Pachinko

คุณซุนจา

คุณซุนจา

คุณซุนจา

มาถึงแล้วครับ

การเดินทางอาจไม่ราบรื่นเท่าไหร่

แต่อีกเดี๋ยวก็ถึงบ้านพี่ชายผมแล้ว

อิสอัค!

พี่!

พี่!

ทำไมถึงสูงอย่างนี้

ตอนฉันจากมา แกยังตัวกะเปี๊ยก

ขโมยความสูงของฉันไปหมด!

ผมสวดภาวนาหนักมากให้สูงน่ะ

พี่ครับ

นี่คุณซุนจา ภรรยาผม

ต้องยอมรับนะ ฉันกับพี่สะใภ้แก ประหลาดใจน่าดูตอนได้ข่าว

แถมตั้งท้องมาแล้วอีก

พวกเราได้พรประเสริฐ

เรามองว่าเป็นอย่างนั้น

ขึ้นเรือมาเป็นยังไงบ้าง

โล่งใจที่ได้กลับขึ้นบกค่ะ

และซาบซึ้งบุญคุณ ที่คุณจะอนุญาตให้ฉันอาศัย…

ไม่จำเป็นเลย เราครอบครัวเดียวกันแล้ว

แต่เราควรรีบไป

ถ้าไม่รีบพาแกกลับไป กุงงีต้องโกรธฉันมากแน่

ไม่ต้องค่ะ

ฉันถือเองได้

ไปกันเถอะ

โห ดูที่นี่สิ!

รถเรามานั่นแล้ว

พี่ยังทำงานที่โรงงานอยู่รึเปล่า

อยู่ข้างนอกพูดญี่ปุ่นดีกว่า

ตอนนี้ฉันได้เป็นหัวหน้าคนงาน ที่โรงงานผลิตคุกกี้

เจ้านายก็ไว้ใจฉัน

อ้อ ดูนั่นสิ!

ตรงนั้นเขากำลังสร้างรถไฟใต้ดิน

เพิ่งเปิดสายแรกที่โตเกียวไปเมื่อไม่กี่ปีก่อน

โอซาก้าจะเป็นเมืองที่สองของทั้งทวีปเอเชีย

นี่จะเปลี่ยนทุกอย่างเลยนะ

แค่นี้ก็รู้สึกเหมือนเรา ข้ามเวลามาอยู่ในอนาคตแล้ว

ดูนั่นสิ!

ตอนนั้นแม่แค่เจ็ดขวบ แต่ดำน้ำไปเก็บหอยเป๋าฮื้อได้ใหญ่กว่านี้อีก

ขายแพงอะไรขนาดนั้น!

สมัยนั้นคุณตาจะออกมา ดูแม่ดำน้ำเก็บหอยด้วยนะ

เอาสองตัวจ้ะ

ผมไม่เอาครับ

ใครบอกว่าแม่ซื้อเผื่อแกล่ะ

กินบุฟเฟ่ต์อาหารเช้าที่โรงแรมมา ไม่ได้หิวด้วยซ้ำนะ

แต่จะห้ามใจได้ยังไง

เจอปลาหมึกที่นี่ก็ต้องซื้อ

แม่ ผมบอกแล้วว่าอาหารเช้า รวมอยู่ในค่าเช่าห้อง

เขาเรียกว่าต้นทุนจมที่จ่ายไปแล้ว

มีแต่คนที่โตมากับเงินทอง ถึงจะคิดอะไรโง่ๆ แบบนั้น

มาเร็ว เอาอังคารป้าแกไปลอยกัน

คุณแม่!

ตามมาเร็วๆ!

เดินติดๆ แม่เอาไว้นะ!

พี่

ที่นี่มันอะไรกันน่ะ

ที่นี่คืออิไคโนะ

ย่านของพวกเรา

ฟังให้ดีนะ อิสอัค

ตอนนี้ยังมีสายลับอยู่ทั่ว

ฉันว่าแม้แต่ที่โบสถ์ก็น่าจะมี

แกต้องระวังตัวแจตลอดเวลา เข้าใจไหม

ฉันทำอะไรเนี่ย มาขู่ให้กลัวตั้งแต่คืนแรก

แกจินตนาการไม่ออกหรอกว่า ปีแรกของพวกเราลำบากแค่ไหน

ลองมองแถวนี้แล้วจะเข้าใจ

มีปากท้องต้องเลี้ยง แต่ไม่มีงานให้ทำ

ทุกคนหลังชนฝา

รู้ไหมว่าบ้านเราโดนยกเค้ามากี่ครั้งแล้ว

เวลาไปฟ้องตำรวจ พวกนั้นก็ไม่ขยับทำอะไร

พวกมันไม่คิดจะช่วยคนเกาหลีหรอก

แต่ถ้านับทุกอย่างแล้ว

เราก็เรียกว่าโชคดีกว่าคนอื่น

หลบไป! ไปสิ!

บอกแล้วว่าอย่าปล่อยหมูมาเพ่นพ่านแบบนี้!

ขี้หมู!

กลับมาแล้ว!

กุงงี!

หลังสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง กับสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น

แคว้นแมนจูเรียและมองโกเลีย กลายเป็นเส้นเลือดใหญ่ของประเทศเรา…

อิสอัค!

ดูเธอสิ

แต่พี่สะใภ้เหมือนเดิมเลยนะครับ

เหมือนเดิมเหรอ

ฉันกลายเป็นยายแก่แล้ว

ซุนจาใช่ไหมจ๊ะ

เดินทางมาไกลคงจะเหนื่อยน่าดู

รู้สึกเป็นยังไงบ้าง

ฉันยังไหวค่ะ

โปรดอย่าเป็นห่วงเลย

แต่คงหิวใช่ไหม

นั่งเลยจ้ะ

วันนี้นั่งกินเฉยๆ พอ

ฉันเตรียมของพิเศษ ไว้รับโอกาสพิเศษแบบนี้นะ

อ้าว มาจริงด้วย!

ดูสีหน้าออก ได้ข่าวแล้วสินะ

แค่ดีใจที่ได้เจอนาย

ขอแนะนำให้รู้จักคู่หมั้นฉัน

นี่โซโลมอน เพื่อนร่วมห้อง จากสมัยเรียนโรงเรียนอินเตอร์

อ๋อ! คนที่ไปบุกอเมริกาจนสำเร็จ

ไม่ได้กลับมานาน โตเกียวเป็นยังไงบ้างคะ

เป็นเมืองที่มีเงินแต่ไม่มีเวลาใช้เงินครับ

เมืองที่เยี่ยมที่สุด

เห็นมะ เขาหว่านเสน่ห์ใส่สาวๆ เก่งเสมอ

พวกเราเลยงงกันมากว่า ทำไมเขาถึงฝังใจกับสาวคนเดียว

คนที่แรงๆ น่ะ…

- ฮานะ - ใช่ ฮานะ

แล้วเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

ฮานะหายตัวไปเลย

ถ้านายชอบสาวแบบนั้น รู้นี่ว่าจะหาได้ที่ไหน

คุมิโกะนั่งเหงาอีกแล้วค่ะ

ผมบอกแล้วว่าอย่าชวนมา

เขาก็คอยแต่จะดึงความสนใจคุณ

พี่สาวน่ะ

นั่นเป็นสาเหตุที่เราต้องเลื่อนงานฉลองหมั้น

พ่อแม่แฟนอยากให้พี่สาวแต่งก่อน แต่ไม่มีใครเอา

แล้ว สถานการณ์เป็นไง

อาเบะซังกำลังเตะตัดขานาย ไม่ให้เข้าธนาคารทุกแห่งในโตเกียว

ใครจะสน ยังไงเดี๋ยวฉันก็กลับไปนิวยอร์กอยู่แล้ว

แน่ใจเหรอ

นายไปรู้อะไรมา

เปล่า อาจไม่มีอะไร

แต่ ทอม แอนดรูว์ส

เป็นฉันจะไม่ไว้ใจเขาขนาดนั้นหรอก

ปัญหาของเขาเองยังแก้ไม่สำเร็จเลย

ทั้งปัญหาด้านการเงินตัวเอง ยุ่งกับทรัพย์สินของลูกค้า

ไม่จริงมั้ง ดูไม่ใช่คนแบบนั้น

นั่นอาจเป็นสาเหตุที่นิวยอร์ก ส่งเขามาโตเกียวตั้งแต่ต้น

เพื่อให้เรื่องเงียบ

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

เขาต้องระวังไม่ให้หน้าที่การงาน เสียหายมากไปกว่านี้

นายคิดว่าเขาจะไล่ฉันออกเหรอ

เป็นนายจะไม่ทำเหรอ

ฉันก็จะพยายาม ปกป้องชื่อเสียงนายให้สุดความสามารถ

แต่เอาจริงๆ ฉันก็ไม่เข้าใจว่า นายทำแบบนั้นไปทำไม

ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน

ฉันต้องไปทักแขกคนอื่นๆ ก่อนละ เดี๋ยวกลับมาคุยกันนะ

นี่

ก่อนหน้านี้นายหมายความว่าอะไร

ตอนที่นายบอกว่า ฉันควรรู้อยู่แล้วว่าจะหาฮานะได้ที่ไหน

ฉันควรไปหาที่ไหน

คนอย่างฮานะจัง

เดาว่าน่าจะเป็นแถบโยชิวาระ

ข้างสถานีอุกุอิซึดานิ

ไง

น้องคิดอะไรของมัน

พูดเบาๆ หน่อยค่ะ

ไปแต่งงานกับผู้หญิงแบบนั้นได้ยังไง

ยังเด็กอยู่เลย

ให้เวลาเขาปรับตัวก่อน

ตอนเรามาที่นี่เราแก่กว่าหล่อนรึ เราก็อายุพอๆ กันนั่นแหละ

แล้วตอนนั้นเราก็ทรมานมาก จำไม่ได้เหรอคะ

ผมไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้นอย่างเดียว

หล่อนท้องแก่กว่าที่คิดด้วย

คุณก็สังเกตเหมือนกันใช่ไหมล่ะ

อิสอัคก็มักจะมองอะไรเป็นอุดมคติไปหมด

ผู้หญิงแบบนั้น…

อาจจะตั้งใจจับเขาตั้งแต่ต้น

คุณโยเซบ

เรารับคนที่เราไม่รู้จักเลยเข้ามาในบ้าน

คุณไม่กังวลหรือไง

ฉันน่าจะทำให้คุณพี่ผิดหวัง

เดี๋ยวพวกเขาก็เปลี่ยนใจ ไม่ต้องกลัวหรอก

แต่ที่นี่…

ให้ความรู้สึกเหมือนมันไม่ใช่ที่ของเราเลย

ผมก็รู้สึกแบบนั้น

ผมคิดมานานมาก

ว่าอยากเดินทางออกจากบ้าน

แต่เมื่อตอนนี้ออกมาแล้วจริงๆ…

ซุนจา ผมกลัวว่าสุดท้ายคุณจะเกลียดผม

เกลียดคุณเหรอ

ฉันจะเกลียดคนที่ช่วยชีวิตฉันไว้ได้ยังไง

ผมไม่อยากให้นี่กลายเป็นบุญคุณระหว่างเรา

คุณไม่ได้เป็นหนี้อะไรผมทั้งนั้น

คุณพูดไว้เอง

ชะตาของฉันดูมืดมนมาก

แต่คุณไม่เคยกลัวที่จะเผชิญชะตานั้น

คิดผิดแล้วค่ะ

ตอนนั้นฉันกลัวสุดใจ

คุณไม่รู้ตัวจริงๆ

ใช่ไหม

คุณมีความทรหดกล้าหาญเหลือเกิน

จนกระทั่งผมหยิบยืมความกล้านั้น มาเป็นของตัวผมเอง

แต่คุณก็ยังมีความกล้าอีกเหลือเฟือ

และเด็กคนนี้…

เด็กคนที่จะรับช่วงชื่อตระกูลผม

เขาจะช่วยชีวิตผมไว้

ความตายจะทำอะไรผมไม่ได้

ไม่ว่าพี่ชายหรือพี่สะใภ้จะคิดอย่างไร พวกเขาก็คิดผิด

ผมต่างหาก ที่ต้องพยายามไม่เป็นภาระให้คุณ

คุณก็ประหม่าสินะ

วันนั้นฉันเห็นคุณด้วยนะ

ตอนที่เต้นอยู่กลางจัตุรัส

คุณก็อยู่ตรงนั้นเหรอ

อารมณ์แบบนั้นมาจากไหนกัน

ไม่รู้เลยครับ

ตอนเดินออกมาจากห้องประชุม

ผมอยากให้แผ่นดินแยกแล้วกลืนผมลงไป