Nymphomaniac: Vol. I

ฮัลโหล?

คุณประสบอุบัติเหตุมา

คุณต้องไปโรงพยาบาล

ฉันจะเรียกให้ เดี๋ยวมานะ

- นอนนิ่งๆ ไว้นะ - ไม่

ไม่

ไม่เอาอะไร?

ฉันไม่ต้องการรถพยาบาล

ฉันเห็นชัดๆ ว่าคุณต้องการ

ฉันจะเรียกให้

ถ้าอย่างนั้น ฉันจะลุกหนีไป

ก่อนที่คุณจะกลับมาทัน

แบบนั้นมันจะเจ็บนะ

อาจจะ แต่ฉันไม่สนหรอก

ฉันเดาว่าคุณคงไม่อยากให้ฉันเรียกตำรวจด้วยสินะ

ใช่ ถูกต้องเลย

คุณต้องการอะไรไหม?

ขอชาใส่นมสักถ้วยได้ไหม

อืม...

คุณต้องไปกับฉัน

ฉันไม่เสิร์ฟชาบนถนนหรอกนะ

คุณเดินไหวไหม?

ไหว

ฉันซื้อเค้กมาด้วยล่ะ

นี่ชุดนอนครับ

ขอบคุณค่ะ

ฉันปูเตียงไว้ให้คุณแล้ว

ผ้าปูที่นอนสะอาดนะ

- ขอโทษที - ไม่เป็นไรหรอก

นั่นแหละ

- เดี๋ยวฉันซักเสื้อผ้าให้ - อย่าซักเสื้อโค้ทฉันนะ

มันเหม็นมากเลยนะ

มันเป็นเสื้อของฉัน

ยังไงกลิ่นมันก็ไม่ออกหรอก

มันเป็นเสื้อของคุณ

- คุณใส่ชูการ์ไหม? - ไม่ล่ะ ขอบคุณ

เรียบร้อยแล้ว

ขอบคุณค่ะ

แล้วเกิดอะไรขึ้นเหรอ?

คุณโดนปล้นมาเหรอ?

ฉันผิดเองแหละ

ฉันมันก็แค่คนเลวคนหนึ่ง

ฉันไม่เคยเจอคนเลวมาก่อนเลยนะ

เอ้า ทีนี้คุณก็ได้เจอแล้ว

อยากเล่าให้ฟังไหม?

คุณคงไม่เข้าใจหรอก

ลองเล่ามาก่อนสิ

แต่ฉันไม่รู้จะเริ่มตรงไหนดี

ทำไมเบ็ดตกปลาตลกๆ นั่นถึงแขวนอยู่ตรงนั้นล่ะ?

นั่นคือเหยื่อปลอม

ฉันเคยตกปลาได้ตัวหนึ่งด้วยมัน ตัวใหญ่ทีเดียวเชียว

แปลกดีเหมือนกัน

การตกปลาด้วยเหยื่อปลอมคือการเอาขน

และสิ่งอื่นๆ มาพันเข้ากับตัวเบ็ด

เพื่อให้มันดูเหมือนสิ่งที่ปลาชอบกิน

แล้วเพราะว่าเหยื่อมันเบามาก

คุณเลยต้องใช้สายที่หนักหน่อย

มันจะสร้างแรงเหวี่ยงตอนคุณสะบัดสาย

- คุณตกปลาบ่อยเหรอ? - ก็... บ้างน่ะ

แต่ฉันไม่ค่อยได้ปลาหรอก

พวกคนแถวนี้ตกได้เยอะกว่าเยอะ

ตอนเด็กๆ ฉัน... ฉันมีหนังสืออยู่เล่มหนึ่งที่...

ฉันบูชาเลยล่ะ

เป็นหนังสือเก่าของไอแซก วอลตัน

ชื่อเรื่อง "The Complete Angler"

มันเหมือนคัมภีร์ธรรมชาติที่แสนโรแมนติกสำหรับฉันเลย

บางทีฉันก็รู้ว่าจะเริ่มตรงไหนแล้วล่ะ

แต่ถ้าคุณอยากจะเข้าใจ ฉัน...

ฉันต้องเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้คุณฟัง

แล้วมันจะยาวหน่อยนะ

ยาวก็ดีสิ

แล้วก็มีศีลธรรมด้วยนะ เกรงว่าน่ะ

เริ่มจากเหยื่อล่อเลยนะ

ฉันค้นพบจิ๋มของฉันตอนอายุสองขวบ

"จิ๋ม" เป็นคำที่แรงมากนะ

งั้นเรียกมันว่า "กล่องแพนโดร่า" แล้วกัน

อืม... ไม่เอาดีกว่า "จิ๋ม" น่ะดีแล้ว

สรุปคือ ฉันเป็นพวกใคร่ไม่รู้จบ

เดี๋ยวแป๊บนะ ไม่ใช่หรอก ไม่มีใครเป็นพวกใคร่ไม่รู้จบ

ตอนอายุแค่สองขวบได้หรอก

ฉันไม่คิดว่าแม้แต่พระเจ้าที่เคร่งครัดที่สุด

จะมองว่าเป็นอย่างอื่นนอกจากพฤติกรรมปกติของเด็กนะ

แล้วทารกในครรภ์ล่ะ? เป็นที่รู้กันดีว่า

ทารกมักจะสัมผัสอวัยวะเพศของตัวเอง

ทารกในครรภ์จะบาปได้ไหมนะ?

ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?

ไม่เห็นมีศาสนาไหนที่ฉันรู้จักบอกแบบนั้นเลย

นอกจากจะเป็นบาปติดตัวมาแต่กำเนิด

บาปบรรพบุรุษน่ะ

หรืออาจจะเป็นไปตามศาสนาที่ยังไม่ถูกสร้างขึ้น

ตามพระเจ้าที่ยังไม่ปรากฏตัว

แต่ถ้าแบบนั้นคุณก็จินตนาการได้ทุกเรื่องแหละ

ตั้งแต่เด็ก ฉันเป็นคนชอบเรื่องกลไก

พลังงานจลน์อะไรพวกนี้ทำให้ฉันทึ่งมาตลอด

และเพื่อนของฉัน ขอเรียกเธอว่า "บี" แล้วกัน

เธอมักจะเป็นคนออกไอเดียเสมอ

เล่นกบก็เป็นหนึ่งในเกมคลาสสิกของบี

โจ คุณโอเคไหม?

เดี๋ยวแป๊บนะ

เสร็จหรือยัง?

ให้ตายสิ ปล่อยพวกมันไปเถอะ

ฉันรักพ่อมากนะ

พ่อเป็นหมอ

แม่ฉันชื่อแคเธอรีน

พ่อเรียกแม่ว่าเคย์

ฉันว่าแม่คงเป็นคนที่เขาเรียกว่า "นังเย็นชา" ล่ะมั้ง

แม่มักจะหันหลังให้เสมอตอนเล่นโซลิแทร์

ฉันเกลียดโซลิแทร์ที่สุด

เวลาเรียนพละ ฉันจะปีนขึ้นไปบนเชือก

แล้วห้อยตัวอยู่นานสองนานโดยเอาเชือกไว้ระหว่างขา

เราเรียกมันว่า "ความรู้สึกซ่าน"

ฉันจำคำว่า "ความรู้สึกซ่าน" นี้ได้แม่นเลยล่ะ

บางทีความแตกต่างเดียวระหว่างฉันกับคนอื่น

คือฉันเรียกร้องจากพระอาทิตย์ตกดินมากกว่าคนอื่นเสมอ

อยากเห็นสีที่ตระการตากว่านี้ตอนอาทิตย์แตะขอบฟ้า

นั่นอาจจะเป็นบาปเดียวของฉันก็ได้

ทำไมคุณถึงยืนกรานว่าเด็กๆ มีบาปนักล่ะ?

ไม่ใช่เด็กๆ หรอก

ฉันเองนี่แหละ

ฉันไม่เห็นบาปตรงไหนเลยนะ

แต่ก็นะ ฉันไม่ได้นับถือศาสนา

นั่นก็เพราะคุณยังไม่รู้เรื่องที่เหลือไงล่ะ

แล้วก็นะ ฉันเองก็ไม่ได้นับถือศาสนาเหมือนกัน

ทำไมคุณถึงหยิบเอาแง่มุมที่น่ารังเกียจที่สุด

ของศาสนาอย่างเรื่องแนวคิดเรื่องบาป...

แล้วปล่อยให้มันอยู่เหนือศาสนาล่ะ?

ฉันไม่เข้าใจความเกลียดชังตัวเองแบบนี้เลย

ก็นั่นแหละที่ฉันบอกไง

- คุณคงไม่เข้าใจหรอก - ไม่ ฉัน...

ขอโทษที ฉันจะเงียบแล้ว

เล่าต่อเถอะ

เส้นประสาท... พูเดนดัล

เส้นประสาทดอร์ซัลคลิตอริส

ตอนที่ต้นแอชถูกสร้างขึ้นมา

มันทำให้ต้นไม้อื่นๆ ในป่าอิจฉาไปหมด

มันเป็นต้นไม้ที่สวยที่สุดเลย

คุณหาข้อติมันไม่ได้เลยล่ะ

มันคือต้นไม้อิกดราซิลในตำนานนอร์ส

จำได้ไหม โอดิน...

เขาแขวนตัวเองไว้กับต้นแอช อิกดราซิล เป็นเวลาเก้าวัน

เพื่อที่จะได้หยั่งรู้

ต้นแอชมีเนื้อไม้ที่แข็งแกร่งที่สุด

แล้วพอถึงฤดูหนาว...

ตอนที่ต้นแอชผลัดใบจนหมด...

ต้นไม้อื่นๆ ก็เห็นตาไม้สีดำของมัน

แล้วก็พากันหัวเราะเยาะ

"โอ้ ดูนั่นสิ

ต้นแอชเอานิ้วไปจิ้มในกองขี้เถ้ามาสินะ"

เห็นไหม?

คุณจะดูออกเสมอว่าต้นไหนเป็นต้นแอชในหน้าหนาว

เพราะตาไม้สีดำนั่นแหละ

เอาล่ะ...

นี่คือใบของต้นไลม์

- จำได้ไหม? - ฉันลืมเรื่องต้นไลม์ไปเลย

ฉันบอกคุณไปเป็นร้อยรอบแล้วนะ

พ่อชอบเล่าเรื่องต้นไม้ให้ฉันฟัง

รวมถึงเรื่องใบของพวกมันด้วย พ่อถือว่ามัน

เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาที่ดีน่ะ

พ่อชอบเล่านิทานสอนใจแบบเด็กๆ ที่พ่อแต่งขึ้น

เพื่อช่วยให้ฉันจำสิ่งที่เรียนมาได้แม่นขึ้น

ฉันรู้ดีว่าพ่อมีความสุขแค่ไหนที่ได้เล่าเรื่องพวกนั้น

บางครั้งฉันเลยแกล้งทำเป็นลืมไปซะ

เดิมทีใบของต้นไลม์เป็นวงกลม

แม่สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งทำรังอยู่ใต้รากของมัน

และมีลูกสุนัขสี่ตัว

วันหนึ่งแม่สุนัขออกไปหาอาหารให้ลูกๆ

ป่าแถวนั้นมีคนมาล่าสัตว์ มันเลยโดนยิง

ด้วยความบาดเจ็บ มันคลานกลับมาที่รัง

ซึ่งมันและลูกๆ ทั้งสี่ตัวก็ได้ตายลงที่นั่น

นั่นทำให้ต้นไลม์เสียใจมาก

และตั้งแต่นั้นมา

ต้นไลม์ก็ตัดสินใจที่จะมี...

ใบเป็นรูปหัวใจ

โอ้ ใช่ ถูกต้องเลย รูปหัวใจ

ฉันทำให้คุณเบื่อหรือเปล่า?

ไม่เลย ไม่เลย ฉันกำลังรอดูอยู่ว่า

คุณจะโยงเรื่องตกปลาเข้ามาในเรื่องเล่าของคุณยังไง

คุณเริ่มจากแมลงบนผนังนั่นก็ได้นะ

มันเรียกว่าตัวอ่อนแมลง

มันจะเชื่อมโยงกับบทสนทนาเรื่องใคร่ไม่รู้จบของคุณได้อย่างสวยงาม

ตัวอ่อนคือระยะแรกเริ่ม

ในวงจรชีวิตของแมลง

ในฐานะตัวอ่อนที่ยังเยาว์วัย

การกำจัดความบริสุทธิ์ทิ้งไปถือเป็นเรื่องจำเป็นสำหรับฉันมาก

ฮอปลา!

ฉันพอจะรู้จักเด็กหนุ่มคนหนึ่งชื่อเจ

ที่ขี่มอเตอร์ไซค์

ในสายตาฉันตอนนั้น เขาดูเป็นผู้ใหญ่มากเลยนะ

ฉันอายุ 15

และบางทีความคาดหวังแบบเด็กสาวโรแมนติกของฉัน

คงจะสูงเกินไปหน่อย

แต่เขามีมือที่แข็งแรงดีนะ

ฉันชอบมือของเขา

ฮัลโหล?

- หวัดดี - หวัดดี

ถ้าฉันขอให้คุณเอาความบริสุทธิ์ไปจากฉัน จะมีปัญหาไหม?

ไม่นะ ฉันไม่เห็นว่าจะมีปัญหาอะไร

งั้น... เอ่อ...

จะให้ฉันไปที่ไหนดีล่ะ?

คาบูเรเตอร์มันมีปัญหาโว้ย