Miracle on Christmas

En deze is voor Snowy.

- Nou, dat wordt een gelukkige hond daar.

- Ah, en hier is er een voor jou, pa.

Oh, bedankt, maat.

Het is eigenlijk voor jou en mama.

- Ja, een gezamenlijk cadeau van Lydia en mij,

voor jullie beiden.

Heb je de kaartjes?

Je weet het.

- Ik wed dat mama dat echt leuk zal vinden.

Als ze er ooit uitkomt.

Ja, ik wil cadeautjes openen.

Moeten we op haar wachten?

Ja, we moeten wachten.

- Hoe zit het, ik ga even bij haar kijken, oké?

Jullie blijven krap.

Ben zo terug.

Vrolijk kerstfeest.

Kom je naar buiten?

Vier de dag, misschien een cadeau of vier openen?

Ik heb er gewoon geen zin in.

- Oké, kom op, de kinderen wachten.

Huil je?

Begin gewoon zonder mij, oké?

Mary, alsjeblieft. Kom op.

- Het is gewoon de verjaardag van mijn vader, en-

Ik weet. Hallo.

Ik begrijp wat je vandaag voelt

maar kinderen stonden vroeg op.

Ze zijn erg opgewonden.

Weet je het, James?

Ik bedoel, mijn vader is weg

en nu zijn jij en ik niet eens

gegarandeerd nog een kerst samen

en ik kan er niets aan doen en ik wil in bed blijven, oké?

Nee, doe dit niet.

Kom op.

Je begrijpt het niet.

Ik begrijp het niet?

Ik dacht dat we niet zouden blijven wonen

op dingen die we niet kunnen controleren.

Het is toch in Gods handen?

Mary, alsjeblieft.

De kinderen, ze zijn daarbuiten.

Ze hebben gewacht om deze

dag te vieren met hun moeder,

en nu zijn we gezegend met deze kerst samen en

ik wil erop uit en ervan genieten als gezin.

Jij, ik, Lydia en Caleb.

Ik hou van jou.

Ik hou van jou.

Nou dat is goed.

- En hier is er een voor jou, van mij.

Mam! - mam.

Vrolijk kerstfeest.

Hallo, prettige kerstdagen, Caleb. - Vrolijk kerstfeest.

Vrolijk kerstfeest, mam.

Ik hou van jou. - Oh, ik hou ook van jou.

Vrolijk kerstfeest, jongens.

Wauw.

Kijk naar al deze cadeautjes. - Ik weet.

Heeft papa je het cadeau van Caleb en mij gegeven?

Hij deed dat niet.

Is daar...

Nu zal ik.

Waarom maak je het niet open?

Oke.

Aww, kom op, mam.

Alstublieft?

Ik bedoel, ze vragen,

Antwoord ik, weet je? - Zij vroegen.

Okee. Wauw.

Aww.

- Oh. - Moet je zien.

Mijn God.

Onze trouwfoto. - Jongens, bedankt.

Dit is geweldig.

Het is zo perfect.

- Wauw, kijk eens hoe mooi je moeder was.

Het is gek.

En dat is ze nog steeds.

Ik bedoel, al die jaren later... Uh-huh.

Ik bedoel, dit is hetzelfde-

Oke.

- Persoon naar wie ik kijk. - Ja, klopt.

Weet je wat, je moet gewoon...

Je bent op dun ijs, James Boyce.

Dat is wat ik graag zie,

een klein vuur in de buik, huh?

Mm.

Vind je je foto mooi, mam?

- We hebben de oude gevonden en laten afdrukken en inlijsten.

- Ik hou ervan. Ik hou er zo veel van, jongens.

Dank u.

Dank u. Dat is zo attent.

Jij bent de beste.

Oh en

deze is van mij.

- Ik dacht dat we afgesproken hadden elkaar geen cadeautjes te geven.

We deden. Ik ben van gedachten veranderd.

Open. - Gewoon zo'n rebel.

- Ik weet. - Oke.

Okee.

Moet ik hier blij van worden?

- Ja, we hebben gesproken over een cruise, dus-

Over anderhalf jaar?

- We leven op geloof, schat, ik bedoel-

- Heb je de dokter niet begrepen?

- Ik deed. Ik dacht dat dit zou zijn

een geweldig idee voor ons. - Weet je nog

wat zij zei?

Omdat ik dat doe, alsof het gisteren was.

- Met nummers zoals die van u, meneer Boyce,

de meeste patiënten worden niet ouder dan 18 maanden.

- Dus nu heb je minder dan anderhalf jaar,

en je gaat en je boekt een cruise voor 18 maanden vanaf nu?

Mary, kom op.

Het is Kerstmis, laten we gewoon-

Weet je wat, nee, het spijt me.

Ik heb gewoon even een minuutje nodig, oké? - Hoi hoi.

Oké, wie is de volgende?

Kinderen, we moeten gaan!

- Ta-da. - Hallo.

Weet je zeker dat je niet wilt komen?

- Nee, ik moet nog beginnen met eten

en maak me klaar en zo.

- Dank u. - Oh, je bent welkom.

Hé, luister, kunnen we praten over dit cruisegeval?

- Nee, het is prima. We praten er later wel over, oké?

Oke.

Dat zeg je altijd, maar wij nooit.

Ooh, wauw.

Jullie zien er goed uit.

Komt u niet met ons mee?

Nee, weet je, oma en je tante

en oom komen vandaag allemaal langs,

dus iemand moet het huis klaarmaken.

Maar je gaat nooit meer.

Niet sinds paps diagnose.

- Weet je wat, jongens, we hoeven niet te praten

daarover vandaag, oké?

En laten we het ook niet noemen

als de familie langskomt, oké?

- Wij weten. - Oke mama.

- Okee. - Oké, kom hier.

Kom op. Veel plezier.

Mwah, mwah, mwah. Wees goed.

- Doei baby. - Doei baby.

Mwah.

Hou van jou. - Hou van jou.

- Okee. - Okee.

Daar gaan we.

Daar gaan we. - Ja.

Trek die jassen aan. Het is koud buiten.

* Het kwam middernacht vrij *

* Dat glorieuze lied van weleer

* Van engelen die dichtbij de aarde buigen *

* Om hun gouden harpen aan te raken

* Vrede op aarde, goede wil voor mensen *

* Van de genadige koning van de hemel *

* De wereld lag in plechtige stilte *

* Om de engelen te horen zingen

* Gloria

* In excelsis Deo

* Zie Hem in een kribbe gelegd

* Jezus, Heer van hemel en aarde *

* Maria, Jozef, help mee

* Zing met ons de geboorte van onze redder *

* Gloria

* In excelsis Deo

* Gloria

* In excelsis Deo

Wauw.

En heel Gods volk zei...

Amen!

Dus Harry, als je die noot raakt en dan is

het zoiets als, ah, je kunt echt zingen, man.

Daar is hij, pa.

Vrolijk kerstfeest.

Ik ben James Boyce.

Dit zijn mijn

kinderen, Lydia en Caleb. - Kinderen, Lydia en Caleb.

Ja.

Hoe deed je...

Ben je nieuw hier?

Ik heb je hier niet eerder gezien.

Ik kom van buiten de stad.

Oh.

Bezoek je familie?

Nee.

Hij is hier voor zaken.

Met Kerstmis?

- Ik vertelde hem net hoe jammer het is

hij woont hier niet.

We zouden het geweldig vinden als hij lid zou worden van ons aanbiddingsteam.

Ja, je kunt echt zingen.

- Ben je een professionele zanger of zoiets?

Nee nee?

Nou, je klonk zo.

We konden je helemaal vanaf de eerste rij horen.