นไม่ได้แน่

คุณจะเริ่มงานเมื่อไหร่

เซนต์ฟรานซิส บอเจีย

พ่อน่าจะคุยกับผมก่อน

ทำไมล่ะ มันเป็นการตัดสินใจส่วนตัวของพ่อ

แล้วผมล่ะ พ่อจะยังมาดูผมแข่งรึเปล่า

พ่อคงพลาดการแข่งของลูกแทบทุกเกม เดเมียน พ่อเสียใจ

- ผมไปเรียนที่ริชมอนด์ แล้วเล่นให้พ่อ - ไม่ได้

ทำไมล่ะครับ พ่อเป็นโค้ชให้ผมมาตลอด

โรงเรียนนี้ดีมาก เดเมียน

มันจะทำให้ลูกมีโอกาสดี ในการเข้ามหาวิทยาลัย

พ่อครับ ผมเพิ่งเข้าเองนะ!

การที่พ่อไปเป็นโค้ชที่ริชมอนด์

ไม่ได้เปลี่ยนแผนอนาคตของลูก เข้าใจไหม

- บัตรประจำตัวล่ะ - ลืมค่ะ

- ทุกวันเลยนะ - หวัดดีครับ

เคน คาร์เตอร์

ขอบคุณ

มีอะไร

- ดีใจที่ได้พบคุณอีกครั้ง - เช่นกันครับ

ถ้าข้อเสนอยังคงอยู่ ผมจะเป็นโค้ชให้กับทีม

ฉันหวังว่าคุณพร้อมรับมือกับงานนี้ เด็กๆ ต้องการวินัย

งานนี้มีค่าตอบแทน 1500 ดอลลาร์ และต้องอุทิศเวลาเต็มที่

ตลอด 4 เดือนข้างหน้า

- ตกลงครับ - ดีค่ะ

เราดีใจมากที่ได้ตัวคุณ ฉันขอโทษที่ต้องพอแค่นี้ก่อน

แต่ฉันต้องต้องไปประชุมเรื่องงบประมาณ

คุณคาร์เตอร์ คุณต้องการอะไรบ้างหรือเปล่า

ผมแค่อยากได้เอกสารนี่สัก 25 ชุด

- แค่นั้นก็พอ - เรย์ ช่วยจัดการให้คุณคาร์เตอร์

- โค้ชคาร์เตอร์ได้เอกสารนี่ด้วยนะ - ได้ครับ

ไปก่อนนะคะ

ผมไม่ได้บอกว่า เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องท้าทาย

แต่เคนนี่ คุณก็รู้สถานการณ์อยู่แล้ว

แค่จำไว้ว่า เด็กพวกนี้เป็นเด็กดี

เด็กๆ!

พวกเธอรู้ว่าฉัน... นี่!

พวกเธอรู้อยู่แล้ว ว่าฉันกำลังหาโค้ชคนใหม่

มารับงานแทนในฤดูกาลนี้

นี่คือเคน คาร์เตอร์ เขาเคยเรียนที่ริชมอนด์

เคยได้รางวัลนักบาสฯ สมัครเล่นดีเด่น 2 ครั้ง

และเป็นเจ้าของสถิติ ในการทำคะแนน ส่งลูก และแย่งลูก

ได้ทุนบาสเก็ตบอล ไปเรียนต่อที่ ม. จอร์จ เมสัน

เราโชคดีที่ได้ตัวโค้ชคาร์เตอร์

พวกเธอต้องเคารพเขาด้วย

- เชิญคุณรับช่วงต่อไปเลย โค้ช - ขอบคุณครับ

สวัสดี ทุกคน อย่างที่โค้ชไวท์พูดไปแล้ว

ฉันคือโค้ชบาสเก็ตบอลคนใหม่ เคน คาร์เตอร์

คงต้องพูดดังกว่านี้ พวกเธอถึงจะได้ยินที่ฉันพูด

ฉันคือเคน คาร์เตอร์ โค้ชบาสเก็ตบอลคนใหม่

เราได้ยินคุณ แต่เราไม่เห็นคุณ

เพราะหัวเหม่งของคุณมันสะท้อนแสงจนแสบตา

- คุณขัดมันรึเปล่า - แล้วเธอมีมุกตลก

เกี่ยวกับลูกชู้ตห่วยๆ ของเธอบ้างมั้ยล่ะ

อย่างแรกนะ ถ้าอยากรู้เกียรติประวัติของฉัน

ตามที่โค้ชไวท์เล่า มันก็อยู่บนผนังข้างหลังพวกเธอแล้ว

อย่างที่ 2 ถ้าเรามีกำหนดซ้อมตอนบ่าย 3

พวกเธอมาสายที่สุดได้แค่ 14.55 น.

คุณผู้ชายที่ชู้ตบอลอยู่น่ะ ชื่ออะไรหรือ

เจสัน ไลล์ แต่ผมไม่ใช่คุณผู้ชาย

งั้นเธอเป็นคุณนายรึไง

ไอ้เฮงซวยเอ๊ย

ตั้งแต่นี้ไป เธอเป็นคุณผู้ชาย

ทุกๆ คนด้วย คำนี้แสดงถึงความเคารพ

พวกเธอจะได้ความเคารพจากฉัน จนกว่าพวกเธอจะทำลายมัน

คุณไลล์ เมื่อฤดูกาลที่แล้ว พวกเธอชนะการแข่งทั้งหมดกี่เกม

- ชนะ 4 แพ้ 22 - พูดว่าครับด้วย

ครับ

ฉันจะแจกสัญญาให้พวกเธอ

ถ้าพวกเธอเซ็นสัญญา และรักษาสัญญา

เราจะประสบความสำเร็จ

ให้ตาย ถ้าเซ็นสัญญา แล้วจะได้โบนัสพิเศษรึไง

ใช่แล้ว เธอจะได้เป็นผู้ชนะ

เพราะสิ่งหนึ่งที่ฉันรู้ชัดเจนก็คือ

การแพ้จะต้องยุติตั้งแต่ตอนนี้

ตั้งแต่วันนี้ ทุกคนต้องเล่นแบบผู้ชนะ ทำตัวแบบผู้ชนะ

และที่สำคัญที่สุด พวกเธอต้องเป็นผู้ชนะ

ถ้าพวกเธอยอมฟังและเรียนรู้ เธอก็จะชนะการแข่งบาสเก็ตบอล

และการชนะบาสเก็ตบอล

คือกุญแจสู่ชัยชนะในชีวิต

สัญญานี่ระบุว่าพวกเธอ ต้องทำเกรดเฉลี่ยให้ได้อย่างน้อย 2.3

ต้องเข้าเรียนสม่ำเสมอ

ต้องนั่งแถวหน้าในห้องเรียน

- หมอนี่ยังคิดแบบทาสผิวดำอยู่เลย - อะไรนะ

- เธอพูดอะไรหรือเปล่า - เวิร์มสงสัยว่า

คุณเป็นพวกบ้าศาสนาผิวหมึกบ้านนอก ที่ผูกเนคไทใช่รึเปล่า

- นายอยากจะพูดแบบนั้นใช่มั้ย - เธอชื่ออะไร

ผมชื่อทิโม่ ครูซ ครับ

เอาละ คุณครูซและคุณเวิร์ม

เธอทั้งคู่ควรรู้ว่าเราควรเคารพตัวเอง

เราไม่ควรใช้คำว่า "ผิวหมึก"

คุณเป็นนักเทศน์หรืออะไรกันแน่

เพราะคุณเอาตัวไม่รอดในย่านนี้แน่ๆ

บ้านฉันก็อยู่แถวนี้แหละ

หรือครับ พวกนายเชื่อ เจ้าผิวหมึกหัวสูงนี่รึเปล่าล่ะ

เอาละ คุณครูซ ออกไปจากโรงยิมเดี๋ยวนี้

เพื่ออะไร

ฉันจะบอกเป็นครั้งสุดท้าย ว่าออกไปจากโรงยิมซะ

ก่อนที่ฉันจะช่วยส่งเธอออกไป

- ก่อนอะไรนะ - ให้ตายสิ

รู้มั้ยว่าฉันเป็นใคร

เท่าที่ฉันเห็น เธอก็แค่เด็กขี้กลัวที่สับสน

กลัวใคร กลัวแกน่ะเหรอ ฉันควรจะกลัวแกงั้นเหรอ

ไอ้มืด ฉันไม่กลัวใครหรอก ฉันจะอัดแกให้ยับ

แต่ฉันว่าไม่

แกทำอะไรน่ะ ปล่อยฉันนะ

ครูไม่มีสิทธิแตะต้องนักเรียน

ฉันไม่ใช่ครู

ฉันเป็นโค้ชบาสเก็ตบอลคนใหม่

เรื่องนี้ไม่จบง่ายๆ หรอกโว้ย!

มีใครอีกมั้ยที่ไม่พอใจสัญญานี่