The Outrun

ในออร์กนีย์ ว่ากันว่าคนที่จมน้ำตาย

จะกลายร่างเป็นแมวน้ำ

เราเรียกพวกเขาว่าเซลกี้

ตอนที่น้ำขึ้นสูงสุด

พวกเขาจะถอดหนังแมวน้ำออกตอนกลางคืน

และขึ้นมาที่ฝั่งในร่างคนสวยหล่อ

และพวกเขาก็จะเต้นด้วยกัน

เปลือยกายใต้แสงจันทร์

เซลกี้กลับลงทะเลตอนรุ่งสาง

นอกจากว่าจะมีคนมาเห็น

จากนั้นพวกเขาก็จะติดอยู่ในร่างมนุษย์

และกลับลงไปไม่ได้

และพวกเขาก็จะไม่มีความสุขบนบกไปตลอด

เพราะทะเลคือที่ของพวกเขา

ไปกันหมดแล้วเหรอ

ใช่ ไปกันหมดแล้ว

ขออีก

โรน่า ทำอะไรน่ะ

พอเถอะ เอามา

เอามา ฉันต้องพาเธอออกไป

- กลับบ้านได้แล้ว - ทำไม

ฉันจำได้...

ว่าทุกคนไปกันนานแล้ว

ไม่นะ มี...

- ไฟเปิดแล้ว - ไฟ

แปลว่าคืนนี้มัน...

มาเร็ว ทำอะไรน่ะ โรน่า

เราต้องพาเธอออกไปแล้ว ไปได้แล้ว

- มาสิ โรน่า - เต้นกัน

เต้นกับแกแทนก็ได้

เดฟ

- มา - เดฟ

- หมุนฉันหน่อย - เธอไปนานแล้ว

เร็ว ที่รัก ประตูอยู่โน่น ออกไปซะ

ใต้โต๊ะ ออกมา

มา ออกมา

- ออกไปได้แล้ว - คุณไม่เห็นฉัน

- รู้แล้วน่า เดฟ - มา ขึ้นมา

ยืนขึ้น ยืน

ไปที่ประตู

ใกล้ถึงแล้ว มาเร็ว

ดื่มเยอะเกินไปแล้ว

- เดฟ พาเธอออกไปหน่อย - ฉันแข็งแรง

ไป

- ไป - เดฟ จะทำอะไร

จะไล่ฉันไปเหรอ

- จะพาออกไปข้างนอก - โรน่า

จะไล่ฉันไปเนี่ยนะ

พอได้แล้ว

ไอ้ทุเรศ

- ไปได้แล้ว - ปล่อยฉันนะ

- บอกให้เขาหยุดที - ไปได้แล้ว

ไอ้ทุเรศ

นี่ ให้ไปส่งไหม

ไปส่งได้นะ

โรน่า

จะเป็นไรไหมถ้าจะขอถามรายละเอียดหน่อย

ได้นะ

แค่อยากเช็กอายุคุณ

ยี่สิบเก้า

แล้ว...

คุณทำอาชีพอะไร

ตอนนี้ฉันว่างงาน

แต่ฉันจบโทชีววิทยา

ขอถามอีกสองสามข้อ

มีโรคอะไรไหมที่คนในครอบครัวคุณเป็น

อย่างโรคหัวใจวายหรือโรคหลอดเลือดสมอง

ไม่มีค่ะ

เบาหวานล่ะคะ

ไม่มีค่ะ

มีใครในครอบครัวที่มีอาการป่วยทางจิตไหมคะ

ออกมา

- หนูวางไว้นี่นะ - ขอบใจ

พ่อเป็นไงบ้าง

สบายดี

ได้ข่าวว่าพ่อเขาโพสต์บ่นลงเฟซบุ๊กอีกแล้วเหรอ

เปล่านี่คะ

แม่เลือกยัง

ว่าจะทาผนังสีอะไร

ลูกคิดว่าไง

แม่เจอ...

มีสีไข่เป็ดอยู่

- ไม่แน่ใจ - สวยดี

ใช่

ทาห้องนั่งเล่นน่าจะดี

เข้ากับสีกางเกงแม่เลย

ดูสิแม่เจออะไร

อาร์เอสพีบีกำลังจ้างงาน

ช่วงฤดูร้อน หาคนมาทำ...

หนูมีชีวิตที่ต้องกลับไปหา

แน่นอน แม่รู้ แม่จะสวดภาวนาให้ลูก

แม่ อย่าทำแบบนี้

แม่ทำของแม่อยู่แล้ว

โรน่า เอาชาไหมลูก

เดี๋ยวหนูลงไป

โอเค

เบื่อมากเลย

เบื่อเหมือนกันไหม

รู้นะว่าเธอพยายามจะทำอะไร

เถอะน่า ใกล้หมดแล้ว

เชื่อเถอะ ถ้าเธอรับมือกับตำราเห็ด

หรืออะไรสักอย่างไม่ได้

นั่นเห็ดเหรอ

รา

เกลียดมากที่เธอแทบไม่ต้องอ่านหนังสือ

แต่ข้อเท็จจริงทั้งหมดก็ยังเข้าหัวเธอ

ก็เพราะนายจ้องมันมาหลายชั่วโมงแล้ว

ฉันจ้องหน้านี้มา...

ฉันรู้ วางมันลงซะแล้วไปผับกัน

โตที่นี่เป็นยังไงเหรอ

- ที่ลอนดอนน่ะเหรอ - ใช่

โตที่ลอนดอนก็...

มันจะมีนั่นนี่อยู่ตลอด

ไม่เคยได้สังเกตหรอก

จนกระทั่งตอนฉันไปชนบทครั้งแรก

ทุกอย่างที่นั่นมันเงียบมาก

แค่จะมาเอาอีกอันค่ะ

- โอเคไหมคะ - ไม่มีปัญหา

(เบนจามิน สโลน หัวหน้านักวิทยาศาสตร์)

(มอบบ้านให้ธรรมชาติกัน เกี่ยวกับเรา)

- โทษนะคะ - ว่าไงครับ

มีไฟแช็กไหมคะ

ไม่มีครับ โทษที ผมไม่สูบ

ค่ะ ดีแล้ว

ผมชอบหมวกคุณนะ

- ขอบคุณค่ะ - น่าสนใจมาก

ฉันรู้จักคุณรึเปล่า

- ก็อาจจะ คุณคนที่นี่รึเปล่า - ใช่

เห็นสำเนียงแบบนี้

นึกว่ามาจากที่อื่น

ไม่ พ่อแม่ฉันเป็นคนอังกฤษ

- ฉันเลยสำเนียงแปลกๆ - ก็คงเพราะอย่างนั้น

จริงๆ ฉันไม่ได้อยู่ที่นี่มา...

- น่าจะสักสิบปีได้ - โห นานเลย

ใช่ ฉันไม่ค่อยได้กลับมาบ่อย

แล้วนี่กำลังทำอะไรเหรอ

กำลังจะไปหาเพื่อนน่ะ

เพื่อน

ใช่

ฉันไม่ค่อยรู้จักใครที่นี่แล้ว

ฉันเลยอยากจะ

ดูว่ามีคนรุ่นๆ เดียวกันอยู่แถวนี้ไหม

อ้อ

ดื่มชากันไหมก่อนไป

ไม่ได้จริงๆ ผมต้องไปแล้ว

- เอาไว้วันหลัง - ได้

ตอนนี้ฉันอยู่กับแม่

แต่ปกติฉันอยู่ลอนดอน

ฉันแค่มาช่วยพ่อฉันช่วงแกะคลอดลูก

แต่อีกสักพักก็คงกลับไปแล้ว

ช่วยฉันหน่อยได้ไหม

ฉันจะได้ลองนี่อีกที

- ได้ ไม่มีปัญหา - โอเค ขอบคุณ

ลมน่ะ

ใช่ ไม่ง่ายเลย

- ได้แล้ว - โอเค

โอเค ผมต้องไปแล้ว ไว้เจอกัน

โอเค

บางครั้งก็รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนในออร์กนีย์

เสียงกระหึ่มต่ำๆ

แรงสั่นไหว

มันแผ่ไปทั่วทั้งเกาะ และแทรกซึมเข้าไปในทุกส่วนของร่างกาย

แต่แน่นอน...

ทั้งหมดนี้เราอาจจะแค่คิดไปเอง

บางคนบอกว่ามันเป็นเสียง

การทดลองทางทหารที่อยู่ใต้น้ำ

บางคนก็บอกว่าเป็นคลื่น

ที่ติดอยู่ในถ้ำลึกใต้พื้นดิน

แต่เสียงที่ทำให้ฉันฝันร้ายตอนฉันยังเด็ก

คือทฤษฎีที่เก่าแก่ที่สุด

สัตว์ประหลาดยักษ์

ที่ชื่อว่า เมสเตอร์ มัคเคิล สตอร์เวิร์ม

ที่ตัวใหญ่มาก

หางของมันพันรอบโลกได้

และมันก็พ่ายแพ้ให้กับ

เด็กหนุ่มที่ชื่ออัสซิพัทเทิล

เขาฆ่าสตอร์วอร์มด้วยถ่านหินเลนจุดไฟ

ไฟเผาไหม้ในตัวมัน

และมันก็เจ็บปวดมาก

จนคอของมันยื่นไปกลับดวงจันทร์เก้ารอบ

จากนั้นฟันมันก็หลุดออก

และกลายมาเป็นหมู่เกาะออร์กนีย์

ตับของมันยังไหม้อยู่จนถึงวันนี้

และเราก็รู้สึกถึงมันในรูปแบบแรงสั่นไหว

น่ารักมากเลย

สวยมาก

มีเนื้อบดอยู่นะ ใครจะเอา

- ไม่ไหวแล้ว - ไม่ละ ขอบคุณ

โรน่า เห็นกินไม่เยอะเลย โอเครึเปล่า

ค่ะ หนูก็แค่ไม่ค่อยหิว แต่อร่อยมากค่ะ

- โทษที - พระเจ้าอวยพร

แค่อยากกล่าวขอบคุณ

ขอบคุณพระบิดาสำหรับอาหารอร่อยมื้อนี้

และคนที่แสนวิเศษที่มาร่วมโต๊ะของลูกวันนี้

แน่นอน เราขอบคุณพระองค์ สําหรับอาหารบนโต๊ะของเรา

สำหรับพระอาทิตย์บนฟ้า...

จะมาอยู่ที่นี่นานไหม

ไม่ อาทิตย์หน้าก็จะกลับลอนดอนแล้ว

มีกิจกรรมเยียวยา

เย็นวันพฤหัส