Love 101 (Aşk 101)

‫آخه من همچین آدمی نیستم

‫باشه. آروم باش...

‫برای درست شدن وضعیت اینکارو کردی

‫باهات چیکار کنیم...

‫استاد بورجو؟

‫ها؟

‫چی؟

‫چیکارا می‌کنی باز؟

‫چرا داری اینو ازم می‌پرسی؟

‫چرا اهمیت میدی؟

‫مجازاتم کردی. بی‌حساب شدیم

‫چرا اومدی داری ذهنمو مشغول می‌‌کنی؟

‫من مجازاتت کردم؟

‫خودت نخواستی، گفتی مطمئن نیستم

‫نیستم. از خودم مطمئن نیستم.

‫از این رفتار تو که مثل تیغ برّنده‌ست، مطمئن نیستم

‫داری می‌ترسونیم، کمال. ‫نمی‌تونم تو رو تو زندگیم جا بدم

‫جا نکن. لازم نیست

‫اونطوری خوب نیست؟

‫منم از تو مطمئن نیستم

‫این همه چیو هیجانی‌تر نمی‌کنه؟

‫به هیچی گیر نده. به چیزی هم گوش نکن. ‫به من نگاه کن

‫اونطوری نیست دیگه

‫اونطوری نیست

‫نمی‌تونم میون این همه خشم، راحت باشم

‫برای من کارا راست و ریست نمیشه، خب؟

‫باشه

‫فهمیدم. خود دانی

‫و بازم اتفاقات برات مهم نیست. نه؟

‫معلومه دیگه، چون معلم نیستی دیگه

‫اصلاً به این بی‌قراری‌های من واکنشی نداری

‫می‌دونی وقتی فکر کردم چرا اومدی معاون شدی، ‫چی به ذهنم اومد، می‌دونی؟

‫گوشم باهاته

‫فقط به‌خاطر اینکه درسات کم شه

‫اشتباه میگم؟

‫اینقدر ساده‌ست برات

‫- چون اصلاً برات ارزش نداره ‫- آره

‫واقعاً.

‫نمی‌تونم بفهمم

« Reza Reyez زیرنویس از »

‫دوستان...

‫تو کلاسم نمی‌خوام کسی نشان ببنده

‫واسه همین میشه نشان‌هاتونو بدین بهم؟

‫یعنی چی؟ درسا یکی شدن؟

‫بله. درسا رو یکی کردیم

‫عالی نیست؟

‫از این به بعد همه باهم درس می‌خونیم

‫همه باهم وارد کلاش میشیم؟

‫بله، دقیقاً

‫چون هیچکدومتون فرقی ندارین

‫همه‌تون از نظر من یکی هستین

‫- بازم هست؟ ‫- خیر استاد

‫تمومه انگار

‫می‌تونین رفتنی بگیرین

‫خب، امروز...

‫«دوران حماسیِ ادبیات ترک» رو کار می‌کنیم

‫شماها از این خبر داشتین؟

‫از چی استاد؟

‫استاد بورجو

‫همۀ کلاس‌ها رو یکی کرده و درس داده

‫«کلاس آ»، «کلاس ب»، «کلاس ج»

‫باهوشا، احمقا، ابله‌ها

‫همه‌شو یه‌جا جمع کرده

‫بد کرده

‫استاد، این کارو می‌سپرم دست شما

‫استاد بورجو رو شما توبیخ کنین

‫همین روز اول، سرِ استاد کمال رو درد نیاریم

‫البته. من حل می‌کنم

‫این دفتر حساب کتاب رو خواهشاً...

‫خدا وکیلی...

‫حل کنین!

‫باشه استاد. اونارم حل می‌کنم. یادم بود

‫- لطفاً ‫- باشه

‫خلاصه بگذریم. خداقوت

‫تو انجام بده

‫نفهمیدم؟

‫من خیلی کار دارم می‌بینی...

‫باید حساب کتاب رو ردیف کنم

‫تو بورجو رو توبیخ کن

‫باشه

‫مشکلی نیست

‫چطور تو پیانو پیشرفت کردی؟

‫خیلی تمرین کردیم

‫ولی خونوادمم حمایتم کردن

‫- منم گیتار می‌زنم ‫- همم؟

‫منم خیلی دوست دارم

‫میگم کاش کنکور نبود می‌تونستم گیتار کار کنم

‫تو هم خیلی خوش‌شانسیـا

‫تو هم خیلی دوست داری پیانو رو، نه؟

‫خیلی

‫حس زندگی بهم میده

‫مُدام به فکر اونم

‫انگار مسمومم کرده

‫هزاران هزار رویا می‌بافم، که اونم داخلشه

‫کلی احتمال‌های متفاوت. ‫کلی سناریوهای متفاوت

‫انگار دیوونه شدم

‫خودمو بچه حس می‌کنم

‫انگار تو مشت اونم

‫و اگه فشار بده، می‌تونه منو بکشه

‫اینم خوبه ها

‫اصلاً مشکلی نیست

‫استاد سوزان؟

‫ سوزانو گیر انداختم. با من بیا

‫درسته. عین چیزی که گفتم...

‫- الیف، دختر گلم ‫- سلام استاد

‫دخترم مطمئنی از دوست بودن با این پسر؟

‫کاملاً مطممئنه

‫در واقع ما دخترخاله و پسرخاله‌ایم

‫خونه‌ها‌مونم نزدیکه

‫گفتیم این تکلیف گروهی رو باهم انجام بدیم

‫اوه

‫- درسته؟ ‫- بله

‫من امشب یرم پیش الیف. ‫ما کارو شروع می‌کنیم

‫کافیه شما اجازه بدین

‫دخترم می‌خوای با عثمان هم‌گروهی بشی؟

‫- بله ‫- دیدید دیگه!

‫امشب می‌بینیم همدیگه رو، مگه نه؟ ‫ساعت 7 میام پیشت

‫باشه

‫باشه پس. دوتاتون رو هم‌گروهی کردم

‫مقاله‌تون رو ماه بعد تحویل میدین

‫خیلی ممنون، استاد. مرسی

‫عثمان

‫ممنون. می‌بینمت

‫من اصلاً از کارات سر در نیاوردم

‫ما تو رو برای اینکه بتونی زیاد ‫پیانو بزنی، فرستادیم این مدرسه

‫تکلیف از کجا در اومد

‫اونطوریه دیگه بابا، چیکار کنم؟

‫این چیه؟

‫این فندقا چیه دخترم؟

‫یدونه هم بخوری شوک آلرژیک بهت دست میده

‫بعدش مستقیم باید بری بیمارستان

‫- می‌خوای خودتو بکشی؟ ‫- وایسا بابا!

‫- چیه؟ ‫- وایسا. برای خودم نیست

‫برای دوستمه

‫من نمی‌خورم

‫میدی بهم. برای پذیرایی‌ـه

‫من نمی‌خورم. ‫فقط پذیرایی می‌کنم ازش

‫یا صاحب صبر

‫الو داداش هاکان، بچه‌ها اومدن پیشت؟

‫کِی تموم می‌کنی؟

‫خوبه. دیر تر نشه.

‫عزت زیاد

‫- کجا بودی پس؟ ‫- چی؟

‫کل شب منتظر تو بودم

‫نتونستم پیانو تمرین کنم

‫چه خبره اینجا؟

‫اوه. عالیه. صمیمی شدن

‫ صمیمی شدن اونا به تو چه؟

‫خوبی تو؟

‫آره

‫به‌نظرم آبی ازش گرم نمیشه. ببین اَداهای عثمانـو

‫مثل خیار فقط نشسته

‫من جلوی استاد اونطوری گفتم، ‫ما رو اذیت نکنه

‫ما نباید تکالیفو انجام بدیم؟

‫نه من میدم خرخون‌ها انجامش بدن

‫به نظرم عاشق شدن رفت

‫نُچ. به‌نظرم چیزی نمیشه

‫باشه. خوبه

‫من وظیفه‌مو انجام دادم

‫استاد رفیک هم یکی دو روزه میاد رو کار

‫و ایشیک هم برمی‌گرده مدرسه

‫پس دیگه لازم نیست همدیگه رو ببینیم

‫ببین همه‌جوره شرط می‌بندم،

‫از نیمکت بلند میشن و همدیگه رو بغل می‌کنن

‫پایه‌ای؟

‫خوبه، خود دانی

‫می‌‌دونم از من خوشت نمیاد، ‫ولی نیاز نیست انقدر واضح بگی

‫گه‌توش، بگیر

‫الیف! الیف!

‫من به عثمان گفت من حلش کردم

‫امیدوارم دوستتون رو هم نجات بدین

‫این سخرانیِ خدافظی و ‫این حرکات دراماتیک چیه الأن؟

‫- این عصبانیت کرد؟ ‫- نه چه ربطی داره؟

‫وجودِ من خانومو اذیت می‌کنه...

‫نیاز به تلاش خاصی نیست

‫- ای بابا ‫- الیف!

‫- الیف، یه دقیقه وایسا! ‫- این چه وضعشه آخه؟

‫منم نفهمیدم

‫اگه یکی جات باشه، ‫چطور باید زندگی کنه؟

‫یعنی...

‫استعداد داری،

‫چطوری آدما به این استعداد احترام میذارن؟

‫من اونقدر انتظار احترام ندارم

‫فقط خیلی تمرین می‌کنم

‫هر دقیقه‌ای که من تمرین نمی‌کنم...

‫تو دنیا رقیبم با تمرین کردن، از من سبقت می‌گیره

‫خیلی وضعیت ریدمانی‌ـه

‫ولی، خیلی بهت فشار نمیاد؟

‫میاد

‫از طرفی‌ام بدهکارم اینو...

‫به خونوادم، معلمام

‫آدمای زیادی دارن برام زحمت می‌کشن

‫حتی تو مدرسه برنامۀ درسیـم ویژه‌‌ست

‫مجبورم اینا رو جبران کنم

‫یعنی محیط برات آمادست

‫آدمایی هستن که باورت دارن ‫و تو رو حمایت می‌کنن

‫آره دیگه

‫دوست عزیز خودت می‌دونی...

‫تو وقتایی که کلاس هست، ‫بیرون رفتن ممنوعه

‫یه بار دیگه بگو؟ من دوستت نیستم