The Beguiled

The Beguiled (2017) OCR 23.976 fps runtime 01:33:08

เล่ห์ลวง พิศวาส ปรารถนา

ปี 1864 รัฐเวอร์จิเนีย 3 ปีในสงครามกลางเมือง

เอ้านี่

เธอตกใจกลัวสินะ

เปล่า...

ค่ะ

ฉันก็กลัว

คุณขยับตัวได้ไหม

จะพยายาม ถ้ามีที่ให้ไป

รร.ฟาร์นส์เวิร์ธอยู่อีกฟากของป่านี้

รร.กุลสตรีมาร์ธา ฟาร์นส์เวิร์ธ

ที่นั่นมีผู้ชายรึเปล่า

มีแค่นร.อีก 4 คน ครู 1 และคุณครูฟาร์นส์เวิร์ธ

พวกทาสไม่อยู่แล้ว

ไม่รู้เขาจะต้อนรับ แยงกี้แบบคุณไหม

แต่ว่า...ก็ดีกว่าอยู่ที่นี่

มันก็จริง

ฉันจะรับคำเชิญของเธอ ช่วยฉันหน่อยได้ไหม

สักครู่นะ ขอฉันหายใจก่อน

ได้ค่ะ

มานี่

คุณตัวหนักกว่าพี่ชายหนูมาก

แล้วตอนนี้เขาอยู่ไหน

เขาถูกฆ่าตาย ที่เทนเนสซี่

งั้นคงไม่ใช่พวกเรา

ฉันไม่เคยไปรบที่เทนเนสซี่

เธอชื่ออะไร

อามีเลีย แด็บนีย์

ฉันชื่อ แมคเบิร์นนีย์

สิบโท จอห์น แมคเบิร์นนีย์

ยินดีที่ได้รู้จักคุณหมู่ค่ะ

พวกเราจะไปไหนกันนะ

รร.กุลสตรีมาร์ธาฟาร์นส์เวิร์ธ

มีนักเรียนแค่ 5 คนเองหรือ

นร.คนอื่นกลับบ้านแล้ว

แต่ครูมาร์ธายังเปิดอยู่

เป็นเพราะพวกเราไม่มีที่ไปบ้าน

หนูอยู่ที่จอร์เจีย

แต่แม่หนูคิดว่าจะดีกว่า...

ถ้าหนูอยู่ที่เวอร์จิเนีย อีกสักระยะ

เพราะนายพลเชอร์แมนฝ่ายคุณ บุกใกล้แอตแลนต้า

คุณหนีมาหรือ

ฉันอยู่กรมที่ 66 สังกัดนิวยอร์ก

เราโดนโจมตี

ฉันล้มลง

แล้ว... ทุกอย่างเริ่มลุกเป็นไฟ

คุณอยากกลับไปไหม หนูบอกทางคุณได้นะ

ไม่ใช่ตอนนี้

อาจจะรอให้เลือดที่ขาฉัน หยุดไหลก่อน

โรงเรียนกุลสตรีฟาร์นส์เวิร์ธ

ต่อไป คำกริยา "เป็น,อยู่,คือ"

คุณเอมิลี่

ครูมาร์ธาคะ

มารี มากับครู

ช่วยด้วย

ครูมาร์ธาคะ

ครูมาร์ธาคะ

- เอมี่ - ช่วยด้วยค่ะ

เกิดอะไรขึ้น

เธอเป็นอะไรรึเปล่า

เขามาที่นี่ได้ยังไง

เขาอยู่ลำพังในป่า

หนูทิ้งให้เขาตายที่นั่นไม่ได้

เธอก็รู้ ว่าไม่ควรไปไกลขนาดนั้น

เขาตายรึยังคะ

เอ่อ... ยัง

ตอนนี้ยัง

เร็ว เราต้องย้ายเขาไปที่เฉลียง

ช่วยกันยกเขา เอ็ดวีน่า จับที่ไหล่ค่ะ

- ครูมาร์ธา - เด็กๆ

ช่วยกันแบกเขาไปที่เฉลียง เร็ว เร็วเข้า

ทุกคนต้องช่วยกัน จับขาเขา สาวๆ

1... 2... ยก...

เขาอาจเป็นคนอันตรายก็ได้นะคะ

ยกเขาขึ้นมาก่อน

กรมที่ 66 นิวยอร์ก คุณผู้หญิง

ซาบซึ้งใจ ที่ได้เป็นเชลยของคุณ

เขาเป็นพวกเสื้อน้ำเงินชั่วช้าจริงด้วย

ครูรู้ไหม พวกนั้นฉุดสาวใต้ทุกคนไปข่มขืน..

เลิกพูดเหลวไหลได้ไหม เจน

เรื่องจริงนะคะ

หน้าเขาดูไม่ออก ว่าเป็นแยงกี้ใช่ไหม

เอมี่ เธอช่วยวิ่งเข้าไปในบ้าน

หยิบผ้าขี้ริ้วสีน้ำเงิน มาผูกไว้ที่ประตูรั้ว

ผูกผ้าน้ำเงินให้สายตรวจรู้ ว่าเราจับเป็นแยงกี้ได้

ทำไมเธอถึงไม่ร้องเตือน

เธอต้องเห็นพวกเขาเดินตัดทุ่งมาสิ

ขอโทษค่ะ

หนูลืมไปว่าเป็นเวรยามของหนู

เรื่องแบบนี้ เธอลืมไม่ได้นะ

ครั้งหน้าอาจเป็นโจรสหภาพ มาปล้นสวนเรา

ไก่หลายตัวของเรา หายไปก็เพราะแบบนี้

เอาละ...

มารีขึ้นไปข้างบน

ถ้าเห็นทหารฝ่ายเรา ร้องเรียกพวกเขาเลย

ได้ค่ะ

เราควรล้างแผลให้เขา

ใช่

และเราต้องเย็บแผลด้วย

เอ่อ... เอมี่ ครูบอกเธอแล้วไม่ใช่รึ

ให้เอาเศษผ้าน้ำเงิน ไปผูกไว้ที่รั้วแจ้งสายตรวจ

เขาเสียเลือดขนาดนี้ ถ้าไปตอนนี้คงตายแน่

ชาวคริสต์ควรช่วยเหลือผู้อื่น ไม่ใช่หรือคะ

ใช่ๆ ถูกของเธอ

เราควรช่วย

เขาคงจะไม่รอด

งั้นเราจะรอจนกว่าอาการเขาจะดีขึ้น

ค่อยส่งตัวเขาไป แบกเขาเข้าข้างใน

เร็วเข้า

เธอต้มน้ำร้อนให้ครูที เอมิลี่

และเราต้องใช้ผ้าด้วย

ผ้าอะไรก็ได้ที่เหลือใช้

อลิเชีย เจน

ไปหาผ้ามา แล้วเอาไปให้ที่ห้องดนตรีนะ

- ได้ยินรึเปล่า - ค่ะครู

เอาละ

ครูเอ็ดวีน่า

ปิดประตูด้วย เด็กๆ

- เด็กๆ ขอกรรไกรหน่อย - ค่ะ ครูมาร์ธา

นี่ค่ะ

ไปเอาผ้ามาอีก

- ฉันต้องใช้ผ้า - ค่ะ ครูมาร์ธา

เหล็กที่ฝังในขานี้ มีมากพอทำเกือกม้าได้เลย

น่าจะเอาออกเกือบหมดแล้ว

ฉันต้องใช้เข็มแล้ว

หยิบเข็มร้อยด้ายให้ที

- ถอยไป - หยุดน่า

ได้ยินที่พวกเขาคุยกันไหม

ไม่

เอ็ดวีน่า ขอน้ำหน่อย

ฉันจะเช็ดตัวเขา

ค่ะ ครูมาร์ธา

นึกแล้วเชียว

เขาจะตายไหมคะ

ครูคิดว่าไม่ใช่วันนี้

แล้วจะเป็นยังไงต่อคะ

เราจะส่งตัวเขาให้หน่วยลาดตระเวน แน่นอน

ระหว่างนี้ห้ามพวกเธอมาด้อมๆ มองๆ ที่นี่

หรือโผล่หน้ามาห้องนี้ เข้าใจไหม

เผื่อครูใหญ่อยากรู้ เขาชื่อ

หมู่จอห์น แมคเบิร์นนีย์

เขาจะไม่อยู่ที่นี่นานพอ

จนทำให้ชื่อเขามีผลอะไรกับเรา

วันนี้มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย

ไม่ต้องเรียนต่อแล้ว

เรามีงานต้องเย็บปะอีกมาก

ดี

- งั้นไปที่ห้องเย็บผ้า - ไปจ้ะ เด็กๆ

ฉันจะอยู่ที่นี่อีกไม่นานหรอก เอมี่

ระวัง เย็บให้ตรงๆ นะ

เจน เธอก็เหมือนกับพวกเราทุกคน

เธอไม่ไป เพราะไม่มีที่ให้ไป

ฉันมีนะ

พ่อฉันอยู่กับนายพลลี

ถ้าฉันต้องการ

ทหารจะมารับฉันไปหาพ่อทันที

ถ้ามีใครรู้ ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหนนะ

ให้สวย เท่าๆ กัน

แม่ฉันส่งข่าวมาจากชาร์ลส์ตัน ว่าการปิดล้อมน่ากลัว

แม่บอกว่าฉันอยู่ที่นี่ อาหารการกินดีกว่าที่บ้าน

จริงจ้ะ

เธอไม่น่าพาอีตาแยงกี้นั่นมานี่

ฉันเห็นด้วย

เขาอาจมาสอดแนม

ให้พรรคพวกบุกมาตอนดึก ปล้นสวนของเรา

ครูว่าไม่น่านะ คุณเจน

ครูเอ็ดวีน่า ครูกลัวคนโฉดเสื้อน้ำเงินนั่นไหม

ไม่

อีกอย่าง เรียกเขาแบบนั้นมันไม่สุภาพนะ

เขามีชื่อ

สิบโท จอห์น แมคเบิร์นนีย์

จอห์น...

- ไหนดูซิ - หนูทำถูกไหมคะ

ถูกจ้ะ แต่เย็บให้ชิดกว่านี้อีกได้

ได้ค่ะ

ทหารฝ่ายเรามาค่ะ

กำลังผ่านมาทางนี้

เราไปทักทายพวกเขาได้ไหมคะ

ไม่ ครูไม่อยากให้พวกนั้นเห็นพวกเธอ

หนูว่าพวกเขาจับเชลยมา...

ขึ้นข้างบน

- เดี๋ยวนี้จะเกิดอะไรขึ้น - ฉันมองไม่เห็น

มีข่าวอะไรหรือคะ

จับแยงกี้พวกนี้ไปขังให้ตาย

สายัณห์สวัสดิ์ค่ะ ผู้กอง

สวัสดียามเย็นครับ

เธอว่าครูมาร์ธาจะบอกเรื่องเขา กับพวกนั้นไหม

อยู่ที่นี่คนเดียวหรือครับ ครู

- ยังมีอีก 2-3 คนค่ะ - งั้น...

ครูกำลังบอกเขาอยู่รึเปล่า

ฉันตอบไม่ได้

งั้นคุณครูระวังตัวด้วย

มีพวกแยงกี้หลายคนแตกทัพ

หนีไปคนละทิศละทางในป่า

พวกนี้จนตรอก

ไม่ทราบว่าคุณพอจะมีกระสุน

เหลือบ้างไหม

ครูจะเอาไปทำอะไรหรือ

พ่อฉันทิ้งปีนลูกโม่ไว้ให้