Frozen

Frozen (2010) OCR 23.976 fps runtime 01:33:18

เธอไม่เห็นโผล่

ที่นี่เขาเปลี่ยนเวรกันช้า รอแป๊บน่า

พวกเธอแน่ใจเหรอ

แน่ซี้เวิร์คทุกครั้งเลยอีกอย่าง

แม่สาวคนนี้ปลื้มลินช์น่าดู

- รักเลย - ฉันน่ารัก

นั่น..ใช่เธอมั้ย

เวร

ปาร์คเกอร์ ที่เธอควรทำ...

คือไปตรงนั้น ทำหน้าสวยและยิ้มเข้าไว้

- ฉันเหรอ - ใช่

ไม่

ไม่ๆ นี่มันเรื่องของพวกเธอ

เธอก็แค่เดินไปตรงนั้น แล้วพูดประมาณว่า...

เฮ้ เผอิญฉันกับเพื่อนแบบว่า...

เพื่อนผู้หญิง เฮ้ บอกเพื่อนผู้หญิง

ฉันกับเพื่อนผู้หญิงลืมพกบัตรเครดิต

เลยซื้อตั๋วกระเช้าตรงโน้นไม่ได้

- คุณแบบว่าพอจะช่วยเราหน่อยได้มั้ย - มันฟังไม่ขึ้นน่า

- เฮ้ เอาเงินฉันคืนมา - เงินนาย

- แดนมันไม่เวิร์คหรอก - เอ้านี่เอ้า เริ่มที่ 50 นะ

ปกติ พนง.หญิงอีกคนจะเรียกเท่านั้น

อีกอย่าง เธอต้องลุ้นสุดตัวไปเลย แต่...

- อะไร - มองฉัน ๆ

เธอทำได้แน่ เธอต้องเยี่ยม

ปาร์คเกอร์ เธอเจ๋งสุดแล้ว

ใช่มันจะอะไรนักหนาใช่มั้ย

ถ้าเขาไม่ยอม

ซึ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ยอม อีกทั้งไม่มีใครเคยไม่ยอม เพราะงั้น...

แดน ทำเองเหอะฉันว่ามันงี่เง่า

เย็นไว้โอเค้ รับรองเธอต้องเจ๋งแน่ๆ

- ทำไมต้องฉันล่ะ - เพราะเธอเป็นผู้หญิงไง

สวยด้วย เฮ้ เธอเป็นผู้หญิงสวยนะ

ยิ้มมีเสน่ห๋อีกต่างหาก

ซัก..

แค่นี้พอ

นั่นละ ไปจัดการไป๊

- ลุยไปเลย - โอเค

เยี่ยม

นักสกีทุกท่านโปรดทราบ...

ขออภัยในความไม่สะดวก

ขอบุหรี่ซักมวนได้มั้ย

- ฉันปาร์คเกอร์ - เจสัน

จริงดิ พี่ชายฉันก็ชื่อเจสัน

เจ๋งมาก

ใช่ คือที่จริง ฉันไม่อยากรบกวนคุณอ่านะ

เพราะท่าทางคุณธุระยุ่งไม่ใช่เล่น

นี่ต้องฟังดูซื่อบื้อน่าดูเลยฉันว่า

คือฉันกับเพื่อนผู้หญิง

อุตส่าห์ดั้นด้นมาจาก ซาเล็ม สเตทกันน่ะ

ฉันดันออกปากว่า จะเลี้ยงค่าขึ้นรถกระเช้า

ให้พวกเรา 3 คน ด้วยบัตรเครดิตของแม่...

แต่ฉันดันลืมบัตรทิ้ไว้ ที่ปั๊มน้ำมันซะฉิบ

- ใช่ - แบบว่าจริงๆ

ฉันมีเงิน

แต่มันไม่พอสำหรับตั๋ว 3 ใบน่ะ

- เท่าไหร่ - 50

ผมอาจตกงานได้นะ

ไม่ ท่าทางเขาไม่เล่นด้วยแหง

เงียบน่าขอร้อง

นายว่าเขาจะยอมเพื่อแลกกับเงิน

อะไรทำให้คุณคิดว่ามันขี้ปะติ๊ว

- ขี้ปะติ๊ว - ขี้ปะติ๊วมั้ย

รึบวกเพิ่มนิดหน่อยอะไรเงี้ย

เป็นฉันนะรับรองไม่มีพลาด

วันนี้เธอจำเป็น ต้องมาเล่นสกีมากใช่มั้ย

นายบอกเองว่าไม่เกี่ยง

เปล่าฉันไม่เกี่ยงเลยซักนิด

ใช่ฉันแค่จะพูดว่า เราไม่ได้เฮด้วยกันเลย

ตั้งแต่ปลายเทอมที่แล้วทั้งฟุตบอล คืนวันจันทร์นายก็ไม่โผล่ไป

อาทิตย์ที่แล้ว ฉันดูฟุตบอลอยู่บ้านนาย

แค่ 10 นาที ฟุตบอลมันเตะนานเกิน 10 นาที

มันประมาณ 10 คูณ 9 อะไรเงี้ยรู้ป่าว

ก็ตอนนี้ฉันมีแฟน

ฉันไม่รู้ นายอยากให้ฉันทำไงกะเรื่องเนี้ยนะ

- โทษที - ก็โอเค แต่แบบว่าฉันอยากบอกว่า

มาภูเขาฮอลลิสตั้นมันคือเรื่องของเรา

ส่วนเธอสกีไม่เป็นด้วยซ้ำ มันเลยพิลึก

- เธอเก่งขึ้นเรื่อยๆ น่า - อ๋อเหรอ ใช่

รู้สึกไม่ดีว่ะฉัน

แบบว่าถ้านายไม่พอใจ นายน่าจะบอกฉันแต่แรกแล้วก็...

เปล่าๆ ไม่ใช่ไม่พอใจ เอางี้ ลืมที่ฉันพูดซะละกัน

โทษที

โปรดทราบ

ภูเขาฮอลลิสตันจะเปิดอีกที วันศุกร์หน้า

เชิญซื้อตั๋วล่วงหน้าไว้ก่อนค่ะ

เป็นไงล่ะ

ฉันว่าเธอเฉียบมาก น่าภูมิใจจริงๆ ปาร์คเกอร์

- ฉันเริดใช่มั้ย - เธอทำดี

แล้ว..เงินทอนล่ะ

ไม่มีหรอก

เธอให้เขาไปเต็มร้อยงั้นเหรอ

ใช่ ก็เขาไม่ยอมเอาแค่ 50 นี่

แล้วทำไมไม่ลองเพิ่มทีละนิดล่ะ

อย่างเช่น 51

ไปจนถึง 75 อะไรเงี้ย

แดน เธอให้แบ๊ง 50 ฉันมา 2 ใบ

จะให้ฉันถามหาเงินทอนงั้นเหรอ

เป็นฉัน ๆ ถาม ถึงไงก็ถูกกว่าซื้อตั๋วอยู่ดีรึไม่ใช่

เป็นฉันๆ ทวงเงินทอนแน่ๆ

เพื่อนสาวเหรอเนี่ย

ไงพวก

ดูพวกซื่อบื้อที่โง่จ่ายค่าตั๋วแพงๆ นั่นสิ

เผอิญว่าเราไม่โง่

ต้องขอบใจเธอ ที่รัก

โห ที่รักเหรอ

ไม่เคยเรียกฉันหวานขนาดนี้นี่

ทำไงได้ฉันปากไม่หวาน

เขา..เรียกฉันว่าปาร์คเกอร์

- ก็นั่นชื่อเธอ - รู้

แต่น่าจะเรียกฉัน แบบแสดงความรักมั่ง

อย่างเช่น "ทูนหัว" อะไรเงี้ย

รู้มั้ยเทอมที่แล้ว ฉันกิ๊กกับสาวคนนึง

ที่มักเรียกชื่อสกุลฉัน เวลาอยู่บนเตียง

พิลึก เธอแบบว่า โอ๊ว ลินช์ ผมคุณนุ่มจัง

แรงอีกหน่อยลินช์ มันหยั่งกะฉันกำลัง ยุ่งกะแดนก็ไม่ปาน

ใช่ฉันเรียกเธอว่าโอนีลมั่งก็ได้

เธอ..ไม่ค่อยแตะหน้าฉันเท่าไหร่ด้วย

มีอ้อน

- ระวังปาก ลินช์ - ฉันเปล่าเดทเธอ

เธอป่วนชีวิตฉันไม่ได้อยู่แล้ว

ไม่ๆ

ไม่เคยมีใครหาว่า

เธอป่วนชีวิตฉัน

ที่รัก

โธ่เห็นแดนบอกว่า เธอเริ่มสกีเก่งขึ้นนี่

นั่นฉันไม่รู้

แต่ล่าสุดฉันทำได้ดีถูกมั้ย

ใช่ เธอเก่งขึ้นว่ามั้ย

เธอตกจากสโนว์บอร์ด

หนแรกๆ เธอมีล้มก้นจ้ำเบ้าอยู่ 4-5 ครั้ง

แต่ถัดจากนั้นมามันก็ง่ายแล้ว เหมือนๆ ขี่จักรยานน่ะ

ไหนบอกซิ เมื่อไหร่นายจะทิ้ กระดานสกีเฮงซวยนั่นซะทีวะ

- ไม่เอาน่า - อะไร

แบบว่าสโนว์บอร์ดมันค่อนข้าง.. ตามสมัยไป

มันแค่แฟชั่น อีก 10 ปีก็หายเห่อกันแล้ว

ใช่ ตอนเพลงแร็พฮิตใครๆ ก็พูดเงี้ย

เรื่องจริง

ได้กลิ่นสดชื่น ของอากาศภูเขากันมั้ยเนี่ย

กลิ่นมันคล้ายๆ..

มะเร็งเนอะ

รู้มั้ยฉันเซ็งชิบเผงที่พวกบ้าพี้

มานั่งแดกดันเรื่องฉันสูบบุหรี่เนี่ย

อย่างน้อยกัญชา ก็ยังมีประโยชน์บ้างน่า

ใช่ บุหรี่มันทุเรศ โดยเฉพาะหนาวๆ แบบนี้

กลิ่นมันติดหนึบ ตัวเธอกลิ่นเหมือน

ที่เขี่ยบุหรี่ เหมือนด้ายรูดฟันที่ใช้แล้ว

โอ้โห นายไปเอาเรื่องพวกนี้ มาจากไหนเนี่ย

โอเค นายเคยดมกลิ่น ด้ายรูดฟันตัวเองมั้ย

ไม่ฉันไม่บ้าดมหรอก

- ไม่เคยซักครั้ง - มันเหม็นบรม เหม็นโคตรๆ

- ฉันเป็นเพื่อนกะนายได้ไงวะเนี่ย - ไม่รู้ว่ะ

ไหน ขอซักซื้ดดิ๊

พอรู้มั้ยเราจะกลับกันกี่โมง

ฉันแบบว่า มีตำราต้องอ่านเป็นปึกๆ แน่ะ

โธ่เอ๊ย เธอฝืนกฎข้อแรกแล้ว

- ปาร์คเกอร์...เธอฝืนกฎข้อแรกแล้ว - อะไร

ช่วงอยู่นี่ห้ามพูดถึงอะไรที่จริงจัง เรามานี่

เพื่อลืมเรื่องหนักๆ

- กับพักผ่อนหาความสุข - โอเค

เรื่องพวกนั้นกลับบ้านแล้วค่อยว่ากัน

โอเค แต่รู้มั้ยฉันมี...

โอเค งี่เง่าตัวนึง ขึ้นกระเช้าไม่ได้สิใช่มั้ย

- เปรตอะไรวะ - ไอ้เวร

เจ๋งมาก ตะโกนอีกดิ้

- ฮัลโหล - เฮ้ เดินเครื่องซะที

ปาร์คเกอร์ ไม่ต้องกลัว

มีใครกลัวความสูงรึเปล่าเนี่ย

- เปล่า - เปล่าเหรอ

แปลว่าไม่เป็นไรใช่มั้ย ถ้าฉันจะทำแบบนี้

- อย่าสิ - อย่างี่เง่าน่า

หยุด

โทษที

ที่รัก

ก่อนหน้านี้กระเช้าที่นี่เคยตก

แค่หนเดียวเพราะงั้น...

โอเค บวกหนึ่งที่เรียกฉันว่าที่รัก

แต่สถิตินั่นอ้ะเธอกุขึ้นมา

ใช่ ทั้งสถิตินั่น ไม่มีผลต่อนักพ่นบุหรี่ด้วย

เร็วซีว๊า นี่เราเสียเงินค่านั่งนะ

ไปได้แล้ว

รู้สึกที่จ่ายน่ะเงินฉันนะ

อันที่จริงฉันใช้คืนนายแน่เพื่อน เพราะงั้นมันก็ครือๆ กัน

- โอเค - โอเค

จะเอาคืนเดี๋ยวนี้เลยรึไง

ดีมากมันต้องงี้สิ

วู้ พวกนายพร้อมยัง

- ทำไมฉันต้องสวมหมวกด้วยล่ะ - ปลอดภัยไว้ก่อน

ทีพวกเธอไม่เห็นสวมเลย

มีแต่เด็กๆ เท่านั้นแหละที่สวม

นั่นเพราะพวกเขายังเรียนอยู่ เหมือนเธอไง

เอาละอย่ามัวเถียงกันเลย ใส่ๆ ซะ เอ้า

รู้มั้ยแดนฉันไม่อยาก...

ขนาดพวกโปรยังต้องสวมกันเลย ไม่มีใครล้อพวกเขาด้วย โธ่

พวกเธอทำงี้ เพราะกะจะให้ฉันเป็นตัวตลก

เปล่าเลย

อ๋อเหรอ ชัวร์

ฉันคิดว่าสาวๆ ใส่หมวกมันดู..ฮ็อท

- ว่ามั้ย - แน่นอน