They Fight

คุณแมนิแกน คุณคงรู้ว่านี่เป็นโอกาสสุดท้าย

คุณกระทำผิดสองครั้งแล้ว

(การพิจารณาทัณฑ์บน เรือนจำคัมเบอร์แลนด์)

ทำไมเราถึงควรเชื่อสิ่งที่คุณพูดตอนนี้

- ช่วยถอดผ้าโพกหัวออกได้ไหม - ได้ครับ

ผมปรับปรุงตัวเองแล้ว และรู้ว่ายังต้องพัฒนาตัวเองต่อไป

บอกเราหน่อยว่าคุณวางแผนชีวิตไว้ยังไง

ที่สำคัญกว่านั้น คุณแสดงความสำนึกผิดอย่างจริงใจได้ไหม

คุณแมนิแกน รู้ไหมว่าความสำนึกผิดคืออะไร

เสียใจกับสิ่งผมที่ทำลงไป

และผม…

เสียใจมากๆ

ผมฝังศพลูกชายคนโตระหว่างที่โดนขังอยู่ที่นี่

ผมอยากกลับบ้านไปหาลูกคนเล็ก จะได้ไม่เกิดเรื่องเดิมกับเขา

ผมต้องกลับไปเซาท์อีสต์

อย่างน้อยก็พยายามทำความดี

ผมจมกับความรู้สึกผิดอย่างท่วมท้นทุกวัน

ผมมีตำหนิ ผมรู้ดี

แต่ผมยังมีประโยชน์

แล้วเรื่องชกมวยล่ะ

ผมมั่นใจว่าคุณยังทำอะไรได้อีกเยอะ

ไม่รู้สิ

พูดตามตรง ผมหมดรักมันไปแล้ว

มันหลอกหลอนผมมากกว่าสิ่งใดๆ

ใช่ไหมล่ะ

นักเรียนทุกคนโปรดทราบ

อย่าลืมสมัครแข่งความสามารถพิเศษ ในเทศกาลฤดูใบไม้ร่วงตอนโฮมรูม

อย่าพลาดโอกาสคว้ารางวัลแสนสนุกมากมาย

"ฉันจะเริ่มแร็ปด้วยข้อเท็จจริง"

"ครีปเปอร์สอยู่นั่น ไม่ได้ล้อเล่น ยืนแน่นิ่ง"

"ทำเป็นเจ้าเล่ห์ ทำเป็นขาซิ่ง"

"ทุกอย่างที่นายพูดมันก็แค่เรื่องขิง"

"ไอ้เวร นายเกาะฉันเหมือนเป็นปลิง"

"แต่ปัญหาเดียวคือสมองนายเหมือนลิง"

เจ๋งว่ะ เพื่อน

สุดท้ายพวกเขาอยู่กันสามคน มันเป็นไปได้ยังไง

(ศูนย์นันทนาการคองเกรสพาร์ค เซาท์อีสต์)

นี่ ดูสิ

เฮ้ ขึ้นมาบนนี้สิ

ฉันอยากคุยเรื่องนี้กับคุณ จริงๆ นะ

แต่ตอนนี้ยังคุยไม่ได้ ฉันมีเรื่องต้องทำเยอะเลย

เคตต้าๆ หยุดเถอะ ได้โปรด

ฉันจะหยุด

คุณต้องเริ่มพูดได้แล้ว

ผมอยากเจอลูกชาย

ต้องการแบบนั้นเหรอ

ไม่ได้หมายความแบบนั้น คือผม…

ไม่เอาน่า เคตต้า ผมไม่ใช่ศัตรู

คุณไม่มีสิทธิ์แทรกเข้ามาตามใจชอบ

ผมรู้

ผมรู้ๆ

คุณต้องทุ่มเท

คุณต้อง…

ละทิ้งด้านที่รู้จักแต่การทำลายล้างของคุณ

ไม่เอาน่า ที่รัก อย่าพูดแบบนั้น

ผมนึกว่าคุณก้าวข้ามเรื่องพวกนั้นแล้ว

แล้วคุณ…

มีที่พักหรือยัง

- ผมอยากกลับบ้าน - ไม่ ฉันไม่…

ฉันไม่ได้บอกว่าคุณอยู่ที่นี่ได้ ฉันแค่…

ได้โปรด

ผมกลับบ้านได้ไหม

คุณต้องพยายามก่อน

โอเคไหม

เดี๋ยวๆ เคตต้าๆ

ผมรักคุณ

ฉันรู้น่า

เคตต้า

เคตต้า เดี๋ยวก่อน

เราต้องทำให้ขาแข็งแรงพอ

อีกครั้งนะ เราจะฝึกเตะขาหนึ่งนาที

ส่งแรงจากสะโพกแล้วเตะ

อย่าลืมทำให้น้ำกระเซ็น ฉันอยากเห็นน้ำกระเซ็น นั่นแหละ

ทำต่อไป

ทำต่อไป

ทำต่อไป อย่าลืมเตะนะ

นั่นแหละ ดีมาก

เย่

ไหวไหม พี่ชาย

ก็ไม่เชิง

ได้แล้ว

- ขอบใจนะ - ไม่เป็นไรครับ

เฮ้ย

ไง หนุ่มน้อย ไม่เป็นไรใช่ไหม

ลุกขึ้นเถอะ

นี่

ถึงนายจะแพ้ นายก็ต้องสู้กลับ ได้ยินไหม

มาเถอะ

นายจะไม่เป็นไร

นี่

ไม่ๆ พาเขาออกไป

ไปกันเถอะ

ไม่เอาน่า เพื่อน เขาต้องใช้ยาล้างแผล กับพลาสเตอร์ปิดแผล

พวกหนุ่มๆ รู้กันหมดไปมีเรื่องข้างนอก อย่าตีกันในนี้

เขาไม่ได้มีเรื่อง พวกนั้นรุมเขา

เด็กไม่รู้วิธีป้องกันตัวเองด้วยซ้ำ

ผมเห็นทุกอย่างจากห้องคอมพิวเตอร์

ห้องคอมพิวเตอร์เหรอ คุณเป็นใคร

ผมชื่อวอลต์

นี่ จริงจังกันหน่อยสิ

เราผิดเอง สลิม

ให้ตายสิ

เด็กคนนั้นโดนอัดจนเหล็กดัดฟันหลุด

พวกนั้นแย่งคริสปี้ครีมไปด้วย

- ให้ตายสิ - ฉันจะไม่พูดซ้ำแล้วนะ

งั้นเรามาใส่นวมกัน

ฉันสอนชกมวย ไม่ได้สอนเล่นตลก

เราพร้อมแล้ว สลิม

เดี๋ยวเราออกหมัดให้ดู พี่เบิ้ม

ชีวิตเราคือการต่อสู้ หนุ่มน้อย

- ไม่เอาน่า สลิม - ขอร้องล่ะ

- เราจริงจังนะ - เราพร้อมแล้ว

มีเงื่อนไขหนึ่งข้อ

นายต้องดูแลเจ้าหนูบรูซ ลีรอยคนนี้

ทุกครั้งที่นายเข้ายิม เขาอยู่ในยิมกับนายด้วย

ถ้าพวกนายไม่ได้อยู่ด้วยกัน ก็ห้ามใครชกมวย

ส่วนคุณ คุณพาเขามาที่นี่

ผมหวังว่าคุณจะช่วยผมฝึกซ้อมให้เขา โค้ช

เพื่อน เขาเพิ่งพูดว่าโค้ช

- นี่ เพื่อน - เดี๋ยวสิ…

ผมมาใช้คอมพิวเตอร์

ผมไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็ก

ผมรู้ว่าคุณเป็นใคร

และอย่าเป็นแค่ผู้รับ

ปรัชญาของผมคือ "เราส่งต่อความดี"

คุณรับไป คุณตอบแทนคืน

ขอให้โชคดีนะ

อยู่ได้นานเท่าที่ต้องการเลยนะ

ไง ลี

ขอดื่มกาแฟหน่อย

ผมรู้ว่าควรจะมีแค่ผมกับคุณ ใช่ไหม ราชินีแสนสวยของผม

คุณรู้ว่าคนเขาพูดกันยังไง เทิร์กจอมพลิ้ว

ถ้าคุณบอกว่ายังรักผมอยู่ ผมจะให้ทิปหนักๆ เลย

ฉันจะส่งข้อความบอกทิชาว่าคุณมาทำเท่อยู่ที่นี่

คนสวย ว่าไง

วอลต์ เพื่อนยาก เป็นไงบ้าง ออกมาแล้วเหรอ

ใช่ ออกก่อนกำหนด

ปล่อยนายก่อนกำหนดเหรอ

เอาละ พี่มืด ดีใจที่ได้เจอนะ

- นายโอเคนะ - ใช่ ฉันโอเค

โอเค

นี่ๆ เทิร์ก

ดีใจที่ได้เจอนาย

ดีใจเหมือนกัน วอลต์ รักษาตัวด้วย

นี่ ลี

ทำไมตัดเยื่อใยล่ะ ที่รัก

เฮ้ๆ เทิร์ก

ไม่พูดก็ไม่มีใครรู้นะ วอลต์ ว่าไง

ฟังนะ ถ้านายช่วยได้ ฉันจะขอบคุณมาก

ดูจากถุงเก็บทรัพย์สินนักโทษ

ดูเหมือนนายกำลังมองหาที่อึ อาบน้ำและโกนหนวด

แต่ฉันอาจหางานในทีมให้นายได้

- แบบงานทั่วไปเหรอ - ใช่ เรามองหาคนอยู่ตลอด

งานหนักหน่อย แต่ก็ทำเงินได้บ้าง

นายจะช่วยดูแลฉันแบบนั้นเหรอ

ใช่ วอลต์ รู้ไหมว่า นายมีความหมายกับเราแค่ไหน

ทั้งยิม ทั้งเด็กๆ นายช่วยชีวิตคนไว้มากมาย

ถ้านายจะขอให้ฉันช่วย ได้อยู่แล้ว ไม่ต้องพูดมาก

ตอนออกจากคุก ฉันใช้เวลาเป็นปีกว่าจะตั้งตัวได้

เราไร้ตัวตนในสายตาพวกเขา

ฉันไม่อยากเห็นใครต้องเจอเรื่องแบบนั้น

เทิร์ก

- ขอบใจ เพื่อน - ไม่เป็นไร

แต่นายก็รู้ว่าฉันจะถามนายเพราะทุกคนสงสัย

และพวกเขาจะถามแบบเดียวกัน

นายไล่ปีศาจไปหรือยังระหว่างที่ติดคุกอยู่

นี่ เพื่อน ฉันอยู่หลังลูกกรง สามปี

ไม่เลว

นี่ สู้นะเพื่อน

วอลต์เหรอ

วอลต์

- นั่นนายเหรอ - ไง ตาแก่

ก็ผมนี่แหละ

แล้วทำไมไม่โทรเข้ามือถือใครสักคน

บอกข่าวอะไรหน่อย

คุณก็รู้ว่าผมไม่อยากรบกวน

บ้าเอ๊ย

นายมีที่นอนไหม

ในเมื่อคุณถาม ผมยังไม่มีที่นอน โค้ช

ผมคงต้องการเวลาสักสองสามวัน เพื่อจัดการให้เข้าที่เข้าทาง

ถ้าคุณไม่ว่าอะไร

ฉัน…

ขอโทษนะ วอลต์

เธอไม่ยอมแน่

- ผมเข้าใจ - แม็ค นั่นใครมา

ที่รัก วอลต์มา เขาเพิ่งกลับบ้าน

ไงครับ คุณนายลูอิส เป็นไงบ้าง

คราวนี้จะเอายังไง วอลเตอร์

ดูแลลูกชายผม

จัดระเบียบชีวิตให้ดี

หวังว่านายจะรักษาคำพูดนะ

ไม่ต้องพูดซ้ำหรอก โค้ช

นี่ ดีใจที่ได้เจอนะ

- โอเค - โอเค

เหมือนคุณได้ของนั่นแล้ว

ของที่ว่าคืออะไร

เหมือนคุณไม่มีที่ไป

แต่ยิมนี้เอาแต่เรียกหาคุณ

เขาตัดสินโทษคุณนานแค่ไหน

ครับ ศาลลงมาห้าปี