Les 200 premières lignes.
Τελευταία, οι άνθρωποι εδώ πέρα, ήταν πιο χαρούμενοι από συνήθως.
Η Έλλιοτ επειδή είχε επιτέλους πει, τις τρεις μαγικές λέξεις.
Σε αγαπάω πολύ.
Ο Τοντ, επειδή είχε επιτέλους βρει την κλίση του σαν γιατρός.
Τι τρέχει με την πλαστική χειρουργική;
Δικέ μου, είναι εκπληκτική.
Όταν νομίζεις ότι δεν μπορείς να δεις άλλο ένα ζευγάρι τέλεια βυζιά,
βλέπεις δύο απίθανα βυζόμπαλα.
Και ο δρ. Κέλσο ήταν χαρούμενος επειδή ήταν η πρώτη Δευτέρα του μήνα.
Και σήμερα, τίποτα δεν μπορούσε να ρίξει το ηθικό του,
ούτε ακόμα μια οικογένεια που θρηνούσε.
Συγγνώμη για την απώλεια σας.
Πολέμησε μέχρι τέλους.
Κάναμε ότι μπορούσαμε.
Σήμερα ήταν η μέρα, που έφταναν οι υποδερμικές του βελόνες.
- Καλή βελονο-μέρα, Λόιντ. - Και σε 'σας, κύριε.
Και ευχαριστώ που μου στείλατε ένα ακόμα άτομο να βοηθήσει.
Είμαι δικηγόρος.
Ακόμα δεν καταλαβαίνω γιατί ενθουσιάζεστε τόσο πολύ με τις βελόνες.
Χάρη σε ένα εξαίσιο δεκαδικό λάθος,
που έγινε πριν από 20 χρόνια, από τα παιδιά στην φαρμακευτική Ζέφερ,
κάθε μήνα, η Ιερή Καρδιά παίρνει 37.000€ κέρδος
από τις υποδερμικές βελόνες, για την χαμηλή τιμή των 37€.
Αυτό είναι.
Δεν μπορώ να νοιώσω τα χέρια μου.
Λόιντ, βάση της προϊστορίας σου, ως παλιοπρεζόνι...
Πρέπει να ρωτήσω.
Πήρες καθόλου από τις βελόνες του θείου Μπομπ;
Όχι, κύριε. Δεν χρησιμοποιώ βελόνες, πλέον.
- Οπότε καθάρισες; - Όχι. Υπογράψτε εδώ.
Αυτό είναι καλαμάκι, Λόιντ.
Δρ. Ριντ! Έχω ένα πακέτο για 'σας.
Είναι με διεύθυνση του σπιτιού σας, αλλά μιας και είστε εδώ...
Λόιντ, ήθελα να παραδοθεί στο σπίτι μου, επειδή είναι προσωπικό,
και θα με ντρόπιαζε αν ανοιχθεί εδώ στο νοσοκομείο.
- Δεν μπορούμε. - Πρέπει.
Περίμενε.
Αναφέρεσαι στο να ανοίξεις την αλληλογραφία κάποιου άλλου.
Πρέπει να σταματήσουμε μια στιγμή,
και να σκεφτούμε τις ηθικές επιπτώσεις κάτι τέτοιου.
Έγινε.
Κιθ, είμαι σπίτι.
Γεια, δρ. Ριντ.
Ανοίξαμε κατά λάθος το πακέτο σας, και αισθανθήκαμε τόσο ένοχοι,
που ήρθαμε να την εγκαταστήσουμε, την
"Γυαλιστερή και Γλιστερή Μπάρα για Στριπτίζ" σας.
Πως μπήκατε εδώ μέσα;
Καυτά μπισκότα, παιδιά;
Κιθ!
Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να εγκαταστήσεις αυτό το πράγμα;
Να 'σαι ευγνώμων.
Παιδιά, θα το λατρέψετε αυτό!
Ναι!
- Γιατί έβγαλε το πουκάμισο του; - Δεν ξέρω, Κιθ.
Scrubs Season 6 Episode 17 Their Story
Απόδοση Διαλόγων/Επιμέλεια: MrLifestyles
Έχω έναν μικρό, χωρίς λιπαρά καφέ λάτε, για τον δρ. Ντόριαν.
Τι στην ευχή, πατζουρόφατσα; Ήμασταν εδώ πρώτοι.
Ναι, αλλά ο δρ. Ντι είναι ο βασιλιάς.
Δεν ζήτησα να είμαι ξεχωριστός, απλώς συνέβη.
Πάντως, μετά από 6 χρόνια, που ήμουνα ο αστέρας εδώ πέρα,
δεν σταμάτησα να αναρωτιέμαι, πως θα ήταν
αν τα φώτα της δημοσιότητας ήταν πάνω σε κάποιον συνάδελφο μου, για αλλαγή.
Μεγάλος καφές για τον Τοντ.
Όλα είναι μεγάλα πάνω στον Τοντ.
Δεν έχει σημασία που είναι άντρας.
Οι άνθρωποι πρέπει να ξέρουν ότι είσαι προικισμένος.
- Καπουτσίνο για την Τζόρνταν. - Δώσε μου το αυτό.
Να δούμε με ποιον μπορώ να καθίσω,
που θα με τρελάνει λιγότερο.
Φυσικά και όχι.
Τι ωραία στιγμή.
Πρέπει να την καταστρέψω.
Σταματήστε!
Τα φώτα της δημοσιότητας, είναι πάνω μου.
Πολύ καυτό τσάι για τον Τεντ.
Δεν σου έδωσε, την κούπα με το χάρτινο πιαστράκι.
Και πάλι, μην το κάνεις. Δεν θες να σε κοιτάνε οι άλλοι.
Εξάλλου, πόσο καυτό θα μπορούσε να είναι;
Για όνομα του Θεού!
Μεγάλο λάθος!
Συνέχισε να προχωράς. Κανείς δεν το είδε αυτό.
Ο Κέλσο.
Τι συμβαίνει;
Ίσως είναι το πάρτυ έκπληξη,
που περίμενες όλη σου την ζωή.
Παίξ' το άνετος, Τέντι.
Ο άνθρωπος των πάρτυ έφτασε!
Δεν είναι πάρτυ έκπληξη, Τεντ.
Δεν θα είναι ποτέ.
Νοσοκόμα Εσπινόζα, όλες οι τσαχπίνες νοσοκόμες είναι εδώ,
επειδή θέλουν περισσότερα λεφτά.
Ο δρ. Κέλσο και ο ρατσισμός του.
Δεν ζητάμε περισσότερα, μόνο το βασικό ποσό για να ζήσουμε.
Με τίποτα, ροζοπαντελονού.
Κύριε, το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε, είναι μια απεργία.
Δεν θα το κάνουν ποτέ, Τεντ.
Μια απεργία θα πονέσει τους ασθενείς.
Αυτή είναι η μεγαλύτερη τους αδυναμία.
Νοιάζονται για τους ασθενείς.
Δεν τέλειωσε αυτό, δρ. Κέλσο.
Ναι. Σπάσε.
Κύριε, δεν ζητάνε πολλά,
και τα μικρά πράγματα μπορούν να κάνουν την διαφορά.
Το ξέρω ότι θα ήμουνα πιο χαρούμενος με περισσότερα χρήματα,
ή φίλους,
ή μαλλιά.
Πως θα ήταν διαφορετική η ζωή σου, αν είχες μαλλιά;
Μην ανησυχείς, μωρό μου. Θα έρθει και η σειρά σου.
Ποιο μαλακτικό θα αγοράσεις;
Πολλές επιλογές!
Μαμά;
Μαμά;
Όχι!
Γιατί να έχω μαλλιά;
Γιατί να έχω μαλλιά;
Γιατί;
Αναρωτιέμαι αν θα το έκανα με τις γκόμενες, ακόμα και μετά την ταφή της μητέρας μου.
- Το μάθημα στους θαλάμους ήταν χάλια. - Το ξέρω.
Ο δρ. Γουέν δεν μου κανόνισε ραντεβού, ούτε μια φορά.
Δεν είπε ποτέ "κόκκαλο", "όργανο" ή "αναρρόφηση".
Εννοώ, έκανα ότι μπορούσα με το "καρπιαίο σωλήνα",
αλλά δεν νομίζω να κατάλαβαν ότι το χρησιμοποιώ σαν μεταφορά για το αιδοίο.
Όχι, Τοντ, μιλάω για
όταν ο εσωτερικός βοηθός με ρώτησε για τις καρδιαγγειακές ανεπάρκειες.
- Δικέ μου, πρέπει να σου πω... - Ο Τερκ είναι καταπτοημένος.
Χρειάζεται επειγόντως ενθάρρυνση, αλλά με ποιο τρόπο να το κολλήσουμε;
Σε στυλ, "Ψηλά το πηγούνι", "Είναι δύσκολο να 'σαι έγχρωμος",
"Χρειάζομαι μια αγκαλιά", "Χρειάζομαι μια χειραψία";
Περίμενε, τι λέει;
Πάρε την τελευταία λέξη που λέει, και πρόσθεσε την έκφραση "Κόλλα το".
Δεν ξέρω, φαίνεται λίγο άδικο.
Κόλλα το, άδικα.
Ευχαριστώ, δικέ μου. Ξέρεις πάντα τι πρέπει να πεις.
Προσπαθώ σκληρά γι' αυτό.
- Με συγχωρείτε, δρ. Κουίνλαν; - Ποιος;
- Αυτός είσαι εσύ, Τοντ. - Ναι.
Ήθελα να σας ευχαριστήσω που βοηθάτε με την κατάσταση της κόρης μου.
Είναι δύσκολο να είσαι 16 χρονών, και δεν θα έπρεπε να την πειράζουν,
οι συμμαθητές της, επειδή φαίνεται τόσο διαφορετική.
Χαίρομαι που βοηθάω, κυρία μου.
Κάνεις την διαφορά στην ζωή της κόρης της.
Τι φτιάχνεις, κάποια μεγάλη δυσμορφία προσώπου;
- Όχι, θα της βάλω τεράστια βυζιά. - Εντάξει.
Έχεις ακούσει ποτέ την φράση, "Με συγχωρείς";
Πάρε τις ψεύτικες ζάχαρες, επειδή ελπίζω να πάθεις καρκίνο, αλήθεια.
Οι γονείς μου ήταν κακοί μαζί μου.
Ήταν κακοί, προφανώς.
Ο Κιθ και εγώ ήμασταν τόσο απασχολημένοι που πρότεινε,
να συναντηθούμε εδώ πέρα για 10 λεπτά, πριν ξεκινήσει η βάρδια μας,
για καφέ, για λίγο προσωπικό χρόνο. Δεν είναι γλυκό;
Αυτή πρέπει να ήταν η πιο βαρετή στιγμή που έχω νοιώσει ποτέ,
καθώς κάποιος μου μιλούσε.
Καταστρέφει την στιγμή του καφέ.
Προσποιήσου, ότι δεν είναι εδώ.
- Οπότε, εν πάση περιπτώσει, μωρό... - Μισώ τους πάντες.
Κοίτα αυτούς τους δύο.
Πρέπει να είναι οι μηνιαίοι νικητές της Λέσχης των Μουσάτων.
"Το μούσι μου είναι τόσο ωραίο και άσπρο. " "Το μούσι μου είναι πιο τριχωτό. "
"Ας γίνουμε φίλοι!"
Ηλίθιοι.
- Σε αγαπάω. - Και εγώ σε αγαπάω.
Τι στην ευχή ήταν αυτό;
Είπα επιτέλους στον Κιθ, ότι τον αγαπάω.
Τώρα που είπες, αυτό που θέλει να ακούσει,
δεν χρειάζεται να προσπαθήσει.
Είναι όπως όταν οι άντρες προσπαθούν να κοιμηθούν μαζί σου.
Όταν επιτέλους παραδίδεις τα όπλα, δεν υπάρχουν πλέον λουλούδια.
Την επόμενη στιγμή, είσαι 20 χρόνια μετά,
και τον κοιτάς, καθώς κοιμάται,
με ένα τρίτο μαρτίνι στο ένα χέρι και ένα κουζινομάχαιρο στο άλλο.
Και σίγουρα έχει πάρει υπνωτικό,
οπότε μπορείς να κόψεις λίγο το χέρι του, χωρίς να τον ξυπνήσεις,
αλλά δεν είναι ικανοποιητικό, και ξέρεις γιατί;
Επειδή έχασες την δύναμη.
Γεια σου, Περ-Περ,
βρήκες ποτέ τι συνέβη στο χέρι σου;
Όχι.
Ναι.
Κάρλα, μπορείς να φέρεις έναν φάκελο για μένα;
Συγγνώμη, θέλω άλλες 5 ώρες να απομακρύνω αυτό το κουτί με τις σύριγγες.
- Δεν το καταλαβαίνω. - Είναι μια "αργή κίνηση", Τεντ.
Οι νοσοκόμες νομίζουν ότι είναι έξυπνες, που περιποιούνται ακόμα τους ασθενείς,
αλλά όλα τα άλλα πηγαίνουν πολύ αργά.
Και γιατί στέκεσαι εδώ, χωρίς να κάνεις απολύτως τίποτα;
Ξέρω ότι είναι "αργή κίνηση",
αλλά δεν μπορώ να δουλέψω, πιο σιγά απ' ό,τι συνήθως,
οπότε πρέπει πρώτα να σταματήσω.
Αν με ρωτάς γιατί στέκομαι εδώ πέρα, συγκεκριμένα,
είναι επειδή αντικατέστησα μια λάμπα φωτός, με λάμπα μαυρίσματος.
Βαρέθηκα να είμαι ο μόνος λευκός άντρας στο τζαμί μου.
Ξέρεις κάτι; Αν το συνεχίσουν αυτό οι νοσοκόμες,
θα τους δώσω την αύξηση,
αλλά θα την ξεπληρώσω, απολύοντας τρεις απ' αυτές,
τις πιο άσχημες. Πως σου φαίνεται αυτό;
Ό,τι νομίζετε ότι είναι σωστότερο, κύριε.
Είσαι ηλίθιος.
Τεντ, είσαι ηλίθιος. Είπες αυτό που έπρεπε να φωνάξεις, σιγανά,
και αυτό που σκεφτόσουν στο κεφάλι σου, δυνατά!
Μην τον κοιτάξεις στα μάτια, απλά προχώρα!
No comments yet. Be the first to leave one.