Murder on Devil's Bridge (Le pont du diable)

Spokojnie.

Spokój!

Obróć się!

O co chodzi, Gaya?

Co jest?

MOST DIABŁA

ZABRANIA SIĘ SKAKAĆ DO WODY

Odsuńcie się.

Proszę.

Dalej, Gaya!

Proszę uważać na stado!

Przepraszam.

Niedługo nam przyślą kawalerię.

André Savignac, 75 lat, burmistrz St Guilhem.

Pęknięcie siódmego kręgu szyjnego.

Ślady na szyi pasują do sznura.

Dzień dobry!

Kpt. Charras, porucznik Guemmouri. Żandarmeria w St Guilhem.

Inspektor Fazerges, Wydział Śledczy w Montpellier.

Jak Chantal Fazerges, która prowadzi w wiosce hotel?

Po co śledczy przy samobójstwie?

To urzędnik państwowy, więc musi być dochodzenie.

Pani prokurator nas wyznaczyła

i będziemy musieli współpracować.

Żona Savignaca zmarła dawno temu.

Został mu tylko syn, Eric.

Prowadzi gaj oliwny.

Bo...

André Savignac nie był tylko burmistrzem,

ale także największym rolnikiem w regionie.

Specjalizował się w oliwie z oliwek.

Proszę bardzo.

Oto Eric na traktorze.

Może pani tu zaparkować.

Eric jest dziwny, wolę sam powiedzieć mu o śmierci ojca.

Tyle z pracy zespołowej.

Nawet teraz nie jestem synem, o jakim marzył.

To nie twoja wina.

Mieszkaliśmy razem i nic nie zauważyłem.

Kryzys rolniczy, konkurencja ze strony Hiszpanii, spadek cen...

Musi być trudno prowadzić gaj oliwny!

Nie...

Ma na myśli, że to sporo nawet dla kogoś

tak silnego jak twój tata.

Możemy wejść?

Nie musisz iść.

Ja się tym zajmę.

Wygląda, że dobrze go znasz.

Co z nim jest?

Ojciec mu umarł.

Mówię o jego charakterze.

Mówiłeś, że jest specyficzny.

- Jest dziwny... - Zależy dla kogo.

Eric jest wrażliwy.

W dzieciństwie nie chodził do szkoły.

Długo leżał w szpitalu.

Dlaczego?

Miał mononukleozę, albo coś w tym stylu.

Prawie nie opuszczał gaju oliwnego.

Cały czas był z ojcem i trochę odciął się od ludzi.

Czemu pani pyta?

Jest jedynakiem.

Jego rodzice nie żyją.

Gaj oliwny to nie jest już taki biznes jak kiedyś, ale to wciąż niezły spadek.

Ma pani niezły tupet.

Eric stracił ojca, a pani traktuje go jak podejrzanego!

Dopóki nie ma dowodów, że Savignaca zabito, mamy samobójstwo!

Wy wszędzie widzicie zło.

Przynajmniej coś widzimy.

Sprawdźmy jego biuro w ratuszu.

To trochę dalej, po lewej.

W lewo! Tutaj!

W lewo!

- Gdzie jesteś, mamo? - W pracy, wysłałam SMS-a.

Są wakacje, miałyśmy pobyć razem.

Wybacz, skarbie, nie mam wyboru.

Bez sensu.

Nie mogę rozmawiać. Oddzwonię. Kocham cię!

Rzadko pani tu bywa. Nie kojarzę pani.

Przyjeżdżałam tu z bratem.

Mama przejęła hotel po dziadkach.

Teraz nie mam za dużo czasu.

Od 10 lat jestem sekretarką w ratuszu.

Nie podejrzewałbym, że zrobi coś takiego!

Co my bez niego zrobimy?

Jak się ostatnio zachowywał?

- Zauważyła pani jakąś zmianę? - Nie.

Wiele zrobił dla wioski.

To dzięki niemu mamy dziś tylu turystów.

Wszyscy go tutaj kochali.

Dziwne jak na kogoś, kogo wszyscy kochają.

Kapitanie.

“Wiem wszystko. Zapłacisz za to”.

Szukamy listu samobójczego, a znajdujemy pogróżki.

Mamy motyw zbrodni: chodziło o zemstę.

Od pogróżek daleko do czynów.

Koroner powiedział, że Savignac się powiesił.

Ktoś mógł mu pomóc.

Ktoś mu pomógł się powiesić?

Nie pomyślałem o tym, ale to oczywiste.

Uspokójcie się. Zaraz wszystko wyjaśnię.

Damien!

Przykro mi, braciszku.

Przyjechałaś z powodu André?

- Tak. Wiem, że był twoim szefem. - I przyjacielem!

Tylko on wierzył we mnie po wypadku.

Bardzo mi pomógł oddając mi sklep.

- Kiedy go widziałeś? - Wczoraj, przy inwentaryzacji.

Utrata certyfikatu ekologicznego bardzo go dotknęła.

To był dla niego cios, ale nie aż taki, żeby się powiesił.

Biedny Damien. Właśnie się dowiedziałam. To straszne.

Jak ta dziewczyna 30 lat temu.

Też powiesiła się na Moście Diabła.

- Jaka dziewczyna? - Nora Allouache.

Córka plantatora oliwek.

Wszyscy tutaj znają tę historię.

Most jest przeklęty.

Nie chodziło mi o ciebie.

To nic. Dziękuję, że pani wpadła.

Mama wie, że tu jesteś?

Chciałaby cię zobaczyć.

Pani inspektor!

Przykro mi z powodu André.

Dziękuję.

Prokurator oczekuje nas na sekcji zwłok w Montpellier.

Pani prokurator, oto pan Savignac.

Zmarł przez powieszenie,

o czym świadczy krwiak pod spojówką,

jednak wpierw go odurzono.

To ślad po nakłuciu.

Jest zgodny z zastrzykiem skopolaminy,

wykrytej w badaniach krwi.

To substancja, która odbiera wolę oporu.

Czyli żył, kiedy go wieszano, ale nie mógł się obronić?

Zgadza się.

Zabójca chciał, by Savignac był świadkiem własnej egzekucji.

Zabójstwo z premedytacją.

Jakieś poszlaki?

Tak. Savignac dostał list z pogróżkami.

Poza tym nastolatka Nora Allouache powiesiła się w tym samym miejscu

30 lat temu.

Ludzie rzadko wieszają się z mostów.

Sprawdzimy to.

Wiedziałam, że stworzycie świetny zespół!

Miło, że się wszystkim dzielisz.

To ty się nie dzielisz!

Dlaczego nie opowiedziałeś mi tej historii?

Sam jej nie znałem! Moja żona stąd pochodzi.

Chciała wrócić i niedawno się przeprowadziliśmy.

Nie wiem, co się działo 30 lat temu!

Mogę odebrać córkę? Jutro nie ma szkoły.

Dziękuję.

Dokąd jedziemy?

Mówiłam ci, Fanny. Do babci.

Ale po co?

Mówiłam ci, chodzi o pracę.

Nie zostaniemy długo.

Tam jest okropnie. Zanudzę się.

Czemu tak mówisz? U babci jest fajnie.

Wcale nie. Dlatego nigdy tam nie jeździmy!

Też nie lubisz tam być!

Ja chcę!

Zdejmij czapkę.

Co za miła niespodzianka!

Cześć, mamo.

Ale urosłaś!

Daj buziaka.

Daj babci buziaka.

Nie zmuszaj jej. Daj jej czas.

Dawno się nie widziałyśmy.

Wejdźcie.

Zostaniemy tylko trzy, cztery dni, aż zamkniemy śledztwo.

Śledztwo?

Jakie śledztwo?

- Nic nie wiesz? - Nie.

Damien nie mówił?

Dzwonił, ale nie odsłuchałam wiadomości.

Co się stało?

André Savignaca znaleziono powieszonego.

W porządku?

Chcesz szklankę wody?

Nic mi nie jest.

Po prostu się tego nie spodziewałam.

Co się stało?

Nie wiem, przyglądamy się temu.

To dlatego wróciłaś?

Mamo?

To ty na tym zdjęciu?

Byłaś taka młoda.

Co to za chłopak?

Wujek Damien. Nie poznajesz go?

Stoi na nogach. Gdzie jego wózek?

- Wcześniej go nie potrzebował. - Wcześniej?

Została mi piękna sypialnia z dużą łazienką. Pokażę ci.

Z wielkim łóżkiem, żeby spać z mamusią!

Znasz się na geometrii, babciu?

Oczywiście. To mój ulubiony przedmiot.

Uff.

Jest jeszcze kawa?

Dobrze znałaś Savignaca?