The Power of the Dog

‪(NETFLIX ขอเสนอ)

‪ตอนที่พ่อผมถึงแก่กรรม

‪ผมไม่ต้องการอะไร ‪นอกจากอยากให้แม่มีความสุข

‪ผมจะเป็นลูกผู้ชายพรรค์ไหนเล่า ‪ถ้าไม่ยอมช่วยแม่

‪ถ้าผมไม่ช่วยชีวิตแม่

‪(มอนทานา ปี 1925)

‪- ไม่กินเหรอคะ ‪- ไม่

‪คิดออกรึยัง ไอ้อ้วน

‪อะไร

‪ผ่านมากี่ปีแล้วที่เรารับช่วงดูแลไร่

‪ต่อจากคุณท่านกับคุณนายแม่

‪ทำไม

‪ให้ตาย คิดหน่อยเถอะ

‪เคยลองอาบน้ำในบ้านไหม ฟิล

‪ไม่ ไม่เคย

‪พรุ่งนี้ตื่นเช้านะ ไอ้น้อง ต้องต้อนฝูงใหญ่

‪มีวัวตาย ต้อนฝูงเราออกมาห่างๆ

‪- มันเป็นอะไร ‪- โรคแอนแทรกซ์ อย่าไปแตะ

‪เดาว่านี่แหละ

‪"นี่" อะไรล่ะ ฟิล

‪"นี่" อะไรงั้นรึ ไอ้อ้วน ‪จะบอกให้ว่า "นี่" คืออะไร

‪เราต้อนวัวด้วยกันมา 25 ปีแล้ว

‪ตั้งแต่ปี 1900

‪นานแล้วนะ

‪ไม่นานขนาดนั้นหรอก

‪รู้ไหมว่าเราควรทำอะไร

‪อะไร

‪ไปตั้งแคมป์ในภูเขาอีก ยิงกวางมาคว้านตับสดๆ

‪ย่างถ่านตรงนั้นเลย ‪เหมือนที่บรองโก้ เฮนรี่เคยสอน

‪ปวดท้องเหรอ

‪เปล่า

‪ทำหน้าเหมือนปวดจนพูดอะไรไม่ออก

‪คืนนี้มีแขก 12 คน

‪รู้ไหมว่าพวกเขาอยากกินอะไร

‪พวกเขาอยากกินไก่ทอดเป็นมื้อค่ำ

‪ครับ

‪แม่จะต้องใช้ห้องของลูกจ้ะ

‪ได้ครับ

‪ทำอะไรอยู่น่ะ

‪เปล่าครับ

‪นั่นอัลบั้มรูปเหรอ

‪ไม่เชิง

‪- ขอดูได้ไหม ‪- ได้ครับ

‪- แม่ชอบบ้านหลังนี้ไหม ‪- คงทำความสะอาดไม่ไหว

‪แม่ไม่ต้องทำความสะอาดเอง มีคนทำให้

‪เธอสวยมากเลย

‪แม่ชอบดอกไม้นี่จัง

‪เก่งจังเลย ปีเตอร์

‪น่ารักมากจ้ะ

‪ขอบคุณครับ

‪เอาไปวางบนโต๊ะดีไหม

‪ได้สิครับ

‪- แม่ต้องใช้ไก่สามตัว ช่วยทีได้ไหม ‪- ได้ครับ

‪ลูกจะต้องย้ายของลงไปที่เพิง

‪แม่จะปูที่นอนบนพื้นให้นะ

‪(สามีและพ่อผู้เป็นที่รัก ‪ของโรสกับปีเตอร์)

‪(ดร.จอห์น กอร์ดอน ‪ปี 1880 - 1921)

‪เจค

‪- เขาอยู่ไหม ‪- ไม่

‪เรารอชั่วชีวิตไม่ได้ วัวอยู่ที่ลานแล้ว ดื่มซะ

‪- คุณจะพูดอะไรไหม ‪- ไม่

‪น้องไม่อยู่ก็ไม่พูด

‪หายไปไหนมา

‪ฉันสั่งคนงานรอทั้งชาติไม่ได้นะ

‪ไม่เป็นไร

‪ฉันไปดูไฟมา ไฟจะมาช้าหน่อย ‪คงมาตอนเช้าโน่นเลย

‪ไม่ ขอบใจ ฟิล ‪เร้ดมิลล์พร้อมต้อนรับพวกเราแล้ว

‪ได้เวลามื้อค่ำแล้ว หนุ่มๆ

‪ไปกันเถอะ

‪ยี่สิบห้าปีก่อน แกอยู่ไหน ไอ้หนูจอร์จี้

‪- อยู่กับพี่ ‪- ฉันจะบอกให้

‪ไอ้ตุ้มตุ้ยสมองกลวง ‪โง่เกินกว่าจะเรียนจบมหาวิทยาลัย

‪คนเขาช่วยเหลือแก ไอ้อ้วน

‪โดยเฉพาะคนคนหนึ่งที่สอนเราทำไร่ ‪กิจการถึงได้รุ่งเรืองขนาดนี้

‪บรองโก้ เฮนรี่

‪ดังนั้น…

‪แด่เราสองพี่น้อง โรมูลัสและรีมัส ‪และหมาป่าที่เลี้ยงเราจนโต

‪- บรองโก้ เฮนรี่ ‪- แด่บรองโก้

‪- อิล ลูโป ‪- แด่บรองโก้ เฮนรี่

‪- ลูกพี่ใหญ่จะไปแล้ว ‪- ได้เวลามื้อค่ำ หนุ่มๆ

‪(เดอะสแลนต์ โอลเมเจอร์)

‪ขอบคุณมากครับ

‪- โรส โรซี่ เล่นเปียโนให้ฟังหน่อยสิ ‪- ไม่ได้ค่ะ

‪- เล่นหน่อย! เล่นหน่อย! เล่นหน่อย! ‪- เอาน่า

‪- ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมคะ ‪- ครับคุณ เรียบร้อยดี

‪แหมๆ

‪สวยเชียว

‪"ผมไม่เคยเห็น ‪ผู้หญิงนั่งหลังพวงมาลัยรถมาก่อน"

‪ฉันถามว่า "ไม่เคยเห็นผู้หญิงขับรถเหรอคะ"

‪เขานึกว่าหมาขับ

‪ไม่นะ

‪ไม่!

‪ใช่…

‪คือ…

‪สงสัยจังว่าสาวน้อยคนไหนเป็นคนทำ

‪ผมเองครับ

‪แม่ผมชอบจัดดอกไม้

‪ผมเลยตัดกระดาษ ‪ให้เหมือนกับดอกไม้ในสวนเรา

‪อ้อ ขอโทษด้วยนะ

‪มันดูเหมือนของจริงมาก

‪เอาละ สุภาพบุรุษทั้งหลาย ‪ดูเอาไว้ว่าต้องถือผ้ายังไง

‪- มันเอาไว้ซับไวน์ที่หยดน่ะครับ ‪- ได้ยินไหม หนุ่มๆ

‪เอาไว้ซับน้ำหยด

‪ไปเอาอาหารมาเสิร์ฟได้แล้ว

‪- บรองโก้เคยกินที่นี่ไหม ‪- ไม่เคย

‪แล้วคุณกินที่ไหน

‪สมัยนั้นเรากินปลาเฮอร์ริง ‪ที่ร้านเหล้า กินเหล้าอีกเป็นถัง

‪จำได้ว่าครั้งหนึ่งบรองโก้พนันว่า ‪เขาขี่ม้าทุกตัวให้กระโดด

‪ข้ามโต๊ะกับเก้าอี้ของร้านเหล้า ‪ที่เอามากองบนถนนได้

‪เราเลือกม้าแก่มาให้เขา

‪แต่เขาไม่ว่าอะไร

‪เขาถอดอานม้าตัวเองออก

‪จูงม้าแก่ออกไปที่กองโต๊ะกับเก้าอี้

‪พึมพำกับม้าตลอดเวลา

‪ลูบหัวใหญ่ๆ อัปลักษณ์ของมัน ‪ระหว่างที่ม้าทำจมูกฟุดฟิด

‪จากนั้นเขาก็โหนตัวขึ้นม้า ‪บังคับให้มันถอยหลัง แล้วก็…

‪อะไร

‪กระโจนข้ามไป

‪กระโดดเหรอ

‪บังคับม้าแก่กระโดดได้… เกิดมาไม่เคยได้ยิน

‪มันอยู่ที่ความสิเน่หา

‪คิดว่าไง จอร์จ

‪สิเน่หาใช่ไหม

‪ฉันไม่… อะไร… ฉันไม่รู้ว่าพี่พูดเรื่องอะไร

‪ช่วยเงียบหน่อยได้ไหม เรากำลังกินอาหาร

‪เลิกเล่นซะ ไม่งั้นเจอดีแน่!

‪เป็นอะไรไหม ปีเตอร์

‪จะไปไหนน่ะ

‪ไปก่อนเลย ฉันจะจ่ายค่าอาหาร

‪ไว้จ่ายวันพรุ่งนี้สิ

‪เดี๋ยวฉันตามไป

‪ให้ผมจ่ายตอนนี้เลยไหมครับ ‪คุณนายกอร์ดอน หรือว่า…

‪คุณครับ…

‪ส่งบิลมาแล้วผมจะเขียนเช็คให้

‪ได้โปรด โอ ได้โปรด ‪โอ อย่าให้ฉันร่วงหล่น

‪เธอเป็นของฉัน ‪ฉันรักเธอมากกว่าใคร

‪เธอต้องเป็นผู้หญิงของฉัน ‪ไม่งั้นฉันจะไม่มีใคร

‪ในเมืองเก่าคืนนี้ ‪จะมีนาทีที่ร้อนแรง

‪มานี่สิ ฉันรักเธอนะ

‪(ฟิล เบอร์แบงค์)

‪จอร์จ

‪(ในกรณีเกิดเหตุไฟไหม้)

‪จอร์จ

‪ไอ้น้อง

‪หายไปไหนมา

‪ที่พี่พูดถึงลูกชายเธอเมื่อค่ำ พี่ฟิล…

‪ทำให้เธอร้องไห้

‪หล่อนเอาหูแนบประตูหรือไง

‪เธอร้องไห้ ฟิล

‪อะไรวะ

‪ฉันบอกให้ลูกมันเลิกฝันเฟื่อง ‪และทำตัวเป็นผู้เป็นคน

‪แค่บอกให้รู้ แค่นั้นเอง

‪แม่นั่นควรจะรู้ดีอยู่แล้ว

‪ค้างไว้

‪เขาทำได้!

‪เขาเก่งขึ้นกว่าเดิม

‪ดีขึ้น

‪บรองโก้ เฮนรี่เรียนด้วยวิธีนี้เหรอ

‪ฉันไม่เคยเห็นเขาจูงม้าวนเป็นวงกลม ‪นั่นคือความจริง

‪คุณเห็นอะไรบนนั้น ฟิล

‪มีสัตว์อยู่บนนั้นไหม

‪มีใครเห็นสิ่งที่คุณเห็นไหม ฟิล

‪จอร์จ

‪ไม่ ไม่ใช่เขา

‪บอกมาน่า ฟิล มันคืออะไร

‪มีอะไรบนนั้นใช่ไหม

‪ถ้ามองไม่เห็นก็แปลว่าไม่มี

‪ต้องเป็นสัตว์แหละ

‪(เร้ดมิลล์ ‪ร้านอาหาร - ที่พัก - กินดื่ม)

‪สวัสดีค่ะคุณเบอร์แบงค์

‪สวัสดีครับคุณนายกอร์ดอน

‪มีอะไรให้ช่วยคะ

‪ผมแค่แวะมาหาคุณเฉยๆ

‪ฉันกำลังยุ่งอยู่ค่ะ

‪"ซอสสุดเข้มข้นขวดนี้เหมาะกินคู่กับ

‪เนื้อสัตว์ ปลา และชีส"

‪พวกเขานำไวน์มาด้วยน่ะ

‪ไม่อยากให้เอามาเลย

‪ฉันไม่ชอบคนดื่มของมึนเมา

‪ผมว่าที่ดื่มไปไม่ใช่แค่ไวน์หรอก ‪ฟังดูเหมือนเหล้า

‪พวกเขามากันเร็ว ฉันไม่น่า ‪เอาเปียโนล่าไปตั้งไว้ในนั้นเลย

‪นี่น้ำค่ะ

‪เห็นละ… ผมเห็นหมอจากเฮิร์นด้อน ‪กับสัปเหร่อ คุณเวลซ์

‪คุณพระช่วย ฉันอยากให้ปีเตอร์อยู่ที่นี่จัง

‪เขาควรจะเอาสลัดไปเสิร์ฟ ส่วนฉันต้องทอดไก่

‪บางครั้งถ้าเรานำอาหารไปวางบนโต๊ะ…

‪คุณเบอร์แบงค์คะ

‪ฉันจะไปตามปีเตอร์

‪สวัสดีครับ!

‪ดูเหมือนผมจะเป็นบ๋อยคนใหม่

‪หมอครับ

‪คุณเบอร์แบงค์

‪คุณเวลซ์

‪เจอหิมะที่ข้างล่างบ้างไหม

‪ไม่เจอเลย

‪ไหนๆ ก็ตื่นแล้ว สูบบุหรี่สักมวนน่าจะดี

‪แกไปไกลถึงไหน

‪บีช ฉันตั้งใจไปที่นั่น

‪บีชเหรอ

‪ที่นั่นมีอะไร ไอ้หนูจอร์จี้