40: The Temptation of Christ

اسم من جان ه

برای چندین سال در بیابان زندگی کردم

در انتظارِ اومدنِ مسیح

من هرروز اینجا میمونم

به اسرائیل هشدار میدم که باید از راه های گناه آلود خود بازگردند

و دل هاشون رو برای اومدن نجات دهنده ی ما آماده کنند

صدها، هزاران نفر به این رودخانه اومدند تا تعمید داده بشن

سپس یک روز

اون اومد

ابر ها از هم جدا شدند و روح الهی بر ما نازل شد

این پسر عزیز منه

کسی که من ازون بسیار خشنودم

و اینطور بود

که اون رفت

اینجا جاییه که داستان من با اون به پایان میرسه و داستان شما با اون آغاز میشه

قبل از اسرائیل، مسیح به سرزمین یهود سفر کرد

نه غذایی، نه آبی

هیچ گناهی برای به دوش کشیدن نداشت

این آغاز

چهل روز وسوسه ی عیسی مسیح ه

باشد که صبح کلامی از

عشق پایدار تورا برایم بیاورد

از آنجاییکه من به تو اعتماد دارم

راهی را که باید

به سمتش بروم به من نشان بده من زندگی ام را به تو میسپارم

به من بیاموز که بر مبنای خواسته ی تو عمل کنم

از آنجایی که تو خدای من هستی

باشد که روح خوب تو

مرا در روی زمین صاف

راهنمایی کند.

نه چیز های سابق را به یاد بیار

نه چیز های قدیمی را در نظر بگیر

مشاهده کن

من در حال انجام کار جدیدی هستم

و حالا به پیش رو میجهد

حسش نمیکنی؟

من راه خودم رو در صحرا

و رودخانه هایی رو در بیابان پیدا میکنم

یشوا؟

یشوا.

برو به پدرت بگو شام تقریبا آمادست

اینجوری دلش میخواد کارش رو زود تموم کنه تا هنوز که داغه بتونه بخورتش

یشوا ، چیشده؟

این پوسیده، این خوب نیس این تیکه شده

خوب نیست

این به کارم میاد

بدک نیست

یشوا ؟

یشوا ،مشکل چیه؟

پروردگار قدم های کسی را که به او دلخوش است استوار می‌کند

هرچند ممکن است بلغزد

اما سقوط نمیکند

از آنجاییکه خدا با دستانش از او حمایت میکند

نور و مراقبت پایدار خودت را برای من بفرست

بگذار راهنمایی ام کنند

بگذار مرا به کوه های مقدس

به جاییکه تو در آن اقامت داری راهنمایی کنند

بهشت ها شکوه خدا را اظهار میکنند

آسمان ها کار دست او را جار میزنند

روزی پس از دیگری آنها سخنرانی میکنند

شبی پس از دیگری

دانش را آشکار میکنن

اما اونها قدرت بیان ندارند

از هیچ کلمه ای استفاده نمیکنن

هیچ صدایی از اونها شنیده نمیشه

با اینحال صدای اونها به تمام زمین رخنه می‌کند

حرف هایشان به انتهای دنیا میرسد

در بهشت خدا برای خورشید چادری برپا کرده

شبیه نو دامادی که از حجره ش بیرون میاد

مثل قهرمانی که برای دویدن در مسیرش به وجد اومده

از یک انتهای بهشت طلوع می‌کند

و گردش خودش رو به انتهای دیگر به انجام میرساند

هیچ چیزی از گرمای اون بی بهره نیست

در بیابان ها

راه رو برای پروردگار آماده می‌کند

و در میان صحرا برای خدایمان بزرگراهی فراهم میکند

همه ی دره ها بالا میان

کوه ها و تپه ها پایین میروند

زمین ناهموار مسطح میشود

و مکان های سخت , ساده میشوند

و شکوه خداوند آشکار خواهد شد

و تمام بشریت این را خواهند دید

چرا که دهان خدا سخن گفته

"آسایش،

به مردمم آسایش بده. "

خدا اینگونه گفت

گرسنه نیستم

لطفا مریم، باید اینو تموم کنم

اون خوابه

میتونی بهم بگی چی گفت؟

خودت شنیدی چی گفت

وقتی با تو بود که نشنیدم

بعد ازونم شنیدی چی گفت

بله ،ولی منظورش چی بود؟

خودت میدونی منظورش چی بود

لطفا با معما باهام حرف نزن

مریم.

وقتی توی معبد پیداش کردم رفتم تا بخاطر فرار کردنش تنبیهش کنم

و اون بهم نگاه کرد و گفت " بجای خونه ی پدرم

کجا میخوام باشم؟

خونه ی پدرم اون اینو به من گفت

چه منظور دیگه ای میتونسته داشته باشه؟

سال قبل از اینکه اون به دنیا بیاد رو یادته

یا فراموش کردی؟ چون مطمئنا من فراموش نکردم

چطور میتونی اینو ازم بپرسی؟

چون بعضی وقتا حس میکنم رویا بوده

و بعضی وقتا خودخواهانه آرزو میکنم که ای کاش یه رویا بود

که اون واقعا پسر ماست

و همیشه پسر ما خواهد بود

وقتی پیداش کردی چیکار داشت میکرد؟

چیکار داشت میکرد؟داشت با بزرگترا توی حیاط حرف میزد

راجب چی؟

من قرار نیست برم اونجا

راجب چی یوسف؟ میخوام بدونم میخوام بدونم پسرمون داشت چی میگفت

پسر ما نه

پسر تو

پسر تو

تا بحال هیچ مردی توی تاریخ مجبور نبوده باری رو که تو به دوش میکشی به دوش بکشه عشق من

و هیچ مردی جز تو نتونسته

تو.

تو بزرگترین مردی هستی که من میشناسم، یوسف از ناصره

اگه این حقیقت نداشت خدا یشوا رو بهت نمیداد

یشوا داشت داستان ابراهیم رو براشون میگفت

و اینکه اون چطور اسحاق رو برد سر کوه موریا

به عنوان یه قربانی برای گناهان

و اینکه خدا چطور براش یه قوچ فراهم کرد

مریم، من همین هفته ی پیش داشتم براش اون داستان رو میگفتم

ولی این فرق میکرد

وقتی اون داشت تعریفش می‌کرد انگار چیزی بود که من قبل ازین هیچوقت نشنیده بودم

انگار ک اون ،انگار که اون یجورایی داخل داستان بوده

انگار ماجرا راجب اون بوده

هرچند که من در میان دره ی سایه ی مرگ راه میرم

از هیچ شری نمیترسم

چرا که تو همراه من هستی

قدرت و همراهان تو

اونها به من راحتی میدهند

تو یک...

تو میزی را

در مقابل من

در حضور دشمنانم آماده میکنی

تو کی هستی؟

چی تورو به اینجا آورده؟

برای انجام چه کاری اومدی؟

متوجه نشدی؟

به گوشت نخورده؟

میدونی من کی هستم؟

چطور از فیض الهی افتادی، ستاره ی صبح،

پسر سحرگاه

تو به زمین تبعید شدی

کسی که اقوام و ملت ها رو واژگون کرد

تو در دلت گفتی

من از بهشت صعود خواهم کرد

من تاج و تختم رو بر فراز ستاره های خدا برپا خواهم کرد

من بر روی کوه اجتماع به تخت سلطنت خواهم نشست

به بالای ابرها صعود میکنم

و خودم رو به بالاترین حد تبدیل میکنم

ولی تو به قلمرو مرده ها

و به عمق سیاه چال آورده شدی

اونهایی که به تو خیره میشن

ایمان تورو میسنجن

این همون مردیه که زمین رو به لرزه دراورد

و فرمانروایی هارو به رعشه انداخت؟

این همون مردیه که دنیا رو به بیابون تبدیل کرد؟

کسی که شهر ها رو سرنگون کرد

و اجازه نداد اسیرانش برن خونه؟

پس میدونی من کی هستم

حالا ،من قبلا دیدمت کنار رودخونه همراه با تعمیدگر

به طرز وحشتناکی بوی آشنایی میدی

مثل دو نفر از کساییکه من خیلی وقته ندیدمشون

اولی رو چندین قرن پیش توی بهشت دیدم و اون یکی

سنش خیلی بیشتر ازین حرفاست

میدونی چی تورو به اینجا آورده

یا فقط باد رو دنبال میکنی؟

هرکجا که اون منو هدایت کنه، من پیروی میکنم

هرجاییکه اون من رو صدا بزنه، میرم

یه نگاه به جاییکه وایستادی بکن

این.

تمام این مال منه

و من میتونم کمکت کنم

میتونم راه رو نشونت بدم

من خودِ راهم

نه.

نه ،تو گم شدی

تو سست شدی

ترسیدی,

و درمانده ای

از روزی که خاک، نوعِ تورو از میان چنگال هاش رها کرد

درست مثل چوپانی که از گله ی پراکنده ی گوسفندانش مراقبت میکنه

منم از گوسفندانم مراقبت میکنم

من در اون روز ابری و تاریکی، اونها رو از جاهایی که درشون پراکنده شده بودن نجات میدم

گوسفندا ناامیدن

اونا هیچکاری جز پرسه زدن نمیکنن

اونا همیشه راه خودشون رو گم میکنن

همیشه توی دهن دیو میفتن

تو فکر میکنی داری یکار خوب انجام میدی ولی کارت بیهودست

چون در آخر مرگ همه ش رو می‌بلعه

من همه‌ش رو میبلعم

من گم شده و گمراه شده رو پیدا میکنم

زخمی رو مداوا میکنم و به ضعیف قدرت میدم

من برای گله‌م با عدالت چوپانی میکنم