Az első 200 sor.
IN EEN FILM VAN JEAN VALERE
DE GROTE SLAG
NAAR DE ROMAN VAN CHARLES WILLIAMS
Willes gaat in de aanval. Hij heeft de bal.
Hij passeert de tegenstander.
Willes gaat goed, voortreffelijk, bijna arrogante schijnbewegingen.
Hij blijft maar gaan.
Een wonder na zijn ongeluk.
Hij blijft gaan, nog 18 meter.
Hij gaat schieten. Hij schiet.…
Een ontwrichte knie met gescheurde gewrichtsbanden vergeeft niet.
U had moeten wachten tot u hersteld was.
Lees het contract nog eens, het staat er zwart op wit.
Dat zei u me al 15 keer.
U heeft uzelf in het ongelijk gesteld.
De andere verzekeringsmaatschappij wil er niets van weten.
Uw polis van 10 miljoen
kan maar voor 20% uitbetaald worden.
Bedankt...
We gaan akkoord met twee miljoen om u te bewijzen dat we goed zijn.
Het is beter dan één miljoen. Uw handtekening.
Dag, Franck.
Wilde je me spreken?
Sorry, ik sta al een week geen minuut stil.
Ik moest zelfs naar Londen. Hoe gaat het met je?
Goed, geweldig, zomervakantie, je weet wel.
Ik sta 's morgens op
en wil je weten wat ik tot 's avonds doe?
Niets. Niets, mijn beste. Helemaal niets.
Ik had alles gepland. Alles.
Met 80 miljoen, het hotel in Étreta.
Vier jaar om het af te betalen.
Luister je niet? -Maar jawel, Franck.
Een tandje bijsteken.
Vooruit.
Sinds vanmorgen ben ik Frans,
Wat heb ik eraan?
Weet je waar ik aan denk?
Mijn jachthut...
Ik kan je mijn sleutels geven.
Ga er even tussenuit. Het zal je afleiden.
We zullen zien…
We zullen zien.
Rechtdoor.
Nee. Ik ging richting het doel.….
Ik schoot...
Ik had bijna gescoord..
Nee.
Maar ja, dat is het.
Ze willen dat je de junioren overneemt.
Ja, ze stelden het me voor.
Je hebt toch aanvaard?
Zoek werk, je kent mensen.
Ik heb tijd nodig.
Er is meer dan voetbal... -Je begrijpt het niet.
Voor mij was het meer dan werk.
Werk..
Martine.
Blijf deze namiddag bij me.
Maar, Franck, mijn werk...
Bel en zeg dat je ziek bent. Kunnen ze niet zonder je?
Dat gaat niet, dat weet je best.
Dat gaat niet…
Wat heb je vandaag? Wees toch redelijk.
AANDENKEN AAN PARIJS
Ik zei het je toch.
Zo slecht ging het niet.
Hier, een cadeautje.
Hang het op in je kantoor, als aandenken.
Meneer Franck Willes? -Ja.
Ik moet met u praten. -Waarom?
Ik heb u onderzocht.
O, echt, waarom?
De zaak Grandval.
Was dat niet geregeld? -Officieel wel, ja.
Leek meneer Grandval dronken toen het ongeluk gebeurde?
Niet lelijk bedoeld, maar hij leek me dood.
Hij had niets gedronken.
Hoe weet u dat?
Wist u dat m. Grandval een levens- verzekering van 100 miljoen had?
Zijn vrouw kreeg alles.
Wat kan mij dat schelen? -U weet maar nooit.
Hoeveel kreeg u?
Twee miljoen?
Vooruit.
Wie bent u?
Excuseer, Drouin, de expert van Chervin,
Grandvals verzekeraar.
Ik onderzocht de DS, of wat er van over was.
Als u wat wilt leren,
kijk dan naar de spoorstang.
Wat wilt u precies?
Dat, mijn beste, hangt van u af,
Hoezo? Vooruit, spreek.
Nee, nog niet. Zodra ik zeker ben.
Zeker van wat?
Dat zal ik u dan zeggen.
Tot binnenkort, hoop ik.
Tot heel binnenkort.
Denkt u dat zij er iets mee te maken heeft?
Zij en hij.
Wie, hij? -Haar minnaar.
De klassieke zet. -Waarom elders zoeken?
Het is net een das,
hoe donkerder, hoe stijlvoller.
Van geld en een andere man houden is tijdloos.
Maar er is geen bewijs.
Toch wel.
Weet u wat dit is?
Een doorgezaagde spoorstang.
En dat is niet het enige.
Wat doet ze voor de kost?
Boten. Grandval-motorkanalen.
Gisteren was de man de baas,
nu is zij dat. Dankzij u.
Dankzij mij? -U hoeft niet trots te zijn…
Hij had tegen een boom kunnen rijden.
Bel de politie. -Graag.
Maar ik ken iemand die moeilijk zal doen.
Wie?
Bent u zenuwachtig?
Ja.
Wat zei u? -Niets.
Ik stelde u een vraag:
wie krijgt 100 millies en speelt de vrolijke weduwe?
Wie verliest zijn baan, wordt kreupel,
en is zo goed als berooid?
Reden te meer om de politie te bellen.
Misschien is er nog een oplossing...
Ik ben voor gerechtigheid. Die 100 miljoen is van ons.
Van ons? -Excuseer, van u.
Maar ik heb het bewijsmateriaal en zonder mij krijgt u niets.
Wacht even.
Dit is een goed dossier. Ik wilde het voor mezelf houden.
En het politieonderzoek? -O, zaak gesloten.
Fotokopie van het proces-verbaal.
Ongeval, verblinding door koplampen.
Dronken bestuurder, enz.
Dus?
Mijn beste,
dit is chantage.
Ja, voor mij misschien,
maar voor u, die alles verloren heeft?
Het is een kleine vergoeding.
U verdient het voor het onrecht dat u aangedaan werd.
Waarom handelt u niet zelf, met uw bewijsmateriaal?
Wat heb ik ermee te maken?
Kent u Michel Arland? -Nee.
De makelaar.
Geen alcohol voor mij.
Hij is haar minnaar.
Een man van de wereld, maar een stoere vent.
Bent u bang van hem?
Denk na. Hij vermoordde meneer Grandval.
Denkt u dat hij mij zou sparen?
Hopelijk gaat het snel.
Zelfs met uw bewijzen?
Als ik alleen ben, zijn ze waardeloos.
Waarom zouden ze me niet neerschieten?
Als iemand de juiste vrouw vindt met de kopieën...
Hij zal zeggen: "Lieve dame,
“een vriend van me heeft de originelen,
"als mij iets overkomt, belt hij de politie.”
Ze kan geen kant op.
Ze zouden me maar een tiende aandoen van wat ze u aandeden..
Doet u niet open?
Wie is het?
Televisie, ik onderzoek de storingen in de buurt.
Heeft u een kaartje? -Natuurlijk.
Schuif het onder de deur door.
Bedankt, meneer.
GEEN NIEUWS IN MOORDZAAK DROUIN
Kunt u me doorverbinden met de winkel aan de overkant, Grandval?
Hallo?
Mevrouw Grandval, alstublieft. -Kan ik zeggen wie er belt?
Meneer Leechoch.
Waar gaat het over?
Dat vertel ik haar zelf wel.
Sorry, mevrouw Grandval wil het weten.
Ik vertegenwoordig Malove and Sons in Londen.
Even geduld.
Hallo. -Mevrouw Grandval?
Dit is Peter Leechoch.
Ik heb de licentie voor Frankrijk voor een nieuwe koppakking
voor scheepsmotoren.
Zou u zo vriendelijk zijn me te willen ontvangen?
Dat zou me een genoegen zijn, maar helaas heb ik al een leverancier.
Het is geheel vrijblijvend.
Gewoon een kort gesprek.
Ik zou uw tijd niet willen verspillen.
Schrijf me, ook vrijblijvend.
Ik kende meneer Grandval goed.
Echt waar?
We hadden bijna een deal.
Wel, meneer, ik zal uw brief des te aandachtiger lezen.
Ja, maar.
Bedankt voor het bellen.
Tot ziens.
Wat ben je in vorm vandaag.
Gelukkig kijkt er niemand.
No comments yet. Be the first to leave one.