Fear Street: 1666

คุณเห็นแม่มดและคุณรอดมาได้

นั่นอาจจะช่วยเราได้

นี่คือวันที่ 12 กรกฎาคม 1978

วันแรกของการเข้าค่าย

เชดี้ไซด์ เชดี้ไซด์

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา…

พี่สาวฉันก็ตาย

มีแต่ซินดี้ เบอร์แมนนี่แหละ ที่คิดว่าล้างส้วมแล้วตัวจะไม่เปื้อน

ทอมมี่

- นายเป็นใครเนี่ย - นิค กู๊ด ยินดีที่รู้จัก

ลึกๆ พี่ก็รู้สึกได้

เชดี้ไซด์ มีบางอย่างสาปแช่งเรา

เรื่องแย่ๆ เกิดกับคนเชดี้ไซด์ตลอด

แม่มดมีจริง

และหล่อนก็สิงผู้คน

ทอมมี่ สเลเตอร์

ทุกชื่อที่สลักบนก้อนหิน

แมรี่เลยพยายามจะฆ่าเขา

เราต้องหาทางออกไปให้ได้

มือที่สาบสูญของซาร่าห์ เฟียร์

"คำสาปจะคงอยู่

จนกระทั่งร่างและมืออยู่รวมกัน"

เราช่วยเชดี้ไซด์ได้

เราต้องฝังมันเดี๋ยวนี้

ขุดเลย

- แม่มดอยู่ไหน ศพอยู่ไหน - ฉันไม่รู้

ฉันเล่าให้ทุกคนฟัง

คำสาปมีจริง

แต่ไม่มีใครเชื่อเลย

เรารู้แล้วว่าร่างอยู่ไหน ทีนี้ก็เหลือแค่มือ

มันยังฝังอยู่ใต้ต้นไม้อาถรรพ์ไหม

ซาร่าห์

ซาร่าห์ เฟียร์

ซาร่าห์

ซาร่าห์

ยังมีอีกตัว คลอดก้นออกก่อน

จับมันให้แน่นๆ

ข้ารู้สึกได้ มันดิ้นรนจะออกมา

อึดเชียวนะไอ้หนู

บอกให้จับไง

ขอโทษ

เบาหน่อย เจ้าหมู

แม่มันจะตาย มันจะตายทั้งแม่ทั้งลูก

ไม่หรอก

ทีนี้จับให้แน่นนะ เฮนรี่

- นับสาม เข้าใจนะ - ได้

หนึ่ง

สอง

สาม

ลูกหมูเจ็ดตัว รอดทุกตัว

เจ้ามีพรสวรรค์ ซาร่าห์

ก็แค่โชคดี

โชคกับมีดคมๆ

เจ้าตัวแสบนี้ให้โซโลมอน

- เขาโชคดีที่มีสหายเยี่ยงเจ้า - ท่านพ่อ

ทำไมเล่า เขาลำบากเหลือเกิน

ตอนแรกก็ลูก แล้วก็เมีย เขาต้องการคนดูแล

คนที่เข้มแข็งและมีความสามารถ

ข้าจะไม่แต่งกับโซโลมอน กู๊ด หากท่านจะสื่อเช่นนั้น

พ่อเป็นห่วงเจ้า ผิดหรือที่พ่ออยากให้ลูกสาวแต่งงาน

แล้วปล่อยให้ท่านกินเบคอนคนเดียวหรือ

ไม่ดีกว่า

เดือนเพ็ญขึ้นฟ้าก่อนเพลาพลบค่ำ

ร่ำรสชาติสุขสันต์ของแดนดิน

- ท่านข้าหลวงกู๊ด - ซาร่าห์

เดือนเพ็ญขึ้นฟ้าก่อนเพลาพลบค่ำ

ร่ำรสชาติสุขสันต์ของแดนดิน

ล้างเนื้อตัวให้เรียบร้อยก่อนล่ะ

บาทหลวงมิลเลอร์ ตาบอดดุจค้างคาว

บาทหลวงมิลเลอร์ ตาบอดดุจค้างคาว

พยายามอ่านพระคัมภีร์ และลูกตาเขาก็กระเด็น

แต่พ่อเห็นนะ พ่อมีตาอยู่ข้างหลัง

- อย่าทะเล้นนัก คอนสแตนซ์ - อย่าจู้จี้นักเลย แอบิเกล

ซาร่าห์

เดือนเพ็ญขึ้นฟ้าก่อนเพลาพลบค่ำ

ร่ำรสชาติสุขสันต์ของแดนดิน

ข้าไปด้วย

ไม่ได้

ได้ เช่นนั้นข้าจะฟ้องท่านแม่

หากเจ้าบอกท่านแม่ ข้าจะตัดเปียเจ้าเสีย

เลิกหาเหาใส่หัวเราเสียที เจ้าก็รู้ว่าท่านแม่จะทำเช่นไร

เดือนเพ็ญขึ้นฟ้าก่อนเพลาพลบค่ำ

ฮานน่าห์ มิลเลอร์ผู้สูงส่ง อย่าบอกนะว่าจะไปด้วย

ข้าไปด้วย

อันที่จริง ข้ากับลิซซี่ จะไปเอาผลเบอร์รีจากแม่ม่ายก่อนด้วย

อะไรนะ

ฮานน่าห์ หากลิซซี่เป็นคนไปก็ไม่แปลก

แต่ลูกสาวบาทหลวงเนี่ยนะ

เจ้าไม่สงสัยบ้างเลยหรือ

ข้าจะไป หากเจ้าไปด้วยกัน

ไปนะ

ทำไมใช้เวลานานนัก เข้ามาช่วย…

เข้าบ้าน

ข้าเห็นความลับในตัวของเจ้า

สวัสดีเช่นกัน โทมัส

ไม่อยากฟังหรือ

สาวงาม

สาวน้อยคนดี

ข้าเห็นทุกอย่าง

ข้าเห็นความลับที่ดำมืดทั้งหมดในยูเนียน

เจ้าคงจะยุ่งน่าดู

ข้าเห็นความมืดมิดในตัวเจ้า

หยุดนะ โทมัส

ระวังให้ดี ซาร่าห์ เฟียร์

โซโลมอน

ซาร่าห์

บ้าน่า ซาร่าห์

มันมีค่าเกินไป ข้ารับไว้ไม่ได้

คิดเสียว่าเป็นสินสอด

ใครๆ ก็ว่าเราจะแต่งงานกัน ท่านไม่ได้ข่าวหรือ

ถ้าเช่นนั้น บอกพ่อเจ้าด้วยว่านี่ยังไม่พอ

- แต่ก็ขอบคุณจริงๆ - ได้เสมอ

เราทุกคนต่างมีช่วงเวลาที่มืดมน

น้อง…

น้องชายอยากให้ข้าล้มเลิก ให้ย้ายกลับไปที่นิคม

เขาบอกว่าตระกูลกู๊ดไม่ได้เกิดมาเป็นชาวนา

แต่ที่ดินตรงนี้อุดมสมบูรณ์ ข้ามั่นใจ

พืชผลจะอุดมสมบูรณ์

แสงตะวันจะสาดส่อง

ท่านต้องพักบ้าง

ท่านดูโทรมเยี่ยงศพ

ซาร่าห์ เฟียร์ ปากหวานเหมือนเคย

แสงจะหมดแล้ว

ข้าต้องไปก่อน

เดือนเพ็ญขึ้นฟ้าก่อนเพลาพลบค่ำ

ในป่าหลังตะวันตกดินไม่มีอะไรดีหรอก

ท่านพูดเหมือนพ่อข้าเลย

แสดงว่าเจ้าจะไปหรือ

ไปที่ใดล่ะ

เฮนรี่

ยังไม่นอนอีกหรือ

แล้วพี่ล่ะ ท่านพ่อต้องไม่ชอบใจแน่

เช่นนั้นก็อย่าบอกท่านสิ

เบอร์รีแค่คำเดียว จะทำให้เจ้าเห็นโลกต่างพิภพ

- หญิงชราจะเอาไปทำไม - นางไม่ใช่แค่หญิงชรา

แม่ม่ายอายุเป็นพันปีแล้ว

นางดื่มเลือดสาวบริสุทธิ์เพื่อให้เยาว์วัย

เช่นนั้นเจ้าก็รอด

นางสังเวยสามี

เพื่อเป็นเจ้าสาวของปีศาจ นางจึงมีชีวิตเป็นอมตะ

ได้ยินมาว่านางสมาคมกับพวกชนพื้นเมือง

และยังตกหลุมรักคนในเผ่าด้วย

ถึงได้ถูกเนรเทศ

นางร่ำเรียนวิชายามาจากพวกเขา

โซโลมอนเคยเล่าให้ฟัง

เขาพาเมียไปหานางหลังจากแท้งลูก

แต่ก็ไม่ทันการณ์

แน่ใจนะว่าไปทางนี้ เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าต้องไปทางไหน

ข้าเคยมาแล้ว จำได้ไหมตอนแอบิเกลคันคะเยอไม่หาย

นางเกาแกรกๆ ตอนที่พ่อข้ากำลังเทศน์

แม่ข้าบอกว่านางหลับนอนกับปีศาจ

จึงได้ของขวัญมา

ของขวัญจากโทมัสจอมเพี้ยนมากกว่า

นางจะหลับนอนกับใครก็เถอะ แอ็บบี้บังคับให้ข้าไปหาแม่ม่ายด้วยกัน

- แล้วแม่ม่ายใช้เวทมนตร์รักษานางหรือ - ใช่ เวทมนตร์

และยาตำเหม็นๆ ที่เหมาะสม กับหญิงสำส่อนอย่างแอ็บบี้ เบอร์แมน

เราแน่ใจแล้วใช่ไหม

แม่ม่ายแมรี่

แม่ม่ายแมรี่

นางไม่อยู่

ไปหาผลเบอร์รีกัน

แอบบาดอน

อาซาเซล

บีลเซบับ

โมลอค

ซาตาน

อย่า

แม่ม่าย

สิ่งบดบังจะจางลงเมื่อดวงจันทร์หมุนเวียน

และเมื่อนั้น

ดาวประกายพรึกจะส่องสว่าง

ระวังปีศาจให้ดี มันอยู่ในตำรานั้น

มันร้องเรียกหาเจ้า

ปีศาจสัมผัสเจ้าได้แล้ว

และหากเจ้าไม่ระวัง

มันจะชอนไชเข้าใต้ผิวหนังเจ้า

และกัดกินเจ้าจากภายใน

ซาร่าห์

ออกไป

ออกไป

ออกไป

ออกไป ออกไปเสีย

ออกไป ไป

คืนเดือนเพ็ญแล้ว

แด่ความสุขสันต์ของแดนดิน

เข้าป่าไปกับข้าสิ

ไปหาความสุขกับคนอื่นเถอะ

ปล่อยข้านะ อย่า

เคเล็บ อย่า

อย่าเล่นตัวไปเลย สาวน้อย

นางไม่ได้เล่นตัว

เจ้าอิจฉาหรือ

ซาร่าห์ เฟียร์ เจ้าอยากได้จูบเหมือนกันหรือ

ก็อาจเป็นไปได้ หากเจ้าไม่แข็งกระด้างเช่น…

นี่ไงจูบ

และหากมันยังไม่สงบ

น่าจะมีล่อถูกล่ามอยู่ในป่า ที่ยอมมองข้ามความขาดแคลนของเจ้า

เจ้าบ้าคลั่งเหลือเกิน

ไม่หรอก ข้าแค่ไม่กลัวยามอยู่กับเจ้า

เราควรจะกลับไป