पहली 200 पंक्तियाँ।
"ยินดีต้อนรับสู่ลัมเบอร์ตัน"
วันนี้ลัมเบอร์ตันแดดดีครับ ฉะนั้นคว้าเลื่อยลูกโซ่ออกมา
นี่คือดับเบิ้ลยูโอโอดี เสียงเพลงไพเราะแห่งลัมเบอร์ตัน
เสียงต้นไม้ล้มต่อไปนี้เป็นเวลา...
...9 นาฬิกา 30 นาที
มีต้นไม้รออยู่ในป่าเยอะครับ ฉะนั้นไปกันได้แล้ว
คุณโบมอนท์
เจฟฟรีย์ลูกคุณมาหาค่ะ
สวัสดีครับพ่อ
"ตำรวจลัมเบอร์ตัน"
ตร.นักสืบวิลเลียมส์ ทำงานที่นี่ใช่มั้ยครับ
ใช่เขาอยู่ห้อง 221 ขึ้นบันไดทางประตูนั่น
ขอบคุณครับ
นักสืบวิลเลียมส์ครับ
ครับ
ผมชื่อเจฟฟรีย์โบมอนท์
คุณรู้จักทอมพ่อผม ร้านโบมอนท์น่ะครับ
รู้จักสิเขาเข้าร.พ.นี่ เขาเป็นยังไงบ้าง
คงไม่เป็นไรครับ
พวกเขากำลังตรวจอยู่ ผมถึงกลับมาจากวิทยาลัย
เมื่อเช้าผมไปที่ร.พ.มา ตอนกลับผมเดินผ่านทุ่ง
หลังวิสต้าน่ะครับ
ผมเจอหูข้างหนึ่ง
- จริงเหรอหูคนเหรอ - ครับผมเลยคิดว่าน่าจะให้คุณดู
ใช่แล้วไหนดูซิ
ใช่หูคนจริงๆด้วย
ผมจะเอาไปให้แผนกชันสูตรศพ
แล้วพาผมไปดูว่าคุณเจอมันตรงไหน
ได้ครับ
ผมไม่เห็นมีศพหูขาดส่งมาที่นี่เลย
เจ้าของหูนี่อาจจะยังมีชีวิตอยู่
หูมันบอกอะไรคุณได้มั่งครับ
ถ้าตรวจเสร็จมันก็บอกได้เยอะ เพศกรุ๊ปเลือด...
หูมาจากคนที่ตายแล้วหรือเปล่า
ดูเหมือนจะถูกตัด ด้วยกรรไกรด้วยนะ
"เขตตำรวจห้ามผ่าน"
- ผมจะออกไปข้างนอกครับ - จะขับรถไปมั้ย
- ผมจะเดินไปครับ - ได้จ้ะ
ไม่ได้ไปแถวลินคอล์นใช่มั้ย
เปล่าผมจะไปเดินแถวๆนี้น่ะครับ ไม่ต้องห่วง
โอเคจ้ะ
สวัสดีครับผมเจฟฟรีย์โบมอนท์ ตร.นักสืบวิลเลียมส์อยู่มั้ยครับ
- อ๋ออยู่เจฟฟรีย์เข้ามาสิ - ขอบคุณครับ
เจฟฟรีย์คุณเจอสิ่งที่เราสนใจมาก
สนใจมากเลย ผมรู้ว่าคุณอยากรู้มากกว่านี้
แต่ผมต้องขอไม่ให้คุณ บอกใครว่าคุณเจออะไร...
...และก็อย่าถามอะไร เกี่ยวกับคดีอีก
สักวันเมื่อทุกอย่างคลี่คลาย ผมจะเล่ารายละเอียดให้คุณฟัง
แต่ตอนนี้ผมบอกไม่ได้
ผมเข้าใจผมแค่อยากรู้ อย่างที่คุณบอกน่ะครับ
ตอนผมอายุเท่าคุณ ผมก็เป็นอย่างนั้น
คงเพราะเหตุนั้น ผมถึงมาเป็นตำรวจ
ต้องเยี่ยมมากแน่ๆ
มันแย่มากด้วย
เสียใจด้วยนะเจฟฟรีย์ ที่ผมต้องทำแบบนี้
แต่ผมรู้ว่าคุณเข้าใจ
ครับ
- ขอบคุณครับสำหรับการ์ดถึงพ่อผม - ยินดีจ้ะ
- ดีใจที่ได้พบคุณนะ - เช่นกันครับ
- ฝากสวัสดีแซนดี้ด้วยนะครับ - ได้สิ
- ราตรีสวัสดิ์นะ - ราตรีสวัสดิ์ครับ
คุณใช่มั้ยคะที่เจอหู
คุณรู้ได้ยังไง
ฉันรู้ก็แล้วกัน
- ฉันเคยเห็นคุณที่เซ็นทรัล - งั้นเหรอ
- ปีสุดท้ายเหรอ - ใช่
- เดี๋ยวนี้เซ็นทรัลเป็นยังไง - แย่ค่ะน่าเบื่อ
- เหมือนเดิมสินะ - ใช่ตอนนี้คุณทำอะไรคะ
ผมกลับมาจากวิทยาลัย พ่อผมเข้าร.พ.
- แย่นะคะ - ใช่
คุณรู้อะไรเกี่ยวกับหูเหรอ
- พ่อฉันบอกไม่ให้พูดถึงมันนี่ - ก็คุณพูดก่อนรู้อะไรรึเปล่า
ฉันก็รู้อะไรไม่มากหรอกค่ะ
- ได้ยินคนพูดกันน่ะ - เหรอ
- ห้องฉันอยู่เหนือห้องทำงานพ่อ - งั้นเหรอ
- ฉันเลยได้ยินเรื่องหูมาบ้าง - แล้วไง
มี 2-3 คดีที่ฉันรู้สึกสับสน
แต่ได้ยินชื่อนักร้องผู้หญิงบ่อยๆ
เธออยู่ในอพาร์ทเมนต์ใกล้ๆบ้านคุณ
มันอยู่ใกล้ๆที่ที่คุณเจอหูด้วย
โลกนี้แปลกนะว่ามั้ย
- ค่ะ - อาร์ทเมนต์นั่นอยู่ไหนล่ะ
ใกล้ๆนี่เองค่ะนั่นแหละที่น่ากลัว พวกเขาจับตาดูเธออยู่
ฉันไม่รู้ว่าพวกเขารู้อะไร เพราะมันไม่ใช่คดีของพ่อฉัน
คุณคงต้องรีบกลับบ้านใช่มั้ย
- ไม่หรอกค่ะทำไมคะ - เอ้อ...
- คุณอยากไปดูตึกนั่น - ใช่
- มาสิฉันจะพาไปดู - โอเค
เฮ้คนสวย
เฮ้คนสวย
นั่นแหละค่ะตึกที่เธออยู่
เธออยู่บนชั้น 7
ไปเถอะค่ะ
"ถนนลินคอล์น"
ตอนนี้กลับมาอยู่บ้านแล้ว คุณจะทำอะไรคะ
ผมจะช่วยงานที่ร้านพ่อผม
พวกเขาให้เวลาทำงานผมซึ่งก็ดี
ผมเคยรู้จักเด็กที่อยู่บ้านนี้ ลิ้นเขาใหญ่ที่สุดในโลกเลย
เกิดอะไรขึ้นกับเขาคะ
ผมก็ไม่รู้ย้ายบ้านไป
เพื่อนเก่าๆของผมไปหมดแล้ว
รู้มั้ยเดินแบบไก่ทำยังไง
ทำยังไงคะ
น่าสนใจนะคะ
ได้เวลาดื่มกาแฟแล้ว
เฮ้ดับเบิ้ลเอ็ดชุดทำงานอยู่ไหน
อยู่ชั้นล่างสุด ม้วนเอาไว้เหมือนทุกที
- เฮ้เอ็ดนี่กี่นิ้ว - 4 นิ้ว
คุณนี่รู้ได้ยังไงนะ
แน่ใจนะว่า ผมขอยืมไอ้นี่ไปใช้ได้
ถ้าคุณอยากฉีดแมลง เราก็ไม่มีอะไรเสียหายนี่
- ดีเลยดับเบิ้ลเอ็ด - ดีใจจริงๆที่คุณกลับมา
แน่สิ
- หิวหรืออยากดื่มมั้ยหรือทั้งสองอย่าง - ไม่รู้สิ
ผมอยากคุยอะไรกับคุณหน่อย
แป๊บหนึ่งนะ
พวกเธออย่าพูดอะไรให้ไมค์ฟังนะ
- ได้ - ไม่ใช่อย่างที่คิดหรอกนะ
- สัญญารึเปล่า - ก็ได้
- ผมไม่ได้สร้างปัญหานะ - ฉันก็มาแล้วนี่
- เขาหล่อดีนะ - ใช่
- เคยไปอาร์ลีนส์รึเปล่า - เคยค่ะ
คุณจะบอกฉันได้รึยัง ว่าเรามาที่นี่ทำไม
คนเราทุกคนมีโอกาส หาความรู้และประสบการณ์
บางครั้งก็จำเป็นที่จะต้องเสี่ยง
ผมคิดว่าเราคงเรียนรู้ได้มาก...
...ถ้าแอบเข้าไปในอพาร์ทเมนต์นั่น ซ่อนตัวแล้วก็สังเกตดู
- แอบเข้าไปในอพาร์ทเมนต์เธอเหรอ - ใช่
คุณจะบ้าเหรอ เธออาจเกี่ยวข้องกับฆาตกรรมนะ
- ฉันไม่เอาด้วยหรอก - ใจเย็นสิผมมีแผน
คุณแทบไม่ต้องทำอะไรเลย แต่ผมต้องการให้คุณช่วย
คุณไม่อยากฟังแผนการเหรอ
คุณจะบอกแผนอะไรก็ได้ แต่มันจะไม่ไปไกลกว่าร้านนี้แน่
แซนดี้อย่ามีทัศนคติอย่างนั้นสิ
ผมต้องแอบเข้าไปในนั้นแล้วเปิด หน้าต่างทิ้งไว้เพื่อปีนเข้าทีหลัง
คุณจะทำได้ยังไง
ผมมีชุดทำงาน กับอุปกรณ์ฉีดแมลงอยู่ในรถ
ผมจะปลอมตัวเป็นคนกำจัดแมลง เข้าไปฉีดอพาร์ทเมนต์เธอ
แล้วคุณก็เคาะประตู เบนความสนใจเธอ...
...แล้วผมก็จะแง้มหน้าต่าง
- ฉันจะต้องพูดอะไร - คุณจะเป็นพวกเคร่งศาสนา
มาเสนอนิตยสาร"อเว้ค"ให้เธอ
ผมขอเวลาแค่ครู่เดียว
คุณคิดว่าไง
ไม่รู้สิคะฟังดูมันเหมือน ฝันกลางวันดีๆ...
...แต่ถ้าทำจริงๆคงไม่ไหว
- มันอันตรายเกินไป - แซนดี้ลองดูเถอะนะ
ไม่มีใครสงสัยเราหรอก เพราะไม่มีใครคิดว่าเราจะ...
...บ้าพอที่จะทำอะไรแบบนี้
คุณพูดมีเหตุผล
"อพาร์ทเมนต์ดีพริเวอร์"
พอผมเข้าประตูไป ให้เวลาผม 3 นาทีนะ
ผมอาจใช้เวลามากกว่านั้น เพราะต้องหาหน้าต่างเหมาะๆ
- ได้ค่ะ - ไปกันเถอะ
พร้อมแล้วนะ
- เดี๋ยวก่อนเธอชื่ออะไรนะ - โธ่เอ๊ยเจฟฟรีย์
โดรอธีวาลเลนส์ชั้น 7 ค่ะ
มองหาเบอร์ห้องเธอ ที่ตู้รับจดหมายสิจ๊ะ
ขอบคุณมาก
โดรอธีวาลเลนส์ชั้น 7
โอเคโชคดีนะ
คุณก็เหมือนกัน
3 นาทีอย่าเร็วกว่านั้นนะ
"วาลเลนส์ดี 710"
"ลิฟต์เสียกรุณาใช้บันได"
ค่ะมีอะไรคะ
กำจัดแมลงครับ ต้องฉีดอพาร์ทเมนต์คุณ
- เหม็นแย่แน่ - น้ำยาตัวใหม่ครับ
- ไม่มีกลิ่น - ดีค่ะ
ฉีดแค่ในครัวครับ
เหมือนสถานีแกรนด์เซ็นทรัลเลย
คนฉีดยาฆ่าแมลงน่ะค่ะ
- น่าจะพอแล้วล่ะครับ - ค่ะ
- ไม่เป็นไรใช่มั้ย - เกิดอะไรขึ้น
ฉันกำลังจะเคาะประตู แต่เขาเคาะซะก่อนเรียบร้อยใช่มั้ย
- ใช่และไม่ใช่จำเขาได้มั้ย - ฉันไม่เห็นหน้าเขา
ฟังเหมือนเขาออกประตูโถงทางเดินนะ
ผมก็เห็นเขาไม่ถนัด แต่เขามองผมแน่นอน
ผมเปิดหน้าต่างไม่ได้ แต่เจอกุญแจพวกนี้
- เยี่ยมเลยมั้ย - ใช่ถ้ามันเปิดประตูได้นะ
ใช่
ยังไงต่อคะ
คุณพร้อมลุยต่อมั้ยล่ะ
ฉันติดหนี้คุณ เพราะทำครั้งนี้เสียแผน
คุณไม่ได้ทำเสียแผน แต่คุณติดหนี้ผม
คืนนี้ผมจะพยายามแอบเข้าไป
วันนี้วันศุกร์คุณมีนัดหรือเปล่า
ค่ะมี
เอาล่ะ...
...งั้นก็ไม่เป็นไร
- คุณอยากทำมากเลยนะ - ผมไม่อยากดึงคุณมาเกี่ยว
ก็อยากนะแต่ถ้ามีอะไรพลาด...
...ก็อย่างที่คุณบอก พวกเขาอาจมีเอี่ยวฆาตกรรม
ฉันจะบอกไมค์ว่าฉันไม่สบาย
แต่ฉันบอกไว้ก่อนนะ ว่าฉันรักไมค์
คุณจะให้ฉันทำอะไร
เราจะกินอาหารเย็นกันก่อน สืบว่าโดรอธีร้องเพลงที่ไหน
- ฉันรู้เดอะสโลว์คลับที่ถนน 7 - เยี่ยมผมไปรับตอนสองทุ่มนะ
ไม่ต้องไปรับฉัน เดี๋ยวพ่อฉันสงสัย
ฉันจะเดินไปที่บ้านคุณ ตอนสองทุ่มละกัน
No comments yet. Be the first to leave one.