Heroic Losers (La odisea de los giles)

Volgens het woordenboek is een sukkel een trage gast,

iemand die niet erg levendig en slim is.

Hoewel we ook weten dat arbeiders, eerlijke kerels...

en mensen die zich aan de regels houden uiteindelijk sukkels worden.

Maar op een dag werkt het misbruik,

waaraan wij sukkels gewend zijn, als een boemerang.

En zeggen we: het is genoeg.

We gaan iets doen dat we niet voor mogelijk hadden gehouden.

We moeten hier veel geld in stoppen. -Waarschijnlijk wel.

Maar het staat al meer dan tien jaar leeg, hè? Dat is lang.

Weet je wat ik denk?

Als we de zoon van Deluca nou eens een voorstel doen? Je weet nooit.

Wil je op dezelfde plek eenzelfde bedrijf opzetten dat failliet gegaan is?

Leg dat briljante idee eens uit.

Even dimmen. Dit is totaal anders.

Het wordt een coöperatie.

Zodat kleine boeren hun producten kunnen opslaan en niet moeten verkopen.

Antonio Fontana is een echte anarchist.

Hij kwam in 1984 naar de deze stad, toen Alfonsín president was.

Hij ging de wegenbouw leiden, maar er was geen geld.

Zijn vrouw was het zat en vertrok met de kinderen.

Hij bleef.

In de jaren 90 werd de bouwplaats gesloten en begon hij een garage.

Het is de ideale baan, tijd genoeg om na te denken, bekende hij.

Ik begrijp het nog steeds niet.

We weten niet hoe we een coöperatie moeten runnen. Of wel?

Alles kan je leren, Antonio. Opa wist er in het begin ook niets van.

En hij is failliet gegaan. -Maar pas na 30 jaar.

Denk eens na. Dit kan werk geven aan hoeveel mensen zeiden we?

Twintig, dertig mensen. -Dertig mensen?

Weet je het zeker? -Minstens.

Denk aan: arbeiders,

administratief medewerkers... Minstens dertig.

Mamma mia...

Denk je dat het nu het goede moment is voor zoiets?

Ja.

Dit is het beste moment.

Het kan niet erger worden. Wat kan ons nog overkomen?

Argentinië Augustus 2001

Altijd maar over ouwe koeien praten.

Waar heb je het over, man? -Over soevereiniteit.

De generaal wil van de Engelsen af komen.

Fermín, jij bent slim, leg uit.

Altijd ruzie maken over hetzelfde. Kunnen jullie nergens anders over praten?

Ik herken je niet meer. Ben je niet iets te enthousiast met de kleur?

Rolo Belaúnde is de beste monteur van de stad.

Hij is de opzichter van het station, hoewel de trein er niet meer stopt.

Een man van staal uit Cordoba, een verstokte vrijgezel.

Hij is nog steeds Peronist na 17 oktober.

Heb je met Deluca gesproken? -Dat heb ik gedaan.

Hij was nogal verrast dat iemand La Metodica wilde kopen.

Maar hij wil er wel over praten. -Dat is een goed begin.

Jij moet het doen. Voor hem ben je een ster.

Waarom ik? Waarom jullie niet?

Ben ik voetballer geweest? -En hij?

Maakt dat wat uit? -Voor hem wel.

Bekrompen dorp. Wie kan het schelen dat ik 30 jaar geleden...

in de eredivisie gespeeld heb in Buenos Aires...

en in de laatste minuut tegen Chacarita in hun stadion de winnende gescoord heb?

In Alsina, iedereen; buiten Alsina, niemand.

Lidia heeft me overtuigd om te gaan,

om te zien of we onze droom van een coöperatie konden waarmaken.

Ik moet met mijn zus overleggen, maar ik denk dat het wel lukt.

Heb je enig idee hoeveel...

dit allemaal waard is?

Ik heb geen recente taxatie, maar...

Ik weet het niet, aangezien jullie uit Alsina komen,

denk ik dat we het voor 300.000 kunnen doen.

300.000.

Had jij dat ook in je hoofd?

Ja, ja...

We moeten het met onze partners overleggen, maar het zou kunnen.

Ik weet dat je over zaken komt praten,

maar ik zie vooral het idool uit mijn jeugd.

Wat een idool.

Wist je dat je poster op het kantoor van mijn vader hing?

Fermín Perlassi, nummer 5. De parel op de kroon.

Ik ging naar zijn kantoor om jouw foto te zien.

Geweldig.

Vind je het vervelend om hierover te praten?

Helemaal niet. Vraag wat je wilt, hij praat er graag over.

Goed.

Dan wil ik weten van die goal.

Ik punterde hem hard van buiten het doelgebied, en hij ging erin.

Hij raakte eerst een verdediger. -Ja, hij ging er via een verdediger in.

Vergeef je het me dat je over je verleden als voetballer moest praten?

We mogen niet klagen.

Na een paar anekdotes uit je gloriedagen heeft hij de prijs met $30.000 verlaagd.

Wat doe je? Is dit de verrassing?

Hoe vaak heb je deze film gezien? -Ik was hier niet op voorbereid.

Nee, maar... -Maak je klaar.

Weet je het zeker?

Voor een goede ​​coöperatie heb je hardwerkende mensen nodig.

Eerlijk, intelligent.

Dus gingen we naar de broers Eladio en José Gómez,

die voldoen aan de eerste twee voorwaarden.

Min of meer. Hallo mannen.

Hoe gaat het?

Perlassi heeft een idee.

Ja, maar...

ik laat het Antonio vertellen, want hij kan het beter uitleggen.

Jullie kennen die silo's daar, ze staan al jaren leeg?

In jullie jeugd was dat een graancoöperatie.

Het idee is om een coöperatie te beginnen.

Wat is een coöperatie?

Een coöperatie is als een taart. -Wat voor taart?

Een taart, Eladio. Een chocoladetaart.

Die chocoladetaart is van iedereen in de coöperatie.

De broers hebben hun hele leven in de metaalfabriek van Villagrán gewerkt.

Ze kregen dingen voor elkaar.

Dus toen de fabriek dichtging, waren ze niet ontmoedigd...

en besloten hun geluk te beproeven in de veeteelt.

Maar ze konden zich niet beheersen...

en aten uiteindelijk de helft van hun investering op.

Ik denk dat het een goed idee is. Wij dachten aan andere zaken.

Jullie dachten aan andere zaken?

En wat dan?

Een videotheek. -Een videotheek.

Zou kunnen werken.

Maar er zijn nog maar weinig mensen, velen zijn vertrokken.

Ik weet niet wat ik moet zeggen.

Bedoel je dat het misschien geen goed idee is?

Misschien niet, nee.

Gelukkig zagen ze meer toekomst in een coöperatie dan in een videotheek...

en legden ze de 12.000 in die ze als ontslagvergoeding gekregen hadden.

Daarna gingen we naar Turco Safa.

Ik moest aandringen, want Fontana gaf hem een slecht gevoel...

maar uiteindelijk heb ik hem overtuigd.

Al Turco vond het een geweldig idee en gaf ons tenslotte 11.000.

De dame uit Llanos opende de kluis van haar kwekerij...

en gaf ons al haar spaargeld: 2.500 dollar.

Vervolgens gingen we naar de winkel van Cacheuta...

en hij gaf 3.000, letterlijk op elkaar gestapeld.

Tijdens onze wekelijkse bijeenkomst hebben we onze bijdragen afgesproken:

Belaúnde 6.000, Fontana 7.000 en Lidia en ik 15.000.

Alles ging goed.

Te goed.

Jij doet het verhaal. -Waarom?

Jij bent de enige sukkel die gelooft dat Medina geld heeft om mee te doen.

'Loco' Medina heeft een fortuin. -Heb je het over Medina?

De gemeente heeft hem een pak geld gegeven om te verhuizen.

Maar hij is niet vertrokken. -Precies.

Ontploffing.

Hoe gaat het, Antonio? -Hallo, hoe gaat het?

Gegroet, dorstige mensen.

Don Perlassi. -Hé, Medina? Wat was dat?

Dynamiet, om te vissen. -Om te vissen?

Het is makkelijker, je hoeft niet de hele dag met een hengel te zitten.

Mijn vriend Fontana neemt het mee.

Maar dat is gevaarlijk, je kan de hele boel opblazen.

Helemaal niet, vertel het hem, Medina.

Soldaat Atanasio Medina, jaar 1952. Bataljon Zapadores Pononeros,

San Nicolas, tot uw dienst. -Op de plaats rust, soldaat.

Ik zal je uitleggen waarom we hier zijn.

Stel je een...

chocoladetaart voor.

Maar het is geen taart van één iemand, maar van veel mensen.

Hij gaat het uitleggen. -Het is een coöperatie.

Precies. -Een coöperatie.

Atanasio Medina woont met zijn hele familie aan de rand van een meer.

Omdat hij zo dicht bij het water woont,

staat zijn huis vaak onder water en moet de brandweer hem komen redden.

Omdat de gemeente hem niet na elke regenbui wilde evacueren,

boden ze hem een verhuiskostenvergoeding aan.

Medina nam het geld aan, maar veranderde daarna van gedachten.

Hij kocht een tweedehands auto,

matrassen, dekens, kleding en speelgoed voor de kinderen.

Na zijn koopwoede bleef er precies...

2.153 over. Schrijf maar op, alsjeblieft.

Maar waar is de rest van het geld?

Je kent me, Ik ben niet goed in administratie.

Maar schrijf maar op.

Goed.

Ik rond het af op 2.000.

Rond het af op 2.153.

Aangezien we nog ver verwijderd waren van het bedrag dat we nodig hadden,

ging ik naar de grootste zakenvrouw uit Alsina, Carmen Lorgio.

Jij begrijpt zaken doen, Carmen. Wij niet.

Ik bied je dit aan omdat we denken dat...

je misschien zou willen meedoen.

Plus dat een transportbedrijf...

de ideale partner is voor een graancoöperatie, begrijp je?

Ja.

En hoeveel hebben jullie tot nu toe opgehaald?

58.000. Bijna $59.000.

Hoe gaat het, Fermín? -En met jou, Hernan?

En Rodrigo? -In La Plata, op de universiteit.

Ik heb hem al tijden niet meer gezien. -Hij komt waarschijnlijk met Kerstmis.

Wat is er, zoon? -De monteur heeft mijn auto gerepareerd.

We moeten hem betalen. -Vraag het maar aan Santistieban.

Geef me het geld en ik doe het. -Ga naar Santistieban.

Doe de groeten aan Rodrigo. -Bedankt, tot ziens.

Ik wil je niet langer storen, je hebt het vast heel druk.

Je stoort niet en eigenlijk ben ik blij.

Ik wil met je over mijn zoon praten, omdat hij...

Het probleem is dat hij sinds zijn vader gestorven is...

geen voorbeeld meer heeft. Ik weet niet hoe ik daarmee moet omgaan.

En dan nog.

Hij komt en gaat, maakt niets af, doet weinig behalve uitgaan,

drinken en in zoveel mogelijk problemen komen.