Silo

เฮ้ คุณชื่ออะไร

จูเลียตต์

จูเลียตต์เหรอ เหมือนในละครน่ะเหรอ

ใช่

- คนที่นี่ก็ชอบเหมือนกันเหรอ - ใช่

คุณมาจากไหน

ฉันมาจากข้างนอก มาจากอีกไซโลนึง

ไซโลไหน

มีตั้ง 50 แห่ง

ห้าสิบเลยเหรอ

ใช่ ที่นี่คือหมายเลข 17

อันที่อยู่ใกล้ที่สุดคือ 15, 16 และ 18

คุณเดินมาไกลแค่ไหนล่ะ

- ไม่รู้... - ตอนนั้นดวงอาทิตย์อยู่ไหน

ฉันไม่... คุณ...

คุณเป็นใคร

เฮ้ ไม่ๆ เดี๋ยวสิ!

นี่ ฉันอยากคุยด้วย

แต่คุณต้อง... คุณต้องบอกอะไรฉันบ้างสิ

ผมชื่อโซโล

โซโลเหรอ

ใช่

โซโลอะไร

แค่โซโลเฉยๆ

เพราะผมอยู่ในนี้คนเดียว

ชื่อโซโลแบบฉายเดี่ยว

และไม่มีใครบังคับให้คนออกไปข้างนอก

พวกเขาเลือกออกไปเอง

และตอนพวกเขาไป มันเป็นวันที่สดใสทีเดียว

ทุกคนยิ้มแย้ม แต่แล้วฝุ่นก็เริ่มพัดอีกครั้ง

ผมคิดว่าพิษมันหายไปแป๊บนึง แต่มันก็กลับมาใหม่

กลับมาเยอะด้วย นั่นคือตอนที่ทุกคนล้มตาย

แต่คนที่ออกไปทําความสะอาด จะตายภายในสามนาที

พวกเขารอดนานกว่านั้นได้ไง

ผมไม่รู้ คุณล่ะรอดได้ไง

ฉันสวมชุดเฉพาะและ...

เฮ้ คุณถูกส่งออกไปข้างนอกเหมือนรอนเหรอ

- รอนเหรอ รอนไหน - รอน ทัคเกอร์

คนทําความสะอาดที่ไม่ได้ทําความสะอาด

เขาคิดว่าข้างนอกมันปลอดภัย เขาอยากออกไป

แต่พอได้ออกไป เขาก็ไม่ทําความสะอาด

เขาแค่... เขาเขียนคําว่า "โกหก" บนฝุ่นที่อยู่บนเลนส์

แล้วเขาก็เดินหายลับไปทางมุมกล้อง

สองวันต่อมา พวกเขาเอาสีเขียนบนหน้าจอว่า "โกหก"

ทับจุดที่เขาเขียนไว้ก่อนหน้านี้ และนั่นคือตอนที่การต่อสู้ได้เริ่มต้นขึ้น

รัสเซลเลยให้ผมมาอยู่ในนี้

รัสเซลเป็นหัวหน้าฝ่ายไอที ผมเป็นลูกมือเขา

และรัสเซลบอกผมว่า

"ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ห้ามให้ใครเข้ามาในห้องนิรภัย... เด็ดขาด"

แต่ทําไมทุกคนถึงออกไปข้างนอกล่ะ

เพราะพวกเขาคิดว่ามันปลอดภัย

แค่คนคนเดียวบอกว่าปลอดภัย เพราะงี้พวกเขาถึง...

เปล่า เพราะพวกเขาไม่เห็นเขาตาย

พวกเขาไม่เห็นเขาตาย

พวกเขาเลยคิดว่าเขาอาจยังมีชีวิตอยู่

แล้วทุกคนก็แห่กันออกไปเหรอ

ใช่

มีอะไร

ฉันแม่งไม่ได้ทําความสะอาด

ชุด... ฉันต้องกลับไป

เดี๋ยว ว่าไงนะ

(อิงจากหนังสือชุดเรื่อง SILO โดย ฮิว ฮาววีย์)

- ปล่อยเขานะ - แม่...

แม่! กลับบ้านไป!

ทุกอย่างต้องเรียบร้อย ผมไม่เป็นไร

เท็ดดี้!

เขาถูกจัดฉาก พวกมันวาดกราฟฟิตี้เอง

เขาไม่ได้ถูกจัดฉาก

เขาวาดเอง และฉันบอกเขาว่าฉันภูมิใจ

ข้างล่างนี่เป็นบ้านของเรา

พวกนี้ก็เป็นผนังของเรา เราจะทําสัญลักษณ์อะไรก็ได้ตามใจ

แต่พวกมันเอาตัวเขาไปแล้ว

เราทุกคนรู้ว่าคุณกลัวอะไร เอเวอลิน

เรารู้ว่าพวกมันทําอะไรได้บ้าง

พวกมันต้องอยากเชือดไก่ จากฝ่ายเครื่องจักรกลให้ลิงดู

แต่เราจะไม่ยอมให้พวกมันทํา

- ใช่ไหม - ใช่

- ใช่ไหม - ใช่

เราไม่ยอมให้พวกมันทําอะไรลูกคุณ

ให้ฉันมาทําอะไรที่นี่

ผมว่าเราควรเริ่มกันที่ระเบียบ

ฉันพยายามลืมทุกอย่างแล้ว

โดยเฉพาะไอ้นี่น่ะ

แต่บางอย่างยังคงอยู่

"ในกรณีที่การทําความสะอาดล้มเหลว ให้เตรียมทําสงคราม"

กราฟฟิตี้ด้วย

คุณควรจัดการเรื่องกราฟฟิตี้ให้เด็ดขาด

โดยเฉพาะอะไรก็ตาม ที่อาจเป็นการสนับสนุนการก่อกบฏ

หรือ "อะไรก็ตามที่เป็นการยกย่องเชิดชู

- บุคคลที่ไม่ทําความสะอาด" - "ไม่ทําความสะอาด"

ได้จับกุมใครที่วาดกราฟฟิตี้รึยัง

คนนึงที่อยู่ฝ่ายเครื่องจักรกลข้างล่าง

เขาวาดอะไร

เหมือนกับที่ผมเห็นเมื่อวาน

จูเลียตต์จะคงอยู่สืบไป

กล้องจับภาพเขาไว้ได้ไหม

ไม่ พวกมันรู้แกวเรา

กล้องส่วนใหญ่ที่อยู่ตั้งแต่ชั้น 120 ลงไป ใช้การไม่ได้เลย

นิโคลส์คงบอกพวกเขาไว้แน่ๆ

เธอรู้เรื่องกล้องได้ไง

เท่าที่ผมบอกได้ก็คือเธอหาคําตอบเอาเอง

เธอนี่ไม่เบานะ ว่าไหม

เกินที่ผมจะวิเคราะห์ออกเลยละ

ฉันเคยเจอเธอแค่สองครั้ง

เธอดูไม่เหมือนคนที่อยากออกไปข้างนอก

เธอถูกจับพร้อมอนุสรณ์ระดับอันตรายสูงสุด

ฮาร์ดไดรฟ์จากยุคก่อนการก่อกบฏ

ในนั้นมีอะไร

นอกจากวิดีโอทําความสะอาดที่เก่าแก่ถึง 200 ปี ที่นิโคลส์ฉายให้ดูบนหน้าจอ

ผมก็ไม่รู้อีก ผมทําลายมันไปแล้ว

เธอพูดไหมว่าอยากออกไปข้างนอก

- ยังไงเธอก็ต้องออกไปอยู่แล้ว - แต่เธอได้พูดรึเปล่าล่ะ

พูดสิ เธอพูดเอง

คราวหน้าถ้าจะจับกุมใครที่วาดกราฟฟิตี้

ขอให้คนนั้นมาจากชั้นบนหรือชั้นกลางละกัน

ระเบียบระบุ...

ระเบียบระบุให้โทษฝ่ายเครื่องจักรกล และทําให้ที่เหลือในไซโลรวมตัวต่อต้านพวกเขา

ฉันรู้ดี

แต่จูเลียตต์น่ะ...

เธอไม่เหมือนใคร

ไม่เคยมีใครทําเรื่องอะไรแบบนั้นมาก่อน

คุณต้องหัดคิดนอกกรอบของระเบียบบ้าง

ฉันไม่ได้บอกว่ามันง่าย

มันอาจเหมือน...

การพยายามนึกถึงสีที่คุณไม่เคยเห็น

แต่ลองดูละกัน

แล้วก็ปล่อยตัวคนจากฝ่ายเครื่องจักรกล ที่คุณจับกุมมาด้วย

แสดงความเมตตาหน่อย

ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอไปให้พ้นๆ จากที่นี่ซะที

จูเลียตต์ไปที่ไซโลหมายเลข 17 เหรอ

ใช่

เธอจะอยู่รอดในนั้นได้ไหม

ไม่น่าได้

ไซโลนั้นร้างมานานมากแล้ว

ตั้งแต่ก่อนที่ผมจะให้คุณมาเป็นลูกมือผมซะอีก

บ้าชิบ

เรื่องคนที่ผมให้คุณจับกุมมาเป็นไงบ้าง

คนที่อาจเห็นว่านิโคลส์ใส่อะไรไว้ ในคอมพิวเตอร์พวกเขา

ทุกคนได้รับยา

บอกไปว่าเพื่อไม่ให้วิตก

แล้วสองคนที่ช่วยนิโคลส์ล่ะ

แพตทริค เคนเนดีกับแดนนี่ บลาย

พวกเขาอยู่ในห้องแยกขังของตุลาการ

- พวกเขาได้ยารึยัง - ยัง

ทําไมเหรอ

ไม่รู้ทําไมพวกเขาต้องมัดแน่นขนาดนี้ด้วย

เรียบร้อย

โอเคนะ

รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร

ใครๆ ก็รู้จักนาย ซิมส์

พวกพ่อแม่ใช้นายขู่ลูก ถ้าพวกเขาไม่ยอมกินผัก

เด็กๆ ต้องกินผักสิ

ฉันก็กิน

ปล่อยฉันไปได้ยัง

ฉันต้องการอะไรมากกว่านั้น

แหงสิ

ต้องการอะไรจากฉันอีก

นายเอาตัวดอริสไปแล้วนี่

นั่นเมียนายเหรอ

เออ เมียฉันเอง ไอ้สันดาน

นายพรากอะไรไปจากฉันไม่ได้อีก

และฉันเคยเห็นอะไรมา

ฉันพอรู้อะไรมาบ้าง

ฉันรู้ว่าทั้งหมดมันคือเรื่องโกหก

งั้นเราข้ามไป ตอนที่นายเอามีดปักลูกตาฉันเลยดีไหม

ใช่ว่าทุกคนที่รู้เรื่องจะต้องตาย

เลิกพูดจามีลับลมคมในซะทีได้ไหมวะ

ขอเหอะ แล้วบอกมาว่าจับฉันมาที่นี่ทําห่าอะไร

มียาอยู่ตัวนึง

มันทําให้นายลืม

ลืมอะไร

เราจะเริ่มจากสิ่งที่เราอยากให้นายลืม

โดสเล็กๆ น่าจะทําให้ลืมช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา

ถ้าโดสใหญ่ล่ะ

เราทําให้นายลืมถึงช่วงก่อนที่ดอริสตายได้

มันออกฤทธิ์ยังไงของมัน

ให้ฉัน... ให้ฉันเดินเตร่ไปทั่ว แล้วสงสัยว่าเธอหายไปไหนน่ะเหรอ

ไม่ละ ถ้ายานั่นของจริง ฉันขอย้อนกลับไปนานๆ เลย

ฉันอยากย้อนกลับไป 22 ปี

ก่อนฉันรู้จักเธอ

ฉันอยากให้นายทําแบบนั้น เพราะมันง่ายกว่าเยอะ

เราทําให้นายได้

แต่นายต้องทําอะไรเพื่อเราก่อน

สวยใช่ไหมล่ะ

มันคืออะไรครับ

ไม่รู้สิ

สาเหตุที่ฉันขอให้คุณแวะมา...

คุณเขียนรายงานเรื่องการทําความสะอาด ของนายอําเภอนิโคลส์เสร็จรึยัง

ใกล้แล้วครับ

ผมต้องการคําให้การของพยานอีกคน

คุณนิโคลส์ได้พูดไหมว่าอยากออกไปข้างนอก

นายกเทศมนตรี

คุณซิมส์และหน่วยจู่โจมสี่ในห้าคนที่อยู่ที่นั่น บอกว่าเธอพูดครับ

ผมกําลังจะไปคุยกับคนที่ห้า

งั้นฉันจะปล่อยให้คุณทําหน้าที่ไป

ท่านผู้พิพากษาครับ...

ผมป่วยเป็นซินโดรม

ซิมส์บอกฉันว่าเขาอนุญาตคุณแล้ว

ฉันสนับสนุนการตัดสินใจของเขา