Vikings: Valhalla

‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)

‪(เมืองเคนท์)

‪(ทางไปลอนดอน)

‪- เฮ้ย! ‪- ไม่นะ!

‪จงไปจากที่นี่ในนามของพระเจ้า ‪ที่แท้จริงพระองค์เดียว พระเยซู!

‪ช้าไปแล้ว เจ้านอกรีต

‪ข้าขอแนะนำเลดี้เคนท์ เจ้าของปราสาทหลังนี้

‪บอกพวกเขาสิ

‪บอกพวกเขา!

‪สงครามของพวกท่านไร้ความหมาย

‪กษัตริย์เอเธลเรดสวรรคตแล้ว

‪- นางโป้ปด ‪- นางจะโป้ปดไปทำไม น้องข้า

‪เพื่อหลอกเรา เพื่อปกป้องมัน

‪มันตายเมื่อไหร่

‪สิบวันก่อน

‪เอ็ดมันด์ พระโอรสขึ้นครองบัลลังก์แทน

‪สามีของเจ้าอยู่ไหน

‪เขาหนีไปลอนดอน

‪ไปพบขุนนางคนอื่นๆ

‪แล้วทิ้งเจ้าไว้ที่นี่

‪สมเป็นชายชาตรี

‪นี่เป็นเรื่องดี

‪เอ็ดมันด์ยังเด็ก

‪และพวกขุนนางจะไม่หนุนหลังเขา ‪เพื่อปกป้องลอนดอน

‪มันรอเราอยู่

‪ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อยึดลอนดอน

‪ข้ามาเพื่อเอาหัวเอเธลเรด

‪ถ้าอย่างนั้นข้าสัญญาจะมอบหัวของลูกชายเขา

‪(ลอนดอน)

‪ดาบของพระบิดา

‪ดาบของกษัตริย์

‪บัดนี้เป็นของข้าและจะเป็นของลูกหลานข้า

‪ขอบใจ ท่านทำได้ดีมาก

‪ฝ่าบาท แต่ข้าแทบไม่ได้ทำอะไรเลย

‪กษัตริย์เอ็ดมันด์ต่างหากที่ทำให้สตรีโอนากลับใจ

‪พ่อของเจ้าจะภูมิใจ

‪เมื่อสตรีโอนามาถึง ข้าจะส่งเขาไปทางใต้

‪ตลบหลังคนุตและดักเขาไว้ในที่ลุ่มน้ำขัง

‪แล้วข้าล่ะ

‪จะให้ข้ามุดหัวหลบอยู่หลังกำแพง ‪จนกว่าสงครามจะจบลงงั้นรึ

‪จะมุดหัวก็ได้ถ้าต้องการ

‪แต่เจ้ามีค่าต่ออังกฤษ ‪เกินกว่าจะไปเสี่ยงในสนามรบ

‪สตรีโอนาจะตัดกำลังชาวเหนือ ‪และเจ้าจะยอมรับการจำนนของพวกมัน

‪ไม่

‪เมื่อสตรีโอนามาถึง ‪ข้าตั้งใจจะไปร่วมรบกับเขาด้วย

‪ฝ่าบาทยังเป็นแค่ว่าที่กษัตริย์

‪งั้นก็ยิ่งมีเหตุผลให้รีบขึ้นเป็นกษัตริย์

‪การขึ้นเป็นกษัตริย์ตอนนี้จะทำให้เสี่ยงยิ่งขึ้น

‪เสี่ยงอะไร

‪เมื่อเป็นกษัตริย์แล้ว ชะตาของเจ้ากับอังกฤษ ‪จะผูกพันกันไปชั่วนิรันดร์

‪ถ้าเจ้าตาย ประเทศอังกฤษก็เช่นกัน

‪ให้สตรีโอนารับความเสี่ยงไปดีกว่า

‪และชื่อเสียง

‪นั่นไม่ใช่ความเสี่ยงเหมือนกันหรือ

‪หากเขารบชนะ พวกขุนนางจะไม่มองว่า

‪เขาเหมาะเป็นกษัตริย์มากกว่าข้าหรือ

‪ให้ข้าจัดการเรื่องนั้นเอง

‪เขาดูมีความคิดเป็นของตัวเองมากขึ้น

‪กำลังคะนองเชียวละ

‪เราปล้นสะดมแล้ว เราเป็นไวกิ้งแล้ว

‪เราโชคดี

‪โอดินอยู่ข้างเราในวันนี้

‪โอดินตัดสินว่าเราคู่ควรกับวัลฮัลลาไหม ‪และพระองค์เห็นว่าเราคู่ควร

‪- อะไรน่ะ ‪- ให้เจ้า

‪เจ้าสมควรได้รับมันมากกว่าเมียข้า

‪รบแค่ครั้งเดียว ‪งัลก็กลายเป็นคนรวยที่สุดในกรีนแลนด์

‪เจ้าสู้ได้ดีสำหรับการรบครั้งแรก

‪การปล้นสะดมจะเป็นนิสัยเจ้า

‪ใช่ ข้าเข้าใจแล้วว่าทำไมพ่อข้าถึงฆ่าคนเก่งนัก

‪เขาได้ฝึกนี่เอง

‪ข้านึกว่าชาวคริสเตียนจะมีเมตตาซะอีก

‪เรามีเมตตา

‪แต่ข้าเป็นไวกิ้งก่อนเป็นคริสเตียน

‪มีปัญหารึเปล่า

‪ข้าไม่เห็นความแตกต่างเท่าไหร่

‪ไม่จริงหรอก

‪ในฐานะไวกิ้ง เป้าหมายของข้าคือการแก้แค้น

‪แต่ในฐานะชาวคริสเตียน

‪ข้าใช้คุณธรรมที่ผู้กอบกู้ของข้าได้สอนไว้

‪ให้อภัย มีเมตตา และมีความรัก

‪ข้าอภัยให้ชาวแซกซอนคนนี้ ‪ที่ตามกษัตริย์ของเขามาสู่สงครามต่ำช้า

‪ข้าแสดงความเมตตาต่อเขา…

‪ด้วยการช่วยให้เขาพ้นทุกข์

‪แล้วความรักล่ะ

‪ข้ารักการทำแบบนี้

‪ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อเป็นเหมือนพ่อ

‪เจ้ามาที่นี่เพื่อให้โลกลืมเขาและจำเจ้าแทน

‪คิดว่านั่นเป็นความลับหรือ

‪แค่อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่

‪หากนี่คือความรุ่งโรจน์ที่ท่านสัญญา

‪ตอนนี้มันก็ไม่ต่างจากพ่อข้าเท่าไหร่

‪เจ้าจะรู้จักความรุ่งโรจน์เมื่อเจ้าไปถึงจุดนั้น ‪เลฟ เอริคส์ซัน

‪เชื่อข้าเถอะ

‪นี่เป็นแค่ทางผ่านเท่านั้น

‪เอาอีก

‪พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท

‪- ทรงพระปรีชา ฝ่าบาท ‪- ข้าพร้อมแล้ว

‪ให้พวกไวกิ้งมากันเลย!

‪ด้วยความเคารพ ฝ่าบาท

‪พระองค์ยังไม่พร้อม

‪แม้แต่พระบิดาของพระองค์ก็ล้มเหลวหลายครั้ง ‪ก่อนที่จะเรียนรู้วิธีเอาชนะ

‪ข้าไม่รังเกียจที่จะเรียนรู้ ก็อดวิน

‪แต่ข้าขอเรียนรู้จากชัยชนะมากกว่าความพ่ายแพ้

‪เอาอีก

‪อยากจะสู้กับข้ารึ

‪ออกไป!

‪ท่านไม่อยากขายหน้าต่อหน้า…

‪จำครั้งสุดท้ายที่ฝ่าบาทพ่ายแพ้ได้ไหม

‪จะทำอะไรน่ะ

‪ทหารของฝ่าบาทไม่กล้าทำร้ายฝ่าบาท ‪แต่ข้าไม่มีปัญหานั้น

‪คิดว่าพวกไวกิ้งจะออมมือให้หรือ

‪ข้าไม่ใช่ศัตรูของฝ่าบาท

‪ความโอหังต่างหาก

‪กล้าดียังไงมาสั่งสอนข้าเรื่องความโอหัง

‪ทั้งๆ ที่ท่านนั่นแหละโอหังที่สุด

‪ข้าควบคุมตัวเองได้

‪และหากฝ่าบาทอยากสืบทอดบัลลังก์ ‪อย่างประสบความสำเร็จ

‪ฝ่าบาทต้องเรียนรู้ที่จะทำอย่างเดียวกัน

‪ระหว่างทางไปเมอร์เซีย

‪ท่านสอนให้ข้าฟังสัญชาตญาณของข้า

‪คำแนะนำนั้นใช้ได้ดีกับสตรีโอนา

‪สัญชาตญาณของข้าในตอนนี้ ‪บอกว่าข้าไม่ควรรอจนกว่าจะเป็นกษัตริย์เต็มตัว

‪พวกไวกิ้งมาที่นี่เพื่อลงโทษพระบิดาของฝ่าบาท

‪เศียรของพระองค์ไม่อยู่ให้ล่าเป็นรางวัลแล้ว ‪แต่เศียรของฝ่าบาทยังอยู่

‪การเลื่อนพิธีขึ้นครองราชย์ออกไป ‪เป็นวิธีป้องกันไม่ให้มันเกิดขึ้น

‪(สวีเดน)

‪(ทางไปอุปซอลา)

‪ที่นี่สวยจังเลย

‪ไม่นะ!

‪ไม่!

‪โทคี อดทนไว้!

‪ทนไว้ โทคี

‪โทคี อดทนไว้นะ

‪ปล่อยสิ!

‪โทคี

‪โทคีตายแล้ว

‪ไม่เป็นไรนะ

‪พวกมันล้อมกองทัพของข้าภายในไม่ถึงชั่วโมง

‪เรือเป็นร้อยๆ ลำ

‪ถ้าจะมีโอกาสเอาชนะพวกมันได้ ‪เราต้องการเมอร์เซีย

‪สตรีโอนาอาจไม่ยอมสู้เพื่อลอนดอน

‪งั้นเราก็ต้องส่งทูตไปหาชาวเหนือ

‪และเสนอทองของชาวเดนเพื่อยุติการปล้นสะดมนี้

‪นี่ไม่ใช่การปล้นสะดม นี่คือสงคราม

‪สงครามที่พวกท่านก่อขึ้นมาเอง ‪ด้วยการสังหารคนของพวกเขา

‪ใช่ พวกเขาจะปล้นเอาทองของพวกท่าน

‪แต่พวกเขาจะไม่หยุดฆ่าพวกท่านทุกคนด้วย

‪นี่คือวิธีแก้แค้นของชาวไวกิ้ง

‪นี่คือแผนของท่านรึ

‪ท่านตั้งใจจะให้กองทัพเราข้ามมันไปได้ยังไง

‪มีถนนข้ามหลายเส้นทาง

‪และอีกฝั่งเป็นสะพาน ‪และทางเข้าทางใต้ของลอนดอน

‪คืนนี้เราจะส่งหน่วยสอดแนมไปดูว่า ‪มีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้าง

‪แล้วใครจะนำพวกเขา ท่านหรือ

‪ไม่ ข้านึกถึงอีกคน

‪ข้าเหรอ

‪เราต้องรู้กำลังของศัตรูรอบๆ สะพาน

‪มันเป็นเกียรติที่ได้นำภารกิจเช่นนี้

‪ถ้ามันเป็นเกียรติขนาดนั้น ‪ทำไมพี่ชายท่านไม่เลือกท่านล่ะ

‪เขาอาจจะคิดว่ากรีนแลนด์เป็นหนองน้ำล่ะมั้ง

‪หรือเขาอาจจะอยากให้เจ้าตาย

‪ข้าเองก็จะไปเช่นกัน

‪ข้ามาที่นี่เพื่อใช้หนี้

‪ข้าจะทำตามคำสั่ง

‪งั้นเรา… จะไปกับเจ้าด้วย

‪ให้ข้าอยู่บนเรือกับดูดาวเสียยังดีกว่า

‪ข้าด้วย

‪เขาเป็นใคร

‪ผู้นำทางของเรา เป็นคนท้องถิ่น

‪ไม่ต้องห่วง

‪แม่ของเขาเป็นชาวเดนที่ถูกฆ่าในวันนักบุญไบรซ์

‪เจ้าชายฮารัลด์