The Sandman

ΘΑΝΑΤΟΣ: ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Αγαπητή Σίλβι,

όταν θα το διαβάζεις αυτό,

θα είμαι νεκρός.

...έχω φύγει.

ΘΑ ΕΧΩ ΦΥΓΕΙ

Το ξέρω.

Είπες να μη μιλάμε για λίγο καιρό,

αλλά

δεν ήθελα να νομίζεις ότι ο θάνατός μου είχε σχέση μ' εσένα

ή μ' εμάς.

Η αλήθεια είναι ότι ο πλανήτης πεθαίνει,

η δημοκρατία έχει πεθάνει

και ακολουθεί το ανθρώπινο γένος.

Αλλά όχι πριν προκαλέσουμε όση ζημιά μπορούμε στον πλανήτη

και ο ένας στον άλλο.

Γεια χαρά!

Γεια χαρά!

Δεν είσαι στο γραφείο.

Ούτε εσύ.

Ναι, κάνω κοπάνα σήμερα. Με βοηθάει η Αμίλια.

- Αν δουλεύεις, φεύγουμε. - Όχι!

Μήπως έφευγες;

Να πας να δουλέψεις στο καφέ ως συνήθως;

Ναι, όντως έφευγα.

Στέλνω ένα τελευταίο.

Διάβασα το άρθρο σου στην Guardian. Αυτό για την κλιματική κρίση;

- Παντού λένε γι' αυτή. - Το βρήκα αισιόδοξο.

- Όντως; - Όντως;

Κοίτα...

Σ' αφήνουμε, αλλά θα βγεις μαζί μας απόψε;

- Ξέρεις... - Απόψε είναι;

- Υποσχέθηκες. - Δεν θες να αράξουμε μέσα;

Όλο αυτό κάνουμε. Δεν σ' αρέσουν οι φίλοι μου;

Μ' αρέσουν, αλλά εσύ πιο πολύ.

Είπα στην Τζάκι ότι θα πάμε. Εσύ, εγώ κι ο Σέξτον.

- Η Τζάκι θα καταλάβει. - Δεν θα το ακυρώσω.

- Φταίω εγώ που θέλω να είμαστε μόνες; - Έχεις εμμονή.

Και ποια φταίει γι' αυτό;

- Δεν γίνεται να είμαστε διαρκώς μόνες μας. - Δεν είμαστε μόνες μας...

Γεια, Σίλβι.

Γεια χαρά, Σίλβι.

Γεια, Σίλβι.

Εγώ είμαι.

Ξέρω ότι είπες να μη μιλάμε για λίγο καιρό.

Αλλά ήθελα να ξέρεις πως αυτό που θα κάνω...

δεν έχει σχέση μ' εσένα.

Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΤΡΙΦΙΔΩΝ ΤΖΟΝ ΓΟΥΙΝΤΑΜ

Ποιος σε πέταξε εσένα;

Γαμώτο.

Ακούτε;

Είναι κανείς εκεί;

Ναι;

Ακούς;

Είσαι καλά;

Ναι. Δεν μπορώ να κουνηθώ.

Ναι, βλέπω το πρόβλημα.

Μήπως θα μπορούσες...

Δεν ξέρω.

Δεν έχω μετακινήσει ψυγείο ξανά.

Ίσως.

Δώσ' του ένα γερό...

Για δες. Δεν περίμενα να το κάνω αυτό σήμερα.

Ορίστε.

- Ευχαριστώ. - Όχι!

Συγγνώμη. Ξέχασα ότι έχω ρεπό.

Έλα.

Είσαι καλά;

Τι έκανες εκεί κάτω;

Τίποτα. Έπεσα.

- Αυτά ψάχνεις; - Ναι. Είναι...

Είναι για τις αλλεργίες μου.

Αιμορραγείς.

Καλύτερα να έρθεις σπίτι μου.

Τι;

Είναι πολύ κοντά.

Έχω τσιρότα για το χέρι σου. Ίσως σου φτιάξω και το μπουφάν.

Μετά, είσαι μόνος σου.

Έλα.

Δεν μπορώ να ξεπεράσω αυτήν την όμορφη μέρα.

Άκου. Το ακούς αυτό;

Ακούω...

- Κίνηση; - Ναι, αυτό είναι.

- Σ' αρέσει ο ήχος της κίνησης; - Γι' αυτό δεν ζουν όλοι στο Λονδίνο;

- Δικά σου ήταν τα σκουπίδια; - Τι;

- Πέταγες μπάζα; - Όχι. Τι;

Είναι παράνομο. Δεν θα το έκανα ποτέ.

Και τότε τι έκανες;

Αν δεν πειράζει που ρωτάω.

Μάλλον σκεφτόμουν.

Τι πράγμα;

Ότι πήραμε έναν πολύ καλό πλανήτη

και τον κάναμε σκουπιδότοπο.

Δεν ξέρω.

Μ' αρέσει.

Εδώ είμαστε.

Έλα, θα σε περιποιηθώ.

Είσαι πολύ ευγενική.

Δεν είναι πιο δύσκολο να φέρεσαι καλά απ' το να φέρεσαι άσχημα.

Κι είναι πιο ωραίο.

- Ευχαριστώ. - Δείχνει πολύ καλύτερα.

Γνώρισες τα χρυσόψαρα;

Το μεγάλο πορτοκαλί είναι ο Σλιμ,

και το κιτρινάκι είναι ο Γουάντσγουερθ.

Θα σας σύστηνα, αλλά δεν είπες ποιος είσαι.

Συγγνώμη.

Σέξτον Φέρνιβαλ.

Οι γονείς μου φταίνε.

Μ' αρέσει.

Σέξτον Φέρνιβαλ.

Εσύ είσαι η;

Είμαι...

πολύ καλή στο ράψιμο.

- Ορίστε. - Ναι, όντως.

Ευχαριστώ.

Αυτό κάνεις; Δουλεύεις στη μόδα;

Όχι.

Και τι δουλειά κάνεις;

Εγώ

σώζω δημοσιογράφους από παράνομες χωματερές.

Τρεις ζάχαρες;

Ναι. Πώς ήξερες ότι είμαι δημοσιογράφος;

Πόσοι Σέξτον Φέρνιβαλ λες να υπάρχουν;

- Διαβάζεις τη στήλη μου; - Όταν κάνω διάλειμμα.

Διάλειμμα από τι;

Θα σου έλεγα, αλλά δεν θα με πιστέψεις.

Γιατί όχι;

Επειδή...

είμαι ο Θάνατος.

Είσαι ο Θάνατος.

Ναι.

Καλά.

Όμως μην ανησυχείς, σήμερα έχω ρεπό.

Ο Θάνατος έχει ρεπό;

Μόνο ένα.

Κάθε εκατό χρόνια.

Για να δω πώς είναι να είσαι άνθρωπος.

Ο Θάνατος ζει στο Σόρντιτς;

Όχι, αυτό το σπίτι είναι ο τρόπος του σύμπαντος να νιώσω άνετα.

Τυπικά, αυτήν τη στιγμή, είμαι μόλις λίγων ωρών.

Φυσικά.

Μάλλον πρέπει

να πηγαίνω.

Ευχαριστώ για το μπουφάν και το τσάι.

Και όλα.

Φυσικά.

Θα σε ξαναδώ.

Αλήθεια;

Αργά ή γρήγορα, όλους τους βλέπω.

Σωστά.

Εντάξει, γεια.

Εντάξει, γεια.

Γεια σου, ομορφούλη.

Ήσουν μαζί της, έτσι; Τη μυρίζω πάνω σου.

- Οπαλάκια. - Κάποια παρεξήγηση έγινε.

Απ' όσο ξέρω,

τα σπασμένα μπουκάλια κόβουν τόσο ώστε να χαλάσουν το πρόσωπό σου,

ομορφούλη.

Κοίτα, αν θες λεφτά...

Βούλωσέ το.

Θα πας μέσα πάλι,

θα χτυπήσεις την πόρτα της

και θα πεις ότι είσαι εσύ.

Ή όχι;

Ναι;

Ο Σέξτον είμαι.

Ο Φέρνιβαλ;

Ο Σέξτον.

Γύρισες. Δεν περίμενα να σε δω τόσο γρήγορα.

Α, εσύ.

Σωστά, εγώ.

Μπες μέσα, ομορφούλη.

- Μην τον ανακατεύεις, Τρελή Χέτι. - Δεν πρόκειται.

Είναι το διαπραγματευτικό μου χαρτί.

Και σου έχω μια δουλειά.

Καλώς.

Τι δουλειά;

Κάτσε, ομορφούλη.

Θέλω να μου βρεις την ψυχή μου.

Την ψυχή σου;

Ξέρεις πού την έχασες;

Δεν την έχασα.

Την έβαλα την άτιμη σε ένα πολύ ασφαλές μέρος.

Κάπου που δεν τη βρίσκει κανείς.

Ειδικά όχι εσύ.

Αν κρύψεις την ψυχή σου από τον Θάνατο, δεν πεθαίνεις ποτέ.

Πώς θα την πάρει, αν δεν τη βρει;

Για να καταλάβω.

Έκρυψες την ψυχή σου

και τώρα θες να σου τη βρω;

Θα το κάνεις;

Προσπάθησα τόσο πολύ.

Δεν τα καταφέρνω μόνη μου.

Καμιά ιδέα πού την έκρυψες;

Ίσως την έβαλα σε αβγό πάπιας, μέσα σε μια πάπια,

μέσα σε ένα πηγάδι,

σ' ένα κάστρο σε ένα νησί που το περιβάλλει λίμνη φωτιάς,

το φυλάνε εκατό δράκοι, ο ένας μεγαλύτερος κι αγριότερος από τον άλλο.

Ίσως όχι.

Πάει καιρός, καλή μου.