पहली 200 पंक्तियाँ।
"ซิตี้ อ๊อฟ ก๊อด"
ฉิบหาย! ไก่หนีไปแล้วโว้ย! ไปจับไก่ตัวนั้นมาเร็ว!
จับมาให้ได้!
ถ้ารูปใช้ได้ ฉันคงได้งานหนังสือพิมพ์ทำแน่
แกคิดอย่างงั้นรึ รอคเกต
ต้องลองเสี่ยงดู
แกคิดจะเสี่ยงถ่ายรูปเนี่ยนะ? ลืมซะเถอะ
แกคิดว่าฉันอยากเจอ ไอ้เวรนั่นมากนักเหรอ?
จับไก่ตัวนั้นให้หน่อย! ไอ้เวร!
ข้าบอกให้จับไก่ให้หน่อยไงวะ!
ถอยไปเลยเว้ย!
จับไก่มาให้ได้!
ถ้าไอ้เซจ้อยมันจับแกได้ล่ะก็ ตายแน่ๆเลยว่ะ
เออน่า ให้มันเจอข้าจริงๆซะก่อนเหอะ
ไอ้หนู จับไก่ให้หน่อยสิ!
จับไก่ให้หน่อย!
ตายโหง! ตำรวจมา!
อย่าหนีสิวะ!
เอานั่นมาให้ฉัน
เฮ้ย ไอ้หัวแตงโม!
ไอ้ตุ๊ดหน้าเหียก!
รูปหนี่งใบอาจเปลี่ยนแปลงชีวิตผม จากหน้ามือเป็นหลังมือก็จริง..
แต่ในเมืองแห่งพระเจ้าที่นี่ ถ้าคุณหนี คุณโดนเล่น..
แต่ถ้าคุณอยู่คุณก็โดนเล่นเหมือนกัน
มันเป็นแบบนั้น มาตั้งแต่ผมยังเด็กแล้ว
ทศวรรษที่หกสิบ
ไม่มีน้ำยาเลยว่ะ!
ไปเก็บบอลสิวะ!
โคตรไร้น้ำยาเลยว่ะ!
เฮ้ย!
เอาบอลมา ฉันอยากเล่นว่ะ
อยากลองดีรึไงวะ?
ไปเลยไป! แกชื่ออะไรวะ?
โทษที ผมลืมแนะนำตัวไป..
ฉันชื่อรอคเกต
ขอแนะนำอะไรอย่างนะ ไอ้รอคเกต
แกอย่าให้เด็กนั่นแตะบอลลูกนั้นเชียว
เล่นโคตรห่วยเลย
นั่นชาร์คกี้ ถ้าจะให้เล่าเรื่อง เมืองแห่งพระเจ้าให้ฟังล่ะก็
ผมต้องเริ่มที่เขาก่อน
แต่การจะเล่าเรื่องของพี่เขาเนี่ย
ผมต้องเล่าเรื่อง ของสามสหายหน้ามลด้วย
ว่าไง ชาร์คกี้? รถแก๊สจะมาแล้วนะเว้ย
มัวรอหาอะไรอยู่วะ? คงไม่ได้กลัวจนหางจุกตูดหรอกนะ
เรื่องราวของสามสหายหน้ามล
สามสหายหน้ามล เป็นที่เลื่องลือไปทั่วเมืองแห่งพระเจ้า
ชาร์คกี้
คเซปเปอร์
และกูส
ส่วนพวกที่ติดสอยห้อยตามเสมอ
ก็มีเต๋าจ้อยกับเบ็นเน่น้องชายพี่ชาร์คกี้
ส่วนผมไม่ค่อยจะกล้าติดตาม พี่ชายตัวเองนักหรอก
เร็ว ไอ้บื้อ!
ไปเร็ว!
หยุดไอ้เวรนี่ให้ได้!
จอดนะเว้ยไม่งั้นฉันยิงแน่ ไอ้ตูดหมึก!
ลงมา!
เร็ว ไอ้กร๊วก! ส่งเงินมา!
ใครเอาแก๊สบ้าง?
เอามาอีก! แกอยากตาย เพราะเงินเจ้านายพ่อแกรึไง?
ตรงนี้เงินเพียบเลยว่ะ!
เห็นยัง ไอ้กร๊วกเอ้ย?!?
ฉิบหาย! ตำรวจ!
แยกกันไป! ฉิบหายหมดเลย!
ตอนนั้นผมนึกว่า สามสหายหน้ามลเป็นกุ๊ย
ที่น่ากลัวที่สุด ในริโอ เดอ จาเนโรเสียอีก
เอ้านี่! ไปซื้อบอลมาเล่นกันใหม่ซะไป!
เอาเข้าจริงๆ พวกนี้นะ มือสมัครเล่นชัด ๆ
รวมทั้งพี่บื้อพี่ผมด้วย
เอาเงินนี่ไปให้พ่อนะ
แต่ห้ามบอกเชียวล่ะว่าได้มาจากพี่ ตกลงมั้ย?
โอเค
เฮ้ย ไอ้ยาว!
ว่าไง?
รู้มั้ยว่าฉันได้มาเท่าไหร่
เรามากันที่เมืองแห่งพระเจ้านี้
โดยมุ่งหวังจะได้พบกับ ความสมบูรณ์พูนสุข
มีหลายครอบครัวที่ไร้ที่พักอาศัย เนื่องจากประสบอุทกภัย..
รวมทั้งการวางเพลิงไล่ที่ในสลัม
ไฟข้างทาง! เราจะมีไฟฟ้าใช้กันแล้วโว้ย!
คนมีอำนาจในรัฐบาลไม่นิ่งดูดายอยู่แล้ว
ไม่มีที่พักอาศัยใช่มั้ย?
มาที่เมืองแห่งพระเจ้านี่สิ!
ไม่มีไฟฟ้า ถนนลาดยาง หรือระบบขนส่งอะไรหรอก
แต่เป็นถึงคนมีอำนาจซะอย่าง ปัญหาของเราก็หายห่วง
ภาพลักษณ์ของเราน่ะ ห่างไกลจากรูปในโปสการ์ด
ริโอ เดอ จาเนโรตั้งแยะ
คิดว่าสักวัน ฉันจะได้เป็นไลฟ์การ์ดมั้ยวะ?
ไม่รู้สิ
เป็นไลฟ์การ์ด ดีกว่าเป็นคนขายปลาเชียวนะ
ฉันไม่อยากขายปลาหรอก เหม็นจะตาย
พูดงี้ดูถูกพ่อแกรึไง?
เปล่า
งั้นแกอยากเป็นอะไรล่ะ?
ไม่รู้สิที่รู้ๆก็คงไม่เป็นนักเลง หรือตำรวจแน่ๆ
ทำไมล่ะ?
กลัวถูกยิงน่ะสิ
เอาไอ้นั่นไปห่างๆเลยนะเว้ย
ประสาทรึไงวะ? เอาปืนจ่อพี่งั้นรึ?
อย่าถือมันเลย ไอ้บื้อ ไอ้เซมันลูกน้องฉันเหมือนกันนะเฟ้ย
ใช่ ฉันก็นักเลงเหมือนกันนะ
วันนี้ได้จากรถแก๊สนิดเดียวเอง
แล้วไง? เราปล้นรถแก๊สกันทุกวันก็ได้
วันนี้คัน พรุ่งนี้คัน
ไม่ล่ะ ปล้นบ้านคนรวยท่าจะดีกว่าว่ะ
นั่นน่ะเป็นทางเดียว ที่เราจะไปจากที่นี่ได้
ทำตามแผนน้องดีกว่า
โป๊ะเชะ ไอ้เบื๊อกนี่ชักจะ มักใหญ่ใฝ่สูงไปซะแล้ว!
เคลิ้มทีไรพูดจาเหลวไหลทุกที
ขี้ยาอย่างพวกแกเทียบขี้ตีน มันไม่ติดหรอกว่ะ
มีแผนอะไรว่ามา ไอ้หนู?
การจะเป็นนักเลงตัวจริง จำเป็นต้องใช้ยิ่งกว่าปืนเสียอีก
นับว่ามีความคิดสร้างสรรค์
- ซึ่งไอ้เซมันก็มีตรงจุดนั้น - โรงแรมนั้นใช่เปล่า?
ใช่
พอได้เงินแล้วเผ่นเลย ห้ามฆ่า
ขอไอ้นี่บ้างสิ
ห้ามจับปืนฉัน
ห้ามทำแบบนั่นอีกนะเว้ย
อย่าชี้หน้าสิวะ อย่ามาชี้หน้าฉัน!
เลิกทำตัวเป็นเด็กๆสักที!
นี่ของมึง
แจ๋ว! ลุยเลย!
อย่าเพิ่ง!
ว่าไงนะ?
แกเฝ้าอยู่นี่เหละ
ถ้าตำรวจมาให้ยิงหน้าต่างบานนั้นนะ
ทำไมต้องฉันล่ะ? ให้ไอ้บ้านั่นทำสิ
พอที
ฉันคิดแผนนี้ให้ฟรีๆ
ทั้งๆที่ไอ้เวรนั่น ไม่คิดอะไรเลยใช่รึเปล่า!
ก็แกมีแต่ความคิดนี่หว่า
ใช่สิ
แกยังเป็นเด็กอยู่นะ คุ้มกันให้เราละกัน ตกลงเปล่า?
เดี๋ยวแกได้ออกโรงแน่น่า
แกจะรีบร้อนอะไรๆว่ะ
คอยอยู่นี่แหล่ะ
ทางออก
นี่คือการปล้น ไอ้หอกเอ้ย
พวกแกน่าจะไปทำการทำงาน หรือเล่าเรียนซะมากกว่า
ไม่เห็นจะเหมือนนักเลงตรงไหน
ทำไมไม่ไปเรียนหรือทำงานกันล่ะ?
เงียบน่า! นังตัวแสบ!
เสร็จยัง คลิปเปอร์?
เข้าไปเลยใช่เปล่า?
ไม่ได้สั่งอะไรสักหน่อย
แถมฟรีเว้ย ส่งเงินมา!
เงียบไว้ ส่งเงินมาดี ๆ
- อย่าเล็งปืนมาสิ.. - กระเป๋าตังค์!
เฮ้ยพวกแก!
นี่มันซ่องแบบไหนกันวะ?
พี่มาจากโบสถ์ใช่มั้ยเนี่ย?
ใช่แล้ว น้องชาย
ส่งเงินมา!
ผู้หญิงเลว!
ทั้งอ้วนทั้งยานเชียวนะแก
อยากโดนแทนมันรึไง?
เกิดอะไรขึ้น?
ตำรวจมา!
เผ่นเร็ว!
เอารถคันนั้น! เดี๋ยวข้าไปเอาตัวไอ้เซมา!
เยซูเจ้า รถโคตรเจ๋งเลย!
เวรล่ะสิ ไอ้เซหายหัวไปแล้ว
เดี๋ยวก็โดนพ่อยิงเอาหรอก ไปเถอะ!
ชะลอหน่อยสิ!
ไหนว่าขับเป็นไงวะ!
เป็นสิน่า เฉยๆไว้เหอะ!
เลี้ยวสิวะ! ระวัง!
โธ่ ไอ้นรกหอกหักเอ๊ย!
ข้าไม่ได้ตั้งใจนะเว้ย!
ไม่มีใครเห็นอะไรทั้งนั้น!
หุบปากเอาไว้ เข้าใจมั้ย?
เดี๋ยวโว้ย ข้อเท้าฉันเจ็บ!
กูสข้อเท้าเจ็บ
โคตรเจ็บเลยว่ะ
พามันเข้าป่าไป เดี๋ยวฉันจะยิงล่อตำรวจเอง
เราเชื่อมั่นในพระเจ้า
เราเชื่อมั่นในพระเจ้า
เอาโทรศัพท์มาสิ เพ็นกวิน
พี่เตี้ยก็เป็นอีกหนึ่งคนดัง ในเมืองแห่งพระเจ้า
แต่เวลานี้ ยังไม่ถึงเวลาจะเล่าเรื่องเขา
เจ็บชิบเป๋ง
เงียบน่า
แกมันโคตรสำออยเลยว่ะ
ปีนขึ้นมา!
ไม่มีใครเห็นเหตุการณ์เลยรึไง?
พิลึกเว้ย! ทั้งๆที่รถชนโครมเข้ามา
แต่ดันไม่มีใครเห็นอะไรเลย!
เอ็งคงไม่เห็นเหมือนกันใช่มั้ย?
ตามเคย
ไม่มีใครรู้เห็น!
เกิดเรื่องอะไรวะ ไอ้เตี้ย?
พวกมันไปแอบในป่า
เฮ้ย ไอ้หัวแตงโม
ฉันว่าพวกมันแอบกัน อยูในป่าแหงๆเลยว่ะ
พวกเวรจัญไร มันแอบอยู่ในป่าแน่ๆ
ฟีเซปี้ ล็อกรถไว้ รานเจล มากับอั๊ว
ไม่เห็นอะไรเลยว่ะ แม่งเห็นกันได้ไงวะ?
ป่าบ้าๆ
พวกมันโกยมาจากโรงแรมมาเยอะเลย
No comments yet. Be the first to leave one.