Az első 200 sor.
انفجاری مهیب، دادستان ارشد پروندههای مافیای ایتالیا را به قتل میرساند
این یک اقدام تلافیجویانه بود
که به دستور یکی از بیرحمترین رؤسا صادر شده بود؛
در تاریخ مافیای ایتالیا
برخی او را «کوتوله» صدا میزدند
اما دشمنانش به او لقب «درنده» داده بودند
ظهور و سقوط سالواتوره «توتو» رینا
روایتی است از دراماتیکترین دوران
در تاریخ جنایات سازمانیافته در ایتالیا
هرچند مافیای سیسیل تنها یکی از چندین
اتحادیه جنایی در ایتالیاست
اما تحت هدایت رینا، این گروه توانست
به جایگاهی از قدرت بیسابقه دست یابد
و حتی در بالاترین سطوح دولت ایتالیا نفوذ کرده و آن را به فساد بکشاند
او سنتهای مافیا را زیر پا گذاشت
و قانون سکوت را در هم شکست
و در همان حال، مافیای سیسیل را به صحنه جهانی کشاند
اما تلاش خونبار او برای کسب قدرت
یک پیامد غیرمنتظره به همراه داشت:
موثرترین پیگرد قانونی علیه مافیا در تمام دورانها
داستان توتو رینا در شهر کوچک کورلئونه آغاز شد؛
شهری کشاورزی و فقیر که کمتر از یک ساعت با پالرمو فاصله دارد
ریشههای هر دو، هم رینا و هم مافیا را میتوان در اینجا یافت؛
در زندگی سخت و ناامیدانه در روستاهای سیسیل
از لحاظ تاریخی، اگر به دنبال ریشههای مافیا بگردید
در سیسیل و ایتالیا، میتوانید رد آن را دنبال کنید؛
به دورانی از تاریخ این کشور که مورد هجوم واقع شده بود
توسط فرهنگهای مختلف و متعددی؛
فرانسویها، اسپانیاییها و ونتیها
هیچگاه تشکیلات اجرای قانون قدرتمندی
در این جزیره وجود نداشته؛ چون بسیار روستایی است
در واقع، فضای آنجا شباهت زیادی به نظام اربابرعیتی داشت
و مافیا دقیقاً از همینجا برخاست
در حقیقت، بسیاری از کشورهایی که
سنت جنایات سازمانیافته دارند، در ابتدا ریشههای فئودالی داشتهاند؛
در خاستگاههای تاریخیشان
در سیسیل، تقریباً تمام زمینها متعلق به
تعداد اندکی از مالکان بود
و اکثر مردم، دهقانان فقیری بودند
که هیچ زمینی از خود نداشتند
این مالکان یا در شهرهای بزرگ سیسیل زندگی میکردند
یا در بخش اصلی خاک ایتالیا ساکن بودند
و مدیران این املاک
که با زورگویی شروع به اداره این زمینها کردند
در غیاب اربابان
همان هستههای اولیه مافیا بودند
رینا از همان سنین پایین با خشونت خو گرفته بود
گفته میشود که سرنوشت رینا در سال ۱۹۴۵ رقم خورد؛
زمانی که تنها ۱۵ سال داشت
یک شب که با دوستانش بیرون بود
با پسر دیگری دعوا کرد
و با شلیک به پای او، به این مشاجره خاتمه داد
و او را رها کرد تا بر اثر خونریزی بمیرد
او چند سال بعدی را در زندان گذراند
و وقتی آزاد شد، دریافت
که مورد پذیرش قرار گرفته و آینده جدیدی در انتظار اوست؛
در کنار مافیای کورلئونهسی
در دنیای نوظهور ایتالیای پس از جنگ
زمانبندی او بهتر از این نمیشد
جنگ جهانی دوم و تهاجم به ایتالیا در جریان بود
و دیکتاتوری فاشیستی موسولینی تحت فشار قرار داشت
همکاری مافیا به تسهیل حرکت نیروهای متفقین
در سراسر سیسیل کمک کرد
مافیا که در رژیم موسولینی تحت تعقیب بود
حالا خود را برای آیندهای بهتر آماده میکرد
وقتی نیروهای متفقین سیسیل را اشغال کردند
دغدغه اصلیشان این بود که
افرادی را به قدرت برسانند که بتوانند نظم را برقرار کنند؛
کسانی که با فاشیسم ارتباطی نداشته باشند
و با کمونیسم هم در ارتباط نباشند
آنها در واقع بسیاری از چهرههای مافیا را
در پستهای کلیدی در شهرهای سیسیل منصوب کردند
مشخص نیست که این کار را عمدی انجام دادند یا نه
یا اینکه مافیا به قدری زیرک بود که
از خلاء قدرتِ به وجود آمده سوءاستفاده کرد
تا دوباره به عرصه قدرت بازگردد
زمانی که پالرمو به عنوان مرکز منطقه سیسیل انتخاب شد
و سیسیل به یک منطقه خودمختار
در دولت ایتالیا تبدیل گشت
بودجههای دولتی کلانی به سمت پالرمو سرازیر شد
و مافیا خیلی زود ردِ این پولها را گرفت
در خودِ پالرمو رونق ساختوساز راه افتاد
و مافیا وارد کسبوکار املاک و مستغلات شد؛
آن هم به شکلی بسیار گسترده
سود و قدرت
تا اوایل دهه ۱۹۶۰، مافیای سیسیل
از ثروتی بیسابقه و فراوان بهرهمند بود
به ناچار، رقابتی دیوانهوار برای کسب قدرت
در میان خانوادههای بزرگ مافیایی درگرفت؛
جنگی خشونتآمیز برای تسلط بر امور
که زمینهساز ظهور توتو رینا شد
جنگ داخلی مافیا با خودش
در سال ۱۹۶۳ توجه کل کشور را جلب کرد؛
زمانی که هفت مأمور پلیس به قتل رسیدند
در یک حمله با بمبگذاری در خودرو
خشم عمومی منجر به اولین
سرکوب گسترده مافیا در تاریخ ایتالیا شد
نزدیک به ۲۰۰۰ عضو مافیا دستگیر شدند
از جمله اکثر رؤسای بزرگ
بسیاری مجبور به فرار از کشور شدند
حتی توتو رینا که در آن زمان نفر دومِ
رئیس کورلئونهسیها، یعنی لوچیانو لجیو بود، دستگیر شد؛
اما مدت کوتاهی بعد تبرئه گشت
مافیا به زودی تصمیم گرفت کمیسیون حاکم خود را منحل کند
و فعالیتهایش را در خفا ادامه دهد
آنها یک هسته مدیریتی موقت تشکیل دادند
متشکل از سه رئیس بزرگ مافیا، از جمله لوچیانو لجیو
با گذشت زمان، توجه افکار عمومی به مسائل دیگری جلب شد
و به دنبال آن، تمایل دولت هم
برای ادامه جنگ علیه مافیا فروکش کرد
به تدریج، مافیای سیسیل شروع به بازسازی خود کرد
لوچیانو لجیو که به حبس ابد محکوم شده و با مشکلات سلامتی و قانونی درگیر بود
در نهایت
کرسی خود در آن شورای سهنفره را به توتو رینا واگذار کرد
فکر میکنم لجیو فرار کرده بود
از کلینیکی در رم که در آنجا بستری بود
و سپس در سال ۱۹۷۴ به طور قطعی بازداشت شد
در مخفیگاهی در میلان، و از آن زمان تا حالا در بازداشت بوده است
بنابراین به تدریج، اگرچه او هرگز به طور رسمی
از قدرت خلع نشد
اما مدیریت روزمره مافیای کورلئونهسی
در اختیار رینا قرار گرفت
و به این ترتیب، با گذشت زمان
رینا به رئیس واقعی مافیای کورلئونهسی تبدیل شد
هرچند مافیا رسماً با قاچاق
مواد مخدر مخالف بود
اما یک شبکه غیررسمی شکل گرفته بود
تا از بازار جدید در ایالات متحده بهرهبرداری کند؛
بازار هروئین
مقامات آن را پرونده «رابط پیتزا» نامیدند
یک بار دیگر، رینا خود را
در موقعیتی ایدئال و در زمانی حساس یافت
پرونده «رابط پیتزا» فاش شد
به دلیل روابط ما
با آژانسهای اجرای قانون ایتالیا
و قاطعیت ما در شناسایی افرادی که
به همراه سازمان مبارزه با مواد مخدر شناسایی میکردیم؛
کسانی که در قاچاق هروئین در ایالات متحده دست داشتند
آنها واقعاً متعلق به
هیچکدام از گروههای جنایتکار سازمانیافته آمریکایی نبودند
بلکه در واقع رد پای آنها به سرزمین مادریشان میرسید؛
عمدتاً به سیسیل و جنوب ایتالیا
و ما شروع کردیم به جمعآوری اطلاعاتی مبنی بر اینکه
آنها بخشی از «لا کوزا نوسترا» نبودند
بلکه موجودیتی مجزا بودند که در ایالات متحده فعالیت میکردند
و گاهی حتی بدون اجازه
یا تایید «لا کوزا نوسترا» ی آمریکا
بنابراین دریافتیم که آنها تا حد زیادی یک عنصر مستقل هستند
که به ایالات متحده نقل مکان کرده بودند
به دلیل تجارت بسیار پرسود مواد مخدر در اینجا
و کموبیش به صورت خودمختار در اینجا فعالیت میکردند
ریچارد مارتین، معاون سابق دادستان ایالات متحده
فرضیات اولیه درباره مافیای سیسیل را به یاد میآورد:
پدیده جالب در مورد مافیای سیسیل این است که
آنها در مقایسه با مافیای آمریکا
بسیار عقبتر بودند
آنها سازمانی مبتنی بر کشاورزی بودند
که مشارکت بسیار اندکی در اموری داشتند که
ما به طور سنتی با مافیای آمریکا مرتبط میدانیم؛
یعنی فساد در اتحادیههای کارگری، ساختوساز
و صنایعی از این دست
مافیای سیسیل واقعاً در این زمینهها فعال نبود
چیزی که همه اینها را تغییر داد، قاچاق سیگار بود
و سپس قاچاق مواد مخدر؛
و آنها را از یک سازمان
عقبمانده، کشاورزی و فئودالی
به یک تجارت چندملیتی تبدیل کرد
که میلیاردها دلار سود به همراه داشت
و این تغییر، تأثیر شگرفی
بر ساختار تشکیلات سیسیلی گذاشت
مافیای سیسیل
بیشتر از آنچه بتواند پولشویی کند، درآمد داشت
داستانی هست درباره آپارتمانی که
صرفاً برای انبار کردن پولهای نقد اجاره شده بود
یک بار دیگر، خانوادههای مافیایی برای قدرت مطلق با هم رقابت کردند
اما حالا، رینا و مافیای کورلئونهسی بودند که جنگ را پیش میبردند
دخالت رینا در قاچاق هروئین مستقیم نبود
او به عنوان اهل کورلئونه، ارتباطات چندانی با
شبکههای اصلی قاچاق مواد مخدر نداشت
او نه ناخدای کشتی داشت که به مسیرها دسترسی داشته باشد
نه آزمایشگاه داشت و نه
شبکهای از افراد در آمریکا که کالاها را برایشان بفرستد
کاری که او کرد این بود که آن خانوادههایی را که
این ارتباطات را داشتند، تصاحب کرد
و آدمهای خودش را جایگزین آنها کرد
یا افرادی را که آن ارتباطات را داشتند، مجبور کرد تحت فرمان او قرار بگیرند؛
با کشتن رؤسایشان
و گماشتن معاونان خود به جای آنها
به این ترتیب، او کنترل تجارتی را به دست گرفت که
به طور طبیعی در قلمرو او نبود
۱۹۸۲ و تا پایان سال ۱۹۸۱ یا
زمانی که پرونده «رابط پیتزا» واقعاً در اوج خود بود
این رینا بود که مافیای سیسیل را کنترل میکرد
رینا قدرت خود را از راههای مختلفی تثبیت کرد
اول با تلاش برای تضعیف و منزوی کردن
برخی از قدرتمندترین رؤسا در پالرمو
که آنها را رقبای اصلی خود میدانست؛
از طریق آدمرباییهای بدون مجوز؛
ربودن افرادی که قرار بود
تحت حمایت رؤسای دیگر باشند
No comments yet. Be the first to leave one.