Ivan's Childhood (Иваново детство)

Mama, een koekoek.

Mama.

De Jeugd van Ivan

naar het verhaal Ivan van V. Bogomolov

Scenario: Vladimir Bogomolov, Michaïl Papava

Regie: Andrej Tarkovski

Camera: Vadim Joesov

Decors: E. Tsjernjajev Regie-assistent: G. Natanson

Muziek: V. Ovtsjinnikov Geluid: E. Zelentsova

Montage: L. Fejginova Grime: L. Baskakova

Special effects: Camera: V. Sevastjanov Decors: S. Moechin

Redactie: E. Smirnov Militair adviseur: Kolonel G. Gontsjarov

Orkest van de filmindustrie onder leiding van E. Chatsjatoerjan

Productie: G. Koeznetsov

In de hoofdrollen: Ivan - Kolja Boerljajev

Cholin - V. Zoebkov Galjtsev - E. Zharikov

Katasonov - S. Krilov Grjaznov - N. Grinjko

Oude man - D. Miljoetenko

Masja - V. Maljavina Moeder van Ivan - I. Tarkovskaja

Met: A. Kontsjalovski, I. Savkin, V. Marenkov, Vera Mitoeritsj

Kameraad luitenant.

Wat is er?

Er is iemand aangehouden.

De tweede luitenant laat hem bij u brengen.

Steek de lamp aan.

Hij kroop rond in het water langs de oever.

Hij zegt niet waarom. Hij geeft geen antwoord op onze vragen.

Hij zegt dat hij alleen met de commandant wil praten.

Hij is uitgeput, of hij doet alsof.

De tweede luitenant had het bevolen.

Ga bij de kachel staan. Wie ben jij?

Laat hem weggaan.

Wacht maar boven. Ik roep je wel.

Wat zwijg je nou? Waar kom je vandaan?

Ik ben Bondarev.

Meld aan de staf van het 51ste dat ik hier bij u ben.

Welk 51ste? Bij welke staf moet je zijn? Van welk leger?

Veldpost VT-49550.

Trek alles uit en wrijf jezelf goed droog.

Neem maar, het is toch vuil.

En trek je broek uit. Of ben je daar te verlegen voor?

Wat heb je op je rug?

Ik vraag wat je op je rug hebt.

Dat is uw zaak niet. En schreeuw niet tegen me.

Uw zaak is mij bij de staf te melden. Zij handelen het verder wel af.

Lees me niet de les. Weet je wel waar je bent?

Je achternaam zegt mij niets.

Je blijft hier tot je zegt wie je bent en waar je vandaan komt. Begrepen?

Ga je het nog zeggen?

Zeg dan waar je vandaan komt, als je wilt dat ik je meld.

Ik kom van de andere oever. - Wat?

Hoe kom je dan hier? Hoe wil je bewijzen dat je van de andere over komt?

Ik ga niets bewijzen. En hou op met dat verhoor, of u krijgt problemen.

Meld onmiddellijk aan de staf van het 51ste dat Bondarev bij u is.

Zij handelen het verder wel af.

Geef me het 3de. Kameraad kapitein, met het 8ste. Ik heb hier ene Bondarev.

Wie? - Bondarev.

Hij eist dat we hem bij 'Wolga' melden.

Is dat majoor Bondarev van het observatieteam?

Welnee, gewoon een jochie van een jaar of twaalf.

Neem je me in de maling? Heb je soms niks beters te doen? Of ben je dronken?

Kapitein, ik dacht... Hij zegt dat hij van de overkant komt.

Ja hoor, op een vliegend tapijt zeker. Hij zegt maar wat en jij gelooft 'm.

Zeg hem dat hij beter de staf kan inlichten in plaats van te brullen.

Zo. Je wou toch dat ik je meldde? Dat heb ik gedaan.

Nu moet ik je opsluiten en laten bewaken. Tevreden?

Ik zei toch dat u me bij het 51ste moest melden? Wie belde u dan?

Zei ik niet dat ik de legerstaf niet direct mag benaderen?

Ik bel zelf wel. - Als je het maar laat.

En wie ga je dan bellen? Wie ken je van de legerstaf?

Kapitein Cholin en luitenant-kolonel Grjaznov.

Meld onmiddellijk aan luitenant-kolonel Grjaznov dat ik hier ben.

Of ik bel hem zelf.

'Baikal'? Verbind me door met het 51ste van 'Wolga'.

Kameraad luitenant-kolonel? Met eerste luitenant Galjtsev.

Ik heb hier Bondarev. Hij eist...

Bondarev? Is hij alleen?

Galjtsev, luister heel goed naar me.

Geen ondervragingen en geen gesprekken. Begrepen?

Cholin.

Cholin komt hem direct ophalen. Verwen hem ondertussen een beetje.

En wees voorzichtig met hem. Hij heeft een gebruiksaanwijzing.

Geef hem eerst papier en potlood.

Alles wat hij opschrijft, moet je meteen naar mij opsturen.

Begrepen? - Jawel.

Wil je iets eten?

Later.

Ik zal niet kijken.

Geef me het 13de.

Vasiljev? Breng me twee emmers warm water en een teil.

Wat? Ja, ik ga me wassen. Nou gewoon, wassen.

Ga je maar wassen, ik ben zo terug.

Bedankt.

Diep, hè? - Nou en of.

Als een put heel diep is, kun je zelfs op de zonnigste dagen een ster zien.

Wat voor ster? - Welke je maar wilt.

Ik zie er een, mama. - Ja, daar is er een.

Wat doet ze daar? - Voor haar is het nacht.

Daarom komt ze op, alsof het nacht is.

Maar het is toch geen nacht? Het is nu dag.

Voor jou is het dag, voor mij ook, maar voor haar is het nacht.

Zijn ze er nog niet? - Nee. Slaap maar door, ik wek je wel.

Was u hier terwijl ik sliep? - Ja, hoezo?

Heb ik gepraat in mijn slaap? - Nee, waarom?

Zomaar.

Vroeger praatte ik nooit in m'n slaap, maar nu weet ik het niet.

Het is een soort nervositeit.

Ivan. - Cholin.

Katasonitsj wacht op je in Dikovka bij de dode boom en jij zit hier.

Daar zitten de Duitsers. Ik ben hiernaartoe gezwommen.

Halverwege kreeg ik ook nog kramp. Het was op het nippertje.

Zwemmen? Ben je nu helemaal? - Rustig maar.

De oever wordt bewaakt en ons bootje is in het donker niet te vinden.

Ze hebben je zo in de gaten. Cholin...

Wat ben je mager geworden. Vel over been.

Laat de wagen even voorrijden. Hallo. - Hallo.

Zeg tegen de wacht dat er niemand naar binnen mag.

Kleed je aan.

Kom maar. Goed zo.

Waar was je nou?

Waar ga je heen? - Kerosine bijtanken.

Laat maar. - We gaan zo weg.

Op ons wederzien.

Cholin?

Katasonitsj wacht nog op me bij de dode boom.

Op z'n behouden terugkomst.

Met het 20ste.

Met het 51ste. Luister, Malisjev. Jullie hadden toch een discussie daar?

Ze hebben gelijk. De Fjodorovka-variant is beter.

Maar we hadden toch besloten...

Niet zeuren, dit heb ik al gehoord.

Mag ik, luitenant-kolonel? - Kom binnen.

Wat? - Ik heb het allemaal al gehoord.

Mijn gegevens kloppen. Zeker weten. Uit de eerste hand.

Je hebt dus de hele nacht voor niks nat staan worden, Katasonitsj.

Ga zitten.

Ivan is hier.

Hij kon niet bij de dode boom aan de oever komen.

Hij zegt dat het daar wemelt van de Duitse patrouilles.

Hoe is hij dan teruggekomen? - Zwemmend.

Maar dat is...

Dat zou zelfs een flinke kerel niet trekken, laat staan hij.

Zo is het genoeg. Al het goede met mate.

Ivan, stop.

Wat krijgen we nou, kameraad overste?

Hij zegt dat u mij van het front naar de militaire school laat sturen.

Is het waar? Zo hebt u dat dus gedaan. Door bedrog.

Ik weet dat het offensief binnenkort begint. Ik kan goed van pas komen.

U zei zelf: Verkenning is het belangrijkst. De ziel van de frontlinie.

En nu doet u zo? Ik ga niet.

Als u me dwingt, loop ik weg. Dan ga ik naar de partizanen.

Je gaat naar de militaire academie. Begrepen? Discussie afgelopen.

Ik kom niet terug op deze kwestie. - Maar ik wel.

Cholin, zeg hem dat ik van pas kom, dat ik mijn best zal doen.

Dit kan toch niet.

Katasonitsj, wat moet ik in het achterland?

Ik wil niets meer horen over deze kwestie.

Goed, dan maar de militaire academie of een tehuis.

Het is me om het even.

Stil.

De oven staat er nog. Zo stond hij en zo zal hij altijd blijven staan.

Waar ligt ie nou? Ik had 'm hier neergelegd.

Moet je nog ver? - Ja.

Juist, ja. Iedereen moet ver.

En waarom? Joost mag het weten.

Ik ben een spijker kwijt. Help me even zoeken, je hebt toch niks te doen.

Kom binnen.

Een oven blijft altijd overeind. Die is vuurbestendig.

Ik heb een rechte gevonden.

Nee.

Waar is je moeder? Leeft ze nog?

Mijn oudje is ook door de Duitsers gefusilleerd.

Waar is ie nou gebleven? Net was hij er nog.

Lang, met een bril.

En zulk lang haar.

Hoe heet je? - Ivan.

Pelageja komt snel terug. Zo heette mijn oudje.

Ik maak het huis vast op orde.

Wat is dit nu, Vanja?

Denk je dat ik niets beters te doen heb dan jou door de modder achtervolgen?

Niemand vroeg u mij te achtervolgen. - Niet zo bijdehand.

En dat wil naar de partizanen. Vooruit, instappen. Je gaat nergens heen.

Jawel. - Instappen, zeg ik.

Ik loop toch weg van de militaire academie.

Ik ben uit het tehuis weggelopen en ik loop ook van die academie weg.

Ik ben bij oma weggegaan en ik ben bij opa weggegaan.

Godallemachtig. Komt hier ooit nog een einde aan?

Vanjoesja. Snap het nou, sufferd die je bent. Oorlog is niets voor jou.

U had beloofd dat er geen bevel zou komen.

Ljachov en Moroz zijn gesneuveld omdat ze groot zijn...

terwijl ik overal doorheen kan glippen.

Daarbij ben ik alleen, zoals u weet. Ik heb niemand.

Zo is het welletjes, Vanja. Het is besloten. Einde verhaal.

Helemaal geen einde verhaal.

Bent u soms mijn vader dat u voor mij beslissingen neemt?

Hou jij eens je mond.

Anders krijg je een pak slaag.

Als jullie me niet laten gaan, loop ik weg.

Ik ben eigen baas.

Eigen baas...