The Apartment

Op 1 november 1959 woonden er 8.042.783 mensen in New York.

Als je ze hoofd aan teen legt en je schat hun lengte op 1 meter 68,

dan kom je van Times Square tot aan Karachi, Pakistan.

Dat weet ik door m'n werk bij verzekeraar Consolidated Life.

We staan in de bedrijven top vijf.

Bij ons hoofdkantoor werken 31.259 mensen.

Dat is meer dan de gehele bevolking van Natchez, Mississippi.

Ik werk op de 19de verdieping bij Normale Polissen,

Premie-Administratie-afdeling, Sectie W, bureau 861.

Ik heet C.C. Baxter, C van Calvin, C van Clifford, maar iedereen zegt Bud.

Ik werk hier nu 3 jaar en 10 maanden en verdien 94,70 netto per week.

Ik werk van tien voor negen tot tien voor half zes.

Het is gespreid, zodat de 16 liften de 31.259 medewerkers aankunnen

zonder al te grote opstoppingen.

Persoonlijk blijf ik vaak nog een uurtje doorwerken, soms zelfs twee.

Zeker als het slecht weer is.

Niet dat ik zo ambitieus ben, ik moet gewoon wachten tot ik naar huis kan.

Ik heb namelijk een probleempje met m'n appartement.

Ik woon op loopafstand van Central Park.

De huur is 85 dollar per maand. Tot juli was 't 80 dollar.

Toen liet Mrs Lieberman een tweedehands airco plaatsen.

Het is een leuk appartement, niet bijzonder, maar gezellig.

Perfect voor een vrijgezel.

Het probleem is dat ik er niet altijd in kan als ik dat wil.

Hou daarmee op, Sylvia. We moeten hier weg.

Wat heb je nou? Ik wil nog een martini.

Toe nou, het is al kwart voor negen.

Eerst sleep je me mee hierheen en nu wil je van me af. Ik voel me gebruikt.

Zo zit het niet. Ik heb die man beloofd dat ik om acht uur weg zou zijn.

Welke man? Van wie is dit appartement eigenlijk?

Wat maakt 't uit? Een sukkel van kantoor.

- Hallo, Mr Baxter. - Dag, Mrs Lieberman.

Wat een weer, hè? Komt vast door al dat gedoe bij Cape Canaveral.

- Bent u buitengesloten? - Nee, hoor. Ik wacht op een vriend.

- Goedenavond, Mrs Lieberman. - Goedenavond, Mr Baxter.

- Waar woon je? - Bij m'n moeder, dat zei ik toch?

- En waar woont zij? - 179th Street in de Bronx.

- Goed, ik breng je naar de metro. - Kom nou. Je betaalt mooi een taxi.

- Jullie wonen ook altijd in de Bronx. - Neem je dan nog anderen mee?

Absoluut niet. Ik ben gelukkig getrouwd.

- O, hallo, Mrs Dreyfuss. - Is er iets mis?

Nee, ik heb alleen de sleutel laten vallen. Kijk, daar is ie.

Wat hoorde ik een lawaai bij u thuis. Misschien is er wel ingebroken.

Maakt u zich geen zorgen. Hier staat niks dat 't stelen waard is.

Sorry dat ik stoor, maar de dame is haar overschoenen vergeten.

Mr Kirkeby, ik wil niet klagen, maar u zou om 8 uur weg zijn.

Ik weet het, maar dit soort dingen loopt niet altijd op schema.

In de zomer is 't niet erg, maar nu regent 't, en ik heb nog niet gegeten.

Goed, hoor.

Ik heb je aanbevolen bij Mr Sheldrake van Personeelszaken.

We bespraken de afdeling, qua mankracht en promotie.

Ik zei hoe slim je was. Ze zoeken altijd nieuwe stafleden.

Je gaat het maken. En je drank is op.

Ja, Mr Eichelberger van Hypotheken heeft hier een feest gehouden.

Koop wodka en vermouth en zet m'n naam erop.

- U moet nog twee flessen afrekenen. - Ik betaal je vrijdag.

En wat is er met die kaascrackertjes gebeurd die je altijd had?

Kaascrackertjes?

- Dag, Baxter. - Dag, dokter. Huisbezoek?

Een sukkel bij Schrafft's had vergeten de prikker uit z'n sandwich te halen.

- Welterusten, dokter. - Zeg, Baxter.

Heb jij dat gedronken? Dan heb je zeker nieren van staal.

Dat doe ik niet alleen. Zo nu en dan nodig ik wat vrienden uit.

Jij moet wel helemaal top fit zijn. Zo te horen, is het elke nacht raak.

Sorry als u er last van hebt.

En soms hoor ik het wel twee keer op een avond. Zo'n pikkie als jij.

- Nou. Tot ziens, dokter. - Weet je,

ik doe onderzoek bij het Columbia Medical Center. Mag ik je wat vragen?

Als jij je testament opmaakt, en dat is wel nodig,

wil je je lichaam dan aan de universiteit nalaten?

Ik ben bang dat dat heel erg zou tegenvallen. Welterusten.

Doe het wat rustiger aan.

Uit 's werelds grootste archief van filmklassiekers presenteren wij:

Greta Garbo, John Barrymore, Joan Crawford, Wallace Beery,

en Lionel Barrymore in Grand Hotel.

Maar eerst een bericht van onze sponsor.

Als u op de moderne manier rookt, sla dan geen acht op claims over filters.

En dan nu: Grand Hotel, met Greta Garbo, John Barrymore,

Joan Crawford, Wallace Beery en Lionel Barrymore.

Maar eerst een bericht van onze andere sponsor.

Beste vrienden, wiebelt uw kunstgebit?

Dag, Buddy. Ik sta in een bar, en ik moest aan je denken, dus ik bel even.

Dat is aardig van je. Met wie spreek ik?

- Joe Dobisch van de Administratie. - Ach ja, ik herkende uw stem niet.

Dat geeft niet. Maar ik sta dus in een bar en volgens mij heb ik gescoord.

Sorry, Mr Dobisch. Ik help u graag, maar het is nogal laat.

- Een ander keertje maar? - Hoor 's, ik kan haar niet laten gaan.

Ze lijkt op Marilyn Monroe.

Ik lig al in bed en ik heb een slaappil genomen, dus het kan niet.

De maandelijkse efficiëntie-lijst komt eraan. Ik zet je in de top tien.

Dat wil je toch niet verprutsen?

Natuurlijk niet, maar hoe kan ik efficiënt zijn als ik slaap tekort kom?

Het is pas elf uur. Ik ben met drie kwartier weer weg.

- Ik mis je. Met wie sta je te bellen? - M'n moeder.

Wat schattig. Wat ontzettend schattig.

Een half uurtje maar. Toe nou, Bud.

De drank is op, alle glazen zijn vies, er zijn geen kaascrackertjes, niks.

Dat regel ik wel. Leg de sleutel onder de mat en vertrek.

Ja, Mr Dobisch. Wat u maar wilt, Mr Dobisch.

Geen enkel probleem, Mr Dobisch. Gaat uw gang.

Buddy-boy is altijd open.

'Ze lijkt op Marilyn Monroe.'

NIET TE HARD IK KRIJG KLACHTEN VAN DE BUREN

Is het hier?

- Hoeveel is het? - 70 cent.

Pak m'n geld even.

Pas op voor de drankjes.

- Geef hem maar een dollar. - Bedankt.

Stop maar terug.

Goed zo, meid.

- Is dit wel zo'n goed idee? - Ik vind het top.

Midden in de nacht naar je moeder toe.

Maak je geen zorgen, als ik maar een zuchtje hoor, wordt ze ontslagen.

Pak de sleutel even. Daar niet, onder de mat.

- Onder de mat? - Toe nou.

Doe open, we hebben haast.

- Is dit appartement van je moeder? - Jazeker.

Mildred, het is weer zover.

- Goedemorgen, Mr Kirkeby. - Baxter. Houden ze je lekker bezig?

- Nou, zeker. - Dag, Mr Kessel.

- Dag, Mr Kirkeby. - Dag, Miss Kubelik.

- Dag, Miss Kubelik. - Dat waren ze, ga maar.

Pas op voor de deuren. Daar gaan we.

Wat hebt u met uw haar gedaan?

Ik werd er nerveus van, dus 't moest eraf. Dom, hè?

- Nee, ik vind het mooi. - U bent flink verkouden.

- Ik blijf uit de buurt. - Ik word nooit verkouden.

Ik zag de cijfers van de Ziektekostenafdeling.

De gemiddelde New-Yorker tussen de 20 en 50,

wordt 2,5 keer per jaar verkouden.

- Wat erg. - Hoezo?

Ik ben nooit verkouden, dus een andere arme drommel is vijf keer ziek.

- Ja, ik dus. - U had vandaag in bed moeten blijven.

Ik had vannacht in bed moeten blijven.

De negentiende.

Pas op de drempel. Pas op waar u uw handen laat, Mr Kirkeby.

- Pardon? - Eens doe ik de deuren dicht en dan...

Door naar de twintigste.

Die Kubelik. Met haar wil ik wel in de lift naar China zitten.

- Ja, ze kan er wat van. - Nou, ik anders ook.

- Maar ze wil niet. - Pakt u 't wel goed aan?

Iedereen heeft 't al geprobeerd op veel manieren, maar niks. Wat wil ze nou?

Misschien is ze gewoon een net meisje.

Hoor dat. Onze nobele ridder.

Mr Dobisch? Met Baxter op de negentiende.

Buddy. Ik wou jou ook net bellen.

Sorry van die vlek op de muur.

De dame vindt Picasso een oplichter en wou 't zelf beter doen.

Ik bel niet vanwege Picasso, maar over de sleutel van m'n appartement.

- Die hoort u onder de mat te leggen. - Dat heb ik gedaan. Ik weet 't zeker.

Er lag wel een sleutel, alleen was het de verkeerde.

Werkelijk? Krijg nou wat. Daarom kon ik net de staf-badkamer niet in.

En ik kon m'n huis niet in.

Om vier uur moest ik de huisbazin wakker maken en 'n smoes ophangen.

Wat vervelend. Ik stuur de sleutel direct naar je toe.

Wat je promotie betreft: Ik stuur het efficiëntie-rapport naar Mr Sheldrake.

- Je hoort vast vandaag nog van hem. - Bedankt, Mr Dobisch.

- Van Mr Dobisch. - Wacht even.

Aan Mr Dobisch.

Vanderhof, Public Relations. Hallo, Baxter. Momentje.

Typ maar uit wat we nu hebben.

U staat ingepland voor vanavond, maar ik ben zelf thuis, dus ik moet afzeggen.

Maar ze is jarig. Ik heb een taart besteld.

Maar ik ben ziek. Ik heb koorts en ik moet na m'n werk direct naar bed.

Ga dan naar een Turks bad. Blijf er slapen, dan zweet je het uit.

Dan krijg ik longontsteking en moet ik 'n maand in bed blijven.

Je hebt gelijk. Dan moet het volgende week woensdag.

- Dat is de enige dag dat ik kan. - Even kijken. Woensdag.

Dan heb ik al iemand staan. Laat me even kijken, ik bel u terug.

- Mr Eichelberger? - Baxter, wat kan ik voor je doen?

Kan het woensdag niet? O, dat stuurt m'n plannen behoorlijk in de war.

Donderdag? Nee, donderdag zit ik al vol.

Laten we die bespreking dan maar op vrijdag zetten.

Vrijdag. Laat me even kijken, ik bel u terug.

Qua premie en qua facturering staan we 18% hoger dan vorig jaar, qua oktober.

- Baxter. - Kunt u in plaats van vrijdag

misschien op donderdag? U zou me er een groot plezier mee doen.

Dat ga ik even na. Ik bel terug.

- Consolidated Life. Ik verbind u door. - Sylvia, het is voor jou.

Ja? O, hallo. Ja, ik ben goed thuisgekomen. Ik krijg 45 cent van je.

Kan het misschien op donderdag in plaats van vrijdag?

Donderdag? Maar dan is er The Untouchables met Bob Stack.

Bob wie? Nou, dan kijken we in het appartement. Wat maakt dat nou uit?

- Baxter? Het kan op donderdag. - Bedankt, Mr Kirkeby.

Mr Eichelberger? Het kan op vrijdag.

Mr Vanderhof? Het kan op woensdag.

Goed, ik geef het door.

Dat was Personeelszaken, de secretaresse van Mr Sheldrake.

Ze probeert je al 20 minuten te bereiken. Je moet boven komen.

Hoe zit dat? Krijg je promotie? Of word je ontslagen?

- Zullen we een wedje maken? - Ik werk hier veel langer dan jij...

- Ik zet een dollar in. - Akkoord.

- Naar boven? - O, pardon. Dag, naar de 27 ste, graag.

En rij voorzichtig, dit is een kostbare lading, qua mankracht.

- Naar de 27 ste. - U weet 't vast niet,

maar ik sta qua efficiëntie in de top tien en dit wordt 'm, qua promotie.

- U klinkt al net als Mr Kirkeby. - En waarom niet, nu ik naar de top ga.

Het is u van harte gegund. U bent de enige die in de lift z'n hoed afdoet.

- Heus? - Je maakt van alles mee.

De lift doet iets met mannen. Het zal 't hoogteverschil zijn. Ik heb verhalen...