It's My Life (비켜라 운명아)

‫ این زندگی منه

‫ قسمت نود و نهم

‫بریم

‫اونا خیلی دوست داشتنی به نظر میرسن، نه؟

‫دقیقا

‫هر دوی شما امروز به کلیسا اومدید...

‫در پیشگاه خدا سوگند بخورید...

‫که هر دو تون...

‫الان یک نفر هستید

‫ سوگند ازدواج / اعلام ازدواج

‫من، چویی شی وو، تو رو به عنوان خانومم...

‫من، جونگ جین آه، تو رو به عنوان شوهرم...

‫در غم و شادی،

‫تنگدستی و فراوانی،

‫ناخوشی و تندرستی،

‫کمی و کاستی،

‫دوستت خواهم داشت ‫و غمخوارت خواهم بود

‫تا وقتی مرگ ما را از هم جدا کند

‫طبق قانون خداوند

‫چرا نمیخوری؟

‫اشتها ندارم

‫سونگ جو...

‫هدیه هایی که فرستاده بودم رو پس فرستاد

‫احتمالا میخواسته بهم نشون بده که ‫به هیچ وجه نمیتونه قبولم کنه

‫خب، مدیر چویی چطوره؟

‫هنوز برنگشته؟

‫برگشته

‫اما حتی بهم نگاه هم نمیکنه

‫اون سی سال زندگیم بود

‫همه چیزم بود

‫یه کم زمان لازم داره

‫میدونی که شما دوتا خیلی بهم نزدیک بودین

‫احتمالا واسه همین براش شوکه کننده تره

‫شی وو هنوزم همه چیزمه

‫اما هر وقت به نام جین فکر میکنم،

‫احساس میکنم قلبم میخواد بترکه

‫میخوام براش یه کاری بکنم،

‫اما نگرانم که به احساسات شی وو لطمه بخوره

‫انقدر همه چی رو برای خودت پیچیده نکن

‫فقط به این فکر کن که دوتا پسر داری

‫بله، آقای لی؟

‫ببخشید، معاون لی

‫منظورت چیه؟

‫مدیر چویی داره عروسی میکنه؟

‫خانم چویی، خانم چویی

‫صبر کن، ما حتی نمیدونیم باید کجا بریم

‫اگه تو کلیسا عروسی گرفته ‫میدونم کدومشه

‫میرسونمت. نباید با این وضعیت رانندگی کنی

‫شی وو چطور تونست...

‫چطور تونست بدون اطلاع من عروسی کنه؟

‫خواهش میکنم فعلا آروم باش. باشه؟

‫خیلی خب، بیا بریم ‫بریم، خانم چویی

‫زود باش

‫چطور تونستن بدون من برن؟ خائنا

‫پس تو بودی؟

‫چی؟ منظورت چیه؟

‫تو سونهیِ معصومم رو فریب دادی ‫و بردیش مسافرت؟

‫تو کی هستی آجوشی؟

‫این آجوشیِ عصبانی که اینجاس ‫پدر سونهیه، عوضی!

‫ولگرد عوضی. وایسا ‫بابا، بابا

‫همونجا وایسا!

‫به مادر عروس تعظیم کنید

‫دخترِ عزیزم، خیلی خوشگل شدی

‫اگه پدرت زنده بود،

‫امروز خیلی خوشحال میشد

‫مامان

‫باشه

‫خوب زندگی کن

‫حتی اگه خشم و نفرت داری ‫همشون رو بریز دور

‫خشم و نفرت، آدما رو بیمار میکنه

‫فکر کنم خانوم چویی نیومده

‫واقعا؟

‫اون سی سال بزرگش کرده

‫یعنی بخاطر اینکه پسر واقعیش نیس نیومده؟

‫فکر کنم مدیر چویی دعوتش نکرده

‫پس یعنی اونا بدون اینکه به خانم چویی بگن ‫عروسی گرفتن؟

‫آیگو. دلم واسه خانم چویی میسوزه

‫همچین روز خوبی رو خراب نکن ‫دهنتو ببند

‫خوشبخت زندگی کن، جین آه

‫با شی وو خوب باش

‫و با مادر شوهرتم خوب باش

‫انگار هنوز ازت خوشش نمیاد ‫و بخاطر همین نیومده

‫اما چاره ای نداری. باید تمام تلاشتو کنی

‫اینطور نیس

‫مادر شی وو بخاطر کار نتونسته بیاد

‫مادرِ شی وو، جین آه رو دوست داره

‫پس نگران نباش، باشه؟ ‫باشه

‫من همسر و عروسِ خوبی میشم، مامان

‫داماد جان

‫لطفا خوب مراقب جین آه باش

‫چشم. لطفا نگران نباشین، مادر

‫این پولِ زیادی نیس

‫شرمنده که نتونستم برات هدیه بخرم

‫نه. لازمش ندارم

‫این پول زیادی نیس

‫مگه با پاک کردن ماهی ‫چقدر پول میتونم در بیارم؟

‫با این وجود اینو پس انداز کردم ‫که وقتی عروسی کردی بدم بهت

‫پس هر وقت لازمش داشتی ازش استفاده کن

‫چه حیف

‫ارزششون حداقل دهها هزار دلار بود

‫راجب چی حرف میزنی؟

‫ای وای. نکنه دوباره دردسر درست کردی؟

‫نه. دردسر کجا بود؟

‫گفتی ارزششون حداقل دهها هزار دلار بود

‫داشتم راجب هدیه های عروسی که ‫خانم چویی فرستاده بود حرف میزدم

‫سونگ جو فقط باید قبولشون میکرد

‫مگه گرفتن انقدر هدیه ‫از همچین خانواده پولداری طبیعی نیس؟

‫اگه همچین هدیه گرونی رو قبول میکرد

‫ما چقدر باید برای خانواده ـش خرج میکردیم؟

‫آه، درسته

‫اگه سونگ جو بخواد،

‫هر طور شده پولش رو جور میکنم

‫اما سونگ جو نمیخواد

‫میتونه جواهرات رو قبول کنه ‫و ما در عوض هیچ هدیه ای به اونا ندیم

‫آیگو آیگو. بعدش ما مثل دزدا میشیم

‫خیلی بهتره اگه چیزی نگیریم و چیزی ندیم

‫درسته

‫به هر حال، امیدوارم سون گیو هم ‫بزودی ازدواج کنه

‫نمیدونم وقتی انقدر خوشتیپه ‫چرا دوست دختر نداره

‫خیلی از کارکنای هیون گانگ میان عروسی سونگ جو

‫ببین بینِ اونا میتونی یه دختر خوب پیدا کنی

‫باید همین کارو کنم

‫مان سوک، نمیشه برای سون گیو ‫یه کت شلوار جدید بخری؟

‫کت شلوار جدید لازم نداره ‫بهش بگو هر چی داره بپوشه

‫باشه

‫خسیس

‫اگه یه وقت خانم چویی ‫خواست دلت رو بدست بیاره...

‫و متقاعدت کنه که هدیه ـش رو قبول کنی، ‫قاطعانه ردش کن

‫میدونی که منظورم چیه؟

‫میدونم

‫اگه قبولش کنم، سونگ جو از دستم عصبانی میشه

‫بالاخره دَرِ قلبش رو به روم باز کرده

‫نمیخوام بخاطر یه چیز بی معنی ‫دوباره ازم متنفر بشه

‫دقیقا

@Mehdi_Rain : کانال تلگرام

‫ببخشید. میشه یه چیزی ازتون بپرسم؟

‫احیانا امروز اینجا عروسی گرفته شده؟

‫داماد چویی شی ووئه، و عروس جونگ جین آه

‫بله. مراسم عروسی تموم شد

‫ای وای، خانم چویی

‫شی وو...

‫موقعی که راهنمایی بود...

‫اومد این کلیسا

‫بهش گفتم دیگه نباید بیاد اینجا

‫بعدش شی وو...

‫با یه نگاه ترسناک یه چیزی بهم گفت

‫باشه

‫حالا که تو راضی نیستی، ‫دیگه نمیرم کلیسا

‫اما، میدونی هر وقت اینطور رفتار میکنی،

‫احساس خفگی میکنم؟

‫اون...

‫اولین و آخرین باری بود که ‫بهم اعتراض میکرد

‫اما،

‫بدون اینکه به من بگه اینجا عروسی کرد

‫معنیش چی میتونه باشه؟

‫اون منو ول کرد

‫این یعنی هیچوقت...

‫به عنوان پسرم برنمیگرده پیشم

‫گفتم که هدیه عروسی نمیخوام

‫میخوام حداقل یه ست جواهرات الماس ‫بهت بدم

‫من اینجا منتظر می مونم

‫سونگ جو

‫صبر کن... بیا

‫اینو مادر داده

‫به کی؟

‫به من؟ این چیه؟

‫بُن خرید کت و شلوار

‫این هدیه خانواده داماد برای خانواده عروسه

‫چیه؟ نمیخوایش؟

‫چرا نخوام؟ خیلی دوست دارم

‫برو فروشگاه و تا موقعی که ما اینجاییم ‫اندازه ـت رو بگیر

‫باشه

‫آه، خدای من ‫وقتی بری خونه، اون قشقرق به پا میکنه

‫میتونی از پسش بر بیای؟

‫نه. نمیتونم از پسش بر بیام

‫میشه بذاری فقط برای یه شب ‫تو خونه ـت بخوابم؟

‫نه. چرا این مرد روز به روز عجیب تر میشه؟

‫میدونی بخاطر اینکه کبدم رو اهدا کردم...

‫اندازه ـش کوچیک شده

‫شاید بخاطر همین از دعوای امشب خیلی بترسم

‫تو یه مردی. نباید بذاری ‫همچین چیزایی بترسونتت

‫بریم تو

‫آه، عجبا. اصلا حس همدردی نداره

‫آخر هفته داری سخت کار میکنی

‫آخر هفته لباس خیلی شیکی پوشیدی

‫فکر کنم رفتی یه جای خوب

‫رفته بودم عروسی ‫عروسی؟

‫مطمئنی نرفته بودی سر قرار؟

‫مزخرف نگو

‫یادت نره در رو قفل کنی

‫همیشه مثل یه مرد متشخص رفتار میکنی

‫اما یه آدم پست فطرتی

‫چی گفتی؟

‫من پست فطرتم؟

‫به یه زن میانسال امید واهی دادی

‫اگه کسی که اینجوریه پست فطرت نیس پس چیه؟

‫واقعا نمیدونم داری راجب چی حرف میزنی

‫میدونم وانمود میکنی که نمیدونی