The Break-Up Club (De Break-Up Club)

Hier. Direct bij binnenkomst heb je de kapstok.

Geen details, Edgar. Ik ga echt m'n jas niet ophangen.

Waar is de trap?

Je loopt rechtdoor en dan naar links, naar de woonkamer...

Check.

Waar zij zit. Of je gaat rechts de trap op,

dan is het boven aan de trap naar links...

en dan is daar de deur van onze slaapkamer.

En Rambo?

Die zit in de kamer naast mijn werkkamer in z'n hokkie.

Zeker?

Ja, hij is aangelijnd. - Aangelijnd?

Hé, je hebt een moedig besluit genomen.

Is ze weleens gewelddadig?

Edgar.

Het is nu even heel belangrijk om eerlijk tegen mij te zijn.

Soms gooit ze met spullen.

De kandelaar is haar favoriet. - Check.

Tweeduizend.

Maar op jullie website... - Dit is een last minute klus, Ed.

Ik heb geen research kunnen doen, behalve dit babbeltje met jou.

Dat is een verhoogd risico.

Hé, het alternatief is dat niet ik, maar jij naar binnen gaat en zelf...

Ze vermoordt me. - Precies.

En dat wil je niet. - Nee.

Daarom heb je ons gebeld. Jij wil leven.

Dus de vraag die we ons eigenlijk moeten stellen, is...

is jouw leven je twee mille waard?

Ja, 'buiten' is een beetje een breed begrip, hè. Waar buiten?

Ja, maar waar ben je?

Hoezo wil je dat niet zeggen?

Jij komt gewoon nou naar huis...

en dan ga jij mij vertellen waarom jij 15 minuten te laat uit je werk was.

Want je weet dat ik daar niet tegen kan.

En weet je waar ik ook niet tegen kan? Als jij zomaar het huis uit loopt...

zonder iets te zeggen. Zonder te zeggen waar je heen gaat,

weten als jij in de buurt bent.

En als je dat niet redt, dan ga je het komende weekend gewoon niet de deur uit.

En niet over die raceautootjes beginnen.

Die vrienden van je kijken maar zonder je. Raceautootjes...

Het lijkt wel of ik met een kind in huis woon. Dat is allemaal prima,

maar dan ga ik jou ook behandelen als een kind.

Trouwens, ik ga het je nog beter vertellen. Die televisie hierzo... Ja.

Die televisie blijft uit, want jij gaat samen met mij...

Godverdomme, wat doe jij hier? - Hai. Dylan. Ik kom even met je praten.

Ik ben hier namens Edgar. Vraag het hem.

Edgar.

Er is hier een vent. Een beetje glad type in een blauw pak. Hij heet Dylan.

En jij hebt hem gestuurd, zegt hij. Klopt dat?

Geef maar.

Ed. Ik neem het vanaf nu van je over.

Kijk eens even. Hadden ze je nou aangelijnd in een hokkie?

Ging het goed? - Zeker.

En wat nu?

Vanaf nu gaat het alleen maar beter. M'n agent plant een nagesprek in.

Hou je haaks, Ed.

Oké, jongens. Hebben jullie zin in een feestje?

Oké, wat is het plan?

Naar de Maassilo, maar die is uitverkocht. - Xandra werkt vanavond. Ik fiks wel wat.

Dat duurde lang. Was het lastig? - Nee. Routineklusje.

Hé. Kijk eens.

Proost.

Ik ben niet helemaal eerlijk tegen je geweest over de reden waarom we hier zijn.

Waarom ik je heb meegenomen naar deze prachtige plek.

Je opa en oma waren hier ooit ook...

Op de dag af, 65 jaar geleden.

En nu wij. En dus...

We kennen elkaar nu vijf jaar.

En... - Wacht.

Laan.

Oh, my God. - Wat?

Het gaat gebeuren. - Nee...

Wow. Hé... - Hé.

Oké.

Ga verder.

We kennen elkaar nu vijf jaar.

En die vijf jaar waren de mooiste jaren van mijn leven.

Wacht.

Dit is niet het goeie nummer.

Ja, stop.

'Unforgettable', kennen jullie dat?

Unforgettable.

Oké.

Zo. - Ja, ik had met ze afgesproken...

dat ik eerst m'n verhaal afmaak en daarna ons nummer en wijn.

Wijn?

Jij wil me ten huwelijk vragen met wijn?

Sorry.

Ja, oh. Hai. Yes, dank je wel.

Zo.

Oké.

Oké... Waar waren we?

Ik... - We zijn nu al vijf jaar samen.

Ja.

We kennen elkaar al heel lang. - Ja.

Ik wil de rest van m'n leven bij je zijn. - Ja.

Dus mijn allerliefste Zoë,

wil je met mij... - Ja.

Wil je met mij... - Ja.

Zoë?

Vergeet het. Negeer het. - Ik kan dit niet negeren.

Zoë, ik sta hier niet voor niks. - Nee, ze staat hier niet voor niks.

Zoë.

Negeer het. - Ik kan dit niet negeren.

Ik kan dit niet...

Hai.

Goeiemorgen, liefje.

Hé, babe. Het was echt hartstikke gezellig, maar ik moet rennen.

Maar we gaan elkaar absoluut snel zien, want jij en ik...

hebben echt een klik.

Sorry, maar ik spreek geen Nederlands.

Spaans?

Geef me eens een hint. - Maradona.

Napoli. Italiaans. Natuurlijk.

Sofia.

Hé, Sofia, ik moet gaan. Ik ga eerst douchen, goed?

Sofia...

Prima.

Oké, 20 minuten, Dylan. Tempo. Onze cliënt heeft maar een half uur.

Waarom neem jij je telefoon niet op? Je bent de hele...

Hai. Ik ben Mick. Collega van Dylan.

Ik kom hem ophalen. Hij heeft een afspraak.

En hij is altijd te laat.

Ik versta je niet en het boeit me ook niet.

Hé, pik. - Hé. Nee...

Kom op, Dyl. Opschieten. Vijftien minuten.

En deze voor onderweg. O. Gewoon een routineklus.

Ah, joh, komt goed. - Ja.

Ik bel je zo, ja?

Ricardo. Alles goed? - Dylan.

Hoe is het met de kleine? - Slapeloze nachten, man.

Jij liever dan ik, pik. Ik spreek je snel. - Yo.

Dylan.

Ik zit 40 weken per jaar in Japan, denkt ze.

Je kunt wachten tot je 'terug' bent, toch? - Volgende week ben ik terug.

Dan gaan we naar een kasteeltje waar ik haar ten huwelijk moet vragen.

Dat hebben jullie gepland? - Gepland...

als in: 'Schat, kom je langs de bakker?' -Check.

Plus als ik zelf het slechte nieuws breng, gaat ze dat niet accepteren.

Ze accepteert niks dat niet in haar planning ligt.

Check. - En benadruk alsjeblieft...

dat ik nog in Japan ben. Ze is rancuneus.

Ik heb geen zin dat ze vannacht met een baksteen voor m'n appartement staat.

Maar ze denkt dat je in Nederland bent.

Onverwachts terug. Ik ben twee uur geleden 'geland'.

Maar ik heb haar geappt dat ik vanavond met haar wil afspreken.

Ben je zeker van je zaak?

We doen niet aan geld terug als je je bedenkt en ze is knap, intelligent...

Jullie zijn al vijf jaar samen. - Afgezien dat ze een controlfreak is,

heb ik nog een hele goeie reden om ermee te stoppen.

Ik durf er een fles wijn om te verwedden dat jij het ook een goeie reden vindt.

Vertel. - Dit gesprek hoort bij onze deal.

Belangrijk gesprek waar ik goed voor betaal.

Check. - Desalniettemin ben je afgeleid...

door de dame die schuin achter mij zit.

Het is een mooie meid.

Maar ze is al bezet.

Schattie... - Oké, you got me.

Gefeliciteerd, pik. Laat haar aanschuiven.

Ze denkt dat dit een zakelijke bespreking is. Ze weet überhaupt niks van Zoë.

Check. Nog één ding. Denk je dat ze ergens diep vanbinnen een vermoeden heeft...

waarom je vanavond af wil spreken?

Hij gaat me vanavond ten huwelijk vragen. - Wie? Sven?

Vanavond?

Ik droomde er vannacht over en out of the blue is hij in Nederland.

Out of the blue wil hij afspreken. Hij doet niks out of the blue.

Nee, dat heb jij eruit geslagen, toch?

Hij is toch in Japan? - Hij is out of the blue terug.

En hij doet nooit iets out of the blue. - Ik begrijp het probleem niet helemaal.

Dit is toch wat jij graag wil? Dat trouwen?

Zo niet, dan kun je 'nee' zeggen. Je mag gewoon 'nee' zeggen. Zeg gewoon 'nee'.

Wow, Laan, ik wil wel. - Kun je draaien?

Maar gewoon niet op een maandagavond, gewoon niet hier in Rotterdam.

Dat is gewoon niet wat we... - Wat jullie hebben afgesproken?

Dit komt gewoon ontzettend ongelegen. Ik heb een druk schema vandaag.

Ben je oké? - Ja. Sorry.

Ik schrok. Het is mijn fout. Fuck.

Sorry, Lysette. Ik leg je heel even op de grond, oké?

Jezus, man. - Sorry. Het was mijn fout.

Ik had haast en... Fuck.

Nee, tuurlijk. Kan ik je een lift geven?

Ja. Nou, kom je toevallig langs café Binnenweg?

Ja, toevallig, ik...

Ik moet die kant op. - Oké, top.

Zo.

Ik leg je iPad even daar, oké?

Zo.

Ja, ik heb wel een beetje haast.

Ja...

Grappig. Die tas heb ik ook.

Gekocht in Tel Aviv. - Toevallig.

Ja, ik heb nog nooit iemand gezien die ook die tas heeft.

O, shit. Lysette. Oh, sorry.

Ja, nee, er ging even, nou ja, iets mis.

Yes, volgende week staat deze er sowieso in.

Oké, dank je wel, Lysette. Doeg.

Sorry, interview. Ik ben journalist. Slash columnist.

Kijk aan.

En jij? Wat doe jij?

Dat vertel ik je de volgende keer. We zijn er.