The Tenant (Le Locataire) (Le locataire)

Ήσυχα, Μίρζα. Ήσυχα, είπα.

- Καλησπέρα σας, κυρία. - Ναι, τι θέλετε;

Συγγνώμη που ενοχλώ. Νοικιάζετε κάποιο διαμέρισμα;

Είμαι στο σωστό κτίριο, έτσι;

Ποιος σας το είπε;

Ένας φίλος... ή μάλλον συγγενής.

Την πόρτα!

Είναι ένα μικρό δυάρι, σωστά;

Δεν έχω άλλη δουλειά, λέτε; Ορισμένοι νομίζουν ότι οι θυρωροί είναι σκλάβοι.

Εγώ δεν νομίζω κάτι τέτοιο. Μήπως να περάσω αργότερα;

Μιλήστε με τον κύριο Ζι. Εγώ μπορώ μόνο να σας το δείξω.

Ναι, αν σας είναι εύκολο, χωρίς να θέλω να ενοχλήσω,

και θα σας δώσω κάτι για τον κόπο σας,

όπως είναι και λογικό.

Τι γλυκό σκυλάκι... που είσαι. Είσαι η Μίρζα, έτσι;

Ωραίο... όνομα. Μίρζα!

Συγγνώμη.

Η προηγούμενη ενοικιάστρια πήδηξε από το παράθυρο.

Φαίνεται και το σημείο που έπεσε.

Κοιτάξτε.

Ο ιδιοκτήτης θα πρέπει να το φτιάξει.

Δεν πέθανε ακόμη, αλλά και να πέθαινε...

Είναι στο νοσοκομείο Μπρέτονο.

Κι αν γίνει καλά;

Μην ανησυχείτε, δεν θα γίνει καλά. Είναι ωραίο σπίτι.

Δύστυχη γυναίκα! Και οι όροι του συμβολαίου;

Θα πληρώνετε για το νερό. Τα υδραυλικά είναι καινούρια.

Η βρύση είναι στον διάδρομο.

- Και το μπάνιο; - Στην άλλη άκρη του διαδρόμου.

Η θέα αξίζει, έτσι;

Πόσο είναι η εγγύηση;

Το ενοίκιο είναι εξακόσια φράγκα.

Η εγγύηση δεν ξέρω. Νομίζω ότι ζητάει πέντε χιλιάδες φράγκα.

Πέντε χιλιάδες; Είναι πολλά λεφτά!

Αυτό δεν μ’αφορά. Μιλήστε με τον κύριο Ζι. Μένει από κάτω.

Πρέπει να φύγω τώρα.

Καλά... ακούσαμε!

- Δεν δίνουμε ελεημοσύνη. - Ενδιαφέρομαι για το διαμέρισμα.

- Ποιο διαμέρισμα; - Στον επάνω όροφο.

Μπορώ να μιλήσω στον κύριο Ζι;

Καλησπέρα.

- Πήγατε στο διαμέρισμα; - Ναι, θέλω να δούμε το συμβόλαιο.

Πέντε χιλιάδες εγγύηση και εξακόσια ενοίκιο.

Είναι πολλά τα λεφτά. Μπορώ να σας δώσω τέσσερα χιλιάρικα μετρητά.

- Σας είπε η θυρωρός για το νερό; - Ναι, μου είπε.

Είναι πολύ δύσκολο να βρει κανείς σπίτι.

Ένας φοιτητής στον έκτο μού έδωσε τα μισά για ένα δωμάτιο μόνο.

Χωρίς παρεξήγηση, δεν θέλω να πω κάτι για το σπίτι σας,

αλλά η τουαλέτα είναι πρόβλημα.

Αν αρρωστήσω, πράγμα που δεν μου συμβαίνει συχνά,

και θέλω να πάω στην τουαλέτα το βράδυ, δεν θα’ναι εύκολο.

Επιπλέον, μπορώ να σας δώσω αμέσως, τέσσερις χιλιάδες μετρητά.

Δεν είναι μόνο οικονομικό το θέμα, κύριε...

Τρελκόβσκι.

Τρελκόβσκι.

Δεν θα πεινάσω χωρίς τα πέντε χιλιάρικα σας.

Το νοικιάζω γιατί είναι άδειο. Τα λεφτά δεν πέφτουν απ’τον ουρανό.

Φυσικά. Είναι λογικό, σας καταλαβαίνω.

Θα πάρετε ένα τσιγάρο;

Θέλετε πέντε χιλιάδες. Αν τα πάρετε με επιταγή, θα πρέπει να τα δηλώσετε.

Δεν προτιμάτε τέσσερα μετρητά;

Προτιμώ πέντε μετρητά.

Φυσικά. Τέλος πάντων, η ενοικιάστρια δεν πέθανε ακόμη.

Εάν επιστρέψει, δεν θα πάρετε ούτε τα τέσσερα, τίποτα.

Είστε παντρεμένος; Συγγνώμη, ρωτάω για να μάθω αν έχετε παιδιά.

Το κτίριο είναι πολύ ήσυχο. Η γυναίκα μου κι εγώ γεράσαμε πια.

Δεν συμφωνώ, κύριε Ζι.

Ξέρω τι λέω. Έχουμε γεράσει και δεν μας αρέσει ο θόρυβος.

Μην ανησυχείτε. Είμαι ήσυχος και εργένης.

Και οι εργένηδες δημιουργούν προβλήματα καμιά φορά.

Αν το θέλετε για να διασκεδάζετε με τίποτα κοπελιές,

προτιμώ να το δώσω σε κάποιον που το χρειάζεται, με δυο χιλιάρικα.

Συμφωνώ, αλλά δεν είμαι τέτοιος τύπος.

Δεν μπορώ να σας απαντήσω, όσο ζει η κυρία Σουλ.

Σας συμπαθώ, όμως. Φαίνεστε σοβαρός νέος.

Θα’θελα να δω τη δεσποινίδα Σουλ.

Τη Σιμόν Σουλ;

- Είστε συγγενής; - Όχι, φίλος.

Μπορώ να σας βοηθήσω;

- Είστε η προϊσταμένη; - Ναι.

Μου είπαν να δω εσάς πρώτα. Θέλω να δω τη δεσποινίδα Σουλ.

- Κλίνη 18. - Μπορώ να τη δω;

Μην την ενοχλήσετε. Ήταν σε κώμα μέχρι χτες.

Πηγαίνετε, αλλά μην της μιλήσετε.

Είπε ότι θα’ρθει την Τετάρτη...

Είστε φίλος της;

Με συγχωρείτε.

Δεν μπορώ να το πιστέψω, δεν μπορώ.

Ήμουν μαζί της μια μέρα πριν το ατύχημα. Όχι, δύο μέρες πριν.

Είχε τόσο καλή διάθεση!

Γιατί να το κάνει αυτό;

Για να’μαι ειλικρινής, δεν την ξέρω καλά.

Αλλά είμαι φοβερά αναστατωμένος, πιστέψτε με.

Είναι φοβερό.

Σιμόν.

Σιμόν!

Δεν με γνωρίζεις;

Η Στέλλα είμαι.

Η φίλη σου, η Στέλλα. Με γνωρίζεις;

Πρέπει να φύγετε.

Η τσάντα σας.

Μπορεί να σωθεί;

Αν μπορούμε, θα την σώσουμε.

Πρόσεχε. Μην αφήνεις τη θλίψη να σε καταβάλει.

Αν θες, μπορούμε να πάμε για ένα ποτό. Θα σου κάνει καλό.

Υπάρχει ένα...

Εδώ.

Τι θα πάρεις;

Δεν ξέρω.

Εγώ θα πιω μια μπύρα. Ή μάλλον, έναν καφέ.

- Καφέ. Και η κυρία; - Δεν θέλω καφέ.

Πιες κάτι δυνατό. Θα σε βοηθήσει.

Ένα μικρό ποτήρι Μποζολέ.

Ένα μικρό Μποζολέ και ένα... μαρτίνι.

- Δεν θέλετε καφέ; - Όχι, ένα μαρτίνι.

Ξέχασα. Πρέπει να κάνω ένα τηλεφώνημα.

Θα επιστρέψω αμέσως.

- Έλα. - Έρχομαι.

Δεν καταλαβαίνω γιατί αυτοκτονεί ο κόσμος.

Δεν έχω λόγους να διαφωνήσω, αλλά δεν καταλαβαίνω.

Μιλήσατε ποτέ σχετικά μ’αυτό;

Ποτέ.

Δεν μπορώ να το πιστέψω.

Είναι φοβερό. Φοβερό.

Είναι φοβερό.

Μήπως ήταν λόγω ερωτικής απογοήτευσης; Ή κάτι τέτοιο;

- Για ποιον; - Δεν ξέρω, για κάποιον άντρα.

Ξέρεις πως δεν της άρεσαν οι άντρες.

Το ξέρω, αλλά...

Ήταν... Είναι ευαίσθητη γυναίκα κι αυτές οι γυναίκες

τείνουν να κάνουν πιο περίπλοκες σχέσεις απ’όσο φανταζόμαστε.

Μπορεί να γίνει καλά.

Δεν νομίζω.

Πρόσεξες ότι δεν με γνώρισε καν;

Τι τραγωδία!

Δώστε κάτι στον καλλιτέχνη!

- Δεν έχω ψιλά. - Δεν πειράζει. Ό,τι έχεις.

Έχω μόνο χαρτονομίσματα.

Μην δείχνεις φτηνός μπροστά στο κορίτσι σου.

Ούτε ένα "ευχαριστώ".

Δεν τους συμπαθώ τους ζητιάνους. Δεν έπρεπε να δώσεις τίποτα.

- Θες ένα ποτό; - Όχι, ευχαριστώ.

Καλά. Αντίο, τότε.

- Αντίο. - Ελπίζω να σε δω σύντομα.

- Τι είναι; - Μόλις ήρθε από τη CΝΜΑ.

- Ο κύριος Λοφτ το έστειλε; - Ακριβώς.

- Πρέπει να είναι η Βίλα Λεντούκ. - Ναι, σωστά.

Η Βίλα Λεντούκ είναι. Αριθμός 2601.

Βγάλτε ακριβές αντίγραφο, όπως γράφει στη γωνία κάτω αριστερά.

Πρέπει να το κάνεις μέχρι την ερχόμενη Πέμπτη.

Θα ήθελα να μάθω αν έχετε νέα για τη Σιμόν Σουλ.

- Σε ποιο τμήμα είναι; - Στη χειρουργική, νομίζω.

- Σουλ; - Ναι, Σιμόν Σουλ.

- Είστε συγγενής; - Όχι, φίλος.

Η ασθενής πέθανε χτες, στις 4:20 μμ.

Σας ευχαριστώ.

Ναι... Γεια σας.

- Καλημέρα, κύριε. - Καλημέρα.

- Μένετε απέναντι; - Ναι, μόλις μετακόμισα.

Νοικιάσατε το διαμέρισμα της κοπέλας που πήδηξε απ’το παράθυρο;

Ναι, τη γνωρίζατε;

Και βέβαια. Ερχόταν κάθε πρωί.

Καθόταν πάντα στο ίδιο μέρος, εκεί που είστε τώρα.

Έπαιρνε ρόφημα σοκολάτα και ψωμί. Δεν έπινε καφέ.

Έλεγε: "Αν πιω καφέ, δεν θα κοιμηθώ για δυο μέρες".

- Θέμα συνήθειας. - Θέλετε σοκολάτα;

Και θέμα ιδιοσυγκρασίας.

Τόσο νέα κοπέλα να αυτοκτονήσει. Δεν καταλαβαίνω γιατί.

Ίσως να’ταν μια στιγμή κατάθλιψης και πάει η κοπέλα.

Ρόμπερτ.

- Πουλάτε τσιγάρα; - Ναι, τι μάρκα θέλετε;

- Γκολουάζ μπλε, παρακαλώ. - Μου τελείωσαν τα Γκολουάζ.

- Τι άλλα τσιγάρα έχετε; - Ζιτάν και Μάλμπορο.

Η κυρία Σουλ κάπνιζε Μάλμπορο. Θέλετε ένα πακέτο;

Όχι, ευχαριστώ.

Σιμόν Σουλ, ο Κύριος σε πήρε μαζί Του,

σαν τον βοσκό που μαζεύει τα πρόβατα το βράδυ.

Τι πιο φυσικό; Υπάρχει μεγαλύτερη παρηγοριά;

Η μεγαλύτερη ελπίδα μας δεν είναι να’μαστε με τους αγίους;

Ελπίδα αιώνιας ζωής, αληθινής ζωής,

χωρίς τα βάσανα της επίγειας ζωής,

μαζί με τον Παντοδύναμο που μας δίνει την αιώνια ευλογία Του,

και που μέσω του Υιού Του, του Ιησού Χριστού,

πέθανε για μας πάνω στον Σταυρό,

που καταδέχεται να βλέπει εμάς, τα φτωχά θνητά πλάσματα,

με πολλή αγάπη και απέραντη ευσπλαχνία.

Τους άρρωστους, αυτούς που υποφέρουν, που πεθαίνουν.

Ναι, αυτούς που πεθαίνουν.

Το παγωμένο μνήμα.

Επιστρέφεις στο χώμα, απ’όπου και ήρθες,

και θα μείνουν μόνο τα οστά σου.

Τα σκουλήκια θα φάνε τα μάτια σου,

τα χείλη σου, το στόμα σου.

Θα μπουν στα αφτιά σου, θα μπουν στα ρουθούνια σου.

Το σώμα σου θα αποσυντεθεί ολοκληρωτικά,

και θα βγάζει μια δυσάρεστη οσμή.

Ο Χριστός βρίσκεται στον παράδεισο, μαζί με τους αγγέλους.

Αλλά όχι με πλάσματα σαν κι εσένα, που τα έχει κυριεύσει το κακό,

και που ποθούν μόνο τη σαρκική τους ικανοποίηση.

Πώς τολμάς να μ’ενοχλείς, να με κοροϊδεύεις καταπρόσωπο;