Les 181 premières lignes.
ΤΖΕΪΝ ΜΙΤΑ
ΣΤΙΒΕΝ ΝΤΙΜΑΡΚΟ
ΜΑΡΣΙ ΧΕΡΜΙΤ
Πόνοι ανάπτυξης είναι, τίποτα άλλο.
Είστε καλά;
Δεν είστε ασφαλής εδώ. Πάμε πίσω στις εγκαταστάσεις.
Οι επικοινωνίες έπεσαν.
Μάλλον το σάιμποργκ έκοψε την υποθαλάσσια γραμμή.
Η Γιουτάνι μπλοκάρει τους δορυφόρους.
Αποκοπήκαμε.
Το μη απαραίτητο προσωπικό έχει απομακρυνθεί.
Τα υβρίδια κρατούνται στο κελί ένα,
αλλά δεν σχεδιάστηκε για συνθετικά όντα.
Δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει,
αν αποφασίσουν να αποδράσουν.
Έχουμε μηδενικό περιορισμό του ενήλικου ξενόμορφου.
Οι δυνάμεις της Πρόντιτζι σαρώνουν το νησί,
μα λιγοστεύουν οι άντρες.
Τους σκοτώνει αυτό.
Ο περιορισμός των άλλων πλασμάτων είναι καλός,
αλλά έχουμε έλλειψη προσωπικού.
Και οι αρνητικές μεταβλητές αυξάνονται.
Νομίζω ότι πρέπει να απομακρυνθείτε.
Κύριε;
Θα πάω στο φεγγάρι;
Όχι, χαζούλα.
Θα είσαι η πρώτη που θα μεταβεί από ανθρώπινο σώμα
σε συνθετικό.
Μακάρι να άκουγα τη φωνή σου.
Αυτά που έχεις δει.
Ναι, θα ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα γαμημένη συζήτηση.
Τι έκανες;
Ξέρω γιατί είναι εδώ αυτοί. Δεν ξέρω τι έκανες εσύ, ίσως κάτι χαζό.
Είμαι η αγαπημένη, κακώς είμαι εδώ.
- Ίσως επειδή κάρφωσες. - Κάρφωσε;
- Δεν κάρφωσα. - Ποιον κάρφωσε;
Ήξεραν πού να μας βρουν, γιατί έτρεξες και το είπες.
- Όχι. - Κι εμάς κάρφωσες;
Δεν ξέρω καν τι κάνατε.
Μόνο σ' εσένα το είπαμε.
Δεν κάρφωσα. Αλλιώς, ίσως να μην ήμουν εδώ μαζί σας.
Βρήκαμε τους τάφους μας.
Ρόουζ, Μάρσι, Κρις, Άαρους...
και Τζέιν.
- Εσύ. - Δεν πέθανα.
Μας έδωσε από ένα λουλούδι και ανέβα στο κρεβάτι.
Μας έσωσαν και τώρα δεν πεθαίνουμε.
Ο Ισαάκ πέθανε.
Πέθανε.
Τον έλεγαν Στίβεν.
Η μαμά του τον φώναζε Στιβ-Ο.
- Δεν θα συμβεί σ' εμάς. - Μια μύγα έφαγε το πρόσωπό του.
Όχι. Είμαι η αγαπημένη. Δεν έπρεπε να είμαι εδώ.
Στο βιβλίο, η Γουέντι Ντάρλινγκ είναι η αγαπημένη του Πίτερ Παν.
Και μετά μεγάλωσε.
Αυτό εξόργισε τον Πίτερ και απήγαγε την κόρη της, την Τζέιν.
Είμαστε σ' αυτό το κελί γιατί δεν μπορούμε πια να είμαστε παιδιά.
Ούτε να είμαστε ενήλικες.
Είμαστε φαντάσματα.
Τι κάνουν τα φαντάσματα;
Στοιχειώνουν σπίτια.
Τόσο καιρό,
τους φοβόμαστε.
Μα αυτοί πρέπει να φοβούνται εμάς.
Όχι.
Όχι.
- Κερς. - Κύριε.
Οι κάμερες δεν λειτουργούν. Τα πλάσματα είναι μέσα;
Έχουμε δική μας παροχή ρεύματος. Όλα εντάξει.
Εγκλιματίζω το νέο ξενόμορφο.
Και το σάιμποργκ;
Στο κρατητήριο με τον αδερφό.
Επικίνδυνο. Η Γιουτάνι θα έρθει να τον πάρει.
Απ' όσο ξέρουμε, έρχονται σκάφη.
Να τον επιστρέψω, δηλαδή;
Ήρθε να μας σκοτώσει και να κλέψει τα παιχνίδια μας.
Είστε θυμωμένος.
Μη θυμώνετε. Φερθείτε έξυπνα.
Εγώ;
Μυαλό όσο ένας πλανήτης.
Δεν έχεις καθόλου αρχίδια; Θέλει να τα βάλει μαζί μου;
Η Γιουτάνι; Πάμε, γαμώτο!
Κύριε, ένα καθοριστικό σύμπτωμα τόσο σοβαρής ΔΕΠΥ όσο η δική σας
είναι τα προβλήματα ελέγχου παρόρμησης.
Και οι επιλογές που κάνατε...
...τα υβρίδια...
Κερς;
Τα φάρμακά σας...
Κερς;
Βλάκες. Είναι όλοι τους βλάκες.
Πώς νιώθεις για τα μάτια σου;
Κύριε;
Βρες τον Άτομ.
Να επανεκκινήσει επικοινωνίες και κάμερες και να έρθει εδώ.
Για σιγουριά, θα σε ταΐσω κάποιον αδύναμο.
- Ελεύθερο. - Είμαι καλά, αλήθεια.
Κλειδώστε τις πόρτες.
Πορτοκαλί συναγερμός.
Το μη απαραίτητο προσωπικό θα απομακρυνθεί.
- Προσφέρομαι να ανέβω στο φτερό. - Κόφ' το.
Πρέπει να βρούμε άλλους και να σώσουμε τον κο Καβαλίερ.
Μείνετε εδώ. Θα γυρίσουμε σύντομα.
Είναι καταπληκτικά εδώ. Όλοι είναι ζεστοί και φιλικοί.
Δεν είμαι σίγουρη. Έχω ανάμικτα συναισθήματα, γιατί νιώθω...
Δεν είμαι σίγουρη.
Νιώθω ότι θα μπορούσα να κάνω ωραία πράγματα και να έχω υπερδυνάμεις.
Θα ήθελα να είμαι αόρατη, για να τρυπώνω πίσω από άλλους
και να πηγαίνω σε ωραία μέρη μόνη μου.
Θα είμαστε εντάξει.
Έτσι δεν είναι;
Έτσι δεν είναι;
Έτσι δεν είναι;
Θα είμαστε εντάξει.
Έτσι δεν είναι;
Έτσι δεν είναι;
Έτσι δεν είναι;
Θα είμαστε εντάξει.
Έτσι δεν είναι;
Έτσι δεν είναι;
Έτσι δεν είναι;
Θα είμαστε εντάξει.
Όλα καλά. Άσε με να δω.
Δεν θα νιώσω καλύτερα σήμερα. Ας το απολαύσω.
Είσαι καλά;
Υπήρξα και καλύτερα.
Ήσουν όντως στο σκάφος όταν συνετρίβη;
Αυτή η συζήτηση είναι χθεσινή.
Δεν κοιτάζω πίσω.
Με πυροβόλησες.
Σου έσωσα τη ζωή.
Πώς πάει ο πνεύμονας;
Μου το είπε το αγόρι.
Ο Άαρους.
Ωραία αίσθηση, έτσι; Να είσαι κάτι παραπάνω από άνθρωπος.
Χέρμιτ, υπάρχει τίμημα.
Όταν μια εταιρεία σού δίνει κάτι, πάντα υπάρχει ένα τίμημα.
Ξέρεις ποιο είναι;
Τα πάντα.
Τα πάντα δεν είναι ούτε η αρχή.
Διοίκηση, εδώ TR-1, απαντήστε.
Διοίκηση...
Οι επικοινωνίες κόπηκαν. Τι κάνουμε;
Το πρωτόκολλο λέει να πάμε στο οπλοστάσιο.
- Μ' αυτά να κυκλοφορούν; - Δώσε τη μάχη που έχεις μπροστά σου.
- Δεν θέλω να πεθάνω εδώ. - Ναι.
Δεν ζήτησα να γίνω γεύμα κάποιου.
Πάμε στο οπλοστάσιο να πάρουμε τα μεγάλα όπλα.
- Εσύ το κάλεσες; - Ο Θεός με γλίτωσε απ' τον κόπο.
Έλα.
Φεύγει ο κρύος αέρας.
- Έναρξη διαδικασίας αυτοκαταστροφής. - Θεέ μου.
- Το ασανσέρ θα εκραγεί σε 30... - Άνοιξε την πόρτα.
- ...29, 28... - Άνοιξε την πόρτα!
- Έλα! - ...27, 26.
Είκοσι πέντε, 24.
- Σήκωσέ με. - 23...
- Γρήγορα! - Είκοσι δύο...
- Είκοσι ένα. - Έλα. Κόψε τις μαλακίες.
Είκοσι.
Τι διάολο.
- Είσαι θυμωμένη μαζί του; - Πυροβόλησε τη Νιμπς.
- Ναι, γιατί σκότωσε κάποιον. - Διάλεξε αυτούς.
Ναι, αλλά
είναι δικός μας.
Αγαπητέ Τζο,
ελπίζω να είσαι καλά.
Είσαι καλά;
Εμείς είμαστε, μάλλον.
Οι νοσοκόμες εδώ είναι καλές, εκτός από μία.
Βρίζει πολύ.
Ο πουρές είναι πολύ καλός. Και το ζελέ. Το κεράσι είναι το αγαπημένο μου.
Ο μπαμπάς είναι στο σπίτι. Ο βήχας του χειροτέρεψε.
Και το πόδι.
Λέει ότι δεν είναι τίποτα,
αλλά φαίνεται άσχημο και δεν έρχεται συχνά.
Λυπάμαι που έχω μόνο άσχημα νέα. Προσπαθώ να είμαι χαρούμενη,
αλλά νιώθω μοναξιά εδώ και φοβάμαι τη νύχτα.
Οι ακτινοθεραπείες είναι φρικτές και μετά ανακατεύομαι.
Μακάρι να ερχόσουν σπίτι.
Δεν μπορείς να έρθεις;
- Πρέπει να τον φροντίζεις. - Με αγάπη, Μάρσι.
No comments yet. Be the first to leave one.