पहली 200 पंक्तियाँ।
- อะไรก็ได้ - แม่วางมันไว้ตรงนี้นะ
- ไม่ ไม่นะ - เห็นมั้ย เบบี้ มันอยู่นี่
- เบบี้ - ลูกก็รู้แม่ดูแลลูก
- ก็ใช่ - แม่ให้ลูกทุกอย่าง
- ฉันโอเค - ฉันคิดว่า
ฉันต้องทำมันได้ ฉันต้องทำมันได้ ฉันต้องทำมันได้ ฉันไม่กลัว
ฉันไม่กลัว
ฉันต้องทำมันได้
ไม่เป็นไร ฉันไม่กลัว ฉันต้องทำมันได้
ฉันต้องทำมันได้
ฉันไม่กลัว
ฉันโอเค ฉันไม่กลัว
ฉันไม่กลัว
ฉันต้องทำมันได้
อ้างอิงจากเรื่องจริง
ฉันโอเค ฉันโอเค ฉันโอเค
โอ้ พระเจ้า
- ไม่ ไม่นะ ให้ฉันลองหน่อยสิ - ลูกก็รู้ว่าลูกเป็นของแม่
ไม่ ไม่ ไม่
ลูกจะไปไหนน่ะ เบบี้
ใช่ ฉันอยู่ที่ 14811 เจฟฟอร์สัน
ใช่
ใช่ ฉันอยากไป
77 ถนนโอ๊ค ริดจ์ แซดเดิ้ล ริดจ์ นิวเจอร์ซี่
ใช่ นิวเจอร์ซี่
เฮ้ คุณเห็นลูกสาวฉันมั้ย
เฮ้
นี่ทำอะไรกับผมเนี่ยที่รัก
แอกเนส เปิดซิ
ฉันไม่มีเวลามาเล่นด้วยนะ
จะไปจากที่นี่แล้วนะ
อะไรนะ
ฉันบอกว่าจะไปแล้ว
ไม่ได้ไปไหนแน่ไอ้ตัวแสบ
เปิดสิ
เปิดสิ
คุณจะไป เจอร์ซี่เหรอ
คุณมีเงินมั้ย
- มี - โอเค
- เฮ้ - ไอ้สำส่อน
- ถอยไป - ไอ้สำส่อน ไอ้ไร้ประโยชน์
แกติดหนี้ฉัน แกติดหนี้ฉันอยู่
- ถอยไปนะ - ไม่ได้ไปไหนแน่
ต้องเอาเงินมาให้ฉันไอ้ตัวแสบ
ฮันนี่
เบบี้ ขอโทษ โอเคมั้ย
แม่รักลูกนะ โอเคมั้ย
- ถอยไป - แม่รักลูกนะ เบบี้ เถอะน่า
แกก็เป็นแค่โสเภณีโง่เง่า
แกจะต้องกลับมา ได้ยินฉันมั้ย
แกต้องการฉัน
เงินอยู่ไหน โชว์ให้ดูซิ
มันไม่พอนี่
ออกไปจากแท็กซี่ของฉันเลย
ออกไปจากแท็กซี่ของฉัน
ออกไปจากแท็กซี่ของฉันเดี๋ยวนี้
ไม่ออก
- ไม่ - ไอ้เศษสวะ
ขอต้อนรับสู่ นิวเจอร์ซี่
ออกไปจากบ้าน หมอบตัวกับพื้น
หมอบลงพื้น หมอบลงพื้น
ลง ลง
- ปล่อยฉัน - เย็นไว้
นี่ผู้หญิงไม่ใช่ผู้ชาย
โอเค พาเธอลุกขึ้น
ไม่
นี่มันคืออะไร คุณรู้จักใครที่อาศัยอยู่ที่นี่เหรอ
เกิดอะไรขึ้น
ขอโทษที่รบกวน พวกเราได้รับโทรศัพท์ จากคนดูแลบ้านของคุณ
- นี่ใคร - เราไม่รู้ พบสิ่งนี้ในตัวเธอ
เธอบอกว่าเธอรู้จักคุณ
- เธอบอกว่าเธอรู้จักฉัน - เธอบอกแบบนั้น
- เธออยู่ไหน - ด้านหลัง พยายามงัดเข้าไป
- พยายามงัดบ้าน - ใช่แล้ว
- คุณให้เธอหมอบรึเปล่า เธอชื่ออะไร - เธอไม่มีอะไรติดตัวเลย
ไม่มีอะไร ไม่มีอะไรอย่างอื่น ไม่บัตรประชาชน
- อยู่ข้างใน ทุกคน - รถตำรวจ
ฉันรู้ เข้าไปในบ้าน
- ใครน่ะ - ฉันไม่รู้
- โชว์ให้ดูทีสิ - ไปกัน
คุณรู้จักเธอมั้ย
รู้จัก
ปล่อยเธอออก
มานี่
เธออายุเท่าไหร่แล้ว 14 เหรอ
- 15 - 16
ที่นี่น่าอยู่นะ
คุณ
ทำงานเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์หรืออะไร
เปล่า วอลสตรีท
แม่เธอเป็นไงบ้างแอกเนส
นี่ แอปเปิ้ล
จำได้มั้ย
คุณตั้งชื่อให้
ว่าไง ว่ามา
ฉันต้องการที่พักสักระยะ เพราะอย่างนี้ฉันถึงมาที่นี่
ฉันไม่ต้องการให้คุณรู้สึกผิดหรืออะไร ดังนั้นไม่ต้องคิดไปไกล
ฉันต้องการที่พักสักระยะ
ฉันจะทำงาน ฉันหาที่อยู่เองแล้วฉันก็จะไป
ที่นี่
ฉันรู้ว่าฉันไม่สามารถพึ่งอะไรคุณได้
- ขอให้มีชีวิตดี ยินดีที่ในที่สุดก็ได้พบคุณ - รอเดี๋ยว จะไปไหนน่ะ
เธอเพิ่งโผล่มา ตำรวจบอกว่าเธอพยายามจะงัดบ้าน
ฉันไม่ได้พยายามจะบุกเข้าไป พวกเขาโกหก
มันอาจจะมีอะไรที่พวกเราทำได้ เดี๋ยวฉันจะลองพูดกับภรรยาฉันดู
เธอติดคุกมาเหรอ
ไม่ ดัสตี้ เธอไม่ได้ติดคุก แค่เข้าใจผิด พวกเราเข้าใจกันแล้ว
- เข้าใจผิดยังไง - อเล็กซ์ มันไม่ใช่ปัญหา
ทุกอย่างมันดีขึ้นแล้ว
แอกเนส เธอมาจากที่ไหน
หลายที่
เรียกฉันว่า แอปเปิ้ล ไม่ใช่ แอกเนส
คุณเรียกฉันว่าแอปเปิ้ล ไม่ใช่แอกเนส
ฉันนึกว่าคุณพูดว่าแอกเนส แต่แอปเปิ้ลเป็นชื่อที่ดี
แอปเปิ้ล ชื่อตลกจัง
- อเล็กซ์ เป็นชื่อเด็กผู้ชาย - ไม่ มันไม่ใช่ของเธอแหละงี่เง่า
- เธอเหม็นและแปลก - ดัสตี้
ทำไมเธอต้องอยู่ที่นี่กับเรา
ทอม
ดีละ ทุกคน ถึงเวลานอน
ซีซี่ ไปอาบน้ำ
- เร็วเข้า ไปเร็ว - กอดหนูหน่อย
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์
โอ้ รอแป๊บนึงฮั่นนี่
ฉันว่าตอนนี้ เป็นเวลาที่ดีที่จะคุยกันนะ
- ทำไมคุณถึงไม่เลิกเรียกฉันว่าฮั่นนี่ - เฮ้ แอปเปิ้ล
เธอมาอยู่ในบ้านฉัน
พวกเราต้องการจะช่วยเธอ แต่พวกเราไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
พวกเราต้องติดต่อพวกนักสังคมศาสตร์
หรือใครสักคนที่ให้มาดูแลกรณีนี้ บอกพวกเขาว่าเธออยู่ที่นี่
ตอนฉันแปดขวบ ฉันถูกเอาตัวไป ตอนที่พวกเขาจับแม่ข้อหาติดยา
ฉันถูกปล่อยไว้ที่โรงพยาบาลโรคจิต
ที่ที่พวกเขาใส่ฉัน ไว้ในห้องลูกกรง คนเดียว
เพียงเพราะว่าฉันเข้ากับเด็กคนอื่นไม่ได้
จากที่นั่น ฉันถูกจับไปไว้อีกที่
- แอปเปิ้ล - ทุกสามสี่เดือน
ฉันจะถูกมอบให้ที่ใหม่ และพวกเราก็เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
- แอปเปิ้ล ฟังนะ - ตอนที่อายุ 12
ฉันอยู่ที่บ้านอุปถัมภ์เป็นหลังที่สิบแล้ว
ครั้งนี้ดูเหมือนจะเป็นคนดี
จนกระทั่งสามีเขา เข้ามาในห้องฉันตอนกลางคืน
และเริ่มจับฉัน ลูบไล้ฉัน
ฉันบอกคนดูแล เธอให้ตำรวจเข้ามาสืบค้น
เขาบอกพวกนั้นว่า ฉันเป็นคนแต่งเรื่องขึ้นมา
เพราะนั่นคือสิ่งที่พวกเด็กมีปัญหาทำกัน และพวกเขาก็เชื่อตำรวจ
ฉันกลัวเกินไปที่จะพูดอะไร
ฉันหนีมา
ตามหาแม่ของฉัน และพยายามที่จะอยู่กับแม่สักระยะ
เรื่องมันเริ่มเลวร้าย และฉันก็เลยต้องออกมา
ในเวลาทั้งหมดที่ผ่านมา
จดหมายนั่นคือสิ่งเดียวที่ฉันได้จากคุณ
ตอนนี้ฉันขอแค่เวลานิดเดียว
เพราะว่าฉันทนไม่ไหวแล้ว กับการถูกส่งต่อให้คนอื่นเลี้ยงดู
ฉันต้องการออกจากระบบนี้
ดังนั้น คุณจะช่วยฉันมั้ย
เพื่อที่ฉันจะได้ยืนได้ด้วยตัวเอง
หรือคุณและโจแอนน่ายังต้องคุยกันอีก
- มีความสุขมั้ย - มี
นอนหลับได้มั้ย
ต้องการให้ช่วยอะไรมั้ย
- ไม่ - แน่ใจนะ
ฉันจัดการของฉันได้
แค่
ซวยจริง
แอปเปิ้ล จะไปไหน
มานี่ รอเดี๋ยว
เฮ้ ฉันพูดกับเธออยู่นะ
- รอเดี๋ยว จะไปไหน - มันเป็นความคิดที่โง่ที่ฉันมาที่นี่
โอเค เรื่องสำหรับเรามันไปไม่รอดแน่ ไม่มีทาง
ดังนั้นทำไม่คุณไม่กลับไปใช้ชีวิต และปล่อยฉันไว้แบบนี้
เธอจะไปไหน ดูตัวเองสิไม่มีแม้กระทั่งร้องเท้า
ใครแคร์
นี่ นี่
นี่
มาข้างใน
เธอท้องรึเปล่า
- อะไรนะ คุณพูดเรื่องอะไร - ฉันพูดเรื่องอะไร
- เธอไม่ค่อยสบาย - ทำไมไม่ให้เธอตอบ
เธอจะไม่ตอบอะไร
ฉันจะไม่ถามอีกครั้ง เธอท้องรึเปล่า
- ฉันว่าแล้ว - คุณรู้
- ฟังนะ ฉันไม่รู้ - เห็นมั้ย เธอไม่รู้
- โอ้ ฉันรู้ - คุณไม่รู้
- ฉันรู้ ฉันไม่ - ใจเย็นนะ
- พวกเราจะไม่เอาเด็กนี่ในบ้านของเรา - เด็กอะไร
เด็กอะไร
พ่อของเด็กล่ะ อยู่ในคุกเหรอ
ฉันไม่รู้
แต่พวกเราทำกันแค่หนเดียว
ฉันต้องการคุยกับคุณเดี๋ยวนี้ คนเดียว ขอร้อง
คุณต้องการมีเธออยู่ในชีวิตของเราเหรอ
- ฉันไม่รู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่ - ฉันจะจัดการเอง พวกเราต้องหา
- หมดแล้ว ฉันหมดความอดทนแล้ว - ฉันต้องการให้เธอไป
เคลียร์บูล ที่ตรวจการตั้งครรภ์
การตอบรับครั้งแรก ทอง
พระเจ้า
ไม่นะ
ไม่ ไม่นะ ไม่
ไม่
สวัสดี พวกเรามานี่เพื่อเช็คอิน
No comments yet. Be the first to leave one.