पहली 200 पंक्तियाँ।
The Talented Mr. Ripley (1999) - Ocr fps 23.976, runtime 2:19:06
"อัจฉริยะอำมหิต"
หากผมสามารถย้อนกลับไป
หากผมสามารถลบล้างทุกอย่าง
เริ่มต้นใหม่กับตัวเอง
เริ่มด้วยการยืมเสื้อคนอื่น
ยอดเยี่ยมน่าฟังจริงๆ
เฮอร์เบิร์ตกรีนลีฟนี่เมียฉันเอมิลี่
ขอบคุณผมทอมริพลี่ย์
สวัสดี
เธอเรียนจบพรินซ์ตั้นเหรอ
เธอน่าจะรู้จักลูกชายเราดิ๊กกี้กรีนลีฟ
เราสังเกตดูจากเสื้อเธอ
ใช่
นิสิตปี56
ดิ๊กกี้สบายดีเหรอครับ
เราก็ดีใจที่พบเธอ
หวังว่าเธอจะมาเยี่ยมเราบ้าง
- ขอบคุณท่านเอื้อเฟื้อจริงๆ - ทั้งสองคนเลย
- ใช่มั้ยเฮอร์เบิร์ต - ใช่ใช่ผมก็อยากให้พวกเขามา
ดนตรีในฝันของดิ๊กกี้คือแจ๊ส
- โอโฮ - เขาเป่าแซ็กโซโฟน
สำหรับฉัน แจ๊สเป็นแค่เสียงกวนประสาท
- ยินดีครับที่รู้จักท่านครับ - เช่นกัน
- ครับท่าน - เจอกันที่อู่ต่อเรือนะ
- ดี - โอเค
ผมต้องรีบไปสายมากแล้ว
- คุณเยี่ยมมาก - คุณก็เยี่ยมมาก
ผัวเมียคู่นี้น่ารักนะคะ
ใช่เป็นชายหนุ่มที่หาได้ยาก
ขอบคุณมากที่ให้ยืมเสื้อ
ขอบคุณที่เล่นแทนผม
ดูแลข้อมือนะลาก่อน
เชื่อผมสิซื้อหุ้นIBMก่อนถูกเพิ่มทุน
คุณว่าดีเหรอ
ซื้อไปเลย
ขอโทษครับขอโทษ
ขอโทษ
เธออาจรู้ข่าวดิ๊กกี้ไปอยู่อิตาลี่
มอนจิเบลโล่ทางใต้ของเนเปิ้ลส์
ไม่ใช่เมืองดีเด่นอะไรเลย
- สวัสดีครับท่าน - แฟรงค์
มาร์จแฟนของเขา
กำลังเขียนหนังสืออะไรซักอย่าง
ไม่มีใครรู้ว่าดิ๊กกี้ทำอะไร
เท่าที่รู้สองคนนั่นได้แต่นอนริมหาด
ขับเรือเล่น
ลูกชายฉันเก่งนักล่ะเรื่องใช้เงิน
เธอเคยคิดจะไปอิตาลี่มั้ยทอม
ไปตามลูกชายฉันกลับบ้าน
ฉันจะจ้างเธอ
หนึ่งพันดอลลาร์
ผมอยากไปยุโรปนานแล้วครับแต่...
ดี...
ตอนนี้เธอได้ไปแบบมีเหตุผลแล้ว
เคาท์เบซี่
ดุ้ดเอลลิงตั้นเพลงใครก็ไม่รู้
ไม่รู้สิ
ไม่รู้สิ
ดิซซี่กิลเลสปี้
"มายฟันนี่วาเลนไทน์"
ฉันไม่รู้ด้วยว่านักร้องหญิงหรือชาย
ชาร์ลีปาร์คเกอร์
ชาร์ลีปาร์คเกอร์ฉันรู้เพลงของเบิร์ด
ยอด
"เฮอร์เบิร์ตริชาร์ดกรีนลีฟจูเนียร์ดิ๊ก"
- มาผมช่วย - ขอบคุณ
ได้ใช้เงินเปรมไปเลยนะ
- ครับผม - ผมเก็บให้
- ขอบคุณ - เชิญครับ
คุณได้เดินทางสบายแน่
คุณกรีนลีฟเป็นเพื่อนกับพวกคูนาร์ด
"โธมัสริพลี่ย์เฟิร์สคลาส"
แค่บอกชื่อกรีนลีฟก็สบายหายห่วง
อังกฤษคุณพูดอังกฤษได้มั้ย
กรุณาบอกชื่อด้วยครับ
ริพลี่ย์
ตามผมมาไม่มีปัญหา
- ทางนี้ครับคุณริพลี่ย์ - โอเค
- นี่เหรอ - ใบนั้นล่ะ
กระเป๋าใบเดียวเหรอครับ
คุณมีเคล็ดลับยังไง
อะไรนะ
คือว่าคุณเป็นคนอเมริกันใช่มั้ย
เปล่าเพียงแต่ ฉันมีข้าวของพะรุงพะรังแต่คุณ....
มาแบบสบายๆ
ฉันน่าขายหน้าจัง
ฉันชื่อเมอริดิธค่ะ
สวัสดีผมดิ๊กกี้
เมอริดิธแรนดอล
- ดิ๊กกี้กรีนลีฟ - สวัสดี
คุณคงไม่ใช่กรีนลีฟที่ต่อเรือนะ
ผมพยายามจะไม่เป็น
พยายามจะสละเรือน่ะ
เจ้าหน้าที่ส่งกระเป๋าคุณผิดที่รึเปล่า
คือเมื่อกี้...
คุณไปยืนที่แถว"ร"
ฉันว่าฉันเห็นคุณตรงนั้นนะ
พ่อยากให้ผมกลับนิวยอร์ค
พ่อผมต่อเรือแต่ผมชอบเล่นเรือ
ผมเดินทางโดยใช้นามสกุลแม่
ซึ่งคือ...
เอมิลี่
ผมแค่ล้อเล่น
รู้มั้ยที่ตลกคือ...
ฉันก็ไม่ได้นามสกุลแรนดอล
ฉันนามสกุลโล้ค
- คุณทำ... - ธุรกิจสิ่งทอ
พยายามจะสลัดคราบเศรษฐี
ฉันเดินทางโดยใช้นามสกุลแม่
แรนดอล
ใช่
โรม...
เราเป็นคู่หูที่ปลอมตัวมา
- ลาก่อน - ลาก่อน
"คู่หมั้นฉันเป็นคนมีหน้ามีตา"
"เบิร์ด"
นี่ไงหน้าของฉัน
ผมเพลียแล้ว
คุณยังไม่ได้อ่าน หนังสือบทใหม่ของฉัน
ผมจะอ่านผมสัญญา อากาศมันร้อน
ถ้าฉันทำอาหารที่บ้านฉันคืนนี้ คุณคงอ่านมันนะ
ดิ๊กกี้กรีนลีฟ
นายเป็นใคร
ฉันทอมทอมริพลี่ย์
ทอมริพลี่ย์
- เราเรียนพรินซ์ตั้นด้วยกัน - งั้นเหรอ
เรารู้จักกันเหรอ
สวัสดีฉันรู้จักนาย
เลยคิดว่านายคงรู้จักฉัน
พรินซ์ตั้นวุ่นวายจะตาย
อเมริกาก็วุ่นวาย
นี่มาร์จเซอร์วู้ด
ทอมนามสกุลอะไรนะ
ริพลี่ย์
- สบายดีเหรอ - สบายดีมาร์จ
มาทำอะไรในมอนจี้
เปล่า
ไม่มีอะไรมาก
แค่ผ่านมา
- ผ่านมาเหรอ - ใช่
ผิวนายขาวซีด
คุณเคยเห็นผู้ชายขาวอย่างเขามั้ย
ขาวเผือกเลยล่ะ
มันเป็นสีรองพื้น
พูดอีกทีซิ
รองพื้นก่อนทาสีจริง
ตลกดี
มาร์จชอบเพราะเธอก็ขาวเหมือนกัน
ใช่แต่คุณไม่ขำ
มาทานมื้อเที่ยงด้วยกันสิดีมั้ยดิ๊กกี้
แน่นอนเมื่อไหร่ก็ได้
บังเอิญจริงๆ
ผมจำเขาไม่ได้
แปลกจริงๆ
ซิลวาน่า
ผมตามหาคุณทั่วเลย
คุณไปหลบอยู่ที่ไหน
วันนี้คุณตามหาฉันแล้ววันอื่นๆล่ะ
ผมทำงาน
ขึ้นรถสิ
คุณอยู่กับสาวอเมริกัน
กอดผมแน่นๆ
ฉันเกลียดคุณ
ฉันเกลียดคุณ
คุณลืมเหรอว่าบ้านฉันอยู่ไหน
ผมรู้ผมมาช้าผมมันเลว
- นี่สี่โมงแล้ว - ผมเพิ่งตื่น
ผมขอโทษ
ขอโทษ
คุณเพิ่งตื่นเหรอ
ฟอลส์โต้กับผมเอาเรือออกไปตกปลา
ถึงรุ่งเช้ายังจับอะไรไม่ได้เลย
เราทานอาหารแล้วโดยไม่รอคุณ
- เราเหรอ - ใช่
ทอมริพลี่ย์มาที่นี่
ใครนะ
- ทอมสวัสดี - สวัสดี
- สวัสดี - เป็นไงนึกว่านายหายไป
- เรากำลังจะส่งคนออกตามหา - ไม่
- ไม่ฉันยังอยู่นี่ - ทอมเล่าถึงการเดินทางมาที่นี่
ฉันขำซะจนเลือดกำเดาเกือบออก
ขำขนาดนั้นเชียว
เงียบนะ
ผมขอโทษ
ผมขอโทษผมนิสัยเสียแต่ผมรักคุณ
คุณรักผมมั้ย
ฉันเป็นตัวเกะกะ
ไปชงมาร์ตินี่ซิ
ได้
ฉันทำเอง
ฉันผสมมาร์ตินี่ได้เลิศมาก
คนเราต้องเก่งอะไรสักอย่าง
นายเก่งทางไหน
ปลอมลายเซ็นต์
โกหกปลอมตัวเป็นใครก็ได้
นั่นสามอย่างแล้ว
คนเราไม่ควรเก่งเกินหนึ่งอย่าง
โอเคเลียนแบบใครสักคนซิ
- ตอนนี้เหรอ - ใช่
No comments yet. Be the first to leave one.