The Legend of Hercules

Mamamana, Antabay!

Haring GALENUS ng ARGOS! Magpakita ka!

Ang espada ko laban sayo! Ang manalo makukuha ang lahat!

Itong syudad, o mina, ang hukbo, kayaman, kapangyarihan, lahat!

Wala nang kawal na mamatay!

At kaya kong bumaba sa katayuan.

Anong masasabi mo, pinakamatapang at maawain na hari ng ARGOS?

Maaawa kaba sa mga taong ito?

Haring AMPHIRTYON, Tinatanggap ko ang hamon mo.

Humanda kanang mamatay.

AMPHIRTYON! AMPHIRTYON! AMPHIRTYON!

Ang kampanya ay matatapos dito, sa ngayon.

Sinabi sakin ni CHIRON kinuha mo ang EGYPT.

Dahil inatake nila ang ating mga barko.

Tama yan.

Pero ang ARGOS, kapitbahay natin, Wala kasalukuyang pangamba satin.

Parang nakikita kong pinapalawak ni CHIRON ang yung kaalaman.

Hindi ako kelangang turuan para sabihin ang kalayaan.

Kinuha ko ang ARGOS para sayo.

Para sakin? Kinuha mo ang ARGOS dahil sa ginto.

Oo, yun din.

Pero may nagsabi sakin na makadyos daw sila dito, tulad mo.

Alam mo, kung marami silang kawal, kesa sa mga pari..

Siguro katawan ko nasusunog ngayon.

Pinatawag mo ako, Kamahalan? Kumusta si prinsepe IPHICLES, ngayong gabi?

Anong ituturo mo sa kanya, CHIRON?

-Ituturo mo ba ay tungkol sa digmaan? -Hindi yan maiiwasan, Kamahalan.

Ang kasaysayan ay tungkol sa digmaan.

At ang digmaan ay tungkol sa dalamhati...

paulit-ulit na iyak ng ina ng mga batang kawal.

Minsan, kamahalan...

Tinatanong ko kung sino satin ang nagtuturo at tinuturuan.

Saking kalayaan, Akala ko magdadala ako ng Karupukan...

sa taong sakim sa kapangyarihan,

at lalung lumalala sa bawat tagumpay.

Walang galit ng dyos ang magdadala ng dalita..

Na ang aking hari ay nandito sa kalupaan.

Kaya nagpapakababa ako sayo, diyosa..

Palayain mo kami sa sumpang ito.

Tulungan mo mga tao.

Kamahalan!

Tinatanggap ni HERA ang yung kaloob.

Diyosa HERA?

Reyna ALCMENE... lapit.

Kamahalan, wag!

Lapit, hayaan mong makita kita.

Mapapa sayo ang tagapag ligtas. Isang anak na lalake ang dadalhin mo.

Hindi, pakiusap wag sa taong ito, Pakiusap, Diyosa...

Sabihin mo sakin, magtataksil kaba sayong hari...

Tulad ng pagtataksil ng hari ko para sayo?

Tatanggapin mo ba ang mortal nyang anak para supilin ang yong lungkot...

at magdala ng kalayan sa kalupaang ito?

Dadalhin mo ba ang anak ni ZEUS?

Para sa kalayaan, gusto ko.

Kung ganon, para sa kalayaan, Pinapayagan ko ito.

Pangalanan mo sya sa gusto mo, Pero papangalanan ko sya ng HERCULES.

HERCULES.

Nasaan sya?

Sino sya?

Sino tong lalakeng naninipa sakin bawat gabi? Sino?

-Pakiusap, Kamahalan! -Nasan sya?

Aking hari!

May nakapasok! Hanapin sa kampo! Hanapin nyo sya! Hanapin nyo sya!

-Magsalita ka. -Isang lalake, kamahalan.

Isang malusog na bata.

Ang pangalan nya ay ALCIDES...

At hindi sya magiging katumbas sa nakakatanda nyang kapatid.

HERCULES.

Ang pangalan mo ay HERCULES.

Mag-ingat ka, may mga ahas sa puno!

-Hindi ko alam na takot ka pala sa kanila! -Tumingin ka!

Ano pang ibang kinatatakutan mo?

Isa lang ang kinatatakutan ko, Yun lang.

Ang pag-alis mo, lahat ng mga yun.

Isa nanaman ba itong lihim na lugar?

Hintayin mo lang, naisip ko magugustuhan mo to.

ALCIDES!

Tama na!

ALCIDES!

May nawala kaba?

Dahil sayo, muntik na akong mahimatay sa takot!

Halika, halika rito.

Gusto ko ang kwentas mo.

Binigay ito ng ina ko ky ama para sa kaloob sa pag-alis.

Kahit na kasama na sya ng mga diyos...

Gusto kong ibigay sayo to.

Isa lamang itong bato...

Pero sana naging ginto yan.

Sana may mas mahalagang laman yan

na maalala mo ako at dimo makalimutan.

Meron.

Ang isip ng mata ko.

Na nakakatatak na sa mukha mo..

nang una kitang makita.

Dahan dahan. Pweding mawalan ng panimbang ang kabayo mo.

Ikaw ang mag-ingat... kapatid.

Prinsesa, nag-aalala na ang yong ama.

Nag-utos na ng grupong tagahanap.

Maswerte alam mo kung saan kami mahahanap.

Oo. kahit alam ko na sa ibang tao ang maswerte.

Prinsesa, umalis ka ng hindi nagpapaalam.

At anong paalam na kelangan ko ng kapayagan?

Kapitan, samahan nyo na sya pabalik sa palasyo.

May pista mamayang gabi, hindi sya pweding mahuli.

- Opo, Aking prinsepe. - Hindi, kapatid.

Sakin ka sasabay.

Magkikita pa tayo mamaya.

Nakita ko ang marka ng kabayo nya sa gubat.

Sabihin mo, ano ang pweding mangyari

Kung mahuhulog sya at mabali ang leeg?

Akala ko ba mas kilala mo sya?

Mas gusto ko pang ang leeg ko ang mabali.

Nakita ko ang higit pa sa bakas ng kabayo.

-Nakita mo? -Mag-ingat ka!

Kilala ko sya katulad ng pagkakakilala mo, at sa mas hinog na mata!

Mas matanda ako sayo, ALCIDES, at taga pagmana ng trono!

Bumalik tayo ng dahan dahan. Wag mong patalikurin ang kabayo mo.

-Wag, tumakas na tayo, kaya ng kabayo mo mapagiwanan yan. -hindi kaya ng kabayo mo.

Anong ginagawa mo?

-Ngayon, itabi mo sa likod ko ang kabayo mo. -Oo, syempre.

At anong kwento tungkol sa katapangan ang ikwekwento ng susunod na hari mamaya.

IPHICLES! Ang punto dito ay isa sa atin ang makatakas.

-Isang mabagsik na leon. -Kumakain ng tao! Hindi sila kayang patayin!

Hindi tatalab ang ating sibat!

ALCIDES!

IPHICLES. Bakit ngayon ka lang?

Ano ang bagay nayan? Alisin mo yan.

Bakit, isa itong balat ng mabagsik na leon!

Ang leon, na pinatay ko dalawang oras ang nakakalipas.

Tingnan nyo, ito ay kalmot nya. Nakita mo, Ama?

-Pero ayos lang ako. Walang sugat sa mata. -Nasan ang kapatid mo sa pangyayaring ito?

ALCIDES?

Tumakas sya ng makaramdam sya ng panganib.

Alam mo ba na ang kapatid ko ay tumatakbo sa panganib?

Alam mo ba, Prinsesa?

Hindi. kailanman.

Kung ganon... Akala ko kilala mo sya sa ganong pamamaraan.

Sabihin mo sa kanila. Ama.

Para magkaron ng pag asang lumubog ang mga malaking isip dito sa loob.

Mga kaibigan, Haring TALLAS ng katapangan, tagapamahala sa CRETE...

Maganda ang takbo ng kalakalan sa ating mga lupain...

Ngayon makipagkayari tayo para lumalim pa ang ating samahan.

Ang katahimikan sa ating kabahayan ay nakatatak dahil sa buwan ...

pati ang pag-ani ng buwan, kapag ang aking tagapagmana, Prinsipe IPHICLES..

Ay kukunin ang Prinsesa ng CRETE para maging kabiyak!

Oo!

HEBE! HEBE, Hinto!

Bakit di mo sinabi sakin kung ano ang mangyayari.

Naniniwala ako na ang lathala mo ay nabigla sila, Ama.

Ang tanging nakakabigla lang doon ay hinayaan mo sya sa kanyang inasal...

Kahit hawak ng isang daliri, tagapatay ng leon.

Ano ba kelangan kong gawin?

Ako si AMPHITRYON ang mananakop...

Tagapamahala ng kaharian, manunupil na ARGOS.

Anak kita, at kanina wala ka man lang nagawa...

sa iyong magiging asawa na pinag muka tayong kahiya hiya...

sa harap ng pinakamabigat nating amba ang CRETE.

Tingnan mo sila, pinakita mo lang na mahina ka.

-Patawad, Ama. -Hindi ko kelangan ang paghingi mo ng tawad.

Gusto kong maging lalake ka.

Balang araw ikaw ang magiging hari ng TYRIN. Umasta ka ng ganon.

HEBE! HEBE! Tigil!

Tigil! Tigil!

Halika rito.

Hindi ko sya pakakasalan.

Mas gusto ko pang mamatay.

Mahal kita.

mahal din kita.

Gusto kong maging matatag ka.

Matatag ka ba?

Gusto kong umalis na tayo... ngayon.

Kung matatawid natin ang ilog papunta sa TYGA...

Hindi na tayo hahabulin ng tauhan ng hari.

-Ayon sila! -Bilis! HEBE, takbo sa kanluran!

-Hindi, hindi kita iiwan! -Susunod ako sayo! Bilis!

Habulin sila!

Kayong dalawa, sundan nyo sya! Ngayon na!

Narinig nyo ang utos! Wag nyong saktan ang prinsepe!

Bilis!

-Tigil! Tigil! -ALCIDES!

-HEBE! -Tulong!

ALCIDES!

Tulong!

ALCIDES!

Kapitan SOTIRIS.

Handa naba ang ikaapat na pulutong para maglayag bukas?

Isang daan at anim napong tao, kamahalan, nakahanda at naghihintay, sa hudyat mo.

Magaling, kalahati lang ang dadalhin mo.

-Kalahati? -Bata ka pa.

Matuto kang patatagin ang walongpo sa laban at para maitaas ang katungkulan mo.

Ayaw mo ba?

Hindi po, Kamahalan.

Magtatagumpay kami sa dangal ng yung pangalan.

Nahuli ko sya, Ama!

Naintindihan ko na naguguluhan ka sa pag aayos na ginawa namin.

Hindi matutupad ang ginawa mong pag aayos sa susunod na pag-ani ng buwan.

Siguro hindi. Bukas maglalayag ka papuntang EGYPT.

May nagaganap na pag-aalsa sa HELIOPOLIS, hilagang bahagi ng NILE RIVER DELTA.

Magugustuhan mo ang digmaan, ALCIDES, at makakalimutan mo tong lahat.

At hindi ako natatakot sayong pagkakaligtas.