Lenny

SUΒRIP-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ mikrobio

Θα έλεγα...

Τον συνέλαβαν τουλάχιστον εννέα-δέκα φορές.

Δύο για ναρκωτικά, και τρεις-τέσσερεις για προσβολή της δημοσίας αιδούς.

Κυρίες και κύριοι, ο Λένι Μπρους.

Ξέρατε ότι η Έλενορ Ρούζβελτ κόλλησε βλεννόρροια στον Λου Γκέριγκ;

"Χριστέ μου. Γιατί έχει τόσο φτηνό χιούμορ;

Ποιος ο λόγος; Είναι πολύ κακόγουστο".

Ο λόγος είναι η καταστολή των λέξεων. Δώστε προσοχή.

Ζούμε στο 1964, κι ωστόσο κάθε γιατρός που ξέρω μου λέει ότι η τάδε ασθένεια

κοντεύει να γίνει επιδημία, κι ας θεραπεύεται με μια τσιμπιά στον κώλο.

Μάλιστα, τα αφροδίσια δίνουν και παίρνουν.

Γιατί; Επειδή δεν μιλάει κανείς γι' αυτά. Κανείς δεν θέλει να πει τη λέξη.

Όταν κάνει έρανο το τοπικό νοσοκομείο

τους ρωτάς "Πόσα λεφτά θα διατεθούν για τη βλεννόρροια;" Δεν νομίζω.

Μα επιβάλλεται να μιλάμε γι' αυτό.

Πολλοί εθνικοί μας ήρωες πρέπει να παραδεχτούν ότι είχαν αφροδίσια.

Η Ρούζβελτ κόλλησε βλεννόρροια στον Γκέριγκ.

Και στον Τσιάνγκ Καϊσέγκ.

Κι αυτός μετά στον Έντγκαρ Χούβερ, κι έτσι άρχισε να εξαπλώνεται.

Ένας νεαρός κολλάει βλεννόρροια. Μπορεί να πάει στον πατέρα του; Μπα.

Το πολύ-πολύ να μπορεί να πάει στο μάπα που σφουγγαρίζει το φαρμακείο.

- "Πρέπει να σου μιλήσω". - "Τι τρέχει;"

- "Κόλλησα βλεννόρροια". - "Χριστέ μου, πώς;"

"Βάφοντας ένα αμάξι. Τι σημασία έχει; Κόλλησα".

- "Και τι θέλεις;" - "Να μου δώσεις μερικά χάπια".

- "Εντάξει. Ορίστε". - "Κάψουλες Dexedrine. Είναι καλές;"

"Όλα είναι τα ίδια σκατά. Σε κρατούν άυπνο για να μην το ξεχνάς".

"Θέλω να θεραπευτώ γιατί έχω καλή δουλειά. Δεν θέλω να με απολύσουν".

- "Αλήθεια; Τι δουλειά;" - "Πακετάρω κρέατα".

Θα σας πω τι πρέπει να γίνει.

Να βγει μια μέρα ο Τζέρι Λούις στην τηλεόραση,

και να ζητάει λεφτά για τη βλεννόρροια, όχι για τη μυϊκή δυστροφία.

Ξεχάστε το. Δεν θα συμβεί ουδέποτε. Ξέρετε γιατί;

Γιατί όταν μιλάς γι' αυτό, θεωρείσαι απόβρασμα της κοινωνίας.

- Πότε τον πρωτογνώρισες; - Το 1951. Στην Βαλτιμόρη.

Ήμουν η ατραξιόν... Η ατραξιόν; Δούλευα σ' ένα κλαμπ.

Ένα, δύο, ένα, δύο, τρία, τέσσερα.

Ευχαριστώ.

Και τώρα η στιγμή που περιμένατε όλοι.

Χωρίς καθυστέρηση, σας παρουσιάζουμε την "Καυτή" Χόνι Χάρλοου.

Ένα θερμό χειροκρότημα, όλοι.

Κόψτε μαλλιά.

- Ποιος είναι αυτός στο παράθυρο; - Ο Λένι Μπρους. Είναι κωμικός.

- Τι κωμικός; - Κακός κωμικός.

- Μου φαίνεται ότι την ξέρω από κάπου. - Τα μαλλιά είναι ψεύτικα.

Σοβαρά;

- Είναι γλυκούλης. - Γλυκούλης; Είναι ατάλαντος.

Κρύα αστεία, ανάλατες μιμήσεις.

Είχα μεγάλα προβλήματα μικρός.

Έγινα οκτώ μέχρι να πάρω πρέφα ότι δεν ονομαζόμουν "Βούλωσ' το".

Θέλετε ν' ακούσετε μερικές μιμήσεις πουλιών; Ορτύκι.

Ορτύκι ανάποδα.

Πάπια.

Στρουθοκάμηλος.

Μιξοπαρθένα κότα.

Είχατε ποτέ την αίσθηση ότι συμμετέχετε σε διαγωνισμό ερασιτεχνών, και χάνετε;

Ωραία, ας επανέλθουμε στο βαρύ πυροβολικό.

Στο Χολ Διασημοτήτων του Θεάματος,

όπου είναι τελετάρχης ο καλός μου φίλος, Τζίμι Ντουράντε.

Δεν έχω ξαναδεί πιο πικραμένο κοινό.

Ρωτώ έναν υπάλληλο υποδηματοπωλείου "Έχετε παπούτσια κροκοδείλου;"

Και μου απαντά, "Τι νούμερο φοράει ο κροκόδειλός σας;"

"Είσαι το κάτι άλλο, Ντουράντε".

Και τώρα, υποδεχτείτε τον αγαπημένο μου καλλιτέχνη, κ. Βόγκαν Μονρόε.

Η παράστασή του ήταν τόσο κακή, σίγουρα σ' έλκυσε κάτι άλλο.

Τι του βρήκες;

Απλώς ήταν...

Δεν ξέρω, σου ερχόταν να τον χαϊδέψεις.

Ευχαριστώ.

Η μητέρα μου είναι κωμικός, κι όταν απολύθηκα απ' το στρατό άλλαξα όνομα.

- Ποιο είναι το πραγματικό σου όνομα; - Λέοναρντ Άλφρεντ Σνάιντερ.

- Γιατί το άλλαξες; - Παραήταν Εβραϊκό.

Μου αρέσει το Μπρους. Θυμίζει αρχηγό ποδοσφαιρικής ομάδας.

Γι' αυτό το διάλεξα κι εγώ, αλλά ο πρώτος Μπρους που γνώρισα

προσπάθησε να με φιλήσει.

418, παρακαλώ.

Σε ποιο ξενοδοχείο μένεις;

621, παρακαλώ.

- Εδώ; Θ' αστειεύεσαι. - Όχι.

- Δεν θ' απαντήσεις; - Γιατί;

Ειλικρινά τώρα, πώς νιώθετε όταν "το κάνετε";

Δεν είναι η πιο σιχαμερή πράξη που μπορούμε να κάνουμε ο ένας στον άλλον;

Είναι κακό να "το κάνουμε".

Η χειρότερη βρισιά είναι "Άι γαμήσου".

Περίεργο, γιατί είναι πολύ πιο υβριστικό το "Μείνε για πάντα αγάμητος".

Το "Γαμήσου" είναι σαν ευχή.

"Γεια σου, μαμά, εγώ είμαι. Ναι, μόλις γύρισα. Άι γαμήσου τώρα, μαμά.

Φυσικά το εννοώ. Είναι εκεί ο μπαμπάς;

Μπαμπά. Αι γαμήσου κι εσύ, μπαμπά".

Τι;

Δεν το πιστεύω. Είναι απίστευτο.

- Που τρώω; - Ναι, που τρως.

Όχι, που είσαι εδώ. Που είμαι μαζί σου. Είναι απίστευτο.

Ξέρεις, όταν σε είδα για πρώτη φορά στην καφετερία,

ήθελα να έρθω και να σου πω

"Γεια, λέγομαι Λένι Μπρους και με καυλώνεις".

- Γιατί δεν το έκανα; - Ναι, γιατί δεν το έκανες;

- Θα γλίτωνα τόσο χρόνο. - Θα γλίτωνες τόσο χρόνο.

- Ξέρω γιατί δεν το έκανα. - Είσαι πολύ ντροπαλός.

Ναι. Ανέκαθεν.

- Ακόμα και μικρός; - Ακόμα και μικρός.

Προσπάθησα να το ξεπεράσω, αλλά του κάκου.

Αν το αναλύσεις, υποθέτω,

είμαι βασικά

πολύ ντροπαλό άτομο.

- Δεν πρέπει να πας στη δουλειά; - Ναι, αλλά μάλλον πρέπει να μείνω

για να υπερνικήσω το πρόβλημα της σεμνοτυφίας μου.

Ίσως δεν θα έπρεπε να σου τα λέω όλα, αλλά...

τι εβδομάδα ήταν αυτή!

Μια μέρα, θα ήθελα να γνωρίσεις τη μητέρα μου.

- Μείνατε μαζί από τότε; - Όχι, πήγα να δουλέψω στο Μαϊάμι.

Αλλά τηλεφωνούσε κάθε μέρα.

Και μια μέρα τηλεφώνησε και είπε ότι ερχόταν

γιατί δεν άντεχε χωρίς εμένα.

Είμαστε όλοι χοντρομαλάκες.

Και μου τη σπάει που προσπαθούμε απεγνωσμένα να είμαστε μοναδικοί

ενώ είμαστε όλοι το ίδιο - ο Αϊζενχάουερ, ο Κένεντι,

εγώ, εσύ, κάθε γάτος έχει μια ψιψίνα που του κάνει τη ζωή πατίνι.

Σ' ΑΓΑΠΩ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΣΤΟ 505

Ήρθε.

Μια στιγμή.

Στέκεται με το σώβρακο και την ικετεύει:

"Θα το ακουμπήσεις λίγο, σε παρακαλώ. Δεν το ακουμπάς ποτέ πλέον".

"Ενώ δεν έχω όρεξη; Ενώ έχω πονοκέφαλο;"

- "Ναι". - "Κι ας μην το ευχαριστηθώ καθόλου;"

"Ναι, κι ας μην το ευχαριστηθείς. Είμαι άνδρας, έχω ορμές.

Αν περιμένω εσένα δεν θα το ακουμπήσεις ποτέ".

"Το ακουμπώ συχνά".

"Όχι, δεν το ακουμπάς. Έτσι νομίζεις. Παλιά, το ακουμπούσες.

Τώρα το θεωρείς μεγάλη χάρη.

Πρέπει να είναι εθνική γιορτή για να το ακουμπήσεις, σωστά;"

"Καλά, καλά.

Προκειμένου να νιώθω ένοχη,

φέρ' το εδώ, και θα το ακουμπήσω".

"Όχι, να μου λείπουν οι χάρες σου. Το ακουμπάω ο ίδιος".

Αυτό είναι. Είμαστε όλοι χοντρομαλάκες.

Θεέ μου.

Είναι για εξώφυλλο δίσκου;

Δεν έρχεσαι μέσα, μεγάλε, να ποτίσεις μερικά λουλούδια;

Μια παγανιστική θεότητα.

Σ' αυτό το σημείο περίπου εμφανίστηκα.

Με ποια ιδιότητα; Ποια ήταν η σχέση σας;

Προσωπικός μάνατζερ. Φίλος.

Η σχέση ανάμεσα σ' έναν πελάτη κι έναν καλλιτεχνικό πράκτορα

είναι πολύ ντελικάτη.

Δεν ξέρεις σε ποιον βαθμό μπορείς ν' ανακατευτείς στην προσωπική του ζωή.

Και τι δεν έχει κάνει. Ό,τι βάλει ο νους σου.

Στα 15 της, είχε φάει ήδη φυλακή.

Φαντάσου, λοιπόν.

Δεν θέλω να είμαι απλώς ατζέντης σου.

Ξέρω πώς αισθάνεσαι.

Ειδάλλως, δεν θα σου τα έλεγα αυτά.

Τι έκανες, Άρτι; Πλήρωσες ιδιωτικό ντετέκτιβ;

Δεν χρειάστηκε.

Άκουσα ότι είχατε αρχίσει να βλέπεστε τακτικά.

Δεν μου έπεφτε λόγος,

αλλά ρώτησα στη γύρα γι' αυτήν και...

- άρχισα ν' ακούω διάφορα. - Σ' αγαπώ.

Ένας τύπος μου είπε ότι την ήξερε,

ότι είχαν πάει μαζί σ' ένα πάρτι, κι αυτή...

Δεν είναι ανάγκη για γραφικές περιγραφές, ε;

Μήπως έχει σχέση η μητέρα μου;

Η Σάλι; Όχι.

Δεν σκαρφίστηκα όσα σου λέω.

Αυτό που έκανα δεν μου ήταν πολύ ευχάριστο.

Αν δεν με πιστεύεις, έλεγξέ το.

Δεν χρειάζεται. Μου τα είπε όλα η ίδια.

Ευχαριστώ, πάντως.

Ανακατεύτηκα σε πολλά πράγματα που μακάρι να μην είχα ανακατευτεί.

Σε οδυνηρές καταστάσεις, με την προσωπική του ζωή.

Αλλά σ' ένοιαζε πραγματικά γι' αυτόν.

Ναι, τον αγαπούσα. Ειλικρινά.

- Ας παντρευτούμε. - Τι;

Παντρευτήκαμε τον Ιούνιο...

Φορούσα, θυμάμαι, ένα ριγέ ντεπιές και ψηλοτάκουνα.

Μας πάντρεψε ο Δικαστής Λίντι.

- Θυμάσαι τα πάντα. - Ναι. Πολλά.

Κάθονται εκεί κάτω ένα ολόκληρο τέταρτο.

- Γιατί δεν τον αφήνει ν' ανεβεί; - Την έφαγες πια, Μίμα.

Ίσως είναι καλό κορίτσι.

Ήξερα τα πάντα γι' αυτήν.

Κι είπα, δική του ζωή είναι, κι αν αγαπάει αυτήν, με γεια του με χαρά του.

Μα τι στον κόρακα λένε τόση ώρα;

Για εμάς, ανόητη.

Χριστέ μου. Πάει το χτένισμά μου.

Η μητέρα μου θα είναι στον κόσμο της. Ίσως δεν προσέξει καν την παρουσία σου.

- Τότε δεν χρειάζεται ν' ανεβώ. - Πρέπει να γνωρίσεις τη θεία Μίμα.

Θα σου κάνει το περίφημο "Φε" της.

Τι είναι αυτό;

Πώς κάνει ένας Εβραίος γλάρος. Θα δεις.

Έλα, δική μου, πάμε.

Κάνε μου μια χάρη. Μη μ' αποκαλείς "δική μου".

Ήθελα πράγματι να με συμπαθήσει.

Πεθερικά, ξέρεις τώρα.

Τώρα, θα σας πω για την πρώτη φορά που δούλεψε αυτός ο μάπας σε κλαμπ.

Νά'τα μας.

Δεν είχε ανέβει ποτέ στη σκηνή. Δούλευα στην Όσεαν Πάρκγουεϊ.

Στο Βίκτορι Κλαμπ. Τι λούμπεν μαγαζί.

Από μαγκιά, φορούσαν μάλλινα κοστούμια το καλοκαίρι.