Let's go KAIKIGUMI (レッツゴー怪奇組)

ลมแรงชะมัด

ช่วยด้วย

บนโลกนี้มีตำนานเรื่องเล่าพิศวง ทั้งเรื่องปีศาจและวิญญาณ ทั้งหมดเรียกรวมๆ ว่า

ป๊อกๆ เรื่องผี

แต่เบื้องหลังเรื่องพวกนั้น มีองค์กรหนึ่ง

ที่มีขึ้นเพื่อทำให้ผู้คนหวาดกลัวและแตกตื่น

ชื่อของมันคือ ตึ่งโป๊ะ

ไคคิกุมิ

เมื่อกี้แอบมองกางเกงในฉันใช่ไหม ไอ้โรคจิต

ฉันไม่ได้มองตรงนั้นสักหน่อย

แล้วจะรีบร้อนตัวทำไม

จะบอกว่าฝาแฝดกาฝาก ทำให้หมดอารมณ์มองกางเกงในฉันงั้นเหรอ

-ก็ใช่น่ะสิ -ใจร้าย

กางเกงในฉันยังสู้ฝาแฝดกาฝากไม่ได้งั้นเหรอ

มองกางเกงในฉันสิ บ้าจริง มองหน่อย

ว่าแต่…

"ฝาแฝดกาฝาก" ที่เธอพูดถึงมันคืออะไรงั้นเหรอ

ขนาดฉันก็ยังไม่รู้เลย

มันงอกออกมาเองเฉยๆ

แต่ว่าไม่ได้เจ็บอะไร ฉันเลยปล่อยมันไว้แบบนั้น

คิดแบบนั้นได้ยังไงเนี่ย

นั่นมันเนื้องอกชัดๆ ไม่ใช่เหรอ

เธอต้องไปให้หมอผิวหนังดูนะ

ไม่ต้องมายุ่ง

ฉันไม่จำเป็นต้องทำตามคำสั่ง ของเด็กเสียมารยาทอย่างนาย

ลาละ

ดูท่าจะมีของไม่ดีเกาะติดตัวจริงๆ นั่นแหละ

ถ้ารีบจัดการ ก็คงไม่เป็นอะไรหรอก

นึกแล้วเชียว

ฉันอุตส่าห์บอกให้ไปหาหมอผิวหนังแท้ๆ

หมอผิวหนังเห็นคงตกใจตาตั้งเหมือนกันแหละ

แต่ยัยนั่นหัวดื้อขนาดนั้น

ถ้าปล่อยไว้จะเป็นยังไงเหรอ

ใครจะรู้

อย่างน้อยก็คงกลายเป็นตัวปัญหาแน่ ว่าไหม

โอ๊ย พอได้แล้ว จะหัวเราะอะไรนักหนา

หนวกหูจนนอนไม่หลับแล้วเนี่ย

หน็อยแน่ะ

ฉึกๆๆ

ยังไงก็เป็นเนื้องอกนั่นแหละ

จะตามมาทำไมเนี่ย

ก็ฉันอยากเห็นฝาแฝดกาฝาก

พูดบ้าอะไรของเธอ

ยัยนั่นเกลียดฉันเข้าไส้ แถมมันก็อยู่ใต้กระโปรงด้วย

คิดว่าเขาจะยอมให้ดูหรือไง

งั้นเปิดกระโปรงเลยดีปะ

ยัยบ้า จะให้ฉันเป็นอาชญากรหรือไง

อ้าว

เจอกันอีกแล้ว สวัสดีนะ

อ้อ

เมื่อวานที่ตะโกนใส่นาย ขอโทษด้วยนะ

ฉันกลับไปคิดเรื่องที่นายพูดแล้ว

นายพูดถูก จะปล่อยเจ้าสิ่งน่าขนลุกนั่นไว้ได้ยังไง

ฉันนี่ไม่รอบคอบเลย

ก็ใช่ไง จะไปหาหมอผิวหนังแล้วใช่ไหม

ตัดสินใจถูกแล้วละ

นายนี่เชื่อใจหมอผิวหนังมาก จนน่าแปลกใจเลยแฮะ

เรื่องนั้นไม่จำเป็นแล้วละ มันหายไปแล้ว

หา

เมื่อคืนฉันตัดมันทิ้งทีเดียวเลยน่ะ

ตะ ตัดทิ้งเองเลยเหรอ

เรื่องแบบนี้ต้องให้หมอผิวหนังทำสิ

ไปให้หมอทำเถอะ

แล้วฝาแฝดกาฝากนั่นเป็นยังไงแล้ว

ใครจะรู้

วันนี้ยัยนั่นต่างจากเมื่อวานหน่อยๆ แฮะ

เห็นไหม อย่างที่ฉันบอกเลยว่า อาจกลายเป็นปัญหาได้

หา

-ตามไปเร็วเข้า -หา

ตามยัยนั่นไปเร็วเข้า

ทำพลาดแล้วที่บังคับตัดมันทิ้ง

ฝาแฝดกาฝากมันยึดร่างเข้าแล้วใช่ไหม

ก็ใช่น่ะสิ

ฉันคือยัยกางเกงในที่นายเจอเมื่อวาน

ส่วนยัยที่เพิ่งเดินไปเมื่อกี้คือฝาแฝดกาฝาก

ไม่มีวันยกโทษให้เด็ดขาด

แต่เธอเล่นบทฝาแฝดกาฝากได้สมจริงมากอะ

รีบไปเร็วเข้า

จับยัยนั่นให้ได้ แล้วเอาร่างของฉันคืนมา

นี่ เมจาโกะ งานนี้ฉันควรทำยังไงดี

ไปหาหมอผิวหนังปะละ

ลั้นลา

ในที่สุดก็มีร่างเป็นของตัวเอง

ชีวิตใหม่ของฉันเริ่มต้น ณ บัดนี้

จริงสิ ไปคาเฟ่ร้านโปรดดีกว่า

ดื่มกาแฟ แล้วฉี่ให้สะใจไปเลย

มีความสุขจัง

จับได้แล้ว นังหัวขโมย

นั่นร่างกายฉัน ออกไปจากร่างฉันเดี๋ยวนี้ นังตัวสกปรก

ไม่เอา ในที่สุดฉันก็ได้กลายเป็น ผีเสื้อแสนสวยแล้ว

ไม่ยอมกลับไปเป็นหนอนน้อยต้อยต่ำหรอก

หมุนตัวเตะ

ระวัง

นี่ หมุนตัวเตะส่งเดชแบบนั้นมันอันตรายนะ

นี่ เป็นไรหรือเปล่า

อ้าว

เจ็บ

ได้ร่างคืนมาแล้ว

ไชโย

แล้วฝาแฝดกาฝากตัวจริงล่ะ

โดนบี้จนเละแล้วมั้ง น่าสงสารจริงๆ

ฝาแฝดกาฝากที่น่าสงสาร

ฉันพอจะเข้าใจความรู้สึกของแกแล้ว

คนอื่นก็ชอบมองฉันเป็นเนื้องอกเหมือนกัน

ก็น่าอยู่หรอก

เอาละ

ทุกคน ไปคาเฟ่กันเถอะ

ไปดื่มกาแฟไว้อาลัยให้ฝาแฝดกาฝาก แล้วฉี่ให้เต็มคราบไปเลย

ไปหาหมอผิวหนังซะ หนองไหลแล้ว

ขอตัวนะครับ

ทำไมฉันต้องโดนดุด้วยล่ะเนี่ย

ทั้งที่ฉันมาสายเพราะยัยนั่น แถมคนที่เจ็บตัวก็เป็นยัยนั่น

เกิดอะไรขึ้น เป็นอะไรน่ะ

ไม่ไหวแล้ว ทนไม่ไหวแล้ว

เป็นอะไรล่ะ ท้องเสียเหรอ

ถ้าแค่ท้องเสีย คงดีกว่านี้เยอะ

ช่วยฉันที

ตอนนี้ในหัวฉันมีแต่แพนตี้

ทำหน้าอะไรแบบนั้น

เมื่อกี้คิดว่าฉันเป็นไอ้โรคจิตใช่ไหม

ก็ใช่แหละ

เข้าใจผิดแล้ว ฉันไม่ใช่โรคจิตนะ

แต่ไม่ว่าจะกลางวันหรือกลางคืน ในหัวฉันมีแต่แพนตี้

ยอมรับว่าเป็นไอ้โรคจิตไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ

เฮ้ย

แพนตี้…

แพนตี้…

แพนตี้…

สวัสดี แพนตี้เองจ้า

-แพนตี้เองจ้า -แพนตี้เองจ้า

จริงสิ วันนี้มีรถพยาบาลมาที่โรงเรียนใช่ไหม

ได้ยินว่ามีเด็กผู้ชายตกบันไดน่ะ

เอาแต่เพ้อว่าแพนตี้ๆ ไม่หยุดเลย

หา คิดว่าหมอนั่น แอบดูใต้กระโปรงผู้หญิงมาหรือเปล่า

เลวสุดๆ

ถึงจะโรคจิตก็ต้องมีขอบเขตบ้าง เนอะ

พวกมนุษย์หน้าโง่

เอากางเกงในไปโยงกับความลามกของตัวเอง

นายเองก็ด้วยใช่ไหม

หันมาทางนี้สิ

แกเป็นตัวอะไรกันแน่

อย่าให้ต้องพูดซ้ำสิ เจ้าทึ่ม

ฉันคือแพนตี้ไงล่ะ

แพนตี้

-เจ้าทึ่ม -แพน แพน แพน

แล้วกางเกงในจะมายุ่งอะไรกับฉันเล่า

โวยวายอะไรอยู่คนเดียว

เปล่า ก็แค่…

วันนี้หน้าตาซีดๆ นะ โอเคปะเนี่ย

เพื่อนนายนี่เป็นคนดีนะ เป็นห่วงนายด้วย

อย่างน้อยก็ควรตอบรับ ความห่วงใยของเขาจากใจจริงนะ

-แพน… -แพนเหรอ

แพน…

"ทฤษฎีแพนสเปอร์เมีย" มันออกเสียงยากมากเลยน่ะ

อ๋อ เรื่องนี้เองเหรอ ไม่ต้องคิดมากหรอก

บอกใครไม่ได้

ขืนบอก คนได้คิดว่าฉันเป็นไอ้โรคจิตแน่

แปลว่านายก็รู้ตัวงั้นสิว่าตัวเองเป็นไอ้โรคจิต

ถ้าคนทำกางเกงในมาเห็นสภาพนายตอนนี้ จะคิดยังไงนะ

หุบปาก เรื่องนั้นฉันก็ไม่อยากฟัง

หา

มะ มีอะไร

ฮึบ

พอดีเบื่อๆ เลยแวะมายืมหนังสือน่ะ

เอ๊ะ

เมจาโกะ เธอมองไม่เห็นเหรอ

เห็นอะไร

ก็เจ้าแพน…

แพน…

ต้นกำเนิดกีฬาแพนคราเชียน

หัวไปกระแทกอะไรมาหรือเปล่า

ว่าแต่กางเกงในที่ลอยอยู่นี่มันอะไร

เห็นก็พูดมาแต่แรกสิ

ก็ไม่ค่อยอยากพูดถึงนี่นา

หา เธอก็ลำบากใจจะพูดเหมือนกันเหรอ

งั้นก็ขอโทษแล้วกัน

เรียกให้ถูกสิ ฉันแพนตี้ต่างหาก คุณหนู

แล้วนี่ยังไง เป็นไอ้โรคจิตเหรอเลยโดนสิงเข้า

ไม่ใช่

คุณหนูต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ ถึงมองเห็นฉันได้

เพื่อเป็นการให้เกียรติ ฉันแพนตี้ จะเล่าทุกอย่างให้ฟัง

เมื่อครั้งที่ฉันยังเป็นกางเกงในธรรมดา

ฉันถูกไอ้โรคจิตขโมยกางเกงในขโมยไป

แต่พอความตื่นเต้นหายไป หมอนั่นก็เริ่มกลัวว่าความจะแตก…