पहली 200 पंक्तियाँ।
ผมชื่อเอ๊ด วอร์เรน
นี่คือภรรยาผม ลอร์เรนและวิคตอเรีย เกรนเจอร์
วันที่ 20 เมษายน 1964
วิคตอเรีย คุณเห็นสิ่งเหนือธรรมชาติครั้งแรกเมื่อไหร่
ขอโทษฉันไม่รู้ต้องทำยังไง
ทำไมคุณไม่ย้อนกลับไปตั้งแต่เริ่มต้น
พ่อฉันคิดว่ามีบางอย่างติดตามเขา
บางอย่างที่เขามองไม่เห็น
เขาล็อกประตูกลางคืน แล้วเช้าวันต่อมา…
ประตูก็เปิด
จากนั้นเขาเริ่มได้ยิน…
…เสียง
ฉันไม่เชื่อเขา
ฉันคิดว่าพ่อเริ่มแก่น่ะค่ะ
แต่แล้ววันหนึ่งฉันเข้ามา…
ฉันเจอเขา
พ่อ!
ที่นี่เงียบมากหลังจากพ่อตาย
แต่แล้วบางอย่างเปลี่ยนไป
ฉันรู้สึกได้
ความรู้สึกที่รุนแรงเหมือน…
เหมือนฉันถูกเฝ้ามอง
มีบางอย่างในนั้น
เวลาฉันอยู่ที่นี่คนเดียว…
และรอบตัวเงียบมาก…
มันเรียกหาฉัน
ที่รัก…
ไม่รู้สิ ผมมีความรู้สึกว่ามันไม่ดี
เอ๊ด ฉันทำได้
ลอร์เรน…
ฉันชื่อลอร์เรน วอร์เรน
ฉันมาช่วยนะ
ฉันรู้สึกถึงวิญญาณของคุณ
ความกลัวของคุณ
มีอย่างอื่นอีก
แกเป็นอะไร?
เอ๊ด!
ลอร์เรน! ลอร์เรน!- เอ๊ด
ลอร์เรน เกิดอะไรขึ้น
ลูก
สิบนาทีจะถึงโรงพยาบาล
เมื่อกี้คืออะไรเหรอ
ฉันไม่รู้
มันมีบางอย่างในห้องนั้น
ในกระจก
ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้
กำหนดคลอด?- พฤษภา คลอดก่อนกำหนด
แจ้งแผนกคลอด คนไข้อาจมีภาวะรกลอกตัว
รกลอกตัว- คุณจะไม่เป็นไร
มีบางอย่างผิดปกติ ฉันรู้สึก
คุณจะไม่เป็นไร- คุณคะ คุณต้องอยู่ข้างนอก
ไม่ ลอร์เรน ลอร์เรน!- คุณคะ คุณ
ลอร์เรน! ลอร์เรน!
เราต้องเอาเด็กออกมา คุณเบ่งนะ
คนไข้เสียเลือดมาก
เลือดกำลังมาใช่มั้ย- ค่ะ
เอ๊ดอยู่ไหน
เด็กเป็นไง
สัญญาณชีพล่ะ- เอ๊ดอยู่ไหน
ชีพจร 130 ความดัน 80/40
บ้าจริง!
ขอไฟส่องตรงนี้
มีบางอย่างที่นี่
ไฟดับ! ลอร์เรน!
ไม่ ไม่ ลอร์เรน- เอ๊ด
ได้โปรด ไม่ ผมต้องคุยกับเมียผม
อย่าขวางทางนะคะ
เอ๊ด อย่าให้มันทำร้ายลูก
อย่าให้อะไรทำร้ายลูก?
ได้โปรด
หัวเด็กอยู่นี่แล้ว
คุณต้องเบ่ง คุณนายลอร์เรน
หยุดเบ่ง! หัวออกมาแล้ว
สายสะดือพันคอเด็ก สายสะดือพันคอเด็ก
ขอคีมสองกับกรรไกร
อะไร? หมอว่าไงนะ?
มีอะไร?
เบ่งอีกที เราต้องเอาเด็กออกมา
โอเค ไม่เป็นไร จะออกแล้ว จะออกแล้ว
หมอต้องใช้ไฟ เธอยังเลือดไหลอยู่
บางอย่างผิดปกติ
ลูกเป็นอะไร?
มันผิดปกติ- ให้ช่วยมั้ย
ค่ะหมอ
หมอ ลูกผมเป็นอะไร
หมอ เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้น
เอาลูกมาให้ฉัน
เอาลูกมาให้ฉัน!
หมอเสียใจจริงๆ
พระเจ้า
ได้โปรด พระบิดาบนสวรรค์
ได้โปรดพาเธอกลับมา
โอ้ พระเจ้า
ได้โปรดพาเธอกลับมา
โอ้ พระเจ้า
พระบิดาบนสวรรค์ ได้โปรด
ได้โปรดพาเธอกลับมา
ได้โปรดพาเธอกลับมา ได้โปรดพาเธอกลับมา
ได้โปรดพาเธอกลับมา
โอ้ พระเจ้า ได้โปรด
ได้โปรด ได้โปรด
โอ้ พระเจ้า!
เธอชื่ออะไรคะ
เธอชื่อจูดี้
จูดี้ วอร์เรน
มานี่ มานี่ มานี่ลูก
เก่งมาก
ดีมาก!
จูดี้!
อะไร ลูก?
ลูกรัก
หนูเห็นแต่ภาพน่ากลัว แล้วมันไม่ยอมหายไป หนูเห็นแต่ภาพน่ากลัว แล้วมันไม่ยอมหายไป
โอ้ ลูกรัก
เอาละ เอาละ
แค่ผลักมันออกไป เหมือนที่แม่สอน โอเคนะ
เหมือนที่แม่สอน
"ลูซี่ ล็อกเก็ตทำกระเป๋าหาย"
"คิตตี้ ฟิสเชอร์เจอมัน"- "คิตตี้ ฟิสเชอร์เจอมัน"
"ไม่มีแม้แต่เพนนีอยู่ในนั้น"- "ไม่มีแม้แต่เพนนีอยู่ในนั้น"
"มีแต่ริบบิ้นหมุนรอบพัน"- "มีแต่ริบบิ้นหมุนรอบพัน"
"เธอไม่มีจริง"- "เธอไม่มีจริง"
พวกนั้น… ถ้าหนูทำให้มันหายไปไม่ได้
ลูกทำได้
ลูกทำได้ ลูกเลือกได้
ลูกเลือกได้จ้ะ
แม่รักลูกนะ
หนูก็รักแม่
ลูกแม่…
ลงมาไอ้หนู
เก่งมาก
แม่ให้หนูไปเอาของตกแต่งจากห้องใต้หลังคา
เอ้าเร็วเข้าทุกคน
พวกเขาไม่ได้จัดพิธีให้แค่พวกเรา
เร็วพ่อ ปิดทีวี
ขอบใจนะจ๊ะ
เวรเอ๊ย!- พูดดีๆ เฮเธอร์!
แคริน ลงมา
อย่าลืมกล้อง- ชาร์จแล้วนะ?
ขอบคุณ
แม่!- เฮเธอร์ อะไร?
มันบ้าที่สุด! ดอว์นใช้ห้องน้ำคนเดียวตลอดเช้า
ฉันเปล่านะ- เธอทำ
ไม่มีน้ำร้อนเหลือ
หนูจะเป่าผม ที่เสียบปลั๊กก็พัง
แม่ ขอเวลาแป๊บ
เฮเธอร์ หนูยังมีเวลาทำผม ใช่มั้ย
และหนูใส่ชุดนี้สวยมาก
อย่าหลอกให้เค้าดีใจสิย่า
ฉันจะฆ่าเธอ!
ฆ่าไม่ได้วันนี้วันพิธีของหนู
ไมโล เอแวนส์ โรเบิร์ตส์
ไมโล เอแวนส์ โรเบิร์ตส์
จงรับตราประทับแห่งพรของพระจิต
เอเมน- ฉันไม่รู้
ที่รัก คุณบังกล้อง- เธอมาแล้ว
หลบหน่อย ขอโทษนะ ขอบคุณ
ลูกเราสวยนะเนี่ย
…พระจิต ขอสันติอยู่กับเจ้า
เฮเธอร์ เอลิซาเบธ สเมิร์ล
เฮเธอร์ เอลิซาเบธ สเมิร์ล
จงรับตราประทับแห่งพรของพระจิต
เอเมน
ขอสันติอยู่กับเจ้า ขอสันติอยู่กับเจ้า
เธออยู่นั่นไง
ผ่านพิธีเรียบร้อยแล้วนะลูก
เด็กๆ ใครอยากกินมื้อเย็น?- เราค่ะ!
เร็วเลย รีบเข้าบ้าน- หนูหิวสุดๆ
รีบหน่อย เร็วๆๆ เดี๋ยวจะเย็นหมด
…โทรมา ใช่ พิธีสวยงาม
จอห์น หยุดเลย- โอ้ ที่รัก
คุณก็รู้ผมชอบซอสฝีมือคุณ
ชอบมากๆ
เดี๋ยวนะ- ให้วางสลัดตรงไหน
ย่า จะให้วางสลัดตรงไหน
สองคนคิดว่าตัวเองตลกมากสินะ
เฮ้ เสียงดังไปหมด!
ขอโทษ เด็กๆ น่ะ- เฮ้ อย่าวิ่งในบ้าน
โอเค รวมตัว รวมตัว เรามีอะไรเนี่ย?
มันสูงกว่าหนูอีก
โอ้ พระเจ้า!
วันพิธีของหนูไม่เห็นได้อะไรเลย
- ดอว์น…- เราให้เข็มกลัดสวยๆ ไง - ดอว์น…- เราให้เข็มกลัดสวยๆ ไง
ใช่- อ้อ ใช่
ใช่ ก็มีอันนั้น
เอาเลย แกะดูเลย- โอเค
กระจก
มีรอยแตก
โอ้ เฮเธอร์- โอ้ หลานรัก
คุณปู่ซ่อมกระจกได้
เราเจอมันในงานชุมนุมนักสะสมในบัคส์ เคาน์ตี้
ไซม่อน เงียบ!- เหรอคะ
เฮ้…
หนูรักมันค่ะ
ขอบคุณค่ะปู่
ยินดีจ้ะ- ขอบคุณค่ะ
โอ้ หลานรัก
หวังว่ามันคงไม่แพงนะ- อ้อ ไม่ต้องห่วง
เจ้าของเอาเข้ารถไม่ได้เลยให้ราคาพิเศษ
ย่าคิดว่ากระจกมันรอเราเลยล่ะ
No comments yet. Be the first to leave one.