Scrubs

Στα προηγούμενα επεισόδια...

- Πώς κοιμήθηκες; - Πολύ καλά.

Θες να μάθεις τον λόγο; Είναι το κρεβάτι μου. Το έφερα γιατί είναι βολικό.

- Οπότε, συζούμε. - Περίπου... ναι.

- Όντως, έρχεσαι κρυφά. - Σιγά το νέο.

Οι άνθρωποι πρέπει να συγκινηθούν που φεύγεις απ' την Ιερή Καρδιά,

αλλά μην απογοητευτείς αν δεν σε ικανοποιήσει η στάση τους.

Είναι επίσης το κέρμα που έβαλες στην πόρτα πριν από 8 χρόνια.

- Για τελευταία φορά, δεν έβαλα κέρμα. - Παραδέξου το!

Η Huntington προκαλείται από μεταλλαγμένο γονίδιο.

Και μιας και το έχει η μητέρα σας, έχετε 50% πιθανότητα να το έχετε και εσείς.

Νέε, θέλεις η μέρα να είναι ξεχωριστή και για τους δυο μας.

Το καταλαβαίνω απόλυτα. Θέλεις να ανοιχτούμε και να αγκαλιαστούμε.

Αλλά δεν είμαι και δεν ήμουν ποτέ τέτοιος τύπος, και το ξέρεις.

Γιατί ο Νταν αρνείται να μάθει αν έχει την νόσο Huntington;

Ίσως βρίσκεται σε φάση άρνησης.

Αν ήμουν στην θέση του, θα είχα τρελαθεί.

Θα πάω να του μιλήσω.

Σε συμβουλεύω, παλήκαρε,

κάνε αυτό που πιστεύω ακράδαντα ότι μπορείς να κάνεις: τίποτα.

Μην κάνεις τίποτα. Είναι η επιθυμία του ασθενή.

Σου έχει πει ο Πέρι πώς αισθάνεται για 'σένα;

Όχι, και λέει ότι δεν θα το κάνει.

Περίμενε απλώς. Θα τον καταφέρεις στο τέλος.

Α... περιμένετε... παράδεκτο.

Απαράδεκτο.

Λατρεύεις να τον βασανίζεις, έτσι;

Ναι.

Γιατί δεν βασάνισες ποτέ και 'μένα;

Όταν πρωτοξεκίνησα.

Ήσουν το ελαφάκι.

Κάποιος έπρεπε να σου μάθει να περπατάς.

Ευχαριστώ γι' αυτό.

Που ήσουν δασκάλα μου.

Κανένα πρόβλημα.

Μπορώ να κάνω κάτι να σου ξεπληρώσω την χάρη;

Πες μου ότι ο σύζυγος μου με αγαπάει περισσότερο από 'σένα.

Σε αγαπάει στον ίδιο βαθμό.

Θα το δεχθώ.

Θα μου λείψεις, ελαφάκι.

Και εσύ θα μου λείψεις.

- Γιατί σταμάτησες; - Εσύ γιατί σταμάτησες;

- Δεν θέλω να πω. - Απλώς πες το.

Ας το παραδεχθούμε. Αποχαιρετιστήκαμε πρωτύτερα, δεν έχω διάθεση γι' άλλο.

Μάρτυς μου ο Θεός, δεν περίμενα ποτέ να σ' ακούσω να το λες αυτό.

Πώς γίνεται να μην θέλω να σε αγκαλιάσω. Έχει τρελαθεί ο κόσμος;

Είναι τρελό. Μπορούμε να το κάνουμε.

Έχεις απόλυτο δίκιο, φίλε μου. Έλα εδώ.

Δεν το αισθάνομαι.

Μυρίζεις ενοχές.

Άσ' το να περάσει.

Νεαρά, είσαι υπεύθυνη για το μπλο- κάρισμα στις πόρτες του ανελκυστήρα;

Όχι, καλέ μου κύριε. Δεν φταίω εγώ.

Πες την αλήθεια.

Εντάξει, το έκανα. Αλλά ήταν ατύχημα.

Δεν πειράζει. Ξεκαθάρισες την θέση σου.

Ορίστε 7 ευρώ για να αγοράσεις παγωτό.

Είναι χαζό. Με πλήρωσε για να το κάνω αυτό.

Δεν έπαιξες σωστά τον ρόλο σου. Επέστρεψε μου τα χρήματα.

Όχι, το σενάριο μου λέει να τα σκίσω και να αποχωρήσω με δραματικό ύφος.

Υποτίθεται ότι θα έκανε την αδερφή μου. Το κατάλαβες;

Ήταν μια πολύ μεγάλη μέρα.

Οι μεγάλες μέρες είναι σαν τις τηγανίτες... Παραδέξου το!

Εντάξει, έβαλα ένα κέρμα στην πόρτα. Ήταν πριν από 8 χρόνια.

- Απίστευτο. Επιτέλους πέτυχε. - Ήταν ατύχημα.

Έπεσε απ' την τσέπη μου και κύλισε μέχρι την πόρτα.

Ήταν η πρώτη μου μέρα. Δεν ήθελα να νευριάσεις.

- Με πιστεύεις; - Ναι, το είδα να συμβαίνει.

Αν το είδες να συμβαίνει,

γιατί με ρώτησες αν έβαλα ένα κέρμα στην πόρτα;

Ήταν μια δοκιμασία χαρακτήρα. Απέτυχες.

Και έχασες έναν πολύτιμο φίλο.

Μπορούμε ακόμα να είμαστε φίλοι.

Scrubs Season 8 Episode 19 My Finale Part 2

Απόδοση Διαλόγων/Επιμέλεια: MrLifestyles

Οπότε θα σταματήσεις ουσια- στικά να δουλεύεις εδώ πέρα;

Ναι, Τεντ.

Οπότε θα σταματήσεις ουσια- στικά να δουλεύεις εδώ πέρα;

- Ευχαριστώ. - Δεν κάνει τίποτα.

Ξέρατε ότι είναι η τελευταία μέρα του δρ. Ντόριαν;

Πρέπει να τον αγκαλιάσετε και να του εκφράσετε τα συναισθήματα σας.

- Νομίζεις ότι είσαι αστείος; - Αστείος τύπος! Ναι!

Προσπαθώ να αναπτύξω μια ευαίσθητη πλευρά στον χαρακτήρα μου.

Για τα ηλίθια παιδιά μου.

Και επειδή το κάναμε οι δυο μας μια φορά...

- Να προσέχεις. - Ευχαριστώ, Τζόρνταν.

Οπότε θα σταματήσεις ουσια- στικά να δουλεύεις εδώ πέρα;

Τεντ, έλα εδώ. Πρέπει να γίνω κακιά με κάποιον.

- Είναι περίεργο που ήρθες. - Φαινόταν ότι με χρειαζόσουνα.

Είμαι πολύ ευαίσθητος με την επιδερμίδα μου σήμερα. Επικεντρώσου σ' αυτό.

- Φαίνεται πολύ ρυτιδιασμένη. - Το ξέρω και δες κι αυτό.

- Το πείραξες εσύ αυτό; - Όχι, έγινε μόνο του.

Θέλω να το αγγίξω, αλλά δεν θέλω.

Με ειδοποίησες για να με ρωτήσεις

πόση δόση ιβουπροφαίνης να δώσεις στην κυρία Λένζενερ;

Πίστευα ότι θα ερέθιζε την ασθενή.

Είναι ιβουπροφαίνη.

Άκου τι θα κάνεις, όταν ξυπνήσει, άνοιξε της το στόμα αρκετά.

Μετά πάρε μερικά απ' τα χάπια ιβου- προφαίνης και πέταξε τα στο στόμα της.

Ό,τι μείνε εκεί μέσα, είναι η σωστή δόση.

Και ο κύκλος επαναλαμβάνεται, έτσι;

Τι πράγμα;

Μου φώναζες για το ίδιο πράγμα, όταν ήμουν εσωτερικός βοηθός.

Θα πάω να το σημειώσω, ως μια απ' τις πιο σημαντικές παρατηρήσεις της ημέρας.

Οπότε ίσως αυτός ήταν ο Πέρι Μυθικός Κοξ.

Ένας αναίσθητος καθηγητής.

Και αν παρόλο όσα περάσαμε, συνεχίζω να 'μαι ένας ακόμα μαθητής γι' αυτόν,

δεν σημαίνει ότι πρέπει να 'μαι λιγότερο ευγνώμων.

Ευχαριστώ για όλα, δρ. Κοξ.

Προχώρα.

Το περίμενα αυτό.

Αλλά δεν περίμενα αυτό.

- Λυπούμαστε. - Για ποιο πράγμα;

- Σε αποχαιρέτησα νωρίς, δε σ' αγκάλιασα. - Με τη μετακόμιση κατέστρεψα την στιγμή.

Είμαι ο χειρότερος φίλος.

Μπορείτε να μην μιλάτε ταυτόχρονα.

- Εγώ μπορώ, δεν ξέρω εκείνην. - Εγώ μπορώ, δεν ξέρω εκείνος.

Αυτό ήταν απίθανο!

Ο αποχαιρετισμός σου ήταν απίθανος.

Και Έλλιοτ εγώ σου είπα να μετακομίσεις εκεί τα πράγματα σου.

Επειδή ήθελα να 'σαι εκεί όλη την ώρα.

Έβαλα ενοικιαστήριο στο σπίτι μου.

- Αυτό είναι επιθετική κίνηση. - Δεν μπόρεσα να κρατηθώ. Παραφέρθηκα.

Θέλω να ξέρετε ότι είμαστε εντάξει.

Ευχαριστώ.

Καταλάβαινα την ανάγκη τους για αγάπη. Επειδή την ένιωθα κι εγώ.

Και ήξερα τι την προκαλούσε.

Το μέλλον.

Ήθελα να μάθω τι θα επακολουθούσε.

Αν θα τα καταφέρναμε ως ζευγάρι;

Αν θα έκανα ακόμα παρέα με τον καλύτερο μου φίλο;

Αν θα του έλειπα καθόλου, όταν θα έφευγα;

Πού είναι η μητέρα σας;

Την πήρανε με το καροτσάκι να πάνε για κάποιου είδους εξέταση.

Καλύτερα να πάω να την δω.

Πριν φύγετε, πρέπει να σας ρωτήσω,

γιατί δεν κάνατε τον έλεγχο;

Δεν ξέρω.

Μπορεί να τον κάνω τα επόμενα δυο χρόνια.

Ή μέρες.

Αλλά αυτήν την στιγμή,