The White Lotus

Μερικές φορές ξυπνάμε με άγχος.

Μια νευρική ενέργεια.

"Τι θα συμβεί σήμερα;"

"Τι μου επιφυλάσσει το μέλλον;"

Πάρα πολλές ερωτήσεις.

Θέλουμε επίλυση.

Στέρεο έδαφος κάτω από τα πόδια μας.

Οπότε παίρνουμε τη ζωή στα χέρια μας.

Αναλαμβάνουμε δράση.

Οι λύσεις μας είναι προσωρινές.

Είναι πρόχειρες λύσεις.

Δημιουργούν περισσότερο άγχος.

Περισσότερο πόνο.

Τα ερωτήματα της ζωής δεν λύνονται.

Είναι πιο εύκολο να κάνουμε υπομονή

όταν τελικά αποδεχτούμε

ότι δεν υπάρχει λύση.

Είναι νεκρός! Τι λέτε για άλλο ένα; Νεκρός! Στη θωρακική κοιλότητα!

- Φρανκ. - Ξέρετε το μαύρο μάμπα;

- Φρανκ! - Ξέρετε το μαύρο... Γεια σου, φίλε.

Τι κάνεις;

Επιδεικνύω τις κινήσεις μου.

Εσύ τι κάνεις;

Πρέπει να φύγω.

Δεν πήραμε καν πάγο.

Θα χάσω την πτήση.

Ένα λεπτό. Περίμενε.

Περίμενε.

Έλα.

Θα με κάνεις να σε κυνηγήσω ως εδώ;

Ναι.

Περίμενε, άκου. Ναι.

- Έλα, φίλε. Τι συμβαίνει; - Ξέρεις τι συμβαίνει. Πρέπει να φύγω.

Πρέπει να φύγω, φίλε.

Σου είπα, πρέπει να φύγω.

- Πρέπει να φύγεις; - Ναι.

Αλλά οι γυναίκες είναι εδώ, φίλε. Τι συμβαίνει;

Μείνε, εντάξει; Θέλω να...

- Δεν σου αρέσω πια; - Πρέπει να φύγω.

- Είσαι ο άνθρωπός μου. Εσύ το ξεκίνησες. - Κοίτα...

- Εσύ θα το τελειώσεις. - Δεν μπορώ χωρίς εσένα.

Αυτό δεν ήταν στη συμφωνία. Να τες.

Κοιτάξτε. Κυρίες μου. Έλα. Λέει όχι. Ρικ!

- Ρικ! - Ρικ!

Εντάξει, πάμε.

Φεύγουμε τώρα. Πάμε.

Ναι!

Πώς πάει, Μουκ;

Πώς σου φάνηκε χθες; Πέρασες καλά;

Ήταν καλό πρώτο ραντεβού.

Θα το θυμόμαστε για πάντα.

Όταν έρθει ο Πι Λεκ σήμερα,

θα του μιλήσω για τη ληστεία.

Για ποιο πράγμα;

- Ξέρω ποιος το έκανε. - Αλήθεια;

Αν βρεις τους κλέφτες, θα εντυπωσιαστούν.

Συναρπαστικό. Πες μου τι θα γίνει.

- Εντάξει. - Τα λέμε αργότερα.

Γεια.

Καλημέρα.

Πώς κοιμήθηκες;

Καλά.

Είδες τη Λόρι;

Όχι ακόμα.

Να τη ρωτήσουμε αν θέλει να πάμε για πρωινό;

- Ναι. Θα πάω να τη ρωτήσω. - Όχι.

Θα το κάνω εγώ.

Η Κέιτ κι εγώ πάμε για πρωινό.

Θες να έρθεις;

Λέω να συνεχίσω να κοιμάμαι, αν δεν σε πειράζει.

Λυπάμαι για τον Βάλεντιν.

Δεν ήξερα ότι σε νοιάζει.

Τζακ, σε παρακαλώ. Εγώ...

Θέλω να είμαι φίλη σου.

Θα το συζητήσουμε όταν δεν θα κοιμάσαι.

- Να σου φέρουμε κάτι; - Όχι, ευχαριστώ.

Εντάξει.

Θα περιμένω να πάμε σπίτι πριν το πω στη μαμά.

Ίσως να περιμένω να ξαναρχίσει τα φάρμακα.

Τι να πεις στη μαμά;

Ότι θα έρθω μαζί σου.

Τι;

Λόκλαν, δεν θέλω να είμαι υπεύθυνη για το ότι σου γάμησα τη ζωή.

Άσε με να γαμήσω τη δική μου ζωή. Εντάξει;

Γύρισαν!

Γεια!

Πώς ήταν;

Πώς πήγε;

Ήταν...

Μπορούμε να το συζητήσουμε αργότερα;

- Θέλω να κάνω ένα ντους και... - Θα το συζητήσουμε στο πρωινό.

Εντάξει.

Λόκλαν;

Τι;

Πες μας.

Δεν ξέρω τίποτα, εντάξει;

- Μπελίντα; - Γεια.

Αυτός είναι ο γιος μου, ο Ζάιον.

Σαβάντι κραπ, Ζάιον.

Ναι. Γνωριστήκαμε, μαμά.

- Σωστά. Εντάξει, ναι. - Ναι.

- Θες να καθίσεις μαζί μας; - Δεν πειράζει.

Σε είδα και ήθελα να πω ένα γεια.

Γεια.

Γεια.

- Αντίο. - Αντίο.

- Σκάσε. - Σου αρέσει ο τύπος.

Δεν ξέρω.

Εκείνου του αρέσεις.

Θέλει να συνεργαστούμε.

Αλήθεια; Το σπα που έλεγες πάντα.

Πού θα το κάνουμε;

Όπου θέλετε.

Στη Χαβάη. Εδώ.

Δεν έχει λεφτά, ούτε κι εγώ.

Δεν ξέρω καν πού να τα βρω. Δεν ξέρω τέτοιους επενδυτές.

Εμπρός; Πρέπει να το πω;

- Ζι. - Τι;

Σου είπα. Δεν θα πάρω τα ματωμένα λεφτά, εντάξει;

- Μαμά. - Άκου.

Εκατό χιλιάδες δολάρια δεν είναι αρκετά.

Χρειαζόμαστε περισσότερα, οπότε άσ' το.

- Κι αν ήταν ένα εκατομμύριο; - Μα δεν είναι.

Του είπες ότι θα του μιλήσεις.

- Δες πόσα μπορείς να πάρεις. - Ζι.

Δεν χρειάζεται να το κάνεις. Απλά δες.

Δες πόσα μπορείς να πάρεις.

Πάντα θα αναρωτιέσαι.

Αν διαπραγματευτώ μαζί του και δεν το κάνω,

θα τσαντιστεί και θα με γαμήσει.

- Δεν θα σου κάνει τίποτα. - Το έχει ξανακάνει.

Θα είμαι εγώ εκεί.

Χρειάζεσαι επαγγελματία για να σε βοηθήσει στη διαπραγμάτευση, οπότε...

Λοιπόν, σου άρεσε; Το κέντρο;

Ναι, είναι πολύ ωραίο μέρος.

Τέλεια.

Δεν είναι αίρεση.

Το βρίσκω υπέροχο που...

απέδειξες στον εαυτό σου ότι μπορείς να ζήσεις μια απλή ζωή.

Θα ήμασταν καλά και με λιγότερα, σωστά;

Ναι.

Ναι.

Τι;

Το φαγητό.

Ήταν χορτοφαγικό, αλλά...

Φαινόταν ότι δεν ήταν βιολογικό.

Και...

ήταν κάπως αδιάφορο και...

Δεν ξέρω. Αναρωτιόμουν αν θα το έτρωγα για έναν χρόνο.

Και μετά... Θεέ μου.

Όταν γύρισα στο δωμάτιό μου,

ήταν μικροσκοπικό, με ένα στρώμα γεμάτο λεκέδες

και χωρίς κλιματισμό και...

Το ξέρω.

Ξέρω ότι δεν πρέπει να κολλάω μ' αυτά

και δεν θέλω να σκέφτομαι ότι κολλάω, αλλά...

Δεν ξέρω. Νομίζω ότι κολλάω.

Ξέρω ότι κολλάω.

Η ιδέα ότι είμαι...

μια πριγκίπισσα που θέλει τα πράγματα με συγκεκριμένο τρόπο,

είναι αξιολύπητο.

Δεν είναι αξιολύπητο.

Όχι, μαμά, είναι. Είναι αξιολύπητο. Και...

δεν ξέρω, μάλλον είμαι κακομαθημένη, γιατί...

Γιατί δεν μπορώ να ζήσω έτσι.

Γλυκιά μου.

Δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα.

Υπάρχει τόσος πόνος στον κόσμο, για εμάς είναι εύκολα,

για άλλους είναι πολύ δύσκολα, και νιώθω ότι είναι πολύ άδικο.

Και νιώθω πολύ άσχημα.

Είμαστε τυχεροί. Είναι αλήθεια.

Κανείς στην ιστορία δεν έχει ζήσει καλύτερα από εμάς.

Ακόμα και οι παλιοί βασιλιάδες.

Ας το απολαύσουμε τουλάχιστον.

Αλλιώς, θα είναι προσβλητικό.

Είναι προσβολή για τα δισεκατομμύρια ανθρώπους

που ονειρεύονται ότι μια μέρα θα ζήσουν όπως εμείς.

- Μωρό μου. Έλα εδώ. - Λυπάμαι πολύ που σας έφερα εδώ.

Σ' αγαπώ πολύ.

Κι εγώ σ' αγαπώ.

- Γεια. - Γεια.

Αν έφτιαχνες μιλκσέικ, θα το έπινα.

Όχι, ήπια ήδη ένα.

Τα υλικά είναι στον πάγκο, αν θες να φτιάξεις.

Κανείς δεν θα σε κάνει άντρα. Πρέπει να το κάνεις μόνος σου.

Τα λέμε αργότερα.

Πού πας;

Στην παραλία.

Θέλεις να έρθω;

Θα πάω να διαβάσω για λίγο.

Εντάξει. Τα λέμε.

Είσαι θυμωμένος;

Εντάξει, φίλε...

Λοκ, δεν είναι κακό να με λατρεύεις, αλλά μη...

με λατρεύεις έτσι.

Με πιάνεις;

Κοίτα...

το μόνο που σε νοιάζει είναι να τελειώσεις.

Σε είδα ξαπλωμένο και μου φάνηκες λίγο παραμελημένος,

και θέλω να ευχαριστώ τους άλλους.