It's My Life (비켜라 운명아)

‫ این زندگی منه

‫ قسمت هفتم

‫نام جین... ‫تو اینجا چیکار میکنی؟

‫رئیس آن اومدن

‫بیاین بریم طبقه بالا ‫باشه

‫یانگ نام جین کیه؟

‫وقتی تو نمیدونی من از کجا باید بدونم؟

‫رئیس اومد

‫ کارمند جدید، یانگ نام جین ‫منشیِ رئیس

‫رئیس، این چیه؟

‫بیا بریم، منشی یانگ

‫اوضاعت خوبه، نام جین

‫با کت و شلوار به سختی میشه شناختت

‫من اوضاعم خوبه

‫خوب میخورم و خوب میخوابم

‫پس نگران من نباش...

‫و زندگیِ خودت رو بکن

‫قضیه چیه، رئیس؟ ‫من منشیِ رئیسم؟

‫درسته

‫تو منشی و پرستارم هستی

‫من پرستارتونم، اما جریانِ منشی چیه؟

‫چطور باید این کارو انجام بدم؟

‫چیز خاصی نیس

‫فقط باید بهم کمک کنی ‫و برنامه ـم رو مدیریت کنی

‫با کاری که میکنم آشنا شو

‫نه، نمیتونم این کارو کنم

‫کارمندایِ شرکتتون چی بهم میگن؟

‫مطمئنم میگن یه پسر دهاتیِ احمقم...

‫که با پارتی این پُست رو گرفتم

‫من الان منشی ندارم

‫چی؟ ‫وقتی مریض شدم اخراجشون کردم

‫برای یه رئیسی که فقط دو یا سه بار ‫در هفته میره سر کار

‫هیچ دلیلی وجود نداره ‫که بخواد منشیش رو نگه داره

‫اما بازم... ‫یه منشی...

‫مسئولیت های زیادی نداره

‫فقط کارایی که میکردی رو ادامه بده

‫همونطور که کارات رو خیلی خوب انجام میدی

‫سلام، رئیس

‫تو اینجایی؟ ‫بله

‫امروز خیلی خوب به نظر میرسین

‫بفرمایین

‫خیلی خب

‫خوش اومدی، منشی یانگ

‫وکیل هو، چرا شما هم اینطوری رفتار میکنین؟

‫فقط به کاری که میکردی ادامه بده ‫تو کارتو خیلی خوب انجام میدی

‫خلاصه نامه یِ جلسه امروز آماده ـس، وکیل هو؟

‫بله، بفرمایین

‫میرم تیم حقوقی رو ببینم، رئیس ‫باشه

‫ رئیس آن سوک هو

‫ آقای لی

‫بله، آجوشی؟

‫نام جین، دکتر گفت مادرت فردا میتونه بره خونه

‫واقعا؟ خدارو شکر

‫هنوز خونه اجاره ای پیدا نکردی؟

‫چند تا پیدا کردم. عکسشون رو برات میفرستم

‫با مامان نگاش کن ‫و یکیش رو انتخاب کنین

‫اجاره همه ـشون تقریبا مثل همدیگه ـس

‫خدافظ

‫فردا بهت یه روز مرخصی میدم

‫کارای مرخصی مادرت رو انجام بده ‫و یه غذای خوب مهمونش کن

‫مطمئنین؟

‫من یه رئیس سنگدل نیستم، منشی یانگ

‫چشم. پس، فردا برای نصف روز ‫میرم مرخصی، رئیس

‫اومدم طراحیم رو تحویل بدم ‫بذارینش اینجا

‫اسمتون چیه؟

‫من جونگ جین آهم

‫اوه! واقعا اومدی

‫لطفا هوامو داشته باش ‫موفق باشی

‫من شام درست میکنم، ‫پس زودتر بیا خونه، یون جی

‫بخاطر جشنِ هم خونه شدنمونه

‫جدی میگی؟ خیلی هیجان زده ام

‫جین آه

‫انقدر گریه نکن، دشیک

‫چند روزه داری همش گریه میگی

‫اینطوری نباش ‫بیا غذا بخوریم

‫دشیک، تو پسر خوبی هستی، مگه نه؟

‫جین آه. جین آه رو برام بیار، مامان

‫من... نمیتونم بدون اون زندگی کنم

‫بابا، تو قول دادی کاری کنی جین آه زنم بشه

‫بس کن دیگه، بچه

‫جین آه رو از کجا پیدا کنم؟

‫بابا، میدونم که تو میتونی اینکارو کنی

‫خودت گفتی بخاطر من هر کاری میکنی

‫گوش کن بچه جون

‫اگه جین آه ازمون شکایت کنه ‫که بدون رضایتش ازدواجش رو ثبت کردیم،

‫من و تو هر دومون میفتیم زندان

‫باید خدارو شکر کنیم که ‫ننداختتمون پشت میله های زندان

‫چطور میتونم بیارمش اینجا؟

‫اصلا هر چی. من نمیدونم

‫لعنتی

‫من... میرم جین آه رو پیدا کنم

‫اوه. کجا میخوای بری؟

‫تو حتی نمیدونی کجا رفته

‫میرم سئول

‫میرم و حتما جین آه رو پیدا میکنم

‫وای نه. دشیک ‫دشیک

‫هی، دشیک

‫آقای کانگ، خونه ـین؟

‫کیه؟

‫بیا بشین

‫چطور جرات میکنی بیای اینجا؟

‫خب...

‫فکر کردم باید قرارداد سوپرمارکت رو بهتون پس بدم

‫فکر میکنی با پس دادنِ این ‫همه چی حل میشه؟

‫پس بدهی ـتون چی میشه؟

‫وقتی حال پدر جین آه خوب بشه،

‫من و اون مثل سگ کار میکنیم...

‫که پول ـتون رو پس بدیم

‫دو تا آدم پیر چجوری میتونن ‫صد هزار دلار بهم پس بدن؟

‫ببین، مامانِ جین آه

‫موضوع فقط در مورد بدهی ـتون نیس

‫میدونی چقدر پول خرج کردم ‫که جین آه با دشیک عروسی کنه؟

‫واسه پدر جین آه، داروی گیاهی، ‫گوشت و جینسنگ قرمز خریدم

‫آیگو. فقط برای اون کُلی پول خرج کردم ‫و هدیه خریدم

‫رُک بگم، چه دلیلی داره ‫باهاتون انقدر مهربون باشم؟

‫همه اون کارا رو کردم که جین آه با پسرم عروسی کنه

‫هیچ میدونی الان حال دشیک چقدر بده؟

‫این روزا اصلا لب به غذا نزده ‫و همش میگه که جین آه رو بیاریم اینجا

‫انقدر گریه کرده که زیر چشماش گود افتاده ‫ای خدا

‫خیلی معذرت میخوام، آقای کانگ

‫نیازی به معذرت خواهیت ندارم

‫فقط برو جین آه رو پیدا کن ‫و بیارش پیش ما

‫اون شماره موبایلشو عوض کرده ‫و تصمیم گرفته که خودشو مخفی کنه

‫از کجا میتونم پیداش کنم؟

‫پس منم چاره ای ندارم

‫از تو و پدرِ جین آه ‫بخاطر کلاهبرداری شکایت میکنم

‫کلاهبرداری؟ زمینی که به عنوان وثیقه ‫گذاشته بودین رو فروختین

‫اگه این کلاهبرداری نیست پس چیه؟

‫آقای کانگ ‫نمیخوام چیزی بشنوم

‫اگه فورا جین آه رو نیاری پیش ـمون،

‫تو و پدر جین آه رو میندازم زندان ‫اینو یادت باشه

‫آقای کانگ

‫تموم شد

‫آه، یادم رفته بود ‫امروزه

‫بابا ‫بله، سونگ جو؟

‫تو که یادت نرفته امروز سالگرد فوت مامانه؟

‫سالگرد فوت؟

‫معلومه که یادم نرفته

‫چطور میتونم سالگرد فوت مامانت رو فراموش کنم؟

‫من برای مراسم یادبود آماده میشم ‫پس زودتر بیا خونه

‫امروز میتونی بیای خونه، نه؟

‫یه کم میوه بخور، مان سوک

‫بابا، الان با اون زنه هستی؟

‫ک... کدوم زن رو میگی؟

‫بابا، واقعا باورم نمیشه

‫تو به من که دخترتم دروغ گفتی ‫که میری سفر کاری

‫اما این همه وقت با اون زنه بودی؟

‫نه. اینطور نیس

‫داری چیکار میکنی، مان سوک؟ ‫سونگ جو

‫سونگ جو

‫سونگ جو بود؟

‫چیه؟ چی گفت؟

‫نکنه فهمیده ما با همدیگه ایم؟

‫آیگو، اصلا هر چی

‫کی اهمیت میده که اون بفهمه؟

‫به هر حال ما به زودی با هم ازدواج میکنیم

‫درسته

‫اما نگرانم که احساساتش صدمه ببینه

‫ای بابا. احساسات رو ولش کن

‫اون که بچه نیس

‫تقریبا 30 سالشه

‫آدم چه 30 ساله باشه یا 40 ساله...

‫سخته که یه نامادری رو قبول کنه

‫واسه همین نگرانم

‫اون از من بدش میاد

‫پس چطور میتونیم ‫با هم زیر یه سقف زندگی کنیم؟

‫نگران نباش

‫مدیر چویی از هیون گانگ گروپ ‫میخواد با سونگ جو ازدواج کنه

‫وقتی ازدواج کنه ‫دیگه مجبور نیستی باهاش زندگی کنی

‫آها، همون مدیر چویی که اون روز دیدیمش؟

‫خدای من، اون خیلی خوشتیپه ‫فقط خوشتیپ نیس

‫اون وارثِ هیون گانگ گروپه

‫سونگ جو خوش شانسه که داره با اون ازدواج میکنه

‫بعد از ظهر باید چیکار کنیم؟

‫شنیدم میتونیم همین نزدیکی ها ‫سوار دوچرخه ریلی بشیم

‫بریم امتحانش کنیم، مان سوک؟

‫خب... چیزه...

‫فکر کنم همین الان باید برگردم

‫چرا؟

‫سونگ جو بهت گفته همین الان بری خونه؟

‫آیگو، نه ‫اون این حرفو نزده

‫راستش،

‫امروز سالگرد فوت مادر سونگ جو ئه

‫سالگرد فوت؟

‫ای وای. پس باید زود برگردی خونه

‫بیا همین الان بریم

‫ناراحت که نشدی؟

‫چرا باید ناراحت بشم؟ ‫داری کاری که درسته رو انجام میدی

‫منم بیام مراسم یادبود و کمک کنم؟

‫چی؟ میخوای این کارو کنی؟

@Mehdi_Rain : کانال تلگرام

‫ببخشید. برای درست کردن سوپ گوشت باید..

‫از گوشت سینه استفاده کن

‫بله؟

‫این خوب به نظر میاد

‫ممنون ‫خواهش میکنم

‫صبر کن

‫برای درست کردن سانجوک چی باید بردارم؟

‫از این استفاده کن

‫خیلی ممنون ‫ممنون