Cymbeline

'ซิมเบลลีน ศึกแค้นสงครามนักบิด' Subtitle Thai OCR by mlove

หลายปีแล้ว ซิมเบลลีน กษัตริย์แห่งบริตันมอเตอร์ไซด์เคิลคลับ

ตั้งตัวเป็นศัตรูกับกองกำลังตำรวจโรมัน

ควีน ภรรยาคนที่สองของซิมบีลีน มีเจตนาบางอย่างอยู่

แต่เธอต้องผิดหวังที่จะจับคู่ลูกชาย กับลูกสาวคนเดียวของกษัตริย์ อิโมเจ้น

โดยไม่ฟังคำพ่อแม่ของเธอ อิโมเจ้นตัดสินใจแต่งงานกับพอสธูมัส

บุตรบุญธรรมยาจกของซิมบีลีน

การแต่งงานทำให้กษัตราโกรธเกรี้ยว ก่อให้เกิดเหตุร้ายต่าง ๆ มากมาย

แต่เทพีแห่งโชคยังไม่ทอดทิ้งเขา

โถ ลูกพ่อ

"หนึ่งอาทิตย์ก่อน"

ดูนี่สิ

นี่เป็นแหวนแม่ข้า

รับไว้

เก็บไว้

เก็บมันไว้จนได้ภรรยาอีกคน ตอนอิโมเจ้นตาย

อีกคน

ยังไง จะมีใคร ให้สิ่งที่ข้า

มีอยู่ได้

เก็บไว้

เก็บมันไว้ ตราบจนชีพวาย

เพื่อข้า

สวมมันไว้

ฟังให้ดี ไปซะ ให้พ้นหน้าข้า นับจากวันนี้ไป

หากยังแอบเข้ามาในเขตนี้อีก

เจ้าตาย

ไปซะ

เจ้าเหมือนกับบุตรชายข้า

หากการทำแบบนี้ย้อนวัยข้าได้

ข้าคงหนุ่มขึ้นอีกหลายปี

- เขาเป็นคนเก่ง - ลูกเลือกยาจก

ซึ่งจะทำให้บัลลังก์ข้าแปดเปื้อน

เสด็จพ่อผิดเองที่ทำให้ข้ารักพอสธูมัส

เสด็จพ่อเลี้ยงเขาให้เป็นเพื่อนเล่นข้า

เจ้าบ้าไปแล้วเหรอ

เกือบเพคะ

ลูกผู้โง่เขลา

พวกเขาลอบพบกันอีกแล้ว

นางไม่ได้ทำตามที่ข้าสั่ง

พานางไปแล้วขังนางไว้

ข้าจัดการเอง

ไปพักให้สบายเถิดนะ ไม่ต้องห่วงเรื่องนี้

หากเลือดนางออกแม้เพียงหยดเดียว

รับรองเจ้าไม่ตายดีแน่

อย่า

จงอย่าให้ ข้าได้พบเจ้า หลังจากที่เจ้าใส่ความแม่เลี้ยงอย่างข้า

ข้าจะจับตาดูเจ้า

เจ้าเป็นนักโทษของข้า

แต่ผู้คุมอาจจะมอบกุญแจให้เจ้า

นางดันไปรักกับเจ้านั่น แล้วปฏิเสธข้า

นางเป็นบ้า

สมองกับความงามนางไม่คู่ควรกัน

ลูกข้าไม่ได้โง่

เขารับใช้ท่านอย่างซื่อสัตย์

ข้ารับรองว่าเขายังเป็นแบบนั้นอยู่

ข้าขอแนะนำ

ให้รู้จักชายหนุ่มผู้นี้

ซึ่งข้าขอบอกว่าเขาเป็นสหายผู้สูงศักดิ์

บิดาเขากับข้าเคยเป็นทหารด้วยกัน

ใช่ เราเคยทะเลาะกันในออเลียนส

ขออภัยด้วย ตอนนั้นข้ายังเป็นนักเดินทาง

แต่จากความคิดของข้า หากว่าข้าสามารถบอกว่าคิดถูก

เรื่องในครานั้นหาใช่เล็กน้อยไม่

แล้วเราขอถามได้มั้ยมันต่างกันตรงไหน

ครั้งนั้นปลอดภัย พวกเจ้าทะเลาะกันหน้าฝูงชน

ซึ่งเราทั้งคู่ต่างยกยอชู้รักของเรา

และครั้งนั้นชายผู้นี้เป็นพยาน

โดนปฏิญาณตนผ่านสายเลือดของเขา

เขายุติธรรม เที่ยงตรง ฉลาด

สุภาพ หนักแน่น เพียบพร้อม

และไม่มีวันลำเอียงเข้าข้างสตรีนางใด ที่อยู่ในฝรั่งเศสเลย

ชู้รักของเขาคงไม่อยู่แล้ว หรือไม่ความเห็นของชายผู้นั้นก็ไร้ค่า

จิตใจนางมั่นคง ข้าก็เช่นกัน

หากนางไม่เหมือนสตรีอื่นที่ข้าเคยเห็น

ดั่งที่เพชรเม็ดนั้นของเจ้า ส่องประกายให้จันทร์ได้อาย

ข้าก็คงเชื่อว่านางเหนือกว่าหญิงอื่นใด

แต่ข้าไม่เคยเห็นเพชรมีข้าควรเมืองเช่นนั้น สตรีก็เช่นกัน

ข้าชื่นชมนางที่ตัวนาง เพชรก็เช่นกัน

เจ้าตีค่ามันมากแค่ไหน

มากกว่าสิ่งใดในโลก

ชู้รักของเจ้าคงจะตายไม่ก็ลืมเจ้าไปเสียแล้ว

ท่านเข้าใจผิดแล้ว

แหวนอาจขายหรือมอบให้ได้

แต่สิ่งอื่นไม่อาจตีราคา เพราะมันเป็นของขวัญจากพระเจ้า

ซึ่งพระเจ้ามอบให้เจ้ารึ

ซึ่งข้าจะเก็บรักษาไว้

เจ้าอาจบอกว่านางรักเจ้า

แต่รู้มั้ยข้าว่าเจ้าเข้าใจผิดมหันต์

พอเถอะท่านสุภาพบุรุษ

ไม่ ๆ ๆ

ข้าขอแลกทรัพย์สินข้ากับแหวนเจ้า

ซึ่งในความเห็นข้ามันเกินราคาไปมาก

แต่ข้าจะทำให้เจ้าเห็นว่าสตรีหาได้รักมั่น ดั่งที่เจ้าบอกไว้

แล้วเจ้าจะเลือกสตรีผู้ใดเล่า

ของเจ้า ซึ่งเจ้าคิดว่านางรักมั่นนัก

ข้าขอเดิมพันกับแหวนเจ้าหมื่นเหรียญ

จงบอกมาว่าสตรีของเจ้าอยู่ที่ใด

โดยไม่ต้องบอกสิ่งใดอีก นอกจากกำหนดเวลาที่เราจะพบกันอีกครั้ง

ข้าจะพรากพรมจรรย์นั้นไปจากนาง

ซึ่งเจ้าจะเห็นว่าคู่ควร

ต่อให้เจ้าซื้อสตรีมาหลายคนด้วยเงินหลายล้าน

พวกนางก็มีมลทินอยู่ดี

ข้าขอรับเดิมพันนี้ นี่ คือแหวนข้า

หากข้าไม่อาจนำหลักฐานที่หนักแน่นพอว่า

ข้าได้ร่างกายของชู้รักเจ้ามาไว้ในครอบครองแล้ว

เงินข้าจะเป็นของเจ้า อีกทั้งแหวนด้วย

พอเถอะ อย่าทำเช่นนี้เลย

ข้ายอมรับเดิมพันนี้ เรามาทำสัญญากันเถอะ

หากเจ้าเดินทางไปหานาง และสามารถทำให้นางเปลี่ยนใจ

จากข้าได้ ข้าจักไม่โต้เถียงกันเจ้าอีก

นางไม่มีค่าพอกับข้า

หากนางยังรักมั่น

แต่เจ้าพูดจาดูถูกนาง จนทำให้นางต้องเสื่อมเสียเกียรติ

เจ้าจักเจอกับดาบข้า

จับมือ

เป็นคำมั่น

ท่านหมอ

ได้ยามาหรือไม่

โปรดรอข้าสักครู่

นี่คือยาขอรับ

แต่ข้ามีคำถาม

ที่มาจากจิตใต้สำนึก

ใยท่านจึงให้ข้านำยาพิษร้ายกาจชนิดนี้มา

มันจะไม่ทำให้ตายในทันที

แต่จักตายอย่างช้า ๆ

ข้าจักทดสอบประสิทธิพลของพิษชนิดนี้ โดยใช้สัตว์เป็นตัวทดลอง

หาใช่ใช้คนไม่ ท่านไปได้แล้วท่านหมอ

ไว้ข้าจะเรียกหาใหม่

อรุณสวัสดิ์พะยะค่ะฝ่าบาท

ราชทูตแห่งโรม

ไกอุส ลูเชียส ชายผู้มีอำนาจ

แม้นว่าเขาจะมาพร้อมความกราดเกรี้ยว

แต่เขาหาผิดไม่

ไม่ เราต้องต้อนรับเขา เพื่อเห็นแก่หน้าคนที่ส่งเขามา

บุตรข้า เราจำเป็นต้องให้เจ้า มาต้อนรับชาวโรมันนี้

เหตุใดเราต้องบรรณาการ

หากแม้นซีซาร์สามารถซ่อนตะวันในห่อผ้า

หรือเก็บจันทราไว้ในกระเป๋า

เราก็ยินดีจ่ายบรรณาการ หาไม่ เรามิอาจจ่ายได้

ท่านควรรู้ ก่อนที่ชาวโรมันจักเรียกร้อง บรรณาการจากเรา เราเป็นไท

เพราะความกระหายของซีซาร์ซึ่งมากมาย จนขยายไปถึงอีกฟากหนึ่งของโลก

ทำให้เราทั้งผองที่นี่โดนกดขี่

จนทำให้เผ่าพันธุ์เรากระหายสงคราม

ซึ่งเราเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว

ข้าขออภัยด้วย ซิมเบลลีน ที่ข้าต้องไปบอกออกุสตุส ซีซาร์ว่า ท่านเป็นศัตรู

พวกเราจะไม่ให้เขากดขี่อีก

และผองเราไม่ได้คิดว่าเขาปกครองเรา

ต้องการคนเยี่ยงเขาเป็นกษัตริย์

ถ้าหากเป็นเช่นนั้น ก็คงเกิดสงคราม

ซึ่งมันคงหลีกเลี่ยงไม่ได้

สงครามนี้ยังหามีผู้ชนะไม่

โชคดี

เราจะไม่ให้เงินเจ้าอีกแม้แต่แดงเดียว

เขาคงจะเกรี้ยวกราด

แต่นับเป็นเกียรติยิ่งที่เราทำเยี่ยงนั้นได้

"จงอย่ากลัว"

โอ้ สามีข้า

ข้ารู้สึกเศร้าใจนัก

มีสุภาพบุรุษคนหนึ่งจากโรมมาขอพบท่าน พร้อมจดหมาย

พอสธูมัสปลอดภัยดีพะยะค่ะ เขาฝากข้อความมาให้

ขอบคุณท่าน

ยินดีต้อนรับ

เขาสบายดีหรือไม่

ดีขอรับ

เขายิ้มแย้มบ้างหรือไม่ ข้าว่าคงไม่

เท่าที่เห็นเขายังคงอยู่ดีและมีความสุข

ใบหน้าเปื้อนยิ้มละไม

ตอนเขาอยู่นี่เขามีใบหน้าเศร้าหมอง

ข้าไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด

ข้าไม่เคยเห็นเขาเศร้าเลย

ท่านมองหน้าข้า

เหตุใดจึงมองหน้าข้าด้วยแววตาสงสารเช่นนี้

ข้าเสียใจ

ทำไมท่านสงสารข้า

คนอื่นก็เช่นกัน

ข้าอยากพูดว่า อย่าคิดมาก

แต่มันเป็นหน้าที่ของพระเจ้าที่จะพูด หาใช่ข้าไม่

ดูท่านจะรู้จักตัวข้าดี

หรือสิ่งที่ข้ากังวล

ได้โปรด เพราะความกลัวทำให้ใจข้าร้าวราน ราวกับผ่านไปหลายศตวรรษ

ข้าต้องการยารักษาซึ่งก็คือความจริง

ข้าต้องการจะรู้ว่า

สิ่งที่ท่านอยากบอกนั้นคือสิ่งใด

ข้าเคยใช้ริมฝีปากเพื่อสัมผัส

มือนี้ ที่นุ่มนวล ราวปุยเมฆ

มันทำให้คนที่ได้สัมผัสสาบานจะภักดี

เรื่องนี้ ทำให้ข้ารู้สึกราวกับเป็นนักโทษโดนจองจำ

ข้าอยากจะช่วยท่าน

ข้าควรบอกท่าน

เพราะสัมผัสที่ริมฝีปากนั้น นุ่มนวลดั่งเขาแคปปิตอล

เรื่องนี้เปรียบดั่งโรคร้ายจากนรก

ที่เมื่อสัมผัสจะไม่อาจเบาใจได้

โอ้ น่าเวทนา

ความสงสารในใจข้าทำให้ข้าร้าวรานนัก

ท่านเป็นหญิงงามที่เพียบพร้อม และสมบูรณ์ทุกอย่าง

ธิดาของราชาผู้ยิ่งใหญ่ ต้องมาถูกเปรียบกับทอมบอย

น่าอดสูนัก

พฤติการณ์เยี่ยงนี้เหมือนหักหลังท่าน

ล้างแค้นสิ

ไม่เช่นนั้นนางจะได้ใจ และท่านจะกลายเป็นผู้แพ้